است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: آنکه بَردَين (نمازهای صبح و عصر) را اداء نمايد به بهشت داخل می شود.
ش: در حديث مبارک لفظ بَردَين به معنی عصر و فجر تفسير شده است. امام خطابی گويد: علت ناميدن آن بر بَردَين چون اين دو نماز در دو طرف روز در سردی واقع می گردد، چون در اين وقت شدت گرمی کم شده و هوا خوش گوار می گردد، و اينگونه هم احتمال دارد که اين حکم در اوائل فرضيت نماز بوده، در آن زمان که هنوز پنج وقت فرض نشده بود و تنها دو رکعت صبح و دو رکعت عشاء فرض گرديده بود، و اين حديث خبر از آن مردم می دهد که در آن وقت می زيسته اند.
برخی علماء را عقيده بر اين است که مراد از بَردَين صبح و عشاء است و وجه تخصيص عشاء بخاطر اينست، چون در آن وقت خواب غلبه نموده و اداء اين نماز برای نماز گزار با مشقت همراه می باشد. (مترجم)

133- السَّابِعَ عشَر: عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِذَا مرِضَ الْعبْدُ أَوْ سافَر كُتِب لَهُ ما كانَ يعْملُ مُقِيماً صحيِحاً » رواه البخاري.

133- از وی رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هرگاه شخصی مريض شود يا سفر نمايد، ثواب آنچه را که در حال صحت واقامت انجام ميداده درمی يابد.

134- الثَّامنَ عشَر: عنْ جابرٍ رضي اللَّه عنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « كُلُّ معرُوفٍ صدقَةٌ » رواه البخاري، ورواه مسلم مِن رواية حذَيفَةَ رضي اللَّه عنه.

134- از جابر رضی الله عنه مرويست که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هر کار پسنديده و خوبی، صدقه است.

135- التَّاسع عشر: عنْهُ قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « ما مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْساً إلاَّ كانَ ما أُكِلَ مِنْهُ لهُ صدقةً ، وما سُرِقَ مِنْه لَه صدقَةً ، ولا يرْزؤه أَحَدٌ إلاَّ كَانَ له صدقةً» رواه مسلم. وفي رواية له: « فَلا يغْرِس الْمُسْلِم غرسا، فَيَأْكُلَ مِنْهُ إِنسانٌ ولا دابةٌ ولا طَيرٌ إلاَّ كانَ له صدقَةً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامة ».
وفي رواية له: « لا يغْرِس مُسلِم غرْسا، ولا يزْرعُ زرْعا، فيأْكُل مِنْه إِنْسانٌ وَلا دابَّةٌ ولا شَيْءٌ إلاَّ كَانَتْ لَه صدقةً ، ورويَاه جميعاً مِنْ رواية أَنَسٍ رضي اللَّه عنه.
     
135- و هم از وی رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هيچ مسلمانی نيست که نهالی بنشاند، جز اينکه آنچه از آن خورده می شود، برايش صدقه است و آنچه از آن دزدی شود، برايش صدقه است، و هيچکس آن را کم نمی کند، جز اينکه برايش صدقه است.
و در روايتی از وی آمده که: پس مسلمان نهالی نمی نشاند، که از آن انسانی يا حيوانی يا پرنده ای بخورد، جز اينکه برايش تا روز قيامت صدقه بحساب ميآيد.
و در روايتی از وی آمده که: مسلمانی نهالی نمی نشاند و کشتی نمی کند که از آن انسانی و نه هم حيوانی و نه چيزی از آن می خورد، مگر اينکه برايش صدقه است.
ش: ابن عربی می گويد: اين از کرم الهی است که ثواب را چنانچه در حيات باشد، پس از حيات نيز باقی گذارد و ثواب مستمر در 6 چيز باشد، صدقهء جاريه، علمی که به آن نفع برند، فرزند صالح که دعا کند، درخت نشاندن، گشتمندی و رباط که برای مرابط ثواب او تا قيامت است.
مصنف کتاب گويد: علماء در بارهء اينکه بهترين کسب ها و برترين آن کدام است، نقطه نظرهای مختلفی دارند. برخی را عقيده بر اين است که تجارت است و برخی صنعت دست را گفته و برخی نيز زراعت و کشاورزی را بيان کرده اند که ارجح و اصلح همين گفتهء آخری يعنی بهترين پيشه کشاورزی است.
در حديث ديگر آمده که انسان بر آنچه از مالش دزديده شود و يا چارپايی تلف سازد و يا پرنده ای آن را ضايع گرداند، ثواب و مزد داده می شود. (مترجم)
1690- عَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضِيَ اللَّه عنْهُ قَال: قال رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا تَصْحَبُ المَلائِكَةُ رُفْقَةً فيهَا كَلْبٌ أوْ جَرَسٌ » رواه مسلم.

1690- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: فرشتگان همراهی نمی کنند جماعتی را که در آن سگ يا زنگ باشد (يعنی بدون ضرورت).

1691- وعَنْهُ أنَّ النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « الجرسُ من مزَامِير الشَّيْطَانِ » رَواهُ مُسْلِم. رواه أبو داود بإسناد صحيح على شرط مسلم.

1691- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: زنگ از آهنگهای شيطان است.
1692- عَنِ ابْنِ عُمَرَ رضِيَ اللَّه عنْهُما قَال: نَهى رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم عنِ الجَلاَّلَةِ في الإبلِ أنْ يُرْكَب عَلَيْهَا. رواهُ أبو داود بإسناد صحيح. 

1682- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم از سوار شدن بر شتر جلاله منع فرمود.
1693- عَنْ أنسٍ رضي اللَّه عَنهُ أنَّ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قَال: « البُصَاقُ في المسْجِدِ خَطِيئَةٌ، وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا » متفق عليه.

1693- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آب دهان انداختن در مسجد گناه است و کفارهء آن دفن کردن است.
ش: هدف از بين بردن آنست به هر نحوی که شود.

1694- وعَنْ عائِشَةَ رضي اللَّه عنْهَا أنَّ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم رَأى في جِدَارِ الْقِبْلَةِ مُخَاطا، أوْ بُزَاقا، أوْ نُخَامة، فَحكَّه. متفقٌ عليه.

1694- از عائشه رضی الله عنها روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم آب دهن يا آب بينی ای را در ديوار قبلهء مسجد ديده و آن را پاک نمود.

1695- وعَنْ أنَسٍ رضي اللَّه عَنْهُ أنَّ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قَال: « إنَّ هذِهِ المسَاجِدَ لا تَصْلُحُ لِشْىءٍ مِنْ هذا الْبوْلِ ولا القَذَر، إنَّمَا هِيَ لِذِكْرِ اللَّه تَعَالى ، وقَراءَةِ الْقُرْآنِ » أوْ كَمَا قالَ رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم. رواه مسلم.

1695- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اين مساجد برای چيزی از اين بول و پليدی مناسب نيست، بلکه برای ذکر خدا و خواندن قرآن است، يا چنانچه رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود.
1696- عَنْ أبي هُريْرَةَ رضي اللَّه عَنْهُ أنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُول: مِنْ سمِعَ رَجُلاً ينْشُدُ ضَالَّةً في المسْجِدِ فَلْيَقُل: لا رَدهَا اللَّه علَيْك، فإنَّ المساجدَ لَمْ تُبْنَ لهذا » رَواهُ مُسْلِم.

1696- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
او از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيد که می فرمود: آنکه از مردی بشنود که گم شده ای را در مسجد جستجو می کند، بايد به او بگويد، خداوند آن را به تو باز نگرداند، زيرا مساجد، برای اينکار ساخته نشده است.

1697- وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِذا رأَيتم مَنْ يَبِيعُ أَو يبتَاعُ في المسجد، فَق