َ يَوْمَ الخَمِيس، وَكَانَ يُحِبُّ أَنْ يَخْرُجَ يَوْمَ الخَمِيس. متفقٌ عليه.
وفي رواية في الصحيحين: « لقلَّما كانَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَخْرُجُ إِلاَّ في يَوم الخَمِيسِ » .

956- از کعب بن مالک رضی الله عنه روايت شده که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم در غزوهء تبوک روز پنجشنبه بيرون آمد و دوست داشت که در روز پنجشنبه بيرون شود. 
در روايتی در صحيحين آمده که: کم اتفاق می افتاد که رسول الله صلی الله عليه وسلم جز در روز پنجشنبه بيرون شوند (برای سفر).

957-¬ وعن صخْرِ بنِ وَدَاعَةَ الغامِدِيِّ الصَّحابيِّ رضي اللَّه عنْه، أَنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « اللَّهُمَّ بَارِكْ لأُمَّتي في بُكُورِها » وكَان إِذا بعثَ سَرِيَّةً أَوْ جيشاً بعَثَهُم مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ وَكان صخْرٌ تَاجِرا، وَكَانَ يَبْعثُ تِجارتهُ أَوَّلَ النَّهار، فَأَثْرى وكَثُرَ مالُه. رواه أبو داود والترمذيُّ وقال: حديثٌ حسن.

957- از صخر بن وداعهء غامدی صحابی رضی الله عنه روايت شده که رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: « اللَّهُمَّ بَارِكْ لأُمَّتي في بُكُورِها » بار خدايا به صبحگاهان امتم برکت ده و چون سريه يا لشکری را می فرستاد، آنها را در اول روز می فرستاد. صخر تاجر بود و تجارت خود را در اول روز می فرستاد، از اينرو ثروتمند شده و مالش افزون گشت.
958-¬ عَن ابْنِ عُمَرَ رضِيَ اللَّه عَنْهُما قَال: قَالَ رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« لَوْ أَنَّ النَّاسَ يَعْلَمُونَ مِنَ الوحْدةِ ما أَعَلمُ ما سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ وحْدَهُ » رواه البخاري.

958- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: اگر مردم در مورد تنهائی آنچه که من می دانم، بدانند، هيچ سواره ای در شب تنها نخواهد رفت.

959-¬ وعن عمرو بن شُعَيْبٍ، عن أَبيه، عن جَدِّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَال: قال رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« الرَّاكِبُ شَيطَان، والرَّاكِبان شَيطَانان، والثَّلاثَةُ رَكبٌ ». رواه أبو داود، والترمذي، والنسائي بأَسانيد صحيحة، وقال الترمذي: حديثٌ حسن.

959- از عمرو بن شعيب، از پدرش از جدش رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: يک سوار شيطان است و دو سواره دو شيطان اند و سه نفر جماعت بشمار می روند.
ش: سفر تنهائی در شب ممنوع است، چون احتمال گزند و خطر در آن زياد است.
سفر تنهائی يکنفر يا دو نفر از آن جهت ممنوع است که احتمال ضرر در اين صورت ها زياد است. و اينکه يک سوار و دو سوار شيطان ناميده شود، مثل شيطان در جايهای خالی تنها می باشد. يا اينکه تنهائی و تفرد در سفر از کار شيطان است و اينکه سه نفر رکب ناميده شده برای آنست که با هم معاونت کرده و می توانند با همکاری و همياری همديگر به مبارزه با خطرات سفر برخيزند.

960- وعن أَبي سعيدٍ وأَبي هُريرةَ رضيَ اللَّهُ تعالى عَنْهُمَا قَالا: قَال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:إِذا خَرَج ثَلاثَةٌ في سفَرٍ فليُؤَمِّرُوا أَحدهم » حديث حسن، رواه أبو داود بإسنادٍ حسن.

960- از ابو سعيد و ابو هريره رضی الله عنهما روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه سه نفر در سفری برآيند، بايد يکنفر را بر خود امير سازند.
ش: اين امر برای استحباب است، ماوردی در حاوی گفته است: که اين امر برای وجوب است.
961- وعن ابْنِ عبَّاسٍ رضِي اللَّهُ عَنْهُما عن النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « خَيرُ الصَّحَابةِ أَرْبَعَة، وَخَيْرُ السَّرايا أَرْبَعُمِائَة، وخَيرُ الجُيُوش أَرْبعةُ آلاف، ولَن يُغْلَبَ اثْنَا عشر أَلْفاً منْ قِلَّة » رواه أبو داود والترمذي وقال: حديث حسن.

961- ابن عباس رضی الله عنهما روايت می کند که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: بهترين رفقا و ياران چهار اند و بهترين سريه ها چهارصد است و بهترين لشکرها چهار هزار نفر است و دوازده هزار هرگز از کمی به شکست مواجه نمی شود.
962- عن أَبي هُرَيْرَة رضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قال: قال رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« إذا سافَرْتُم في الخِصْبِ فَأعْطُوا الإِبِلَ حظَّهَا مِنَ الأَرْض، وإِذا سافَرْتُمْ في الجَدْب، فَأَسْرِعُوا عَلَيْهَا السَّيْرَ وَبادروا بِهَا نِقْيَهَا، وَإذا عرَّسْتُم، فَاجتَنِبُوا الطَّريق، فَإِنَّهَا طرُقُ الدَّواب، وَمأْوى الهَوامِّ باللَّيْلِ » رواه مسلم.

962- از ابو هريره رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چون در زمينی نرم سفر کرديد، به شتر بهرهء آن را از زمين بدهيد، وچون در زمين سخت سفر کرديد، بسرعت بر آن برويد و بشتابيد که به مقصد خود برسيد، قبل از اينکه مغزش از کار بيفتد (از خستگی راه).
و چون در شب فرود آمديد، پس از راه بپرهيزيد، زيرا راه مسير چارپايان و جايگاه گزندگان و خزندگان در شب است.

963- وعن أَبي قَتَادةَ رضيَ اللَّهُ عنهُ قَال: كانَ رَسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم إِذا كانَ في سفَر، فَعَرَّسَ بلَيْلٍ اضْطَجَعَ عَلى يَمينِهِ، وَإِذا عَرَّس قُبيْلَ الصُّبْحِ نَصَبَ ذِرَاعَهُ وَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلى كَفِّه. رواه مسلم.

963- از ابو قتاده رضی الله عنه روايت شده که گفت:
چون رسول الله صلی الله عليه وسلم در شب در سفر می بود، و در شب فرود می آمد، به پهلوی راستش می خوابيد و چون کمی قبل از صبح می خوابيد، دستش را بلند نموده و سرش را در کف دستش می گذاشت. (تا خوابشان نبرد).

964- وعنْ أَنسٍ رضي اللَّه عنهُ قَال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« عَلَيْكُمْ بِالْدُّلْجَة، فَإِنَّ الأَرْضَ تُطْوَى بِاللَّيلِ » رواه أبو داود بإسناد حسن. « الدُّلجَة » السَّيْرُ في اللَّيْل.

964- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: بر شما باد که در شب برويد، زيرا زمين در شب پيچيده می شود.
ش: يعنی مسافت در شب زود طی می شود، بدون آنکه شخص احساس خستگی زياد نمايد، بر خلاف روز.

965- وعنْ أَبي ثَعْلَبةَ الخُشَنِي رَضي اللَّه عنهُ قال: كانَ النَّاسُ إذا نَزَلُوا مَنْزلاً تَفَرَّقُوا في الشِّعابِ والأَوْدِيةِ . فقالَ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم:« إن تَفَرُّقَكُمْ في هَذِهِ الشِّعابِ وَالأوْدِية إِنَّما ذلكُمْ منَ الشَّيْطَان،» فَلَمْ ينْزلُوا بعْدَ ذلك منْزلاً إِلاَّ انْضَمَّ بَعضُهُمْ إلى بعْضٍ. رواه أبو داود بإسناد حسن.

965- از ابو ثعلبه رضی الله عنه روايت شده که گفت:
چون مردم در منزلی فرود می آمدند، در راههای کوهی و صحراها پراکنده می شدند. پس رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هر آئينه پراکنده شدن شما د رراههای کوهی و بيابان ها کار شيطان است. از اينرو بعد از آن به هيچ منزلی فرود نيامدند، جز اينکه بعضی در کنار بعضی ديگر جمع می شدند.

966- وعَنْ سَهْلِ بنِ عمرو، وَ