 مي هد، و خداوند خواست و اراده و اعمال ظاهري و باطني هر کس را مي داند و توطئه و مکر ورزيدن بخشي از کارهاي آنان است، بنابراين بر خداوند پنهان نمي باشد. از اين رو ممکن است که توطئه ، به حق و اهل حق زياني برسانند و براي کفار مفيد باشد. (وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ ) و کافران خواهند دانست که پايان نيکوي اين جهان از آن آنهاست يا از آن پيامبران خدا؟ و مشخص است که سرانجام نيک از آن پرهيزگاران است نه از کفر و کافران. 
(وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَسْتَ مُرْسَلاً) و کافران مي گويد: تو پيامبر نيستي يعني شما و آنچه را که همراه با شما فرستاده شده است تکذيب مي کنند. (قُلْ) اگر آنان در اين رابطه گواه خواستند ، به آنها بگو: (كَفَى بِاللّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ) کافي است خدا ميان من و شما گواه باشد و گواهي خداوند به سه صورت است، قول، عمل و اقرار. اما قول خدا وحي اوست که به راستگوترين بنده اش وحي نموده است. و رسالت و آيين خود را با آن استوار مي دارد و اما گواهي عملي خداوند اين است که پيامبرش را کمک و ياري نمود، چنان کمکي که از توان او و ياران و پيروانش خارج بود، و اين ياري خداوند گواهي عملي خداوند است در خصوص صدق رسالت پيامبرش. و اما اقرار خداوند نيز گواه بر صدق رسالت پيامبر است. زيرا پيامبر از جانب خداوند خبر داده است که او پيامبر خداست و خداوند مردم را دستور داده تا از او پيروي نمايند، پس هر کس از او پيروي کند خشنودي خداوند و بهشت از آن اوست، و هر کس از او پيروي نکند سزاوار جهنم است و ناخشنودي خداوند از آن اوست، و خون و مالش براي پيامبر حلال است. و خداوند پيامبر را بر اين کار تاييد مي کند. و اگر به دروغ به خداوند چيزي را نسبت مي داد بلافاصله و در دنيا او را به عذاب گرفتار مي نمود. (وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ) و کسي که نزد او علم کتاب است ميان من و شما گواه باشد. و اين علما و دانشمندان تورات و انجيل را دربر مي گيرد؛ کساني از آنان که ايمان آوردند و از حق پيروي کردند و به رسالت پيامبر گواهي دادند، و صداقت آن را به صراحت بيان کردند. 
و هر کس از اهل کتاب اين شهادت را کتمان کرده و خبر نداده باشد که چنين شهادتي را به نزد خود دارد (بداند که) خبر دادن خدا از شهادتي که نزد وي مي باشد بي بليغ تر است از خبر دادن وي. و چنانچه شهادتي نزد وي نبود با حجت و دليل اثبات مي نمود که نبايد از او خواسته شود که شهادت بدهد. 
و علت اينکه خداوند دستور داده است اهل کتاب بر رسالت پيامبر گواه گرفته شوند اين است که آنها اهل اين کار هستند و در هر کاري بايد کساني گواه گرفته شوند که اهليت و شايستگي داشته باشند، و در اين کار از ديگران آگاه تر باشند؟ اما کسي که نسبت به اين مسئله بيگانه است، مانند بيسوادان و مشرکين عرب و ديگران، گواه گرفتن آنان فايده اي ندارد، زيرا آنها آگاهي و شناختي در مورد اين قضيه ندارد و الله اعلم. 
پايان تفسير سوره رعد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:810.txt">آيه 3-1</a><a class="text" href="w:text:811.txt">آيه 4</a><a class="text" href="w:text:812.txt">آيه 6-5</a><a class="text" href="w:text:813.txt">آيه 7</a><a class="text" href="w:text:814.txt">آيه 8</a><a class="text" href="w:text:815.txt">آيه 9</a><a class="text" href="w:text:816.txt">آيه 10</a><a class="text" href="w:text:817.txt">آيه 11</a><a class="text" href="w:text:818.txt">آيه 12</a><a class="text" href="w:text:819.txt">آيه 17-13</a><a class="text" href="w:text:820.txt">آيه 18</a><a class="text" href="w:text:821.txt">آيه 21-19</a><a class="text" href="w:text:822.txt">آيه 22</a><a class="text" href="w:text:823.txt">آيه 23</a><a class="text" href="w:text:824.txt">آيه 26-24</a><a class="text" href="w:text:825.txt">آيه 27</a><a class="text" href="w:text:826.txt">آيه 30-28</a><a class="text" href="w:text:827.txt">آيه 31</a><a class="text" href="w:text:828.txt">آيه 34-32</a><a class="text" href="w:text:829.txt">آيه 35</a><a class="text" href="w:text:830.txt">آيه 36</a><a class="text" href="w:text:831.txt">آيه 37</a><a class="text" href="w:text:832.txt">آيه 38</a><a class="text" href="w:text:833.txt">آيه 39</a><a class="text" href="w:text:834.txt">آيه 41-40</a><a class="text" href="w:text:835.txt">آيه 43-42</a><a class="text" href="w:text:836.txt">آيه 45-44</a><a class="text" href="w:text:837.txt">آيه 46</a><a class="text" href="w:text:838.txt">آيه 48-47</a><a class="text" href="w:text:839.txt">آيه 51-49</a><a class="text" href="w:text:840.txt">آيه 52</a></body></html>الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِيقاً مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُون ، آن کسانی که کتاب را به ایشان داده ایم، او محمد را می شناسند همان گونه که فرزندانشان را می شناسند، و همانا گروهی از آنان حق را پنهان می کنند در حالی که می دانند.
«الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِين» حق تنها از سوی پروردگارت می باشد پس از شک کنندگان مباشد.
 اما گروهی از آنان – بیشتر آنها – به محمد کفر می ورزند با اینکه به خوبی می دانند این گواهی را پنهان می کنند. « وَمَن أَظلَمَ مِمَّن کَتَمَ شَهَدَةً عِنَدهُ مِنَ اللهِ» و کیست ستمگرتر از کسی گواهی از جانب خدا را که پیش اوست پنهان کند. در ضمن این نوعی دلجویی از پیامبر و مومنان، و برحذر داشتن پیامبر از شر و شبهات اهل کتاب است. همه اهل کتاب حق را پنهان نکرده اند. پس بعضی به آن کفر ورزیدند. پس بر عالم لازم است که حق را آشکار نماید و آن را با هر عبارت و دلیل و برهانی که در توان دارد بیان کندو بیاراید و بر عالم لازم است که باطل را ابطال کند و آن را از حق جدا نماید و برای مردم زشت جلوه دهد. اما اینها که حق را پنهان کردند برعکس عمل  نمودند چرا که خودشان نیز انسانهای عوضی بودند . 
« الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ» این قرآن که حق است از جانب پروردگارت می باشد و از هر چیزی سزاوارتر است که حق نامیده شود، چون شامل مطالب عالی و دستورهای نیکو است، و مشتمل بر پاکیزه گرداندن دل و جان، و تشویق نمودن انسان به تحصیل منافع و دفع مفاسد می باشد، زیرا از جانب پروردگارت نازل شده است . از جمله مصادیق تربیت او برای تو این است که این قرآن را بر تو نازل نموده که عقل ها و جانها را می نوازد و همه منافع و مصالح دینی و دنیایی را در بردارد.
« فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ» بنابراین کوچکترین شک و تردیدی در آن نداشته باش، بلکه در آن بیاندیش تا به یقین برسی، چون اندیشیدن در آن به طور قطع شک را دور می زداید و انسان را به یقین می رساند.مکی‌ است‌ و داراي‌ (52) آيه‌ است‌.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي3-1:
 الَر كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ الف. لام. را اين کتابي است که آن را بر تو فرو فرستاده ايم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاريکي ها به سوي نور بيرون بياوري؛ به سوي راه خداوند پيروزمند ستوده. 
اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ خدايي که آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و اي بر کافران از عذاب سخت. 
الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَ