اه مي‌رود ( و چشم او را روشنائي ، گوش او را شنوائي ، زبان او را توان گفتار ، و دست و پاي او را قدرت انجام كار مي‌بخشد ) مانند كسي است كه به مَثَل‌گوئي در تاريكيها فرو رفته است ( و توده‌هاي انباشته ظلمتكده كفر او را در خود بلعيده است و شبح بي‌جان و بي‌انديشه و بي‌تكاني از او برجاي نهاده است ) و از آن تاريكيها نمي‌تواند بيرون بيايد ؟ همان گونه ( كه خداوند ايمان را در دل ايمانداران آراسته است ، كفر و ضلال را در دل ناباوران پيراسته است و ) اعمال كافران در نظرشان زيبا جلوه داده شده است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَيْتاً » : مرده . مراد كافر و گمراه است . مخفّف ( مَيّت ) است . « نُوراً » : مراد نور دانش و بينش قرآن است كه مؤيّد به دليل و برهان است و مسلمان در پرتو هدايت آن مي زيد . « مَثَلُهُ » : صفت و نعت او . « الظُّلُمَاتِ » : تاريكيها . مراد تاريكيهاي جهل و كفر و ضلال است .‏
 
آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجَرِمِيهَا لِيَمْكُرُواْ فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏همان گونه ( كه در مكّه سردمداران آنجا را فاسقان و گناه‌پيشگان تشكيل مي‌دادند . هميشه هم ) در هر شهري ( كه تا اندازه‌اي بزرگ و پرجمعيّت باشد ) سردمداران آنجا را از بزهكاران فراهم مي‌سازيم تا در آنجا به نيرنگ پردازند ( و عاقبت وسيله خرابي شهر و انحراف مردمان را فراهم سازند . همه بايد بدانند كه ) اينان جز به خويشتن نيرنگ نمي‌زنند ولي خودشان نمي‌دانند ( كه سرمايه‌هاي وجود خود ، اعم از فكر و هوش و ابتكار و عمر و وقت و مال خويش را به جاي صرف سعادت صرف شقاوت مي‌كنند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَكَابِرَ » : بزرگان . سردمداران . « مُجْرِميها » : مجرمين آنجا . « جَعَلْنا . . . أَكابِرَ مُجْرِمِيهَا » :  ( أَكابِرَ ) مفعول اوّل و ( مُجْرِميها ) مفعول دوم است و برعكس . يا اين كه ( أَكابِرَ ) مفعول اوّل و ( فِي كُلِّ قَرْيَة ) مفعول دوم و ( مُجْرِمِيهَا ) مضاف‌اليه است . و يا اين كه ( جَعَلْنَا ) را به معني : مكانت‌دادن و منزلت بخشيدن گرفت ، كه در اين صورت تنها به يك مفعول نيازمند است كه ( أَكَابِرَ ) است . به هر حال معني چنين مي‌شود : بزرگان آن شهر را به لهو و لعب و فساد و تباهي مي كشانيم . گناهكاران آن شهر را بزرگان آنجا مي‌گردانيم . بزرگان گناه‌پيشه آن شهر را در آنجا مكانت و منزلت مي‌دهيم و رياست و قدرت مي‌بخشيم . « لِيَمْكُرُوا » : لام آن لام عاقبت است . مراد اين است كه مفاسد و بدبختيهاي اجتماع از سردمداران بي‌دين و ناپرهيزگار سرچشمه مي‌گيرد ، و ايشانند كه مردمان را از راه حق منحرف مي‌سازند .‏
 
آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا جَاءتْهُمْ آيَةٌ قَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللّهِ اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ اللّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُواْ يَمْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( اين سردمداران به مردمان حسادت مي‌ورزند در اين كه دانش و نبوّت و هدايتي خدا بديشان عطاء كند . و لذا ) هنگامي كه دليل و برهان روشني براي اينان مي‌آيد ( و وحي آسماني بديشان مي‌رسد ) مي‌گويند :  ( حق را ) باور نمي‌داريم مگر اين كه همانند آنچه به پيغمبران خدا داده شده است به ما نيز داده شود ( و همچون ايشان به ما وحي شود ) . خداوند بهتر مي‌داند كه ( چه كسي را براي پيامبري انتخاب و ) رسالت خويش را به چه كسي حوالت مي‌دارد . از سوي خدا هرچه زودتر خواري و رسوائي ( در دنيا ) نصيب كساني مي‌گردد كه بزهكاري پيش مي‌گيرند ، و عذاب سختي ( در آخرت ) به سبب نيرنگي كه مي‌ورزند بهره ايشان مي‌شود .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ءَايَةٌ » : آيه‌اي از قرآن . حجّت و برهاني بر صدق محمّد . « لَن نُّؤْمِنَ حَتَّيا نُؤْتَيا مِثْلَ مَآ أُوتِيَ رُسُلُ اللهِ » : ايمان نمي‌آوريم تا اين كه چيزي كه به پيغمبران وحي مي‌شود ، به ما نيز وحي گردد و همانند ايشان پيغمبر شويم . يا اين كه : به شما ايمان نمي‌آوريم تا اين كه معجزاتي كه بر دست پيغمبران انجام گرفته است ، از سوي شما به ما نموده نشود . « حَيْثُ » : جائي كه . به گونه‌اي كه . مراد اين است كه تنها خدا مي‌داند كه چه كسي را پيغمبر مي‌كند و چگونه بدو وحي آسماني را مي‌رساند . « صَغارٌ » : كوچكي و حقارت . خواري و رسوائي . « عِندَ اللهِ » : از سوي خدا . در نزد خدا .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1080.txt">آيه  125</a><a class="text" href="w:text:1081.txt">آيه  126</a><a class="text" href="w:text:1082.txt">آيه  127</a><a class="text" href="w:text:1083.txt">آيه  128</a><a class="text" href="w:text:1084.txt">آيه  129</a><a class="text" href="w:text:1085.txt">آيه  130</a><a class="text" href="w:text:1086.txt">آيه  131</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:109.txt">آيه  77</a><a class="text" href="w:text:110.txt">آيه  78</a><a class="text" href="w:text:111.txt">آيه  79</a><a class="text" href="w:text:112.txt">آيه  80</a><a class="text" href="w:text:113.txt">آيه  81</a><a class="text" href="w:text:114.txt">آيه  82</a><a class="text" href="w:text:115.txt">آيه  83</a></body></html>آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَن يُرِدِ اللّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَمِ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاء كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آن كس را كه خدا بخواهد هدايت كند ، سينه‌اش را ( با پرتو نور ايمان باز و ) گشاده براي ( پذيرش ) اسلام مي‌سازد ، و آن كس را كه خدا بخواهد گمراه و سرگشته كند ، سينه‌اش را به گونه‌اي تنگ مي‌سازد كه گوئي به سوي آسمان صعود مي‌كند ( و به سبب رقيق شدن هوا و كمبود اكسيژن ، تنفّس كردن هر لحظه مشكل و مشكلتر مي‌شود . كافر لجوج نيز با پيروي از تقاليد پوسيده ، هر دم بيش از پيش از هدايت آسماني دورتر و كينه‌اش نسبت به حق و حقيقت بيشتر و پذيرش اسلام براي وي دشوارتر مي‌شود ) . بدين منوال خداوند عذاب را بهره كساني مي‌سازد كه ايمان نمي‌آورند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَشْرَحْ صَدْرَهُ » : مراد از شرح صدر ، بر سر شوق و شور آوردن انسان است براي پذيرش اسلام و تابش ايمان در زواياي دل او . « ضَيِّقاً » : تنگ . « حَرَجاً » : بسيار تنگ . مصدر است و به عنوان صفت مشبّهه به كار رفته است . « الرِّجْسَ » : پليدي . در اينجا مراد خشم و عذاب است ( نگا : اعراف / 71 ، يونس / 100 ) .‏
 
آيه  126
‏متن آيه : ‏
‏ وَهَذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيماً قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اين ( مطلب كه مددهاي الهي شامل حال حق‌طلبان مي‌گردد و عذاب الهي به سراغ دشمنان حق مي‌رود ، سنّت ثابت خدا است و بخشي از راستاي ) راه مستقيم پروردگار تو است . ما آيات ( قرآني و نشانه‌هاي جهاني و دلائل عقلاني ) را براي كساني تشريح و توضيح داده‌ايم كه ( دلي پذيرا و گوشي شنوا دارند و ) پند مي‌گيرند و اندر