سل‌:
سه  بار شستن  اندامهای  وضو،  سنتی  است‌ كه  بطور غالب  معمول  بوده  است‌،  اگر  خلاف  آن  روایت  شده  برای  بیان  جواز  آن  می‌باشد.  عمرو  بن  شعیب  از  پدرش  از  جدش  رضی  الله  عنهم  روایت  کرده‌ که‌:  “‌‌یکنفر  اعرابی‌،  به  خدمت  پیامبر صلي الله عليه و سلم   آمد،  کیفیت  وضو را  از آنحضرت  سوال‌ کرد؟  همه‌ي اعمال  وضو  را  سه  بار سه  بار به  وی  نشان  داد  و  فرمود:  (هذا الوضوء، فمن زاد على هذا فقد أساء وتعدى وظلم)  [اینست  وضو،  هر کس  بر  آن  بیفزاید  بیگمان‌ کاری  بد کرده  و  از  حق  تجاوز کرده  و  ستم  نموده است‌]‌‌.  احمد  و  نسائی  و  ابن  ماجه  آنرا  روایت ‌کرده‌اند.  و  به  روایت  احمد  و مسلم  و  ترمذی  از  عثمان رضي الله عنه روایت  است ‌که  اندامهای  وضو  را  سه  بار  می‌شست‌.  و  بطریق  

صحيحی  از  پیامبر صلي الله عليه و سلم روایت  شده  است  گهگاهی  اندامها  را  در  وضو  یکبار  و گاهی  دوبار  می‌شست‌.  اما  درباره‌ي مسح  سر،  اکثر  روایتها  بر آنست‌ که  یکبار  مسح  می‌کرد.  

٩-‌مقدم  داشتن  راست  بر  چپ  در شستن  -‌تیامن:
سنت  است ‌که  دست  راست  و  پای  راست  را  قبل  از  دست  چپ  و  پای  چپ  شست‌.  از  عایشه  رضی  الله  عنها  روایت  شده  است‌ که: (كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يحب التيامن في تنعله  وترجله وطهوره، وفي شأنه كله)  [‌پيامبر صلي الله عليه و سلم   همواره‌  ابتدا کردن  به  طرف راست  را  دوست  می‌داشت  خواه  در کفش  پوشیدن‌،  و  چه  در  شانه‌ کردن  مویش‌،  و چه  در  وضو  و  غسل  و  چه  در  سایر کارهایش‌]‌‌.  این  حدیث  متفق  علیه  است‌.  از  ابوهريره رضي الله عنه   نقل  شده  است  که  پیامبر صلي الله عليه و سلم فرمود:  ‌(إذا لبستم وإذا توضأتم فأبدءوا بأيمانكم) [‌هرگاه  خواستید که  لباس  بپوشید  و  وضو  بگیرید  از  طرف  راست  شروع  کنید]‌‌‌.  احمد  و  ابوداود  و  ترمذی  و  نسائی  آنرا  روایت  کرده‌اند.

10-‌دست ‌کشیدن  بر  اندامها  همراه  با  آب  =  دلک‌:  
د‌لک‌،  عبارت  است  از کشیدن  دست  بر  اندامها،  همراه  با  آب  یا  بعد  از  آن‌.  از  عبد‌الله  بن  زید رضي الله عنه روایت  شده  است  که‌:  (أن النبي صلى الله عليه وسلم أتى بثلث مد فتوضأ فجعل يدلك ذراعيه)   [‌پیامبر صلي الله عليه و سلم  با  یک  سوم  مُدّ[2]  آب  وضو گرفت  و  بر  بازوهایش  دست  کشید]‌‌.  ابن  خزیمه  آنرا  روایت  کرده  است‌.  باز  هم  از  وی  نقل  شده  که‌:  پیامبر صلي الله عليه و سلم  وضو گرفت  و  می‌فرمود:  هكذا: يدلك [اینچنین  باید  بر  اندامها  دست  کشید]‌‌‌.  

ابو داود  طیالسی  و  احمد  و  ابن  حبان  و  ابویعلی  آنرا  روایت ‌کرده‌اند.  

11-موالات:
موالات‌،  یعنی  شستن  اندامها  در  وضو  به  دنبال  هم  باشد،  و  فاصله‌ای  بین  آنها  واقع  نشود،  و  طوری  نباشد که  وضو گیرنده  در  اثنای  وضو  به‌کار  دیگری  مشغول  گردد،‌ که  عُرفاً  انصراف  از  وضو  به  حساب  آید.  سنت  پیامبر صلي الله عليه و سلم   و  عمل  سلف  و  خلف  مسلمانان  بدین منوال  بوده  است‌.  

12-‌مسح كر‌دن  هر دو گوش:  
سنت  بر  آن  است ‌که  داخل ‌گوشها  را  با  انگشتان  سبابه =  انگشتان  نشان‌،  و  قسمت  ظاهری  آنها  را  با  انگشتان  شست = ابهام‌،  همراه  با  همان  آب  سر،  مسح ‌کرد.  از مقدام  ابن  معدیکرب رضي الله عنه روایت  شده  که‌:  أن رسول الله صلى الله عليه وسلم مسح في وضوئه رأسه وأذنيه ظاهرهما وباطنهما، وأدخل أصبعه في صماخي أذنيه) [‌پیامبر صلي الله عليه و سلم  در وضوی  خویش‌،  سر و  دو  قسمت  بیرونی  و  درونی‌ گوشهای  خود  را،  مسح‌ کرد  و  دو  انگشت  خود  را  داخل  سوراخ‌ گوشها  فرو کرد]‌‌.  ابوداود  و طحاوی  آنرا  روایت ‌کرده‌اند.  از  ابن  عباس  رضی الله  عنهما،  درباره ‌کیفیت  وضوی  پیامبر صلي الله عليه و سلم   روایت  شده  است‌ که‌:  “‌سر  خود  و  گوشهایش  را  یکبار  مسح  کرد”‌.  احمد  و  ابوداود  آن  را  روایت‌ کرده‌اند.  و  در  روایت  دیگری  آمده  است‌ که‌:  “‌‌سر و گوشهای  خود  را  مسح‌ کرد،  درون ‌گوشها  را  با  انگشتان  سبابه  و  بیرونشان  را  با  انگشتان  شَست  مسح‌ کرد”‌‌.

 ١٣-‌شستن  پیشانی  و  دست  و  پاها  بیشتر  از  حد  معمولي=اطاله  غرّة  و  تحجيل‌:  
اطاله‌ي غرّه  یعنی  جزئی  از پیشانی  سر را  اضافه  بر قسمت  فرضی  صورت  بشوئیم‌.  و  اما  “‌‌اطاله  تحجیل“  آنست‌ که  بالاتر  از آرنجهای  دست  و  بالاتر  از قوزکهای  پا  را  نیز بشوئیم.

ابوهریره رضي الله عنه گوید:  پیامبر صلي الله عليه و سلم،  فرموده  است‌:  ‌(إن أمتي يأتون يوم القيامة غرا محجلين  من آثار الوضوء)   [بیگمان  امت  من  در  روز  قیامت  براثر  تکمیل  وضو  چهره  و دست  و  پایشان  می‌درخشد  و آثار  وضو  در چهره  و  دست  و  پایشان  آشکار  است‌]‌= به اسبان  پيشانی  سفید  و  دست  و  پا  سفید  مي‌مانند،  و  نور،  چهره‌شان  را  فرا گرفته است‌“.  ابوهریره  می‌گوید:  هر کس  می‌تواند  پیشانی  خویش  را  بیشتر  شوید،  از  اين کار  غافل  نماند“‌‌.  احمد  و  شیخین  آنرا  روایت  کرده‌اند.  

از  ابوزرعه  نقل  شده  است‌که‌:  “‌‌ابوهریره  آب  برای  وضو  خواست  و  وضو گرفت‌،  ساعد  را  تا  بالاتر  از  آرنجها  شست  و  پاها  را  بالاتر  از  قوزکها  تا  ساق‌ها  شست‌، ‌گفتم:  چرا  چنین  می‌کنی‌؟  گفت‌:  این  نهایت  زینت  و  آرایش  است‌“.  متن  اين  حدیث  از  احمد  است‌،  و  او  آنرا  روایت ‌کرده  است‌.  و اسناد  آن  بشرط  شیخین  “‌‌صحيح“  است‌.  

14- صرفه‌جوئي د‌ر  آب  و‌ضو  حتی  اگر  از  آب  دريا  هم  وضو  بگيرند:
از  انس‌ رضي الله عنه   رو‌ایت  شده  است  که‌:  پیامبر صلي الله عليه و سلم:  (يغتسل بالصاع (3) إلى خمسة أمداد ويتوضأ بالمد) [‌پیامبر صلي الله عليه و سلم  با  یک  صاع  الی  پنج  مد  غسل  می‌كرد  و با  یک  مد  وضو  مي‌گرفت[3]‌]‌،‌.  این  حدیث  متفق  علیه  است‌.  از  عبدالله  بن  ابی  زید  روایت  شده  است‌ که:  مردی  از  ابن  عباس  پرسید:  (كم يكفيني من الوضوء؟ قال مد، قال كم يكفيني للغسل؟ قال صاع، فقال الرجل: لا يكفيني، فقال: لا أم لك قد كفى من هو خير منك: رسول الله صلى الله عليه وسلم)،  [‌چقدر آب  برای  وضو کفایت  می‌کند؟‌ گفت‌:  یک  من  آب‌، ‌گفت‌:  چقدر  آب برای  غسل‌ کفایت  می‌کند؟ ‌گفت‌:  چهار  من  آب‌،  آن  مرد گفت‌:  برای  من ‌کافی نیست‌، ابن  عباس  گفت‌:  مادرت  به  عزایت  بنشیند!‌!  برای  کسی‌ که  از  تو  بهتر  بود  کفایت می‌کرد،  یعنی  رسول  خدا صلي الله عليه و سلم ]‌‌.  احمد  و  بزاز  و  طبرانی  با  سندی‌ که  رجال  آن  موثوق به‌،  هستند،  در کتاب  "الکبیر”‌  آنرا  روایت‌ کرده‌اند.  از  عبدالله  بن  عمر  رضی الله  عنهما  روایت  شده  است  که: أن النبي صلى الله عليه وسلم مر بسعد وهو يتوضأ فقال: ما هذا السرف يا سعد؟! فقال: وهل في الماء من سرف؟ قال: نعم و إن كنت على نهر جار)  [پیامبر صلي الله عليه و سلم  از کنار  سعد  می‌گذشت ‌که  مشغول  وضو گرفتن  بود، ‌گفت‌:  چرا  اسراف  می‌کنی ای  سعد؟‌ گفت  مگر در آب  هم  اسراف  هست‌؟  فرمود: