ود: بر هر مفصل و بند از مردم در هر روزی که آفتاب بر وی می تابد، صدقه لازم است. ميان دو کس عدالت می کنی صدقه است. مردی را در باز کردن ستورش ياری می کنی يا خودش را بر آن سوار می کنی صدقه است. سخن نيکو صدقه است، و به هر گامی که بسوی نماز می نهی صدقه است. دور کردن پليدی از راه صدقه است.
مسلم آنرا از عايشه رضی الله عنها روايت کرده که رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود:
هر شخص از فرزندان آدم با (360) مفصل آفريده شده، آنکه خدا را تکبير، حمد، و تهليل و تسبيح و استغفار گويد، سنگ يا خار يا استخوانی را از راه مردم دور سازد، يا امر به معروف و نهی از منکر به شمار (360) بنمايد، همانا آن روز را بحالتی شب می کند، که خويش را از آتش دور کرده است.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:681.txt">281.باب منع از راز گفتن دو نفر در حضور نفر سوم بدون اجازه اش، مگر اينکه برای ضرورتی و آن اين است که طوری با هم پوشيده صحبت نمايند که سخن شان را نشنود، همانگونه هرگاه به زبانی سخن گويند که آن را نفهمد</a><a class="folder" href="w:html:682.xml">282.باب منع از شکنجنه نمودن غلام و مرکب و زن و فرزند بدون سبب شرعی، با زياده بر اندازهء ادب</a><a class="text" href="w:text:685.txt">283.باب تحريم شکنجه نمودن به آتش در هر زنده سر، هر چند مورچه و امثال آن باشد</a><a class="text" href="w:text:686.txt">284.باب تحريم تأخير کردن ثروتمند، حقی را که صاحبش درخواست نموده است</a><a class="text" href="w:text:687.txt">285.باب کراهيت پس گرفتن شخص بخششی را که آن را داده و تسليم نکرده و در آنچه به فرزندش بخشيده و تسليمش کرده يا نکرده و کراهيت خريدن شخص چيزی را که صدقه داده از آنکه به وی صدقه داده يا اينکه آن را از زکات يا کفاره و يا امثال آن بيرون نموده است و باکی نيست، هرگاه آن را از شخص ديگری که مالکيت به وی انتقال يافته خريداری نمايد</a><a class="text" href="w:text:688.txt">286.باب تأكيد بر حرام بودن مال يتيم</a><a class="text" href="w:text:689.txt">287.باب سخت بودن حرمت سودخواری</a><a class="folder" href="w:html:690.xml">288. باب تحريم  رياء و خود نمائی</a><a class="text" href="w:text:693.txt">289.باب در مورد آنچه تصور می شود رياست، در حالی که ريا نيست</a><a class="folder" href="w:html:694.xml">290.باب تحريم نگريستن بسوی زن بيگانه و نوجوان خوش صورت، بدون ضرورت شرعی</a></body></html>قال الله تعالی: { إِنَّمَا النَّجْوَى مِنَ الشَّيْطَانِ} المجادلة: ١٠

خداوند می فرمايد: راز و نجوی (در گوشی گفتن) کار شيطان است. مجادله: 10

1598- وعن ابْنِ عُمَرَ رضي اللَّه عنْهُمَا أنَّ رسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قَال: « إذا كَانُوا ثَلاثَةً، فَلا يَتَنَاجَى اثْنَانِ دُونَ الثَّالِثِ » متفقٌ عليه. 
ورواه أبو داود وَزاد: قَالَ أبُو صالح: قُلْتُ لابْنِ عُمر: فأربعة؟ قَال: لا يضرُّكَ».
 ورواه مالك في « المُوطأ » : عنْ عبْدِ اللَّهِ بنِ دِينَارٍ قَال: كُنْتُ أنَا وَابْنُ عُمرَ عِند دارِ خالِدِ بن عُقبَةَ التي في السُّوق، فَجاءَ رجُلٌ يُريدُ أنْ يُنَاجِيَه، ولَيْس مع ابنِ عُمر أحَدٌ غَيْري، فَدعا ابنُ عُمرَ رجُلاً آخر حتَّى كُنَّا أرْبَعَة، فقال لي وللرَّجُلِ الثَّالِثِ الَّذي دَعا: اسْتَأخِرا شَيْئا، فإنِّي سَمِعْتُ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَقُول: « لا يَتَنَاجَى اثْنَانِ دونَ وَاحدٍ » .

1598- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه حاضرين مجلس سه نفر بودند، بايد دو نفر بدون نفر سوم با هم راز نگويند.
ابو داود آن را روايت کرده و افزود، ابو صالح گفت: برای ابن عمر گفتم: چهار نفر چطور؟
گفت: برايت ضرر نمی کند.
و آن را مالک رحمه الله در موطاء از عبد الله بن دينار روايت نموده و گفت: من و ابن عمر رضی الله عنهما کنار خانهء خالد بن عقبه که در بازار است بوديم، مردی آمد و خواست با او راز گويد (در گوشی کند) و همراه ابن عمر کسی جز من نبود. ابن عمر رضی الله عنهما مرد ديگری را خواست تا که چهار نفر شديم و به من و مرد ديگری که خواست، گفت: کمی دور تر شويد، زيرا من از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: دو نفر بدون يکنفر با هم (در گوشی نکنند.)
ش: سبحان الله، چقدر اصول ادبی و روانی و اخلاقی در اسلام رعايت شده که در حضور نفر سوم دو نفر بدون ضرورت حق ندارد با هم راز گويند که مبادا سومی از ديدگاه روانی متأثر گردد و بيمناک شود و مبادا اين دو در حق او نظر بدی دارند. (مترجم)

1599- وَعن ابنِ مسْعُودٍ رضي اللَّه عنهُ أنَّ رسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قال: « إذا كُنْتُمْ ثَلاثة، فَلا يَتَنَاجى اثْنَانِ دُونَ الآخَرِ حتَّى تخْتَلِطُوا بالنَّاس، مِنْ أجْل أنَّ ذَلكَ يُحزِنُهُ » متفقٌ عليه.

1599- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چون سه نفر بوديد، پس دو نفر بدون ديگری با هم راز نگوئيد (درگوشی نکنيد) تا اينکه با مردم يکجا شويد، زيرا اين کار او را غمگين و پريشان ميسازد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:683.txt">1</a><a class="text" href="w:text:684.txt">2</a></body></html>قال الله تعالی: {وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالاً فَخُوراً} النساء: ٣٦

خداوند می فرمايد: و به پدر و مادر نيکوکاری کنيد و بخويشان و يتيمان و مساکين و همسايهء خويشاوند و همسايهء اجنبی و به هم نشين بر پهلو نشسته و به مسافر و بر آنکه مالک او هستيد، هر آئينه خداوند دوست ندارد کسی را که متکبر و خودستاينده باشند. نساء: 36

1600- وَعنِ ابنِ عُمر رضي اللَّه عنْهُما أنَّْ رسول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قَال: « عُذِّبتِ امْرَأةٌ في هِرَّةٍ حبستها حَتَّى ماتَت، فَدَخلَتْ فِيهَا النَّار، لا هِيَ أطْعمتْهَا وسقَتْها، إذ هي حبَستْهَا ولا هِي تَرَكتْهَا تَأكُلُ مِنْ خَشَاشِ الأرض » متفقٌ عليه.

1600- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: عذاب کرده شد زنی در برابر گربه ايکه آن را زندانی نموده و نه طعامش و نه سيرابش کرد و نه گذاشت که از حشرات وگزندگان زمين بخورد، تا اينکه مرد و در آن به دوزخ داخل شد.

1601- وعنْهُ أنَّهُ مرَّ بفِتْيَانٍ مِنْ قُريْشٍ قَدْ نصبُوا طَيْراً وهُمْ يرْمُونَهُ وقَدْ جعلُوا لِصاحبِ الطَّيْرِ كُلَّ خَاطِئةٍ مِنْ نَبْلِهِم، فَلَمَّا رأوُا ابنَ عُمرَ تفَرَّقُوا فَقَالَ ابنُ عُمَر: منْ فَعَلَ هذا؟ لَعنَ اللَّه مَن فَعلَ هذا، إنَّ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم لَعَنَ من اتَّخَذَ شَيْئاً فِيهِ الرُّوحُ غَرضا. متفقٌ عليه.

1601- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:
او از کنار جوانانی از قريش گذشت که مرغی را ايستاده کرده و او را به تير می زدند و برای صاحب مرغ از هر کدا