َرَ الحدِيث، وَقدْ سَبق بِكَمالِهِ في باب الأمر بالمُحافَظةِ على السُّنَّةِ ، وذَكَرْنَا أَنَّ التِّرْمِذيَّ قال إنه حديث حسنٌ صحيح.

702- از عرباض بن ساريه رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  ما را موعظه نموده که از آن دلها به اضطراب آمده و چشمها اشکباران شده که اين حديث را قبلاً در بارهء محافظت بر سنت به طور کامل ياد آور شد.

قال الله تعالی: { وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَاماً}  الفرقان: ٦٣

خداوند می فرمايد: و بندگان خدا آنانی اندکه بر زمين به آهستگی روند و چون سبکسران به ايشان سخن زنند، گويند، سلام بر شما ( باش شکيبائی پاسخ دهند). فرقان: 83 

703-    وعن عائشة رضي اللَّه عنها قالت: مَا رَأَيْتُ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم مُسْتَجْمِعاً قَطُّ ضَاحِكاً حتَّى تُرى مِنه لَهَوَاتُه، إِنَّما كانَ يَتَبَسَّم. متفقٌ عليه.

703- از عائشه رضی الله عنها روايت شده که گفت:
هيچوقت نديدم که رسول الله صلی الله عليه وسلم  در خنديدن مبالغه کرده باشند، طوری که گوشت آخر دهان شان ديده شده باشد. همانا آنحضرت صلی الله عليه وسلم تبسم می نمود.
قال الله تعالی: { وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ} الحج: ٣٢

خداوند می فرمايد: و هر که شعاير خدا را تعظيم کند، پس اين تعظيم از تقوای دلهاست. حج: 32

704- وعن أبي هريرة رضي اللَّه عنه قال: سمعتُ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: « إذا أُقِيمَتِ الصَّلاة ، فَلا تَأْتُوهَا وأنْتُمْ تَسْعَوْن، وأَُتُوهَا وَأَنُتمْ تمْشُون، وعَلَيكم السَّكِينَة ، فَما أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا، وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتمُّوا » متفقٌ عليه.
 زاد مسلم في رواية له: « فَإنَّ أحدَكُمْ إذا كانَ يعمِدُ إلى الصلاةِ فَهُوَ في صلاةٍ ».

704- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که گفت: 
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که می فرمود: چون نماز برپاشد با شتاب بسوی آن ميآييد، بلکه بسوی آن با آرامش و وقار برويد، پس آنچه را که دريافتيد، بگزاريد و آنچه که از نزد شما فوت شده تمامش کنيد.
مسلم در روايتی افزوده: زيرا هنگاميکه يکی از شما قصد نماز می کند، پس گويی او در نماز ايستاده است.

705- وعن ابن عباس رضي اللَّه عنهما أَنَّهُ دَفَعَ مَعَ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَوْمَ عرَفَةَ فَسَمع النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَرَاءه زَجْراً شَديداً وَضَرْباً وَصوْتاً للإِبل، فَأَشار بِسَوْطِهِ إِلَيْهِمْ وقال: « أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ فَإِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ بِالإِيضَاعِ » رواه البخاري، وروى مسلم بعضه.

705- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت می کند که:
او با پيامبر صلی الله عليه وسلم در روز عرفه بسوی عرفات پيش رفت، پيامبر صلی الله عليه وسلم در عقب خويش راندن بشدت و زدن و صدای شتر را شنيده و با تازيانه ای بسوی شان و اشارت نموده فرمود: ای مردم آرامش را پيشه گيريد، زيرا طاعت و نيکوکاری به شتاب نمودن نيست.

قال الله تعالی: { هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ{24} إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَاماً قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ{25} فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاء بِعِجْلٍ سَمِينٍ{26} فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ{27} الذاريات: ٢٤ - ٢٧
قال الله تعالی: { وَجَاءهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُواْ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَـؤُلاء بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ} هود: ٧٨

خداوند می فرمايد: آيا رسيد به تو خبر مهمان گرامی ابراهيم، وقتی در آمدند بر ابراهيم سلام گفتند، جواب سلام داده گفت، آنها گروهی اند ناشناخته و بسوی اهل خانهء خويش متوجه شد و کباب گوسالهء فربهی پيش آنان آورد و گفت: آيا نمی خوريد؟ ذاريات: 24 – 27 
و ميفرمايد: و پيش لوط قومش شتابان آمدند و قبل از آن کارهای زشت می کردند. لوط گفت: ای قوم من! اين دختران من اند! (يعنی نکاح کنيد) اينها پاکيزه تر اند، برای شما، پس از خدا بترسيد و مرا رسوا مکنيد در بارهء مهمانان من، آيا در شما هيچ مرد شايسته ای نيست؟ هود: 78

706- وعن أبي هريرة رضي اللَّه عنه أنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « مَنْ كانَ يُؤمنُ بِاللَّه واليَومِ الآخِرِ فَلْيُكرِمْ ضَيفَه، وَمَنْ كَانَ يُؤمِنُ بِاللَّه واليَوم الآخِرِ فليصِلْ رَحِمَهُ، وَمَنْ كَانَ يؤمِنُ بِاللَّه وَاليوْمِ الآخِرِ فَلْيَقلْ خَيْراً أَوْ ليَصْمُتْ » متفقٌ عليه.

706- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: آنکه بخدا و روز آخرت ايمان دارد، بايد مهمان خود را  احترام کند و آنکه بخدا و روز آخرت ايمان دارد، بايد در انجام صلهء رحم پيوسته اقدام کند و آنکه بخدا و روز آخرت ايمان دارد، بايد سخن خير بر زبان راند و يا خاموش شود.
ش: احترام مهمان از جملهء سنن مبارکه و ارزشمنديست که اسلام بر آن بسيار تأکيد کرده است، و شکی نيست که جوانمردی و کرم مسلمان در مهمان نوازی آشکار می شود، و ادای مهمانی تنها در تقديم نيازهای مهمان چيزهای خوردنی و آشاميدنی نيست، بلکه بايست شخص از مهمانش دفاع نموده و از رسيدن آزار به وی ممانعت بعمل آورد.
و پيوسته داشتن صلهء رحم هم از واجبات است که متأسفانه امروز قطع صلهء رحم در ميان خداوندان قرابت و رحم بسيار مشاهده می شود و هم سکوت از غيبت و خاموشی از واجباتست که امروزه رعايت آن دشوار شده و بويژه با پياده شدن سياستهای گوناگون در ميان امت اسلامی اصلاً اين اصل فراموش شده و نفاق و شقاق و غيبت و سخن چينی نقل محافل مردم گرديده است که بايد از چنين اعمالی بر حذر بود. (مترجم)

707- وعن أبي شُرَيْح خُوَيلدِ بن عمرو الخُزَاعِيِّ رضي اللَّه عنه قال: سَمِعتُ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: « مَنْ كان يؤمِنُ بِاللَّه واليوْمِ الآخِرِ فَلْيُكرمْ ضَيفَهُ جَائِزَتَهُ » قالوا: وما جَائِزَتُهُ يا رسول اللَّه؟ قال: « يَومُه وَلَيْلَتُه. والضِّيَافَةُ ثَلاثَةُ أَيَّام، فما كان وَرَاءَ ذلكَ فهو صَدَقَة عليه » متفقٌ عليه.
  وفي روايةٍ لمسلم: « لا يحِلُّ لِمُسلمٍ أن يُقِيم عند أخِيهِ حتى يُؤْثِمَهُ » قالوا: يا رسول اللَّه. وكَيْف يُؤْثِمُه؟ قال: « يُقِيمُ عِنْدَهُ وَلا شَيءَ لَهُ يَقْرِيهِ بِهِ » .

707- از ابو شريح خويلد بن عمرو الخزاعی رضی الله عنه روايت شده که:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که می فرمود: آنکه بخدا و روز آخرت ايمان دارد، بايد جائزهء مهمان خود را اکرام کند. 
گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم ! جائزه اش چيست؟
فرمود: همان روز و شبش را و مهماند