َمْسَكَه بِفيه، حتَّى رقِيَ فَسَقَى الْكَلْب، فَشَكَرَ اللَّهُ لَه فَغَفَرَ لَه. قَالُوا: يا رسولَ اللَّه إِنَّ لَنَا في الْبَهَائِم أَجْرا؟ فَقَالَ: « في كُلِّ كَبِدٍ رَطْبةٍ أَجْرٌ » متفقٌ عليه.
     وفي رواية للبخاري: « فَشَكَر اللَّه لهُ فَغَفَرَ لَه، فَأدْخَلَه الْجنَّةَ » .
وفي رواية لَهُما: « بَيْنَما كَلْبٌ يُطيف بِركِيَّةٍ قَدْ كَادَ يقْتُلُه الْعطَشُ إِذْ رأتْه بغِيٌّ مِنْ بَغَايا بَنِي إِسْرَائيل، فَنَزَعَتْ مُوقَهَا فاسْتَقت لَهُ بِه، فَسَقَتْهُ فَغُفِر لَهَا بِهِ».

126- از وی رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: در اثنايی که مردی در راهی می رفت سخت تشنه شد، و چاهی را ديد در آن فرو شد و آب آشاميد، و بعد از آن بيرون شد، ناگهان سگی را ديد که از شدت تشنگی زبان از کامش برآمده بود، از تشنگی خاک را می خورد. با خود گفت: اين سگ هم مثل من تشنه شده، پس به چاه درآمده موزهء خود را آب کرده آنرا بدهن خود گرفت، از چاه بالا شد و سگ را سيراب کرد، خداوند مزد اين عمل را داد و او را آمرزيد. گفتند: يا رسول الله آيا در کمک کردن به چارپايان پاداش داده می شود؟
فرمود: در هر جگر تازه ای پاداش است.
و در روايتی از بخاری آمده که خداوند مزدش را داد، او را به بهشت داخل نمود.
و در روايتی از بخاری و مسلم آمده در اثنايی که سگی به دور چاهی می گشت که از تشنگی در حال هلاکت بود، زنی از زناکاران بنی اسرائيل وی را ديده موزه اش را کشيد و به آن سيرابش کرد، گناهان وی آمرزيده شد.

127- الْحادي عشَر: عنْهُ عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لَقَد رأَيْتُ رَجُلاً يَتَقَلَّبُ فِي الْجنَّةِ فِي شَجرةٍ قطَعها مِنْ ظَهْرِ الطَّريقِ كَانَتْ تُؤْذِي الْمُسلِمِينَ » . رواه مسلم.
     وفي رواية : « مرَّ رجُلٌ بِغُصْنِ شَجرةٍ عَلَى ظَهْرِ طرِيقٍ فَقال: واللَّهِ لأُنَحِّينَّ هذا عنِ الْمسلِمِينَ لا يُؤْذِيهُم، فأُدْخِلَ الْجَنَّةَ » .
          وفي رواية لهما: « بيْنَما رجُلٌ يمْشِي بِطريقٍ وجد غُصْن شَوْكٍ علَى الطَّرِيق، فأخَّرُه فشَكَر اللَّهُ لَه، فغَفر لَهُ » .

127- از وی رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: مردی را ديدم که در بهشت اين طرف و آن طرف می گرديد، چون درختی را که از بالای راه سبب اذيت مسلمين می شد قطع نموده بود.
و در روايتی ديگر آمده که مردی متوجه شاخهء درختی شد که بالای راه قرار داشت و گفت: بخدا حتماً اين را از سر راه مسلمانها دور می کنم که سبب اذيت شان نشود، و به بهشت داخل شد.
و در روايتی از صحيحين آمده: در اثنايی که مردی در راهی می رفت، شاخهء خاری را ديد که در راه قرار گرفته آنرا از راه دور کرد، خداوند در برابر اين عمل وی را جزای خير داد و عفوش نمود.

128- الثَّاني عشَر: عنْه قال: قَال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « منْ توضَّأ فأحَسَنَ الْوُضُوء، ثُمَّ أتَى الْجُمعةَ ، فَاستمع وأنْصت، غُفِر لَهُ ما بيْنَهُ وبيْنَ الْجُمعةِ وزِيادةُ ثَلاثَةِ أيَّام، ومَنْ مسَّ الْحصا فَقد لَغَا » رواه مسلم.

128- از وی رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: کسی که وضوء سازد و بعد به نماز جمعه رود و بشنود و خاموش باشد، آنچه ميان او و جمعه و سه روز ديگر انجام شده آمرزيده می شود، و کسی که سنگريزه را بدستش دور کند، کار لغو و بيهودهء را انجام داده است. يعنی در هنگام نماز.
1634- عنْ جابرٍ رضي اللَّه عنْهُ قَال: قَال رَسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا تأْكُلُوا بِالشِّمَال، فَإنَّ الشَّيْطَانَ يأكُل ويَشْرَبُ بِشِمالِهِ » رواه مسلم.

1634- از جابر رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: بدست چپ غذا مخوريد، زيرا شيطان به دست چپ غذا می خورد.

1635- وعَن ابنِ عُمر رضي اللَّه عنْهُما أنَّ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « لا يَأْكُلَنَّ أحدُكُمْ بِشِمالِه، وَلا يَشْربَنَّ بِهَا. فَإنَّ الشَّيْطَانَ يَأْكُلُ بِشِمالِهِ وَيشْربُ بِهَا » رواهُ مسلم.

1635- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هيچکدام شما بدست چپ خويش غذا نخورد و نياشامد، زيرا شيطان بدست چپ خود خورد و نوش می کند.

1636- وعَنْ أبي هُرَيرَةَ رضي اللَّه عنْهُ أنَّ رَسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: إنَّ الْيهُود والنَّصارى لا يَصْبِغُون، فَخَالِفوهُمْ » متفقٌ عليه.

1636- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا يهود و نصاری رنگ نمی کنند، پس با آنها مخالفت نمائيد.
ش: مراد رنگ کردن موی سفيد سرو ريش به رنگ سرخ وزرد است اما سياه کردن آن جواز ندارد.

1637- عنْ جابرٍ رضي اللَّه عنهُ قَال: أُتِى بابي قُحافَةَ والِدِ أبي بكْرٍ الصِّدِّيقِ رضي اللَّه عنْهُما يوم فتْحِ مكَّةَ ورأسُهُ ولِحيتُهُ كالثَّغَامَةِ بياضا، فَقَالَ رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « غَيِّرُوا هَذا واجْتَنبُوا السَّوادَ » رواه مسلم.

1637- از جابر رضی الله عنه روايت شده که گفت:
ابو قحافه پدر ابوبکر صديق رضی الله عنه در روز فتح مکه آورده شد، در حاليکه سر و ريشش از سفيدی مثل ثغامه (ثغامه نباتی است که گل و ميوه اش هر دو سفيد است).
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: اين سفيدی را به رنگ کردن تغيير داده و از رنگ سياه بپرهيزيد.
1638- عن ابن عُمر رضي اللَّه عنهُما قَالَ: نَهَى رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم عنِ القَزعِ. متفق عليه.

1638- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که گفت:
رسول الله صلی الله عليه وسلم از قزع (بخشی از موی سر را تراشيدن و برخی را نگهداشتن) منع فرمود.

1639- وعَنْهُ قَال: رَأى رَسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم صبِياً قَدْ حُلِقَ بعْضُ شَعْر رأسِهِ وتُرِكَ بعْضُهُ، فَنَهَاهَمْ عَنْ ذَلِكَ وَقَال: « احْلِقُوهُ كُلَّهُ أو اتْرُكُوهُ كُلَّهُ » .  رواهُ أبو داود بإسناد صحيحٍ على شَرْطِ البُخَارِي وَمسْلِم.

1639- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم بچه ای را ديد که بعضی سرش تراشيده شده و بعضی گذاشته شده است. وی صلی الله عليه وسلم آنان را از آن نهی نموده و فرمود: همهء سرش را بتراشيد و يا همه را ترک کنيد.

1640- وعنْ عبْدِ اللَّه بنِ جعْفَر رضي اللَّه عَنْهُما أنَّ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أمْهَل آلَ جعْفَرٍ رضي اللَّه عنه ثَلاثا، ثُمَّ أتَاهُمْ فَقَال: « لا تَبْكُوا على أخِى بَعْدَ الْيوم » ثُمَّ قَال: « ادْعُوا لي  بَنِيَّ أخِى » فجِىءَ بِنَا كَأَنَّنا أفْرُخٌ فَقَال: « ادْعُوا لي الحلاَّقَ » فَأَمره، فَحَلَقَ رُؤُوسنَا. رواه أبو داود بإسنادٍ صحيح على شَرْطِ البخاري ومُسْلِم.

1640- از عبد الله بن جعفر رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم بر