ا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ ؛ اموال  و اولادتان  چيزي  نيست  که  شما را به  ما نزديک  سازد  مگر آنان ، که ايمان  آورده  اند و کارهاي  شايسته  کرده  اند ، که  پاداش  اينان  به  سبب  اعمالشان  دو برابر است  و ايمن  در غرفه  هاي  بهشت  هستند.
وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ؛ آنان  که  به  آيات  ما مي  تازند و مي  پندارند که  از ما مي  گريزند ، طعمه   عذابند.
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ؛ بگو : پروردگار من  است  که  روزي  هر که  از بندگانش  را که  بخواهد  فراوان مي  کند يا او را به  تنگي  مي  افکند  و اگر چيزي  انفاق  کنيد ،  عوضش  را خواهد داد و او بهترين  روزي  دهندگان  است.
خداوند متعال از حالت امتّ هاي گذشته خبر مي دهد؛ امتّ هايي که پيامبران را تکذيب کردند، و مي فرمايد: حالت آنها همان حالت و وضعيت کساني است که پيامبرشان محمّد(ص) را تکذيب کردند. و هر زمان خداوند پيامبري به آبادي و شهري فرستاده است صاحبان قدرت و نعمت، رسالت پيامبر را انکار کرده اند و نعمت هايي که از آن برخوردار بوده اند آنان  را مغرور ساخته و بدان افتخار ورزيده اند.
« وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ» و گفتند: ما از کساني که از حق پيروي کرده اند اموال و اولاد بيشتري داريم، و عذاب داده نخواهيم شد. يعني پس از مرگ زنده نخواهيم شد، و اگر هم زنده گردانده شويم کسي که در دنيا به ما اين همه اموال و  اولاد بخشيده است در آخرت نيز مال و فرزند بيشتري به ما خواهد داد و ما را عذاب نمي دهد. 
خداوند به آنها پاسخ داد که فراوان بودن روزي وکم بودن آن دليلي بر آنچه  گمان مي بريد نيست، چرا که روزي تحت خواست خداوند است؛ اگر بخواهد آن را براي بنده اش زياد و فراوان مي نمايد و اگر بخواهد آن را اندک و کم مي دارد.
« وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَى» و اموال و فرزندانتان چيزي نيستند که شما را به خدا نزديک سازند، بلکه تنها چيزي که  انسان را به خدا نزديک و مقرب مي سازد ايمان آوردن به آنچه پيامبران آورده اند مي باشد ، و عمل صالح نيز که از لوازم ايمان است انسان را مقرب درگاه خدا مي سازد. و کساني که ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند پاداش آنها چند  برابر است و به هر نيکي آنها ده برابر تا هفتصد برابر و بيشتر پاداش داده مي شود که اندازه ي پاداش آنها را کسي جز خدا نمي داند. « وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ» و آنها در منازل بلند و بسيار مرتفع سکونت دارند و در آنجا در امن و امان و با آرامش خاطر به سر مي برند، چون در آن انواع لذت ها وجود دارد و خطر بيرون رفتن از آنجا و يا ناراحت شدن آنان را تهديد نمي کند.
« وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ» و کساني که براي ابطا ل آيات ما مي کوشند، و آن را تکذيب مي نمايند، و در تلاش اند که ما و پيامبران ما را درمانده سازند، و تصور مي کنند که خواهند توانست، « أُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ» ايشان در عذاب آتش سوزان احضار خواهند شد، و معبودانشان به ايشان هيچ سودي نمي بخشد. سپس خداوند دوباره تکرار  کرد که « يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ» تا فرموده اش بر آن  مترتب گردد که مي فرمايد:« وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ» و هرآنچه از  نفقه هاي واجب و مستحب که به خويشاوند يا همسايه يا يتيم يا به فرد بينوايي و يا به غير آنان بدهيد خداوند جاي آن را پر مي کند. پس گمان نبريد که بخشيدن و انفاق کردن روزي را کم مي کند، بلکه خداوند وعده داده که جاي آن را پر نمايد، « وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ» و خداوند بهترين روزي دهندگان است، پس، از او طلب روزي کنيد و با استفاده از اسبابي که شما را بدان امر نموده در پي روزي تلاش نماييد.وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ؛ روزي  که  همه  را گرد آورد ، آنگاه  ملائکه  را گويد ، آيا اينان  بودند که ، شما را مي  پرستيدند ?
قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ ؛ مي  گويند : تو منزهي   تويي  ولي  ما ، نه  آنها اينان  جنها را مي   پرستيدند و بيشترين  به  آنها ايمان  داشتند.
فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ؛ آن  روز به  يکديگر هيچ  سود و زياني  نتوانيد رساند  و به  ستمکاران  گوييم :  بچشيد عذاب  آتشي  را که  دروغش  مي  انگاشتيد.
« وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا» و روزي که خداوند کساني را که غير از او را پرستش مي کرده اند و آنچه را که مي پرستيده اند از قبيل ملائکه و  غيره جملگي را گرد مي آورد، « ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ» سپس در قالب سرزنش کساني که فرشتگان را پرستش کرده اند به فرشتگان مي گويد:« أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ» آيا اينان شما را پرستش مي کرده اند؟ 
پس، از عبادت و پرستش آنان تبّري مي جويند و « قَالُوا سُبْحَانَكَ» مي گويند: تو پاک و منزهي از اينکه شريک يا همتايي داشته باشي.« أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم» تو يار و ياور مايي، و ميان ما و آنها هيچ دوستي و مودّتي وجود ندارد، ما به سرپرستي ِ تو نيازمنديم و چاره اي نداريم جز اينکه ياور ما باشي. پس چگونه کسي ديگر را دعوت مي نماييم تا ما را پرستش کند؟ و يا چگونه صلاحيت داريم که شريک و انباز تو باشيم؟! 
« بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ» بلکه اين مشرکان، شيطان ها را پرستش مي کردند و شياطين آنها را به پرستش ما يا پرستش ديگر چيزها دستور مي دادند و ايشان از آنها پيروي مي کردند. و اطاعت از شيطان ها به مثابه ي پرستش آنهاست، چون عبادت همان طاعت است. همان طور که خداوند خطاب به همه ي کساني که چيزهايي را شريک او مي سازند گفته است:« أَلَم أَعهَد إِلَيکُم يبَني ءادَمَ أنِ لَّا تَعبُدُوا الشَّيطَنَ إِنَّهُ لَکُم عَدُو مُّبِينُ ، وَأَن اعبُدُونِي هَذَا صِراطُ مُستَقِيمُ» اي فرزندان آدم! آيا از شما عهد نگرفتم که شيطان را پرستش نکنيد، چرا که او دشمن آشکار شما مي باشد؟ و مرا بپرستيد، اين است راه راست.« أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ» و بيشترشان به آنها ايمان داشته اند. يعني جن ها را تصديق کرده و فرمانبردارشان بوده اند، چون  ايمان يعني تصديقي که موجب فرمانبرداري و  اطاعت مي شود.
وقتي که از آنها اظهار بيزاري مي  کنند خداوند متعال خطاب به آنان مي فرمايد:« َالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِب