lass="text" href="w:text:3894.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3895.txt">آيه  41</a></body></html>سوره روم آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُم مِّنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هر زمان كه مصائب و بلاياي بزرگي ( همچون طوفانها و زلزله‌ها و شدايد ديگر ) به انسانها برسد ، پروردگارشان را به فرياد مي‌خوانند ( و جز او را كاشف مصائب و دافع بلايا نمي‌دانند ) و بدو پناهنده مي‌گردند . سپس به مجرّد اين كه ( حوادث زيانبار و مصائب برطرف شد و ) خداوند مرحمتي از جانب خود در حق ايشان روا ديد ( و نعمتي بديشان داد ) ناگهان گروهي از آنان براي پروردگارشان شريك و انباز قرار مي‌دهند ( و به خداگونه‌ها و بتها معتقد مي‌شوند و از راستاي راه به در مي‌روند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَسَّ » : لمس كرد . دست داد . « ضُرٌّ » : ضرر و زيان عظيم . مراد حوادث زيانبار و وقائع گرانبار است . « إِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ . . . » : مراد اين است كه به هنگام مصائب سخت و بلاياي شديد ، مردم به يادخدا مي‌افتند و اين يكي از نشانه‌هاي فطرت توحيدي است ( نگا : عنكبوت‌ / 65 ) . « أَذَاقَهُمْ » : بديشان چشاند . مراد از چشاندن ، رساندن و دادن است .‏
 
سوره روم آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( بگذار اين افراد كم ظرفيّت مشرك ) نعمتهائي را كه ما بدانان داده‌ايم كفران كنند و ناسپاس گذارند .  ( اي منكران ! از نعمتهاي زودگذر چند روزه دنيا ) بهره‌مند شويد و لذّت ببريد ، امّا ( به زودي نتيجه شوم و سرانجام وخيم اعمال خويش را ) خواهيد دانست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لِيَكْفُرُوا » : كفران نعمت كنند . بي‌باور شوند . « بِمَا » : به چيزي كه . به سبب آنچه . « لِيَكْفُرُوا بِمَا ءَاتَيْناهُمْ » : بگذار نعمتهائي را كه بديشان داده‌ايم بي‌سپاس گذارند و آنها را كفران كنند . بگذار نعمتهاي ما ايشان را به كفر سوق دهد و موجب بي‌ديني و بي‌بندوباري و سرمستي ايشان شود . « فَتَمَتَّعُوا » : خوش بگذرانيد و از لذّات و نعمات بهره ببريد . واژه‌هاي ( لِيَكْفُرُوا ) و ( تَمَتَّعُوا ) هر دو امرند و براي تهديد به كار رفته‌اند . اوّلي به صورت امر غائب و دومي به صورت امر حاضر است . گوئي خداوند در آغاز آنان را غائب فرض فرموده است ، و سپس براي شدّت بخشيدن به تهديد ، ايشان را روياروي و مخاطب قرار داده است .‏
 
سوره روم آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ أَنزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَاناً فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آيا ما دليل گويا و روشني براي آنان نازل كرده‌ايم كه شرك ايشان را موجّه و پسنديده مي‌شمارد ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَمْ ؟ » : آيا . استفهام انكاري است . « سُلْطَاناً » : دليل بسيار بسيار محكم و قانع كننده مكتوب در كتاب آسماني . « يَتَكَلَّمُ » : گويا است . دلالت مي‌كند . گفتن ، در اينجا مجاز از گويا و رسا و روشن و آشكار بودن حجّت و برهان است ( نگا : مؤمنون‌ / 62 ، جاثيه‌ / 29 ) .‏
 
سوره آل عمران آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بگو : پروردگارا ! اي همه چيز از آن تو ! تو هر كه را بخواهي حكومت و دارائي ميبخشي و از هر كه بخواهي حكومت و دارائي را بازپس ميگيري ، و هر كس را بخواهي عزّت و قدرت ميدهي و هركس را بخواهي خوار ميداري ، خوبي در دست تو است و بيگمان تو بر هر چيزي توانائي .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَالِكَ » : منادا است يا صفت ( الله ) . « تَنزِعُ » : بازپس ميگيري . سلب ميكني .‏
 
سوره روم آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هرگاه به مردمان مرحمتي بكنيم و نعمتي برسانيم ، از آن سرمست و مغرور مي‌گردند ، و اگر رنج و بلائي به خاطر كارهائي كه كرده‌اند گريبانگيرشان شود ، فوراً ( از رحمت خدا ) مأيوس و نااميد مي‌گردند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« فَرِحُوا » : مغرور و سرمست مي‌گردند . « بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ » : به سبب كارهائي كه كرده‌اند . مراد مكافات عمل و بازتابهاي معاصي انسان است . « يَقْنَطُونَ » : نااميد و مأيوس از رحمت خدا مي‌گردند و يأس سراسر وجودشان را دربر مي‌گيرد . اين آيه بيان مي‌دارد كه هم عُجب و غرور مذموم است و هم يأس و نااميدي از رحمت خدا .‏
 
سوره روم آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آيا آنان نمي‌دانند كه خداوند روزي را براي هر كس كه بخواهد گسترده و فراخ و براي هر كس كه بخواهد تنگ و كم مي‌گرداند ؟  ( پس نبايد نعمت دنيا انسان را مغرور ، يا فقر وفاقه انسان را مأيوس سازد ) . قطعاً در اين ( افزايش و كاهش نعمتي كه حكمت خدا مقتضي مي‌داند ) نشانه‌هاي آشكاري ( و دلائل بارزي است بر اين كه كارها به دست ديگري ) است ، براي كساني كه ( حق و حقيقت را ) باور مي‌دارند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« يَبْسُطُ الرِّزْقَ . . . وَ يَقْدِرُ » :  ( نگا : عنكبوت‌ / 62 ) .‏
 
سوره روم آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ فَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ذَلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( چون چنين است ) پس حق نزديكان ( كه نيكوئي و صله رحم است ) و حق مستمندان و واماندگان در راه ( كه صدقه و زكات است ) بده . اين براي كساني كه ذات خدا را مي‌جويند ( و راه رضا و جزاي الله را مي‌پويند ) بهتر ( از هر چيز ديگري است ) و آنان ( كه چنين كنند ) قطعاً رستگارند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ذَالْقُرْبي‌ » : نزديكان و خويشاوندان . « الْمِسْكِينَ » : مستمند . « إِبْنَ السَّبِيلِ » : مسافر و وامانده . گداي راه‌نشين ( نگا : بقره‌ / 177 ) . « وَجْهَ اللهِ » :  ( نگا : بقره‌ / 115 و 272 ، رعد / 22 ) . « يُريدُونَ وَجْهَ اللهِ » : مراد كساني است كه تنها محض رضاي خدا و دريافت پاداش از الله ، دست به بذل و بخشش و پرداخت زكات مي‌يازند ، و كارشان را خالي از هر گونه ريا و خودنمائي و منّت و تحقير و انتظار پاداش از ديگران مي‌سازند ( نگا : بقره‌ / 264 و 265 ، ليل‌ / 18 - 20 ) . تمام كارهائي را كه انسان انجام مي‌دهد و به نوعي با خدا ارتباط پيدا مي‌كند ، خواه براي رضاي او ، يا رسيدن به پاداش او ، و يا نجات از كيفر او باشد ، همه مصداق « وجه‌الله » : است ، هر چند مرحله عالي و كامل ، آن است كه جز عبوديّت و اطاعت او را در نظر 