 لَمْ يَذْكُرُوا اللهَ فِيهِ، وَلَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلاَّ كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةٌ، فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ))[12].
(هر گروهى در مجلسى بنشينند و در آن ذكر الله را نكنند و بر پيامبرشان درود نفرستند، مگر اينكه بر آنها حسرت و افسوس وارد می‌شود، و بر خداست كه آنها را ببخشد يا عذاب دهد).
وآنحضرت –صلى الله عليه وسلم- فرمودند: ((مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لاَ يَذْكُروُنَ اللهَ فِيهِ إِلاَّ قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيْفَةِ حِمَارٍ وَكَانَ لَهُمْ حَسْرَةً))[13].
هيـچ گروهى از مجلسى كه در آن خدا را ياد نكرده‏ اند بر نمی‌خيزند، مگر مثل اينكه از [نزد] لاشه‌ى الاغى برخاسته‌اند، و حسرت آنها را فراگرفته است).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] سوره البقره آيه: 152
[2] سوره الأحزاب آيه: 41.
[3] سوره الأحزاب آيه: 35.
[4] سورة الأعراف آيه: 205.
[5] البخاري مع الفتح 11/208 ومسلم به اين لفظ: «مَثَلُ البيتِ الَّذي يُذْكَرُ اللهُ فِيهِ وَالبيت الَّذي لاَ يُذْكَرُ اللهُ فيهِ مَثَلُ الحَيِّ وَالمَيِّت» 1/539.
[6] الترمذي 5/459، وابن ماجه 2/1245 ونگا: صحيح ابن ماجه 2/316 وصحيح الترمذي 3/139.
[7] البخاري 8/171، ومسلم 4/2061 و لفظ از امام بخارى است.
[8] الترمذي 5/458، وابن ماجه 2/1246 ونگا: صحيح الترمذي 3/139، وصحيح ابن ماجه 2/317.
[9] الترمذي 5/175 ونگا: صحيح الترمذي 3/9 وصحيح الجامع الصغير 5/340.
[10] مسلم 1/553.
[11] أبو داود 4/264 وغيره، و نگا: صحيح الجامع 5/342.
[12] الترمذي، و نگا: صحيح الترمذي 3/140.
[13] أبو داود 4/264، وأحمد 2/389 و نگا: صحيح الجامع 5/176.«57» دعاي تسليت گفتن

162 ((إِنَّ ِللهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمَّى … فَلِتَصْبِرْ وَلِتَحْتَسِبْ))[1].
(همانا آنچه را كه خداوند گرفت، از آنِ خودش بود، و آنچه را كه داده است نيز مال خود او مىباشد، مسلّماً هر چيز، ميعاد معينى دارد، لذا بايد صبر كنى و اميد ثواب داشته باشى).
((أَعْظَمَ اللهُ أَجْرَكَ وَأَحْسَنَ عَزَاءَكَ وَغَفَرَ لِمَيِّتِكَ))[2].
(الله! اجرت را بزرگ گرداند و عزايت را نيكو كند، و ميّتت را بيامرزد). و اگر دعاى فوق را بخواند خوب است.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] البخاري 2/80 ومسلم 2/636.
[2] الأذكار أثر امام نووي ص 126.«58» دعا هنگام نهادن ميّت در قبر

163 ((بِسْمِ اللهِ وَعَلَى سُنَّةِ رَسُوْلِ اللهِ))[1].
(به نام الله و طبق سنّت رسول الله –صلى الله عليه وسلم- ميّت را در قبر می‌گذارم).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] أبو داود 3/314 با سند صحيح وأحمد با لفظ «بِسْمِ اللهِ وَعَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللهِ». و سند آن صحيح است.«59» دعاي بعد از دفن ميّت

164 ((اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ))[1].
(بار الها! او را بيامرز و او را [در پاسخ به سؤالات منكر و نكير] ثابت قدم بدار).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] رسول الله –صلى الله عليه وسلم- پس از دفن ميت قدرى درنگ مىكرد و مىفرمود: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ وَسَلُوا لَهُ التَّثْبِيتَ فَإِنَّهُ الآنَ يُسْأَل». «براى برادرتان طلب آمرزش كنيد و دعا كنيد تا خداوند او را ثابت و استوار نگه دارد، زيرا اكنون از او سؤال مىشود». أبو داود 3/315 والحاكم و آنرا صحيح دانسته و ذهبي با حاكم موافقت كرده است 1/370.«60» دعاي زيارت قبور
 
165 ((السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الدِّيَارِ، مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُسْلِمِيْنَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللهُ بِكُمْ لاَحِقُوْنَ [وَيَرْحَمُ اللهُ الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِيْنَ] أَسْأَلُ اللهَ لَنَا وَلَكُمُ الْعَافِيَةَ))[1].
(سلام بر شما اى اهل اين منزل، كه مؤمن و مسلمان هستيد، همانا ما نيز ـ إن شاء الله ـ به شما ملحق خواهيم شد، و خداوند بر گذشتگان و آيندگان ما رحم كند، از خدا براى خودمان و شما عافيت مى طلبيم).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] مسلم2/671، وابن ماجه ولفظ از ابن ماجه است 1/494 از بريده س، و آنچه بين كروشه است از حديث عايشه -رضي الله عنه- در صحيح مسلم 2/671 روايت شده است.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:75.txt">«61» دعا هنگام وزيدن باد</a><a class="text" href="w:text:76.txt">«62» دعاي موقع رعد و برق</a><a class="text" href="w:text:77.txt">«63» دعاي طلب باران</a><a class="text" href="w:text:78.txt">«64» دعاي هنگام باريدن باران</a><a class="text" href="w:text:79.txt">«65» ذكر پس از باريدن باران</a><a class="text" href="w:text:80.txt">«66» دعا هنگام باران زياد</a><a class="text" href="w:text:81.txt">«67» دعاي رؤيت هلال (ماه نو)</a><a class="text" href="w:text:82.txt">«68» دعاي هنگام افطار كردن</a><a class="text" href="w:text:83.txt">«69» دعاي قبل از خوردن غذا</a><a class="text" href="w:text:84.txt">«70» دعاي پايان غذا</a></body></html>«61» دعا هنگام وزيدن باد

166/1 ((اللَّهُمَّ إِنِّيْ أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا، وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا))[1].
(بار الها! من از تو خير اين باد را می‌خواهم، و از شرّ آن به تو پناه مى برم).
167/2 ((اللَّهُمَّ إِنِّيْ أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيْهَا، وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ، وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيْهَا، وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ))[2].
(الهى! من از تو خير اين باد، و خير آنچه را كه در آن قرار دارد، و خير آنچه را كه اين باد براى آن فرستاده شده است، مسألت مىنمايم، و از شرّ اين باد، و شرّ آنچه در آن قرار دارد، و شرّ آنچه براى آن فرستاده شده است، به تو پناه مى برم).
------------------------------------------------------------------------------------
[1] أبو داود 4/326، وابن ماجه 2/1228، ونگا: صحيح ابن ماجه2/305.
[2] مسلم 2/616، والبخاري 4/76.«62» دعاي موقع رعد و برق

168 ((سُبْحَانَ الَّذِيْ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالمَلاَئِكَةُ مِنْ خِيْفَتِهِ))[3].
(پاك و منزّه است آن ذاتى كه رعد، پاكى اش را بيان مى نمايد و او را ستايش می‌كند، و فرشتگان نيز از بيم او، تسبيح می‌گويند).
--------------------------------------------------------------------------------
[3] عبد الله بن الزبير –رضي الله عنهما- هنگامى كه صداى رعد وبرق را مى شنيد سخن گفتن را ترك كرده و دعاى فوق را مىخواند. الموطأ 2/992 وألباني گفته اين حديث صحيح و سندش منسوب به صحابه است.«63» دعاي طلب باران

169/1 ((اللَّهُمَّ أَسْقِنَا غَيْثاً مُغِيْثاً مَرِيْئاً مَرِيْعاً، نَافِعاً غَيْرَ ضَارٍّ، عَاجِلاً غَيْرَ آجِلٍ))[1].
(الهى! به ما بارانى عطا فرما كه باعث نجات گردد، گوارا و با خير و بركت باشد، مفيد و بدون ضرر باشد، زود ببارد و دير نكند).
170/2 ((اللَّهُمَّ أَغِثْنَا، اللَّهُمَّ أَغِثْنَا، اللَّهُمَّ أَغِثْنَا))[2].
(بار الها! بر ما باران ببار، بر ما باران ببار، بر ما باران ببار).
171/3 ((اللَّهُمَّ أَسْقِ عِبَادَكَ، وَبَهَائِمَكَ، وَانْشُرْ رَحْمَتَكَ، وَأَحْييِ بَلَدَكَ الْمَيِّتَ))[3].
(الهى! بندگانت و حيواناتت را سيراب بگردان، پروردگارا! رحمت خود را بگستران و زمينِ مرده ‏ات را زند