« كَلِمَاتٍ » : تكاليف و اوامر . از آن جمله : ترك فرزند يگانه و دلبندش به همراه مادر در بيابان برهوت و خالي از سكنه حجاز ، و فرمان دادن بدو به اين كه فرزند يگانه خود اسماعيل را قرباني كند ( نگا : صافّات / 102 - 113 ) . « أَتَمَّهُنَّ » : آنها را به تمام و كمال انجام داد ( نگا : نجم / 37 ) . « جَاعِلٌ » : سازنده .‏
 
آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُواْ مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَآؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَآؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏روزي ( براي رسيدگي به حساب و كتاب مردم ) جملگي ( كافران و مؤمنان ) را گرد مي‌آوريم و سپس به كافران مي‌گوئيم : شما و معبودهايتان در جاي خود بايستيد . بعد آنها را از هم جدا مي‌سازيم ( و ايشان را مقابل معبودهايشان نگاه مي‌داريم و در ميان طرفين به داوري مي‌پردازيم ) و معبودهايشان مي‌گويند : شما ما را نپرستيده‌ايد ( بلكه به وسوسه اهريمن و به سخن دل گوش فرا داده‌ايد و مجسّمه ما را به خاطر منافع خود پرستش نموده‌ايد . معبود حق ذات پاك پروردگار است و بس ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« نَحْشُرُهُمْ » : آنان را گرد مي‌آوريم . « مَكَانَكُمْ » : در جاي خود بايستيد . تكان مخوريد . مفعولٌ‌فيه است و تقدير آن چنين است : إِلْزَمُوا مَكَانَكُم . « شُرَكَآوُكُمْ » : مراد اهريمن و شياطين انس و جنّ است ( نگا : اعراف / 30 ، توبه / 31 ، فصّلت / 29 ) . « فَزَيَّلْنا » : جدائي انداختيم . مراد اين است كه خداوند پيوند موجود ميان مشركان و معبودهاي آنان را گسيخته مي‌دارد ، و اميدهائي را كه مشركان به معبودان خود داشتند بر باد مي‌دهد . ميان مشركان و معبودهايشان دشمنانگي و اختلاف مي‌اندازد ( نگا : بقره / 166 و 167 ، اعراف / 37 و 38 ) .‏
 
آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَفَى بِاللّهِ شَهِيداً بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏همين بس كه خدا ميان ما و شما گواه است كه ما بدون شكّ از عبادت شما بي‌خبر بوده‌ايم .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« إِنْ » : مخفّف از ( إِنَّ ) است و تقدير چنين است : إِنَّناكُنّا . . .‏
 
آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَرُدُّواْ إِلَى اللّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏در آنجا ( كه ميدان حشر و پهنه گردهمآئي است ) هركسي كارهائي را كه قبلاً ( در دنيا ) كرده است مي‌آزمايد ، و جملگي مردم به سوي خدا ، يعني مولاي حقيقي خويش برگردانده مي‌شوند ، و چيزهائي را كه به دروغ ساخته و به هم بافته بودند از ميان برمي‌خيزند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« هُنَالِكَ » : آنجا كه صحراي محشر است . « تَبْلُو » : مي‌آزمايد . مراد اين است كه هركسي نتيجه عمل خود را مي‌بيند . « أَسْلَفَتْ » : از پيش فرستاده است . تقديم داشته است ( نگا : حاقّه / 24 ) . « ضَلَّ » : نهان و پنهان شد . مخفي و غائب گرديد ( نگا : انعام / 24 ، اعراف / 53 ) .‏
 
آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ أَمَّن يَمْلِكُ السَّمْعَ والأَبْصَارَ وَمَن يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيَّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَن يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللّهُ فَقُلْ أَفَلاَ تَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : چه كسي از آسمان ( به وسيله اشعّه و باران ) و از زمين ( به وسيله فعل و انفعالات خاك و رويش گياهان و درختان و ميوه آنها ) به شما روزي مي‌رساند ؟ يا چه كسي بر گوش و چشمها توانا است ( و آنها را مي‌آفريند و بدانها نيروي شنوائي و بينائي مي‌دهد ) ؟ يا چه كسي زنده را از مرده ، و مرده را از زنده بيرون مي‌آورد ( و حيات و ممات در دست او است ) ؟ يا چه كسي امور ( جهان و جهانيان ) را مي‌گرداند ؟  ( پاسخ خواهند داد و ) خواهند گفت : آن خدا است ،  ( چرا كه آفريدگار جهان و روزي‌رسان مردمان و مدبّر كار و بار هستي ، به اقرار وجدان بيدار ، خداوند دادار است ) . پس بگو : آيا نمي‌ترسيد و پرهيزگار نمي‌شويد ؟‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَن يُخْرِجُ الْحَيَّ . . . » :  ( نگا : آل‌عمران / 27 ، انعام / 95 ) . « يُدَبِّرُ الْأَمْرَ » :  ( نگا : يونس / 3 ) . « أَفَلا تَتَّقُونَ » : آيا از خشم و عذاب خدا نمي‌پرهيزيد .‏
 
آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ فَذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلاَّ الضَّلاَلُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آن ، خدا است كه پروردگار برحق شما است ( و او چنين كارهائي را مي‌كند و ربوبيّت و وحدانيّت او با براهين و دلائل قاطعانه ثابت مي‌باشد . به همين سبب پرستش او حق است و پرستش جز او باطل ) . آيا سواي حق جز گمراهي است‌ ؟ پس چگونه بايد از راه به در برده شويد ؟‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَنَّيا‌ » : چگونه ؟  « تُصْرَفُونَ » : روگردان مي‌گرديد . از راه به در برده مي‌شويد . مراد اين است كه چگونه است كه شياطين شما را از حق منصرف و روگردان مي‌كنند .‏
 
آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُواْ أَنَّهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏همان گونه ( كه بعد از حق جز گمراهي نيست ، همان گونه هم ) فرمان پروردگار تو درباره كساني كه ( برخلاف حكم عقل و نداي وجدان ، از دستور يزدان سبحان ) سرپيچي مي‌كنند ( و بزهكاريها و سركشيها دلشان را تاريك و روحشان را آلوده مي‌كند و آگاهانه به بيراهه مي‌روند ) صادر شده است كه ايمان نياورند ( چرا كه با انجام نابايستها و ناشايستها محكوم به اين شده‌اند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« حَقَّتْ » : واجب و ثابت شده است . « كلمه » : حكم و قضاوت .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1637.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:1638.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:1639.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:1640.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:1641.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:1642.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:1643.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:1644.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:1645.txt">آيه  42</a></body></html>آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ قُلِ اللّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : آيا از اين انبازان ( خيالي ) شما كسي هست كه آفرينش را آغاز كند ، و بار ديگر آن آفرينش را از سر گيرد ؟ بگو : تنها خدا آفرينش را آغاز مي‌كند و سپس بار ديگر آن را از سر مي‌گيرد .  ( يعني : پديد آورنده جهان خدا و گرداننده هستي خدا و برگشت دهنده حيات و ممات در چرخه كائنات او است ، و سرانجام بازگشت انام ، به سوي خداي لاينام است ) . پس چگونه ( بعد از اين بيان ، از عبادت يزدان به عبادت ديگران مي‌گرائيد ، و از حق ) منحرف مي‌شويد ؟‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَبْدَأُ الْخَلْقَ . . . » : نيستي را هستي مي‌بخشد و هستي را به نيستي تبديل مي‌كند ، و جان به پيكر خاك مي‌دم