ن به آن تلاش کرده اند با اينکه آن را نديده بودند، پس چگونه بود اگر آن را مي ديدند؟ بنابراين حتماً بيشتر آن را طلب مي کردند و بيشتر به آن علاقه مند مي شدند، و براي رسيدن به آن بشتر مي کوشيدند. و در اينجا آنها چون به غيب و به آنچه نديده اند ايمان دارند مورد ستايش قرار گرفته اند، و چنين ايماني مفيد است. 
و احتمال دارد که (بِالْغَيْبِ) متعلق به (عِبَادَهُ) باشد، يعني کساني که او را عبادت کردند بدون اينکه او را ديده باشند . پس آنان خدا را عبادت کردند، حال آنکه او را نديده اند، پس اگر او را مي ديدند بيشتر وي را عبادت مي کردند و بيشتر توبه مي نمودند، و بيشتر او را دوست مي داشتند و اشتياق آنها بيشتر مي شد. 
نيز احتمال دارد که معني اينطور باشد: باغهايي که خداوند مهربان به بندگانش وعده داده است از اموري است که نمي توان توصيف آن را بيان کرد، و هيچ کس جز خدا آن را نمي داند. پس اين نوعي تشويق به تلاش براي برخورداري از بهشت، و توصيف اجمالي ان است، و انسانها را به حرکت درمي آورد تا در طلب آن برخيزند و اين مانند فرمودۀ الهي است که مي فرمايد: (فلا تعلم نفس ما اخفي لهم من قره اعين جزاء بما کانوا يعملون) هيچ کس نمي داند در برابر کارهاي نيکي که کرده اند چه چيزهايي برايشان پنهان داشته شده است؛ چيزهايي که مايۀ شادي و سرورشان شده و از نگاهشان پنهان شده است. 
و اين معاني همه درست و ثابت است، اما احتمال اول بهتر است به دليل اينکه خداوند فرموده است:( إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا) و آن وعده محقق و شدني است، زيرا خداوند خلاف وعده نمي کند و راستگوترين است. 
(لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا) در آن جا  سخن بيهوده و بي فايده اي که انسان را گناهکار نمايد، نمي شنوند، پس آنها در آنجا ناسزا و عيبي نمي شوند و سخني که انسان را به ورطۀ گناه و عصيان بکشاند و نيز هيچ گفتۀ نامناسبي را نمي شنوند. (إِلَّا سَلَامًا) فقط گفته هايي مي شوند که از هر نوع عيبي مبرا است، از قبيل ذکر خدا، درود، سخن شادي آفرين و مژده و گفته هاي نيک، و شنيدن خطاب خداوند مهربان و صداهاي دل انگيز حوري هاي بهشتي و فرشتگان و نوجوانان، و ترانه هاي شاد و کلمات گهربار، چون بهشت سراي لامتي است و در آن جز سلامتي چيزي ديگر وجود ندارد. 
(وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ) و صبحگاهان و شامگاهان خوراک و طعام ايشان آماده است . يعني روزي آنان از قبيل خوردني ها و نوشيدني ها و انواع لذت ها همواره موجود است، و هر کجا که بخواهند و در هر وقتي که ميل داشته باشند حاضر است. و از کمال لذت و زيبايي آن اين است که در اوقات مشخصي يافت شود، (بُكْرَةً وَعَشِيًّا) صبحگاهان و شامگاهان، تا خوب بچسبد و کاملاً مفيد باشد. پس بهشتي که توصيف نموديم، (الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيًّا) کسي از بندگان در آن قرار مي دهيم که پرهيزگار باشد. يعني پرهيزگاران را در آن جاي داده و آن را جايگاه هميشگي آنها قرار مي دهيم، از آن جا اخراج نمي شوند و به جاي آن چيز ديگري را نمي خواهند. چنان که خداوند متعال فرموده است: (وسارعوا الي مغفره من ربکم وجنه عرضها السموات و الارض اعدت للمتقين)و بشتابيد به سوي آمرزشي از جانب پروردگارتان، و بهشتي که پهناي آن به اندازۀ آسمانها و زمين است، که براي پرهيزگاران آماده شده است.وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاء بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا و او ذاتي است كه از آب انساني را افريد، آنگاه آن را براي پيوند نسبي و سببي قرارداد، و پروردگارت تواناست.
او خداي يگانهاي است كه شريكي ندارد؛ ذاتي كه انسان را از آبي بيارزش آفريد. سپس از او نسل زيادي را منتشر كرد، و آنها را خويشاوند و فاميل قرار داد، و مادة همه از اين آب پست است. پس اين بر كمال قدرت و توانايي خداوند دلالت مينمايد. وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا و پروردگارت تواناست. و پرستش او حق است و عبادت غير او باطل ميباشد.وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيرًا و به غير از خداوند چيزي را ميپرستند كه به آنان سودي نميبخشد، و زياني به آنان نميرساند و كافر پيوسته در راه سركشي از پروردگارش [ديگران را] پشتيباني ميكند.
وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ و آنها بتها و مردگاني را عبادت مينمايند كه سود و زياني به آنان  نميرسانند، و اين بتها و مردهها را همتاي خداوندي قرار ميدهند كه صاحب سود و زيان و منع و عطا است. و با اينكه ميبايست از رهنمودهاي پروردگارشان اطاعت كنند و از دين او دفاع نمايند اما آنها عكس قضيه را انجام دادند.
وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيرًا پس باطل كه بتها و انبازها هستند دشمن خدا ميباشند، و كافر كه به كمك و پشتيباني آنها ميشتابد خودش نيز دشمن خدا قرار ميگيرد، و به دشمني و جنگ با او بر ميخيزد. اين در صورتي است كه خداوند او را افريده و روزي داده و نعمتهاي ظاهري و باطني را بدو بخشيده است، و نميتواند از قلمرو فرمانروايي و قدرت او بيرون رود. با اين وصف خداوند احسان و نيكي خويش را از او قطع ننموده است، اما او- به سبب نادانياش- به اين دشمني و مبارزه ادامه ميدهد.مَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا و تو را جز مژدهرسان و بيم دهنده نفرستادهايم.
قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاء أَن يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا بگو: «من در برابر [ابلاغ] اين [قرآن] هيچ مزدي از شما نميطلبم، ولي [پاداش من اين است كه] هر كس بخواهد به سوي پروردگارش راهي را در پيش گيرد.
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا و بر خداوندي توكل كن كه هميشه زنده است و هرگز نميميرد، و با ستايش او را [به پاكي] يادكن. و همين كه او به گناهان آگاه ميباشد بس است.
الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرًا ذاتي كه آسمانها و زمين و آنچه را در ميان آنهاست در شش روز آفريده، سپس بر عرش بلند و مرتفع گرديد. او داراي رحمت فراوان است، پس از فرد آگاهي بپرس.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا و هنگامي كه به كافران گفته شود: «براي خداوند رحمان سجده كنيم» ميگويند: «رحمان كسيت؟ ايا ما براي چيزي سجده كنيم كه تو به ما دستور ميدهي؟ و اين امر بر گريز آنان افزود.
خداوند متعال خبر ميدهد كه او پيامبرش محمد (ص) را نفرستاده است تا بر مردمان چيره و مسلط باشد، و او را فرشتهاي قرار نداده است، و خزانه و گنجينهها در دست او نيست، بلكه او را فرستاده تا به مردم مژده دهد، و كساني ر