اندند و براي رفتن آماده گشتند(2). 
در این اثنا عبدالله بن ابي بن سلول، از فرصت استفاده نمود و فردي را نزد بني‌نضير فرستاد و از آنها خواست تا در منازل خود باقي بمانند و استقامت كنند و به آنها گفت: ما شما را تسليم نخواهيم كرد؛ اگر با شما درگيري ايجاد شود، ما در كنار شما خواهيم بود و اگر شما را از ديارتان بيرون نمایند، ما هم با شما بيرون خواهيم رفت(3) . بنابراین، سرزمينتان را رها نكنيد؛ زيرا دو هزار جنگجویی كه در اختیار دارم، با شما خواهند جنگید(4) . یهودیان به اين وعده هاي عبدالله بن ابي، اعتماد كردند و سردارشان حي بن أخطب را غرور فرا گرفت و فردي را نزد رسول خدا فرستاد و گفت: ما از منازل خود بيرون نمي‌شويم بنابراین، هر اقدامی که می‌خواهید، انجام دهید. با شنيدن اين پيام، رسول خدا (ص) تكبير گفت و مسلمانان حاضر نيز تكبير گفتند و پيامبر فرمود: يهود آماده جنگ شده است(5).  
--------------------------------------------------------------------------------------------
1) طبقات، ابن سعد الکبری، ج 2، ص 57 – مغازی، واقدی، ج 1، ص 363-370.
2) تاریخ طبری، ج 2، ص 552.
3) سیره ابن هشام، ج 3، ص 212.
4) تاریخ طبری، ج 2، ص 553.
5) السیره النبویه، ابن کثیر، ج 3، ص 146.بعد از سپري شدن ده روز فرصت داده شده، سپاه اسلام رهسپار ديار بني‌نضير شد و مدت پانزده شبانه‌روز آنها را محاصره كردند و رسول خدا (ص) دستور داد تا درختانشان سوزانده شود. بنابراین، آنها با از دست دادن بنيه اقتصادي خود روحية‌ جنگي و مقاومت را از دست دادند و فرياد برآوردند كه اي محمد! تومردم را از فساد باز مي‌داشتي؛ چه شده است كه درختان را قطع مي‌نمائي؟
خداوند در دل آنها وحشت انداخت و اذعان نمودند كه چاره‌اي جز رها نمودن سرزمين خود ندارند و عهدشکنی عبدالله بن ابي و حمایت نکردن بر رعب و وحشت آنان افزود بنابراین آنها فردي را نزد رسول خدا فرستادند و از ایشان تقاضاي امان نمودند تا از سرزمين خود خارج شوند.
پيامبر اکرم (ص) موافقت نمود و فرمود: «بيرون شويد در حالي كه خونتان درامان است و نيز  فرمود: آنها از اموالتان به جز اسلحه، هرچه مي‌توانيد با خود ببريد.»(1)  
آنها سقف و ستونهاي خانه‌هايشان را شكستند تا مسلمانان نتوانند از آنها استفاده كنند.
آنها نیز مقدار زيادي طلا و نقره با خود بودند؛ به گونه‌ای که سلام بن ابي‌الحقيق به تنهایي پوست گاوي پر از طلا و نقره حمل مي‌نمود و مي‌گفت: اين چيزي است كه ما در فراز و نشيب زندگي آماده كرده‌ايم و اگر نخلهايمان را به جاي گذاشته‌ايم، در خيبر نخل زيادي وجود دارد(2). 
آنها اثاثيه خود را با ششصد شتر حمل نمودند و با دف و ساز و آواز بيرون شدند. بعضي عازم خيبرگرديدند و عده‌اي هم به سوي شام رفتند(3). 
محمد بن مسلمه به دستور رسول خدا (ص) مسئولیت اخراج آنها را بر عهده داشت(4). 
برخي از بزرگانشان كه راه خيبر را در پيش گرفتند عبارت بودند از: سلام بن أبي الحقيق، حي بن أخطب و كنانه بن الربيع بن أبي الحقيق که رسيدنشان به خيبر، مردم آنجا از آنها اطاعت نمودند(5). 
-----------------------------------------------------------------------------------
1) حدیث القرآن الکریمعن غزوات الرسول، ج 1، ص 25.
2) السیره الحلبیه، ج 2، ص 566.
3) همان، ص 560 – حدیث القرآن، ج 1، ص 27.
4) المغازی، واقدی، ج 1، ص 374 – الیهود فی السنه المطهره، ج 1، ص 321.
5) السیره النبویه، ابن هشام، ج 3، ص 212.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:467.txt">مقدمه</a><a class="text" href="w:text:468.txt">الف: حمد و سپاس خداوند</a><a class="text" href="w:text:469.txt">ب - ترس و وحشت از جانب خدا است</a><a class="text" href="w:text:470.txt">ج - تخريب دارائيهاي دشمن</a><a class="text" href="w:text:471.txt">ت – شكل‌گيري سياست مالي دولت اسلامي</a><a class="text" href="w:text:472.txt">ح - موضعگيري منافقان در مدينه</a><a class="text" href="w:text:473.txt">د - ارشاد مؤمنان و برحذر داشتن آنان از عذاب آخرت و بيان تفاوت عميق اهل بهشت و دوزخ</a><a class="text" href="w:text:474.txt">ذ - عظمت قرآن و بيان برخي از صفات خدا</a><a class="text" href="w:text:475.txt">س - تحريم شراب</a></body></html>قرآن كريم در يك سوره كامل يعني سورة حشر از غزوة‌ بني‌نضير سخن به ميان آورده است؛ چنانكه دانشمند امت، عبدالله بن عباس (رض) اين سوره را به نام سوره بني‌نضير ياد مي‌نمود. بخاري از سعيد بن جبير نقل كرده است كه من به عبدالله بن عباس گفتم: سوره حشر، اما او گفت: سوره بني‌نضير(1). 
اين سوره به تفصيل از غزوة بني‌نضير سخن گفته و به بيان احكام و مستحقان غنيمت پرداخته است. همچنين به ارتباط يهود با منافقان پرداخته و از حقایق دروني يهود پرده برداشته است و در اثناء بحث، مؤمنان را مورد خطاب قرار داده و آنها را به رعايت تقوا وادار كرده است و از معصيت و نافرماني خدا نهي كرده است و سپس خداوند در مورد قرآن كريم و اسماء و صفات خود سخن گفته است.
با انديشيدن در سوره مزبور مي‌توان به نكات ذيل را استنباط نمود:
----------------------------------------------------------------------------------
1) بخاری، کتاب المغازی، باب حدیث بنی‌نضیر، شماره 4029.سوره با بيان حمد و ستايش خدا آغاز مي شود و خاطرنشان مي‌سازد كه جهان هستي با تمام موجودات خود (انسانها، حيوانات، نباتات و جمادات) به تمجيد و بيان قداست خداوند مشغول است و همه گوياي وحدانيت، قدرت، جلال و عظمت و سلطان وي هستند(1). 
چنانكه مي‌فرمايد:
(سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ) (حشر، 1)
«آنچه در آسمانها و زمين است، تسبيح خدا را مي‌گويند و او غالب و با حكمت است.»
سوره با بيان اين خبر آغاز شده است كه همه موجودات آسمان و زمين، تسبيح خدا را مي‌گويند و از آنچه شايستة وي نيست، او را تقديس مي‌نمايند و همه به عبادت و خضوع در برابر عظمتش مشغول مي‌باشند؛ زيرا او قادر و بر هر چيزي غالب است و انجام دادن هيچ كاري براي او دشوار نيست.
خدا در آفرينش و امور خود، حكيم است. هيچ چيزي را بيهوده نيافريده است و به آنچه مصلحت نيست، دستور نمي‌‌دهد و هيچ عملي برخلاف مقتضاي حكمت او انجام نمي‌پذيرد؛ چنانكه يكي از اين موارد،‌ حمايت رسول خدا (ص) در برابر كفار اهل كتاب (بني‌نضير) است که با خیانت به پیامبر اکرم (ص) خدا آنها را از سرزمين مورد علاقه و محبوبشان بيرون گردانيد(2). 
------------------------------------------------------------------------------
1) حدیث القرآن الکریم عن غزوات الرسول، ج 1، ص 327.
2) تفسیر السعدی، ج 3، ص 327.خداوند مي فرمايد:
(هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ(2) وَلَوْلَا أَن کَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاء لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ(3