الا و پايين براي بقا هستي خود نيازمند اوست و اين نياز هيچ زماني از آنها برطرف نمي شود و هميشه نيازمند خدا هستند و اين نيازمندي، همه جانبه است چرا کهدر آفرينش و رزق و روزي و تدبير نيازمند او هستند، پس ناچارند او را بپرستند و دوست بدارند به هنگام ناملايمات به او پناه ببرند. 
(تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ) آسمانهاي هفتگانه و زمين و تمام جانداران و درختان و گياهان و جمادات و مردگاني که در اين ميان قرار دارند همگي با زبان «حال» و «قال» خداوند را به پاکي ياد مي کنند. (وَلَـكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ(  اما شما تسبيح آنها را نمي فهميد. يعني شما نحوۀ تسبيح ديگر مخلوقاتي که همزبانتان نيستند را نمي دانيد، بلکه خداوند که آگاه به پنهاني هاست و به همه چيز احاطه دارد شيوۀ تسبيح آنان را مي داند. (إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ) بي گمان او بردبار آمرزنده است؛ کساني را که در مورد او سخن باطلي مي گويند که نزديک است از زشتي آن آسمانها  تکه و پاره گردند و کوهها از بيخ برکنده شوندف در اين دنيا و با شتاب به عذاب گرفتار نمي کند، بلکه به آنان مهلت داده و به آنها نعمت ارزاني داشته و به آنان روزي و سلامتي عنايت فرموده و آنان را به درگاهش فراخوانده است تا از اين گناه بزرگ توبه نمايند، تاپاداش بزرگ و فراوان به آنان بدهد و گناهانشان را بيامرزد. پس اگر شيکبايي و آمرزش او نبود آسمانها بر زمين مي افتادند و خداوند هيچ جنبده اي را روي زمين باقي نمي گذاشت.وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا و هنگامي که قرآن را مي خواني ميان تو و آنان که به قيامت ايمان نمي آورند پرده اي پوشيده قرار مي دهيم. 
وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْاْ عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا و بر دلهايشان پوشش هايي قرار مي دهيم تا آن (= قرآن) را نفهمند و در گوشهاي آنان سنگيني ايجاد مي کنيم و هنگامي که پروردگارت را در قرآن به يگانگي ياد مي کني با نفرت پشت کرده وبر مي گردند
نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَّسْحُورًا ما بهتر مي دانيم که آنان به چه منظوري به سمنان تو گوش فرا مي دهند، هنگامي که پاي سخنانت مي نشينند و هنگامي که با هم در گوشي صحبت مي کنند، آن زمان که ستمکاران مي گويند: «جز از مرد جادو زده اي پيروي نمي کنيد».
انظُرْ كَيْفَ ضَرَبُواْ لَكَ الأَمْثَالَ فَضَلُّواْ فَلاَ يَسْتَطِيعْونَ سَبِيلاً بنگر چگونه براي تو مثلها مي زنند، پس گمراه شدند و نمي توانند راهي پيدا کنند. 
خداوند متعال از کيفر کساني خبر مي دهد که حق را تکذيب نموده و آن را رد کرده و از روي بر مي تابند، و اين که ميان آنها و ايمان آوردنشان مانع ايجاد مي کند، پس فرمود: (وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرآنَ ) و هنگامي که قرآن را مي خواني که در آن موعظه و پند و هدايت و ايمان و خير و دانش فراوان موجود است (جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا ) ميان تو و آنان که به قيامت ايمان نمي آورند پرده اي پوشيده قرار مي دهيم. به گونه اي که آنها را از فهميدن حقيقت قرآن باز مي دارد و آنان را از درک حقايق، و از تسليم شدن در برابر خيري که آنان را به سويش فرا مي خواند باز مي دارد. 
(وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً) و بر دلهاي آنان پرده و پوشش هايي قرار مي دهيم که بر اثر آن قرآن را نمي فهمند، بلکه فقط آن را مي شنوند، و حجت بر آنها اقامه مي شود (وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا) و در گوشهايشان سنگيني ايجاد مي کنيم. يعني آنها را کر مي کنيم تا آن را نشنوند، (وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ ) و هگامي که پروردگارت را در قرآن به يگانگي ياد کني و به يگانگي او دعوت دهي و آنان را از شرکت ورزيدن به وي باز داري، (وَلَّوْاْ عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا ) از بس که توحيد را نمي پسندند و باطلي را بر آن هستند دوست دارند، با نفرت پشت کرده و مي گريزند . همانطور که خداوند متعال فرموده است: (و اذ ذکر الله وحده اشمازت قلوب الذين لا يومنون بالاخره و اذا ذکر الذين من دونه، اذا هم يستبشرون) و هرگاه تنها خداوند ياد شود، آنان که به آخرت ايمان ندارند ناراحت و متنفر مي شوند، و هنگامي که خدايان پنداري ايشان نام برده شوند شاد مي گردند. 
(نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُونَ بِهِ) ما آنها را از بهره مند شدن از قرآن به هنگام شنيدن آن باز مي داريم، چرا که مي دانيم اهداف بدي دارند و مي خواهند دستاويزي براي طعنه زدن، و عيب جويي از قرآن به دست آورند. و گوش فرا دادن آنها به خاطر اين نيست که رهنمون شوند و حق را بپذيرند، بلکه آنها تصميم گرفته اند که از قرآن پيروي نکنند. و هر کس که چنين باشد گوش فرادادنش به قرآن سودي به او نمي بخشد. بنابراين فرمود: (إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَى) هنگامي که پاي سخنانت مي نشينند و هنگامي که با هم در گوشي صحبت مي کنند، (إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَّسْحُورًا ) آن زمان که ستمکاران با هم در گوشي صحبت مي کنند و مي گويند : «جز از مرد جادوزده اي پيروي نمي کنيد». پس وقتي چنين ستمگرانه با خود در گوشي صحبت مي نمايند و ادعا مي کنند که پيامبر جادوزده است قطعاً آنان تصميم دارند که به سخنانش بها ندهند، چرا که از ديدگاه آنان پيامبر ياوه گو است و خودش نمي داند که چه مي گويد.
خداوند متعال مي فرمايد: (انظُرْ كَيْفَ ضَرَبُواْ لَكَ الأَمْثَالَ ) با تعجب بنگر که چه مثلهايي براي تو مي زنند، که از حقيقت بسي دور است، (فَضَلُّواْ ) آنها در زدن اين مثلها به بيراهه رفته اند، يا زدن اين مثلها سبب گمراهي آنان شده است.چون آنها کار خود را بر اساس اين مثلهاي فاسد و پوچ قرار داده اند، و مسلم است هر چيزي را که بر امري فاسد استوار باشد نيز از اساس فاسد و تباه مي باشد (فَلاَ يَسْتَطِيعْونَ سَبِيلاً) پس نمي توانند راهي (به سوي حق و هدايت) پيدا کنند. يعني به هيچ سويي راهياب نمي شوند، بلکه به گمراهي محض و ستم خالص گرفتار مي آيند.وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا و گفتند: «آيا هنگامي که ما (تبديل به) استخوانها و تکه هاي خشکيده شديم ، آيا ديگر بار به آفرينش نويني برانگيخته خواهيم شد»
قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا بگو: «سنگ يا آهن باشيد»
أَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي ف