ْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ خدا به  مردان  صدقه  دهنده  و زنان  صدقه  دهنده  اي  که  به  خدا قرض  الحسنه   مي دهند ، دو چندان  پاداش  مي  دهد ، و نيز آنها را اجري  نيکوست
وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاء عِندَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ کساني  که  به  خدا و پيامبرانش  ايمان  آورده  اند ، راستگويان  و، راستکارانند  و شهيدان  در نزد پروردگارشان  هستند  صاحب  پاداش  و نور  خويشند وآنها که  کافرند و آيات  ما را تکذيب  مي  کنند ، در جهنمند.
« إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ» همانا کساني که بسيار صدقه و انفاق مي کنند، « وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا» و کساني که به خداوند قرض نيکو مي دهند به اين صورت که مال هايشان را در راه هاي خير صرف مي نمايند، چيزهايي که در راه خدا مي بخشند برايشان نزد پروردگارشان ذخيره مي گردد، « وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ» و آنان پاداش ارزشمندي دارند و آن چيزي است که خداوند برايشان در بهشت آماده کرده است؛ چيزهايي که هيچ کس مقدار و ميزان آن را نمي داند.
« وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ» و کساني که به خدا و پيغمبرش ايمان آوردند. ايمان نزداهل سنّت همان چيزي است که قرآن و سنّت بر آن دلالت مي نمايند و آن عبارت است از تصديق قلب و اقرار با زبان و عمل با قلب و زبان و جوارح.
پس اين شامل تمام دستورات و آئين هاي ظاهري و باطني دين مي شود. بنابراين کساني که همه اين امور را داشته باشند صدّيقان هستند. يعني کساني هستند که  مقام آن ها بالاتر از مقام عموم مومنان و پائين تر از مقام پيامبران است. « وَالشُّهَدَاء عِندَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ» و شهيدان نزد پروردگارشان از پاداش و نور خود برخوردارند.
همان طور که در حديث صحيح آمده است: « بهشت صد درجه است و ميان هر دو مقام و درجه، به اندازه زمين و آسمان فاصله وجود دارد. خداوند اين مقام ها را براي مجاهدان راه خدا آماده کرده است.» و اين مقتضي شدت و بلندي و رفعت آنان و نزديکي شان از خداوند متعال است.
« وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ » و کساني که کفر ورزيدند و آيات ما را دروغ انگاشتند ايشان دوزخيانند. در اين آيات انواع مردم از قبيل صدقه دهندگان و صدّيقان و شهيدان و دوزخيان ذکر شده اند، صدقه دهندگان کساني هستند که بزرگ ترين کارشان نيکي کردن با مردم و بذل و بخشش به آن ها در حد توان است، به خصوص آن ها با انفاق مال خود در راه خدا مردم را بهره مند مي سازند.
صدّيقان نيز کساني هستند که مراتب ايمان و عمل صالح و علم مفيد و يقين صادق را کامل گردانده اند. و شهيدان کساني هستند که در راه خدا براي اعلاي حکم او جنگيده و جان و مالشان را فدا کرده و کشته شده اند. و دوزخيان، کافران هستند؛ آن هايي که آيات خدا را تکذيب کرده اند.
گروهي ديگر باقي مي ماند که خداوند در سوره فاطر آن ها را ذکر کرده است و آن ها ميانه روان هستند؛ کساني که واجبات را انجام داده و آن چه را که خداوند از آن نهي کرده است ترک گفته اند. 
امّا دراداي برخي از حقوق خدا و حقوق بندگانش از آن ها کوتاهي هايي سرزده است. چنين کساني سرانجام به بهشت مي روند، گرچه کيفر پاره اي از کارهايشان را خواهند ديد.اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ بدانيد که  زندگي  اينجهاني  بازيچه  است  و بيهودگي  و آرايش  و فخر فروشي ، وافزون  جويي  در اموال  و اولاد  همانند باراني  به  وقت  است  که   روييدنيهايش  کافران  را به  شگفت  افکند  سپس  پژمرده  مي  شود و بيني  که   زرد گشته  است  و خاک  شده  است   و در آخرت  نصيب  گروهي  عذاب  سخت   است  و نصيب  گروهي  آمرزش  خدا و خشنودي  او  و زندگي  دنيا جز متاعي   فريبنده  نيست
سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاء وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ براي  رسيدن  به  آمرزش  پروردگارتان  و بهشتي  که  پهناي  آن  همسان  پهناي   آسمانها و زمين  است  ، بر يکديگر پيشي  گيريد  اين  بهشت  براي  کساني  که   به  خدا و پيامبرانش  ايمان  آورده  اند ، مهيا شده  است   اين  بخشايشي   است  از جانب  خدا که  به  هر که  مي  خواهد ارزانيش  مي  دارد ، که  خدا  صاحب  بخشايشي بزرگ  است  ،
خداوند متعال از حقيقت دنيا خبر ميدهد و هدف نهايي دنيا و اهل دنيا را بيان مي دارد که دنيا بازيچه و سرگرمي است؛ جسم ها در آن بازي مي کنند و دل ها با آن سرگرم مي شوند. مصداق اين واقعيت در ميان دنيا پرستان ديده مي شود. آن ها را مي بيني که عمر خود را با سرگرمي و غفلت از ياد خدا سپري مي  کنند و از وعده و وعيدهايي که پيش روي دارند غافل هستند. 
آن ها را مي بيني که دين خود را به بازيچه و سرگرمي گرفته اند. به خلاف کساني که بيدار هستند و براي آخرت فعاليت مي نمايند. دل هاي چنين کساني با ذکر خدا و معرفت و محبّت الهي آباد است و آن ها اوقات خود را با کارهايي سپري مي کنند که براي آنان و ديگران نفع و سود دارد؛ کارهايي که آنان را به خدا نزديک مي نمايد. « وَزِينَةٌ» و آرايش در لباس و خوراک و نوشيدني و سواري ها و خانه ها و قصرها و مقام و غيره است .« وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ» و هريک مي خواهد به خود ببالد و بر ديگران فخرفروشي نمايد و تلاش مي کند که در امور دنيا از ديگران برتر و بر آن ها چيره باشد، و از شهرت بيش تري برخوردار گردد. « وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ» هريک مي خواهد دارايي و فرزند بيش تري از ديگري داشته باشد. دوست دارندگان دنيا و کسانيکه به آن دل بسته اند مصداق اين آيه هستند. به خلاف کسي که دنيا و حقيقت آن را شناخته و و آن را گذرگاهي قرار داده و آن را محل پايداري و ماندن تصور نمي کند. چنين کسي در کارهايي با ديگران به رقابت مي پردازد که او را به خدا نزديک مي کنند، و وسيله هايي را برگرفته که او را به سراي بهشت مي رسانند و هرگاه ببيند که کسي مي کوشد تا از او اموال و فرزندان بيش تري داشته باشد، تلاش مي کند با انجام اعمال صالح با او به رقابت بپردازد.
پس خداوند براي دنيا مثالي زد و آن را به باراني تشبيه کرد که بر زمين مي بارد و گياهاني که مردم و حيوانات مي خو