انه در سال 841 ه‍. ق به اتمام رسيد. 
در دوران حکمراني سلطان ابوسعيد 855 تا 873 ه‍. ق اين وضعيت ادامه داشت. در دوران حکومت سلطان حسين ميرزاي بايقرا (875-911 ه‍. ق) که بر خراسان و گرگان و گاهي تا ماوراءالنهر حکومت مي‌کرد و مقر حکومتش در هرات بود، بر اثر توجهات او به اهل علم و ادب و هنر در بهترين دوران تاريخي خود قرار گرفت. او در آنجا مدرسه و کتابخانه‌اي بزرگ بنا نهاد. مرکز علمي و ادبي و هنري هرات که به امر شاهرخ پي‌ريزي شده بود و با تشويق‌هاي ميرزا بايسنقر تکامل يافته بود در عهد سلطان حسين بايقرا به اوج ترقي رسيد، چنانچه بيش از دوازده هزار تن از علماء از خزانه اين پادشاه ادب‌پرور وظيفه و رابطه داشتند، از آن جمله‌اند: کمال‌الدين عبدالرزاق سمرقندي صاحب مطلع السعدين – ابن حسام شاعر – مولانا سيف بديعي – نورالدين عبدالرحمن جامي عارف مشهور – کمال‌الدين حسين واعظ سبزواري – سيفي شاعر – بنائي شاعر – آصفي شاعر – هاتفي شاعر – هلالي شاعر – زلالي شاعر – عبدالواسع نظامي با خزري صاحب منشات معروف – اميرخواند محمد صاحب روضة الصفا و... 35 سال حکمراني سلطان حسين بايقرا از درخشان‌‌ترين ادوار تمدني دوره تيموريان است. وزير و همدست اين سلطان معرفت دوست امير نظام الدين عليشير نوائي (844-906 ه‍. ق) بود که در شعر فارسي و ترکي نوائي تخلص مي‌کرد. وي بنيان‌گذار شعر و ادب ترکي است.از جمله مدارس بسيار مهم دوران تيموري مدرسه رکنيه يزد است که بدست رکن‌الدين محمدبن نظام‌الحسيني متوفاي 732 ه‍. ق در دوران زمامداري سلطان ابوسعيد بهادرخان ايلخاني ايجاد شد. اين مدرسه به رصد وقت ساعت معروف بود. برابر درگاه آن دو مناره بر دو گوشه ايوان ساخته و بر هر مناره مرغي از مس تعبيه کرده بودند که از هر سويي که آفتاب روي مي‌آورد آن مرغ رو بدان جهت مي‌نشست و بر مناره ديگر مرغي پنج نوبت مي‌آمد. در ميان رصد چرخي چوبين و منقش تعبيه شده و به 360 درجه تقسيم گرديده بود. هر روز که آفتاب بر مي‌آمد در يکي از آن درجه‌ها بحروف ابجد نموده مي‌شد. بر چهار گوشه چرخ چهار دايره رسم کرده و در هر دايره سي خانه کشيده و نام‌هاي ترکي – رومي و جلالي را در آن نوشته بودند، و هر روز که مي‌گذشت يک خانه از آن دايره سياه مي‌شد. براي تعيين ساعات روز نيز تدبيري انديشيده بودند. 
بدين معني که از دو دريچه بالاي چرخ دو مرغ سر بيرون مي‌آوردند و مهره‌يي رويين در طاسي که زير آن نهاده بودند مي‌افکندند و چرخ در گردش مي‌آمد و از آن 12 تخته سفيد که نشان 12 ساعت بود، هر ساعت يکي مي‌افتاد و تخته‌يي سياه بجاي آن مي‌آمد. براي تعيين ساعات شب نيز راه عمل ديگري در نظر گرفته بودند. براي آن صفحه مذکور ديگري به 12 چرخ وجود داشت که با گذشت هر ساعت يکي از آنها خاموش مي‌شد. گذشته از اين براي تعيين روزهاي ماه و بروج و منازل قمر و امثال اينها نيز اسباب خاصي تعبيه شده بود. اين اثر علمي بي‌نظير در سال 725 ه‍. ق کار ساخت آن به اتمام رسيد. 1- معين‌الدين محمدبن عبدالرحمن ايجي صفوي (830-892 ه‍. ق): از علماي شافعي ايج يا ايگ فارس اثر مهم او جامع البيان في تفسير القرآن يا جوامع التبيان مي‌باشد. وي علاوه بر تفسير در فقه حکمت و ادبيات نيز استاد بود. 
2- ميرسيد شريف جرجاني (م 816 ه‍. ق): حکيم – فقيه – مفسر – اديب از آثار اوست: 1- ترجمان القرآن در تفسير و توضيح لغات و مفردات آن بفارسي 2- حاشيه‌اي بر کشاف زمخشري 3- رساله‌يي در فلسفه و کلام در پرسش‌هاي اسکندر بن عمرشيخ بن تيمور لنگي بسال 815 که از اصفهان براي او فرستاده بود. 4- شرح مواقف ايجي 5- تجريد الکلام خواجه نصير طوسي. 
3- سيد علاءالدين علي سمرقندي (م 860 ه‍. ق): صاحب تفسير بحرالعلوم با انتخاب از کتب تفاسير با اضافات وي مفسر و فقيه و اديب و حکيم بزرگي بود. 
4- علامه مجدالدين محمدبن يعقوب فيروزآبادي (م 817 ه‍. ق): مفسر و اديب و فقيه و حکيم صاحب الآيات في تفسير فاتحة الکتاب. 
5- شيخ علاء الدين علي بن محمد شاهرودي بسطامي (م 875 ه‍. ق): مفسر – اديب – فقيه و حکيم مشهور قرن نهم هجري قمري از آثار معروف اوست: 1- تفسير مصنفک بنام سلطان محمد فاتح عثماني بسال 863 ه‍. ق به زبان فارسي (به سفارش سلطان علامه بسطامي زبان فارسي را براي اين تفسير انتخاب کرد). 2- تفسير ملتقى البحرين، اين تفسير به سبب قواعد نحوي که در آن ذکر شده است مشهور است. 
6- علامه جلا‌ل‌الدين محمدبن اسعد الصديقي الدواني (830-908 ه‍. ق): فيلسوف رياضيدان – منجم – مفسر – اديب و فقيه، از نسل حضرت ابوبکر -رضی الله عنه- از بزرگترين علماي قرن نهم ه‍. ق از آثار اوست: 1 و 2- اثبات الواجب قديم و جديد 3- توحيد و جبر 4- شرح هياکل النور سهروردي 5و 6- تنوير مطالع قديم و جديد 7- تفسير فلسفي سوره‌هاي اخلاص - کافرون – معوذتين بنام تفسير القلاقل 8- تفسير التهليلية در تفسير لاإله‌الا الله 9- شرح تحرير اقليدس نصير طوسي 10- حاشيه بر حاشيه چغميني 11- شرح سي فصل خواجه نصير. 
7- شمس‌الدين محمد احسائي: فقيه – مفسر – حديث‌شناس و فيلسوف مشهور قرن نهم هجري قمري از آثار اوست: 1- درر الثاني العمادية في آحاديث الفقيه بسال 899 در استرآباد 2- زادالمسافرين و شرح زادالمسافرين و بسال 878 بنام کشف البراهين 3- المجلي في مرآت المنجي در کلام و حکمت. 
8- مولانا سيف‌الدين احمدبن محمد تفتازاني بن ابوبکر: (شهادت 916 ه‍. ق بدست شاه اسماعيل صفوي)، فيلسوف – فقيه و اديب قرن نهم ه‍. ق. 
9- عصمت بخاري (نصيري) وفات 840 ه‍. ق: خواجه‌ فخرالدين عصمة الله بن مسعود بخاري از دانشمندان و شاعران اوايل عهد تيموري است. نسبش به امام جعفر صادق مي‌رسد. رياضيدان – مفتي – مؤرخ و اديب و شاعر و سرآمد فضلا عصر خو د بود. در ميان شاهزادگان تيموري مقام بزرگي داشت. 
10- عبدالرحمن جامي 817-898 ه‍. ق: نورالدين ابوالبرکات بن نظام الدين احمدبن محمد جامي شاعر – نويسنده – حکيم – منطق‌دان – متکلم – فقيه – محدث– مفسر - رياضيدان –منجم قرن نهم ه‍. ق. وي جامع علوم زمان خود بود. آثار جامي بصورت نظم و نثر مي‌باشد از آثار اوست: به نظم 1- ديوان‌هاي سه‌گاه شامل قصايد – غزل‌ها – مقطعات و رباعيات. 2- هفت اورنگ از زبده‌ترين آثار جامي است، که شامل هفت مثنوي مي‌باشد. 
آثار منشور جامي: 1- بهارستان 2- نفخات الانس در عرفان و شرح حال عرفا تا سال 883 ه‍. ق 3- لوايح 4- أشعة اللمعات 5- نقد النصوص في شرح نقش الفصوص 6- رساله کبير 7- رساله صغير 8- رساله ارکان حج 9- شرح مخزن الاسرار 10- شرح معميات ميرحسين معماتي، جامي از جمله دشمنان سرسخت فلسفه يوناني بود. 
11- قاضي ميبدي شهادت (910 ه‍. ق بدست صفويه): قاضي کمال الدين ميرحسين بن معين‌الدين حسيني ميبدي متخلص به منطق بدست صفويه بخاطر قبول نکردن تغيير مذهب به شهادت رسيد. حکيم –متکلم – اديب - عارف - رياضيدان و منجم مشهور قرن نهم ه‍. ق. از آثار اوست: 1- شرح هداية الحكمة اثيرالدين ابهري (اين کتاب در شمار کتابهاي رايج درسي حکمت زمانه بود). 2- شرح طوالع الانوار قاضي بيضاوي 3- شر