ين عرب و غيره را هشدار مي دهد و بيان مي نمايد ملت هاي تکذيب کننده اي که در اطراف ديارشان مي زيسته اند و بلکه بيش تر آن ها در « جزيرة العرب» بوده اند مانند عاد و ثمود و غيره نابود کرده است و بيان مي دارد که خداوند آيات را به صورت هاي گوناگون براي آنان بيان داشته است، « لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ» تا آن ها از کفر و تکذيب خود برگردند.
وقتي ايمان نياوردند خداوند آن ها را مورد مواخذه ي شديد قرار داد و خداياني که به جاي الله به فرياد مي خواندند هيچ چيزي از عذاب را از آن ها دور نکرد، بنابراين فرمود:« فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ قُرْبَانًا آلِهَةً» پس چرا کساني که ايشان را براي تقرب به خدا معبود خود گرفتند ياريشان نکردند؟ يعني معبودهايي که اين ها با انواع عبادت ها به آنان نزديکي مي جستند و آن ها را پرستش مي کردند به اين اميد که به آن ها فايده برسانند.« بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ» پس نه آنان را اجابت ک ردند و نه چيزي را از آنان دور نمودند.« وَذَلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ» و اين دروغ و افتراي ايشان بودکه خود را به آن اميدوار مي کردند و گمان مي بردند که حق است و کارهايشان به آنان فايده خواهد داد، امّا آن چه گمان مي بردند ناپديد و باطل گشت.وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ و گروهي  از جن  را نزد تو روانه  کرديم  تا قرآن  را بشنوند  چون  به ، حضرتش رسيدند گفتند : گوش  فرا دهيد  چون  به  پايان  آمد ، همانند بيم  دهندگاني نزد قوم  خود بازگشتند
قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَى طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ گفتند : اي  قوم  ما ، ما کتابي  شنيديم  که  بعد از موسي  نازل  شده  ،  کتابهاي پيشين  را تصديق  مي  کند و به  حق  و راه  راست  راه  مي  نمايد
يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ اي  قوم  ما ، اين  دعوت  کننده  به  خدا را پاسخ  گوييد و به  او ايمان ، بياوريد تا خدا گناهانتان  را بيامرزد و شما را از عذابي  دردآور در امان   دارد
وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِن دُونِهِ أَولِيَاء أُوْلَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ و هر کس  که  به  اين  دعوت  کننده  جواب  نگويد نمي  تواند در روي  زمين  از خداي  بگريزد و او را جز خدا هيچ  ياوري  نيست  و در گمراهي  آشکاري  است
خداوند پيامبرش محمّد(ص) را به سوي همه ي انسان ها و جن ها فرستاد و مي بايست دعوت و نبّوت و رسالت به همه ي آن ها رسانده شود. دعوت کردن و بيم دادن انسان ها براي پيامبر عليه الصلاة و السلام ممکن بود امّا جن ها را خداوند با قدرت خويش به سوي او فرستاد: « نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا» گروهي از جن ها را فرستاد تا قرآن را بشنوند. وقتي جن ها نزد پيامبر حضور يافتند به يکديگر توصيه کردند و گفتند: خاموش باشيد.« فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ» وقتي که تلاوت قرآن به پايان آمد و آن را فرا گرفتند و قرآن در آن ها اثر گذاشت به سوي قومشان بازگشتند تا آن ها را دعوت کنند. چون نسبت به قومشان مهربان و دلسوز بودند و براي آن که حجّت بر آن ها اقامه گردد، خداوند آن ها را برگماشت تا در گسترش دعوت پيامبر ميان جن ها او را ياري دهند.
« قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَى» گفتند: اي قوم ما! ما تلاوت کتابي را شنيده ايم که بعد از موسي نازل شده است. چون کتاب موسي اصل و اساس انجيل و مرجع بني اسراييل در احکام شرع بود. و انجيل تکميل کننده تورات بود و برخي از احکام آن را تغيير داد. « مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ» کتابي که ما شنيديم به سوي حق راهنمايي مي کند. و « حق» عبارت است از هر امر و هر خبري درست.« وَإِلَى طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ» و به راه راست رهنمون مي شود؛ راهي که انسان را به خدا و بهشت مي رساند. و راه آن شناخت خدا و احکام ديني و احکام جزايي او مي باشد. 
وقتي آن ها را ستودند و جايگاه و منزلت آن را بيان داشتند قومشان را به ايمان آوردند به پيامبر فرا خواندند و گفتند:« يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ» اي قوم ما! سخنان دعوتگر الهي را بپذيريد. يعن کسي را اجابت کنيد که جز به سوي پروردگارش دعوت نمي کند و او شما را به هدفي از اهداف شخصي اش دعوت نمي کند و شما را به  هواپرستي فرا نمي خواند، بلکه فقط شما را به سوي پروردگارتان دعوت مي کند تا پروردگارتان به شما پاداش دهد و هر شر و امر ناخوشايندي را از شما دور نمايد. بنابراين گفتند:« وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ» و به او ايمان بياوريد تا داوند گناهانتان را بيامرزد و شما را از عذاب دردناک در امان دارد. 
و وقتي آن ها را از عذاب دردناک در پناه خويش محفوظ بدارد پس آن جا جز نعمت چيز ديگري وجود ندارد. اين پاداش کسي است که دعوت دعوتگر الهي را بپذيرد.
« وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ» و هرکس دعوت دعوتگر الهي را نپذيرد در زمين راه  گريزي ندارد، چرا که خداوند بر هر چيزي تواناست و هيچ گزيزنده اي از دست او در نمي رود و هيچ کسي بر او چيره نمي شود. « وَلَيْسَ لَهُ مِن دُونِهِ أَولِيَاء أُوْلَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ» و کسي که دعوتگر الهي را اجابت نکند در برابر خداوند دوستان و ياوراني ندارد، و اينان در گمراهي آشکارند، و چه  گمراهي بالاتر از گمراهي  کسي است که پيامبران او را فرا خوانده اند و هشدارها به وسيله آيات و نشانه هاي روشنگر و حجّت هاي متواتر به او رسيده باشد امّا همچنان روي بگرداند و  استکبار ورزد؟!أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى بَلَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ آيا نمي  بينند که  خداي  يکتاست  آن  که  آسمانها و زمين  را بيافريد و در  آفريدن  آنها در نماند  او مي  تواند مردگان  را زنده  کند  بلي  او بر هر  کاري  تواناست.
در اينجا خداوند بر زنده گرداندن مردم پس از مرگ به چيزي استدلال کرده است که از زنده کردن مردگان مهم تر است و آن اين که خداوندي که آسمان ها و زمين را با وجود بزرگي و گستردگي و استواريشان آفريده است بدون اين که کم دقتي کرده ودر آفرينش آن ها خسته و درمانده شده باشد، پس چگونه او  از دوباره زنده کردنتان پس از مردنتان خسته و درمانده مي شود در ح