 السلام را به سوي قومش فرستاد تا آنها را به توحيد و يگانه پرستي فرا خواند و آنان را از پرستش انبازان و بت ها نهي کند، فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا و او در ميان آنها نهصد و پنجاه سال ماندگار شد ؛ آنها را دعوت مي کرد و از اين کار خسته نمي شد و در امر دعوت و اندرز گفتنشان سستي نمي ورزيد. شب و روز و در پنهاني و آشکار آنان را دعوت مي کرد اما هدايت و اصلاح نشدند، بلکه به کفر ورزي و سرکشي خود ادامه دادند تا اينکه پيامبرشان نوح – عليه الصلاه و السلام – در اوج بردباري و شکيبايي عليه آنها دعا کرد و فرمود : رَّبِّ لا تَذَر عَلَي الارضِ مِنَ الکافرِينَ دَيارًا پروردگارا! هيچ کس از کافران را روي زمين زنده نگذار.
فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ آنگاه طوفان - = آبي که به صورت فراوان از آسمان باريد و از زمين به شدت جوشيد – آنها را فرا گرفت. وَ هُم ظَالِمُونَ در حالي که آنها ستمکار بودند و سزاوار گرفتار شدن به عذاب.
فَأَنجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ پس ما نوح و کساني را که با او در کشتي بودند اعم از خانواده اش و کساني که به او ايمان آورده بودند نجات داديم، وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ و کشتي يا داستان نوح را براي جهانيان پند و عبرتي قرار داديم تا از آن عبرت آموزند و تا کساني که پيامبران را تکذيب مي کنند بدانند که سرانجام کارشان هلاکت و نابودي است، و خداوند مشکل و اندوه مؤمنان را بر طرف مي نمايد و آنان را از هر تنگنايي نجات مي دهد. و نيز خداوند کشتي را نشانه و پندي براي جهانيان نمود که از آن به رحمت پروردگارشان پي مي برند ؛ پروردگاري که اسباب ساختن کشتي را برايشان فراهم نمود و ساختن آن را برايشان آسان گرداند و آن را چنان نمود که آنها و کالاهايشان را از جايي به جايي ديگر و از کشوري به کشوري ديگر حمل نمايد.وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
]و به يادآور[ ابراهيم را آنگاه که به قومش گفت : «خداوند را بپرستيد و از او پروا بداريد اين براي شما بهتر است اگر بدانيد».
إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوا عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
جز اين نيست که شما غير از خدا بت هايي را مي پرستيد و دروغي را به مي بافيد، بي گمان کساني را که به جاي خداوند مي پرستيد نمي توانند به شما روزي دهند. پس نزد خداوند روزي بجوييد و او را بندگي و سپاسگزاري کنيد که به سوي او برگردانده مي شويد.
وَإِن تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِكُمْ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
و اگر ]وحي را[ تکذيب کنيد ملت هاي پيش از شما ]نيز آن را[ دروغ انگاشته اند، و جز پيام رساني آشکار بر عهدۀ پيامبر نيست.
أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
آيا نديده اند که خدا چگونه آفرينش را آغاز مي کند سپس آن را باز مي گرداند؟!
بي گمان اين بر خداوند آسان است.
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
بگو : «در زمين بگرديد و بنگريد که چگونه آفرينش را آغاز کرد، سپس پيدايش واپسين را پديدار مي کند، بي گمان خداوند بر هر چيزي تواناست.
يُعَذِّبُُ مَن يَشَاء وَيَرْحَمُ مَن يَشَاء وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ 
هر کس را که بخواهد عذاب مي دهد و هر کس را بخواهد مورد رحمت قرار مي دهد، و به سوي او بازگردانده مي شويد.
وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاء وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
و شما نمي توانيد ]خدا را[ درمانده کنيد چه در زمين و چه در آسمان، و به جاي خداوند هيچ دوست و ياوري نداريد.
خداوند متعال بيان مي کند که او خليل خود ابراهيم عليه السلام را به نزد قومش فرستاد تا آنها را به سوي خدا دعوت کند، پس به آنها گفت : اعبُدُوا اللهَ خدا را بپرستيد. يعني او را يگانه بدانيد و عبادت را خالصانه و فقط براي او انجام دهيد و از آنچه شما را بدان فرمان داده است اطاعت کنيد. وَاتَّقُوهُ و از او پروا داريد، و بپرهيزيد از اينکه بر شما خشم گيرد که آنگاه شما را عذاب مي دهد، پس با ترک کردن گناهان که او را به خشم مي آورد از او پروا بداريد. ذَلِکُم خَيرٌلَّکُم عبادت خدا و تقواي او برايتان از ترک عبادت و نترسيدن از خدا بهتر است. اين از باب اطلاق «افعل تفضيل» در چيزي است که در طرف  ديگر چيزي از آن نيست.
پس ترک عبادت خدا و ترک تقواي او هيچ حسن و خوبي ندارد، چرا که فقط عبادت و تقواي الهي براي مردمان خوب است، چون براي رسيدن به نعمت هاي خدا در دنيا و آخرت راهي جز اين وجود ندارد. و هر خير و برکتي که در دنيا و آخرت يافت شود از آثار عبادت خدا و تقواي الهي است. إن کُنتُم تَعلَمُونَ اگر اين مطلب را مي دانيد. پس در امور بنگريد و آنچه را که براي انتخاب اولي تر و بهتر است برگزينيد.
خداوند آنها را به عبادت پروردگار و تقواي الهي فرمان داد، سپس از پرستش بت ها نيز نهي کرد و بر ايشان بيان نمود که بت ها ناقص بوده و شايستگي آن را ندارند که پرستش شوند، و فرمود : إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا شما غير از خدا تنها بت هايي را مي پرستيد و دروغي را به هم مي بافيد؛ بت هايي که آن را
مي تراشيد و با دست هاي خودتان آَنها را مي سازيد و بر آنها اسم خدايان
مي گذاريد، و اين دروغ را به هم مي بافيد که به عبادت آنها امر شده ايد و به تمسّک جستن به آنان فرمان يافته ايد.
إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا بي گمان کساني را که به جاي خداوند مي پرستيد نمي توانند به شما روزي دهند، و آنان ناقص هستند و داراي چيزي نيستند که سبب شود عبادت گردند. يعني براي ما روشن شده که اين بت ها مخلوق و ناقص هستند و نمي توانند سود و زياني برسانند، و مرگ و زندگي و رستاخيز را در اختيار ندارند. و هر کس که چنين باشد سزاوار ذره اي از عبادت و بندگي نيست. و دل ها بايد به دنبال معبودي باشند که آن را عبادت کنند و نيازهاي خود را از او بخواهند.
پس خداوند بندگان را تشويق مي کند کسي را بپرستند که سزاوار عبادت باشد، و فرمود : فَابْتَغُوا عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ پس فقط نزد خداوند روزي بجوييد، زيرا خداوند روزي را فراهم مي نمايد، و هر کس خداوند را براي تأمين منافع دين و دنيايش بخواند او را جواب مي دهد. وَاعبُدُوهُ و تنها او را که شريکي ندارد بپرستيد، چون او از هر نقصي بدور است و فايده دهنده و زيان دهنده است، و فق