) زناني را جويا شويد و با ايشان ازدواج كنيد. پاكدامن باشيد و از زناكاري پرهيز كنيد. پس اگر با زني ازدواج كرديد و با او هم‌ بستر شديد، بايد مهريه او را (بدون كم و كاست سر موعد مقرر) بپردازيد. و اين واجبي (از واجبات الهي)‌است. و بعد از تعيين مهريه در مورد آن‌چه خود بر آن توافق مي‌كنيد گناهي بر شما نيست. (مثلاً اگر زن با رضايت و رغبت خود مقداري از مهريه را ببخشد مانعي ندارد. يا اگر شوهر چيزي را بر آن بيافزايد بلامانع است) بي‌گمان خداوند آگاه و حكيم است». 
جماعتي از محدثين از ابوهريره روايت كرده‌اند كه رسول خداص «از ازدواج با عمه و خاله نهي فرموده است». و حكمت تحريم ازدواج با زناني كه در آيه و احاديث ذكر شده‌اند، اين است كه ازدواج باعث قطع روابط خويشاوندي نشود و آتش كينه و عداوت را در ميان آنها روشن ننمايد.
اكنون در مورد زناني كه ازدواج با آنها حرام است با تفصيل بيشتري سخن مي‌گوييم :

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:58.txt">1- محرمات سببي</a><a class="text" href="w:text:59.txt">2- محرمات به دليل دامادي</a><a class="text" href="w:text:60.txt">3- محرمات به دليل رضاع</a></body></html>1- محرمات سببي
زناني كه به خاطر خويشاوندی و نسبت ازدواج با آنها حرام است چهار دسته‌اند:
الف- اصول انسان هرچند بالاتر بروند، مانند: مادر، مادربزرگ (مادرِ مادر و مادرِ پدر).
ب- فروع انسان هرچه پايين‌تر بروند. مانند: دختر و دختر دختر و دختر پسر و ...
ج- فروع پدر و مادر يا يكي از آنها، هرچند دورتر باشند، مانند: خواهران پدر و مادري، خواهر پدري، خواهر مادري و دختران آنها و دختران برادرزاده و خواهرزاده هرچند دورتر شده باشند.
د- گروه اول از فروع پدر و مادربزرگان : مانند عمه‌ها و خاله‌ها. فرق نمي‌كنند كه مستقيماً عمه و خاله شخص موردنظر باشند، يا عمه و خاله پدر يا مادر يا پدربزرگ و يا مادربزرگ او باشند. اما با گروه و طبقه دوم مانند:‌ دختر عمو و دختر عمه و دختر خاله و دختر دايي ازدواج جايز است.
2- محرمات به دليل دامادي
آنهايي هم كه به خاطر مصاهرت ازدواج با آنها حرام است چهار دسته‌اند:
الف- زن اصول هرچند دورتر باشند فرق نمي‌كند خويشاوندي پدري يا خويشاوند مادري باشند، مانند: همسر پدر و پدربزرگ (پدرِ پدر و پدرِ مادر). اما ازدواج با دختر همسر پدر و يا مادر همسر پدر براي پسر او جايز است. و جايز است پدر با زني ازدواج كند و دختران زن را هم با همسري پسر خود انتخاب كند.
ب- ازدوج با همسر فروع خود، هرچند دورتر باشند. فرق نمي‌كند از طريق پسر باشد يا از طريق دختر، يا آن فرع با او هم‌بستر شده يا نشده باشد و يا بعد از مرگ او را ترك كرده يا او را طلاق داده باشد، حرام است. مانند: همسر پسر، يا همسر پسر پسر، يا همسر پسر دختر هرچند دورتر گرديده باشند و در مذهب امام ابوحنيفه ازدواج با دختر زني كه مرد با او مرتكب زنا شده باشد، يا دختر زني كه با او براساس نكاحي ناقص و فاسد ازدواج كرده باشد. جايز نيست.
ج- ازدواج با اصول همسر هرچند دورتر باشند حرام است، هرچند مرد با آن همسر خود هم‌بستر شده يا نشده باشد. مانند: مادر و مادربزرگ زن، فرق نمي‌كند مادربزرگ او مادر پدر باشد و يا مادر مادرش. زيرا براساس اصول شرعی: «عقد دختر باعث تحريم عقد مادر و مادربزرگ‌هاي آنها گرديده و هم‌بستر شدن با زن سبب تحريم ازدواج با دختران او مي‌شود». آن موارد حرام شده‌اند.
د- ازدواج با فرع همسر هرچند دورتر شده باشند، حرام است. منظور از فروع همسر دختران اوست. به شرطي مرد با زن خود هم‌بستر شده‌ باشد. اما اگر تنها او را عقد كرده و قبل از هم‌بستري او را طلاق داده يا زن فوت كرده باشد ازدواج با دختر يا ديگر فروع او حرام نيست.
يگانگي بشري
آفرينش بشريت از «وحدت انساني» كاملي در ساختار جسمي، سرشت احساسات، عواطف، رويكردها، رنج‌ها، آرزوها، نيازمندي‌ها و ضروريات برخوردار است و برمبناي همين نگرش براي گرايش‌هاي نژادپرستانه و اختلاف در رنگ پوست، سلسله خانوادگي، تفاوت ميان مرد و زن و تمايلات ملي و مسلكي و مذهبي و ديگر تمايزها هيچ‌گونه بهانه و توجيهي وجود ندارد.
لازمه وحدت آفرينش انسان از جانب خداوند پايبندي به اصول و ارزش‌هاي مساوات،‌ آزادي، برادري و عدالت در چهارچوب خانواده و عرصه‌هاي ديگر و همكاري و تفاهم سازنده ميان مرد و زن براي به حركت انداختن چرخ زندگي به سوي خير و سعادت و قوت و كرامت و افتخار و آرامش و الفت و مودّت و آسايش روحي است.
اساس ارتباط ميان مرد و زن در اسلام بر مبناي مساوات كامل در آفرينش و وحدت خلقت وجود قرار گرفته است و خداوند متعال اين موضوع را در قرآن اين‌گونه تبيين فرموده است:
سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّه هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (١)
«اى مردم از پروردگارتان بپرهيزيد كه همه شما را از يك انسان آفريد و همسر او را (نيز) از جنس او آفريد، و از آن دو، مردان و زنان فراوانى (در روى زمين) منتشر ساخت، و از خدايى بپرهيزيد كه (همگى به عظمت او معترفيد و) هنگامى كه چيزى از يكديگر مى‏خواهيد نام او را مى‏بريد، (و نيز) از خويشاوندان خود [از قطع ارتباط با آنها] پرهيز كنيد، زيرا خداوند مراقب شماست‏».
پيامبر گرامي اسلام ص مي‌فرمايد:
«زنان همسان و هم رديف مردانند». 
اين مساوات ميان مرد و زن عامل بقاي نسل بشر و ازدياد فرزندان پسر و دختر و در هم آميختن مجموعه‌هاي بشري در ميان جامعه‌ها گرديده است تا جايي كه اين جمعيت بشري كه تعداد آن به حدود پنج ميليارد و سيصد ميليون نفر مي‌رسد، در همه گوشه وكنار كره زمين زندگي مي‌كنند و از ثروت‌ها و خيرات آن براي تحقق «امنيت و سلامت» در همه زمينه‌ا استفاده مي‌نمايند.
اخوت و برادري از «كرامت انساني» كه اصلي اساسي به شمار مي‌رود و هيچ‌گونه برتري ميان مرد و زن را نمي‌پذيرد، سرچشمه گرفته است.
وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ (الاسراء / 70)
«به راستي ما فرزندان آدم را گرامي داشته‌ايم». 
هم‌چنين لازمه برادري انساني تعاون و همكاري براي رويارويي با مشكلات سخت و متنوع و مستمر زندگي است؛ زيرا تعاون يكي از مظاهر بارز رشد و تمدن بوده و مرد و زن هر دو در ارتباط با آن مسئوليت دارند.
تعاون و همكاري براساس وجود پديده محبت، الفت، دلسوزي و احساس همدردي متقابل قرار گرفته است و عرصه‌هاي زندگي تنها با بهره‌گيري از اين احساس و عاطفه پاك ميان مردان و زنان است كه راه درست خود را در پيش مي‌گيرند.
و در راستاي اظهار حقايق «مساوات، برادري،‌ آزادي و عدالت» در جهان بوده است كه رسول خدا ص در حجه الوداع رهنمودها و ارزش‌هاي ماندگاري را فرا راه فعاليت‌هاي بشري قرار داده و فرموده است:
«اي مردم، پروردگار شما يكي است و پدرتان نيز يكي بوده است. بدانيد عرب بر غير عرب، غير عرب بر عرب، سرخ‌ پوست بر سياه‌پوست، سياه‌پوست بر سرخ