ردود گرديده بود و حکم اسلام در اين مورد آنست که مثل آنچه را که خورده يا قيمت آن را بايست تاوان يا صدقه دهد، چون قی نمودن فقط کافی نيست.
حافظ ابن حجر گويد: که ابوبکر رضی الله عنه قی نموده چون از نهی آن ثابت شده بود که چيزی که کاهن می گيرد حرام است وکاهن کسيست که بدون دليل شرعی از امری خبر دهد.

595- وعن نافِعٍ أَنَّ عُمَرَ بنَ الخَطَّابِ رَضيَ اللَّهُ عَنْه، كَانَ فَرَضَ للْمُهاجِرِينَ الأَوَّلِينَ أَربَعَةَ آلاف، وفَرَضَ لابْنِهِ ثلاثةَ آلافٍ وخَمْسَمائةٍ ، فَقِيلَ لَه: هُوَ مِنَ المُهاجِرِينَ فَلِم نَقَصْتَهُ؟ فقال: إِنَّما هَاجَر بِهِ أَبُوه يَقُول: لَيْسَ هُوَ كَمَنْ هَاجَرَ بِنَفْسِه. رواهُ البخاري.

595- از نافع رضي الله روايت است که:
عمر بن الخطاب رضی الله عنه برای مهاجرين اولين چهار هزار تعيين نمود، در حاليکه برای پسرش عبد الله سه و نيم هزار مقرر نمود. گفته شد که: او هم از مهاجرين است، چرا به او کم مقرر نمودی؟
گفت که: پدر و مادرش او را هجرت دادند. ميگفت: او مانند کسی که خودش هجرت نموده، نيست.

596- وعن عطِيَّةَ بنِ عُرْوةَ السَّعْدِيِّ الصَّحَابِيِّ رضيَ اللَّه عنهُ قال. قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم « لايبلغ العبدُ أَنْ يكون من المتقين حتى يَدَعَ مالا بَأْس بِهِ حَذراً مما بِهِ بَأْسٌ )). رواهُ الترمذي وقال:  حديثٌ حسن  .

596- عطيه بن عروه السعدی رضی الله عنه روايت نموده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: بنده به مقام پرهيزگاران نميرسد، تا آنچه را که باکی ندارد، از ترس آنچه که باکی دارد، ترک کند.

قال الله تعالی: { فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ} الذاريات: ٥٠

خداوند می فرمايد:: پس بسوی خدا بگريزيد، حقا که من برای شما از جانب او تعالی ترسانندهء آشکارم. ذاريات: 50

597- وعن سعد بن أبي وقَّاص رضي اللَّه عنه، قال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَقُول: « إِنَّ اللَّه يحِبُّ العَبدَ التَّقِيَّ الغَنِيَّ » رواه مسلم.

597- سعد بن ابی وقاص رضی الله عنه می گويد که:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که فرمود: خداوند بندهء پرهيزگار، غنی النفس و پوشيده حال را دوست می دارد.

598- وعن أبي سعيد الخُدريِّ رضي اللَّه عنه قال: قال رَجُلُ أَيُّ النَّاسِ أفضَلُ يارسولَ اللَّه؟ قال: « مُؤْمِنٌ مجَاهِدٌ بِنَفسِهِ وَمَالِهِ في سبيل اللَّه » قال: ثم من؟ قال: «ثم رَجُلٌ مُعتَزِلٌ في شِعْبٍ مِن الشِّعَاب يَعبُدُ رَبَّهِ » .
    وفي روايةٍ « يتَّقِي اللَّه. ويَدَع النَّاسِ مِن شَرّْهِ » متفقٌ عليه.

598- ابو سعيد الخدری رضی الله عنه روايت نموده که:
مردی گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم  کداميک از مردم بهتر است؟
فرمود: مؤمنی که در راه خدا جهاد جانی و مالی می کند.
گفت: باز کدام؟
فرمود: باز مرديکه در يکی از دره ها از مردم کناره گرفته و پروردگارش را عبادت کند.
و در روايتی آمده که: از خداوند ترسيده و مردم را از شر خود در امان بدارد.

599- وعنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « يُوشِكَ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَال المُسْلِم غَنَمٌ يَتَّتبَّعُ بهَا شَعَفَ الجِبَال. وموَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدينِهِ من الفِتنِ » رواه البخاري.  

599- از ابو سعيد الخدری رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: نزديک است که بهترين مال مسلمان گوسفندانی باشد که با آن بدنبال قله های کوه ها و جايهای باران می رود و از ايجاد فتنه در دين خود فرار می کند.

600- وعنْ أبي هُريرة رضيَ اللَّه عنْه. عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « ما بَعَثَ اللَّه نَبِيًّا إِلاَّ رَعَى الْغَنَمَ » فَقَال أَصْحابُه: وَأَنْت؟ قال: « نَعَم، كُنْت أَرْعَاهَا عَلى قَرارِيطَ لأَهْلِ مَكَّةَ » رواه البخاري.

600- ابو هريره رضی الله عنه روايت می کند که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند هيچ پيامبری را نفرستاده، مگر اينکه گوسفند چرانيده است.
يارانش گفتند: شما هم؟
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: بلی من گوسفندان مردم مکه را در برابر چند قيراط می چرانيدم.
ش: قيراط، نيم دانگ و برخی گفته اند 24/1 دينار و برخی گفته اند 20/1 دينار است و مراد مقدار کمی پول است.

601- وعنه عَنْ رسولِ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أَنه قال: « مِنْ خَير مَعَاشِ النَّاسِ رَجُلٌ مُمْسِكٌ عِنَانَ فَرسِهِ في سَبِيلِ اللَّه، يَطيرُ عَلى مَتنِه، كُلَّمَا سَمِعَ هَيْعَةً أَوْ فَزْعَةً ، طارَ عَلَيْهِ يَبْتَغِي الْقَتل، أَو المَوْتَ مظَانَّه، أَوْ رَجُلٌ في غُنَيمَةٍ في رَأْسِ شَعَفَةٍ مِن هَذِهِ الشَّعَف، أَوْ بَطنِ وادٍ مِن هَذِهِ الأَوديَةِ ، يُقِيم الصَّلاةَ ويُؤتي الزَّكاةَ ، ويَعْبُد رَبَّهُ حتَّى يَأْتِيَهُ اليَقِينُ ليَسَ مِنَ النَّاسِ إِلاَّ في خَيْرٍ » رواه مسلم.

601- ابو هريره رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: از نمونهء بهترين وسائل کسب برای مردم مرديست که زمام اسب خود را در راه خدا گرفته و هر وقت که صدای جنگ را بشنود، خود را بر پشت اسبش انداخته، کشتن يا مرگ را در جايهائيکه گمانش می رود، می طلبد. يا مرديست با گوسفندانی چند، بر قلهء کوهی از اين قله ها، يا در ميان دره ای از اين دره ها، که نماز را بر پا داشته و زکات را می دهد، و تا دميکه مرگش در رسد خدايش را عبادت و پرستش می کند و بکاری از کارهای مردم کاری ندارد، جز در امور خير.


اعْلم أَن الاخْتِلاط بالنَّاسِ على الوَجْهِ الذي ذَكَرْتُهُ هو المختار الذي كان عليه رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وسائِرُ الأَنبياءِ صلواتُ اللَّهِ وسلامُه عليهم، وكذلك الخُلفاءُ الرَّاشدون، وَمَنْ بعدهُم من الصَّحَابةِ والتَّابعين، ومَنْ بَعدَهُم من عُلَمَاءِ المسلمينَ وأَخْيارِهم، وهو مَذْهَبُ أَكْثَرِ التَّابعينَ ومَنْ بعدَهُم، وَبِهِ قَالَ الشَّافعيُّ وأَحْمَد، وأَكْثَرُ الفُقَهَاءِ رضي اللَّه عنهم أَجمعين. قال تعالى :  { وتَعاونُوا عَلى البِرِ والتَّقْوَِى } [ المائدة : 2 ] والآيات في معنى ما ذكرته كثيرة معلومة .

بدانکه آميزش و اختلاط با مردم بنحويکه ذکر نمودم روش و کار بهتريست که رسول الله صلی الله عليه وسلم  بر آن بوده اند، همچنانکه خلفای راشدين و اصحابی که بعد از ايشان بودند و تابعين، و علماء و برگزيدگانيکه بعد از ايشان بودند، همه وهمه بر اين طريق بوده اند و اين مذهب اکثريت تابعين و کسانيست که بعد از ايشان بوده اند. شافعی و احمد و ديگر فقهاء هم اين نظريه را داده اند. خداوند می فرمايد: و با يکديگر بر نيکوکاری و پرهيزگاری مدد نمائيد. مائده: 2
و آيات وارده در اين مورد بسيار زياد و معلوم است.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:286.xml">71.باب در مورد توضع و فروتنی با مؤمنان</a><a class="folder" href="w:html:290.xml">72.باب تحريم کب