ذار  -  خدا می‌داند  -‌سپس  غسل کن  تا  اینکه  خیال  می‌کنی‌ که  تو  پاک  شده‌ای  و  پاکیزه ‌گشته‌ای‌،  آنوقت  تا  مدت  ٢٤  شبانه  روز  یا  ٢٣  شبانه  روز  نمازت  را  بخوان  و  روزه‌ات  را  بگیر، بیگمان  این  برای  تو کافی  است‌،  و  بهمین  ترتیب  در  هر  ماه  رفتار کن‌،  همانطوریکه زنان  بموقع  خود  قاعده  می‌شوند  و  پاک  می‌گردند.  و اگر  توانستی  و  امکان  داشتی‌ که  نماز ظهر را  به  تاخیر  بیندازی  و  نماز  عصر را  زود  بخوانی‌،  غسل  می‌کنی  سپس  نماز  ظهر  و  عصر  را  با  هم  جمع  می‌کنی‌،  سپس  نماز  مغرب  را  به  تا‌خیر  می‌اندازی  و  نماز عشاء  را  زود  می‌خوانی  بدین  معنی  که غسل  می‌کنی  و  هر  دو  نماز  را  با  هم می‌خوانی‌،  (‌‌اگر توانستی‌)  این‌ کار را  بکن ،  و  برای  نماز صبح  هم  غسل  می‌کنی  سپس  نماز  را  می‌خوانی‌،  پس  چنین  می‌کنی  و  نمازت  را  می‌گزاری‌،  و  روزه‌ات  را  می‌گیری  اگر  آنرا  توانستی‌،  و  پیامبر  فرمود:  این  شیوه‌ي دوم  را  بیشتر  دوست  دارم‌]‌‌.  این  حدیث  را  احمد  و  ابوداود  و  ترمذی  روایت‌ کرده‌اند.  و  ترمذی ‌گفته  است‌ که  “‌‌حدیث  حسن و  صحیح‌“‌  است‌.  و گفته  است‌:  در باره‌‌ي آن  از  بخاری  پرسیدم‌،‌ گفت‌:  حدیثی  است  “‌‌حسن‌“‌‌.  و  احمد  بن  حنبل ‌گفته  است‌:  حدیثی  است  “‌‌حسن  و  صحیح‌“‌‌.  خطابی  در  تعلیق  بر  این  حدیث‌ گفته  است‌:  این  مطلب  درباره‌‌ي زنی  است‌ که  قبلا  ایام  قاعدگی  وی  معلوم  نبوده  و  از آغاز (‌بلوغ‌)  مستحاضه  بوده  است  و  خون  حیض  را  از  غیر آن  تمیز  نمی‌دهد  و  خونش  ادامه  داشته  و  بر  وی  غلبه ‌کرده  است‌، ‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  کار  وی را  بر  طبق  عرف  ظاهر و  احوال  اغلب  زنان‌،  بیان  فرموده  است  و  بنا  به  عادت  غالب  زنان‌،  کار  قاعدگی  او  را،  هر  ماه  یکبار گفته  است‌،  و  سخن  پیامبر صلي الله عليه و سلم   که  می فرماید:" (كما تحيض النساء ويطهرن بميقات حيضهن وطهرهن)  "بر  این  مطلب  دلالت  دارد.  خطابی ‌گفته  است‌:  این  حدیث  مستند  قیاس  بعضی  از زنان  بر  بعضی  دیگر در مسئله‌ي حیض  و آبستنی  و  بلوغ  و  امثال  آن‌،  قرارگرفته  است‌.  (‌بنابر این  می‌توان  احوال  آنها  را  بر  همدیگر  قیاس  کرد)‌.

ج-زنی که عادت ماهیانه نداشته باشد ولی می تواند خون حیض را از غیر آن تمیز  دهد.  در  این  حالت  آن  زن  بر  حسب  تمیز  و  تشخیص  خود  عمل  می‌کند.  زیرا فاطمه  بنت  ابی  حبیش  گفته  است  که‌:  او  مستحاضه  می‌شد،  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم‌،  به  وی  فرمود: (إذا كان دم الحيض فإنه أسود يعرف، فإذا كان كذلك فأمسكي عن الصلاة، فإذا كان الاخر فتوضئي وصلى فإنما هو عرق   "این  حدیث  (‌و  ترجمه‌ي آن‌)  قبلا گذشت‌.

٣-‌احکا‌م  مستحا‌ضه‌:
مستحاضه  احکامی  دارد که  بشرح  زیر  خلاصه  می‌گردد:  

 الف-‌فقط  یکبار  بر  او  غسل  واجب  است  و  آنهم  وقتی  است ‌که  حیض  او  قطع  می‌گردد،  (‌یعنی  وقتی‌ که  قطع  حیض  محسوب  می‌گردد که  در ضمن  احادیث  مربوط  به  آن  بیان  گردید)‌،  پس  برای  نماز  خواندن  و  دیگر کارها،  غسل  واجب  نیست‌،  جمهور  علمای  سلف  و  خلف  بر  این  رای  هستند.

ب-‌برای  هر  نماز  بر  او  واجب  است‌ که  جداگانه  وضو  بگیرد.  زیرا  در  روایت  بخاری  آمده  بودکه‌:  ”‌(ثم توضئي لكل صلاة)[سپس  برای  هر نمازی  وضو  بگیر]"‌‌.  و  به  رای  امام  مالک  وضو گرفتن  برای  هر  نمازی  مستحب  است‌.  وضو  برای  هر  نمازی  واجب  نیست  مگر اینکه  وضویش  باطل  شده  باشد  (‌یعنی  اگر  وضویش  باطل  نشده باشد  مثل  دیگر  زنان  می‌تواند  با  یک  وضو  چند  نماز  بخواند)‌.

ج‌-‌بایستی  قبل  از وضو،  شرمگاه  خود  را  بشوید  و  برای  دفع  نجاست  یا  بحداقل  رساندن  آن‌،  با  پارچه‌ای  یا  پنبه‌ای‌،  آنرا  بپوشاند  و  روی  آن  بگذارد.  اگر  خون  بدینوسیله  دفع  نشد  علاوه  بر آن  باید  آنرا  با  پارچه‌ای  محکم  و  بصورت  لگام  مانندی  روی  آنرا  ببندد،  البته  این  هم  واجب  نیست  بلکه  بهتر  است‌ که  چنان‌ کند.

د-‌بنا  به  رای  جمهور  فقهاء  نباید  قبل  از  دخول  وقت  نماز وضو  بگیرد.  چون طهارت  و  وضو گرفتن  او  بنا  به  ضرورت  انجام  می‌گیرد.  پس  نباید  قبل  از  وقت  نیاز، بدان  مبادرت  شود.  

هـ‌-‌برای  شوهرش  جایز  است ‌که  در  حال  جریان  خون  با  او  نزدیکی‌ کند.  زیرا  به  رای  جمهور  علماء  دلیی  مبتنی‌  بر  تحریم  جماع  و  نزدیکی  در  این  باره  وارد  نشده  است‌.  ابن  عباس‌گفته  است‌:  “‌‌شوهر زن  مستحاضه  با  وی  نزدیکی  می‌کند،  زیرا  آن  زن نماز  می‌خواند  و  نماز  بزرگتر  است‌“‌‌.  بخاری  آن  را  روایت  نموده  است  -‌یعنی‌،  اگر روا باشد  که  در  حال  خونریزی  نماز  بخواند  و  نماز  بزرگترین  کاری  است  که  طهارت  و پاکی  برای  آن  شرط  است‌،  پس  جماع  و  نزدیکی  نیز رو است  -‌از  عکرمه  بنت  حمنه  روایت  شده  است‌ که‌:  “‌‌او  مستحاضه  بود  و  شوهرش  با  او  نزدیکی  می‌نمود”‌  ابوداود  بیهقی  آن  را  روایت ‌کرده‌اند.  و  نووی‌ گفت ‌که  اسناد  این  حدیث‌،  حسن  است‌.  

 و -‌زن  مستحاضه  (‌در  غیر  اوقاتی  که  برایش  مدت  حیض  محسوب  می‌گردد)  حکم  زنان  دیگر  را  دارد که  پاک  هستند.  بنابر این  نماز  مي‌خواند  و  روزه  مي‌گیرد  و  می‌تواند  (‌در  مسجد)  اعتکاف ‌کند  و  قرآن  بخواند  و  به  مصحف  دست  بزند  و  آنرا حمل ‌کند  و  هر  نوع  عبادتی  را  انجام  دهد.  این  مطلب  به  اجماع  علماء  است‌.

-‌خون  حیض  فاسد  و آلوده  است‌،  ولیکن  خون  استحاضه  خون  طبیعی  است  لذا  در مدت  خون  حیض  عبادات  ترک  می‌شود  بخلاف  خون  استحاضه.عقد  نكا‌ح  و ازدواج 

رضایت  طرفین  و  توافق  اراده  طرفین‌،  ركن  حقیقی  ازدواج  می‌باشد.  اما  رضایت  خاطر  و  توافق  اراده‌،  چون  از  تمایلات  نفسانی  و  درونی  است  وكسی  بر  آن  اطلاع  ندارد،  پس  بایدكلمات  و  عباراتی  دال  بر  تصمیم  طرفین‌،  برایجاد  پیوند  زناشوئی  در  بین  آنان  درمیان  باشد  تا  این  رضایت  و  تمایل  درونی  را  بیان‌كند  وعبارات  و  جملاتی  بین  دوطرف  ازدواج  رد  و  بدل‌گردد.  آنچه‌كه  نخست  به  وسیله  یكی  ازمتعاقدین  و  طرفین  ازدواج  ادا  می‌شود  و  بر  زبان  می‌آید  و  بیانگر  ایجاد  پیوند  زناشوئی  است  “‌ایجاب‌”  نام  داردكه  می‌گویند:  "انه اوجب"  [او  ایجاب‌كرد]"‌.  و  آنچه‌كه  بدنبال  آن  به  وسیله  طرف  دوم  ازدواج‌گفته  می‌شود  وصدور  می‌یابد  و  بیانگر  رضا  و  موافقت  و  پذیرش  اوست  “‌قبول‌”  نام  دارد.  بنابراین‌،  فقیهان  می‌گویند:  اركان  تشكیل  دهنده ازدواج  “‌ایجاب‌”  و  “‌قبول‌”  است‌.  شرایط  ایجا‌ب  و قبول  و انعقا‌د  ازدواج

وقتی  عقد  نكاح  تحقق  می‌پذیرد  وآثار  مطلوب  و  نتاج  شرعی  ازدواج‌،  برآن  مترتب  می‌گردد،‌كه  شرایط  زیر  را  داشته  باشد:
1-‌طرفین  ازدواج‌،  باید  اهل  تمییز  باشند،  اگر  یكی  ازآنها  دیوانه  یا  صغیری  باشد  كه  اهل  تمییزنیست‌،  عقد  نكاح  منعقد  ن