 مادر دختر لازم است اهل ايمان و احساس مسئوليت باشند، و وضع و شرايط خواستگار دخترشان را مورد توجه قرار دهند و از چشم و هم‌چشمي با ديگران و لجبازي و خودبيني پرهيز نمايند و باور كنند كه همه خير و سعادت در رعايت دين فرموده رسول خداست كه فرموده‌اند:
«هرگاه كسي به خواستگاري دختر شما آمد و از دين و اخلاقش راضي بوديد، دست رد بر سينه او نگذاريد، اگر چنين نكنيد فساد و تباهي بسياري در ميان شما به وجود خواهد آمد». 
جهيزيه گران‌قيمت: هرچند زن و مرد در آغاز زندگي به بعضي از وسايل زندگي ماند: فروش و اسباب و وسايل پخت و پز و ... احتياج دارند، اما تهيه آن بايستي در حد توان و به صورت معقول باشد. مسئوليت تهيه جهيزيه با توجه به عرف و مسلك در بسياري از ممالك با هم فرق مي‌كند. در برخي از كشورهاي عربي شمال آفريقا براساس رأي مذهب مالكي هزينه تهيه جهيزينه بر دوش زن است. اما در بسياري از ممالك ديگر براساس رأي اكثريت فقها مسئوليت تهيه هزينه‌هاي خريد جهيزيه برعهده مرد قرار دارد و معمولاً ‌مقداري پول را براي تهيه آن پرداخت مي‌كند.
اساساً‌ تهيه جهيزيه بر مرد واجب است و در اين مورد هيچ‌گونه مسئوليتي متوجه زن نيست. و تهيه مسكن و وسايل منزل هم‌چون تهيه لباس و غذاي زن برعهده مرد است. اما مهريه‌اي را كه مرد براي همسرش در نظر مي‌گيرد اساساً براي تهيه جهاز نيست، بلكه بخشش مالي و حقي است كه آن را براي همسرش متقبل مي‌شود. زيرا خداوند متعال مي‌فرمايد:
‏ وَآتُواْ النَّسَاء صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً
 النساء / 4)
«از روي رضا و رغبت مهريه‌هاي زنان را بپردازيد». 
به همين دليل خانواده داماد نبايد انتظار داشته باشند كه خانواده دختر يا خود او مهريه‌اش را صرف خريد جهاز بنمايند، يا پس از توافق چيزي از آن را كم كنند.
اما چنانچه براساس عرف برخي ممالك زن اقدام به خريد جهيزيه نمايد، همه وسايلي را كه خريداري نموده متعلق به خود اوست و حق دخل و تصرف كامل را در آنها دارد و در مورد مقدار آن سخن او پذيرفته مي‌شود. اما اگر مرد اقدام به تهيه جهيزيه نمايد ـ‌ كه حق اوست ـ اموال جهيزيه متعلق به اوست و معمولاً در بلاد شام و كشورهاي خليج رسم بر اين است.
معمولاً زنان در مورد نوع جهاز و بهاي آنها و اين‌كه ساخت خارج يا داخل است حساسيت دارند و به آن اهميت مي‌دهند، ولي چنانچه توانايي مالي آنها اجازه بدهد و سبب ايجاد فشار به شوهر و خانواده‌اش نگردد و مانعي را بر سر راه ازدواج ديگران فراهم نمايد، مانعي ندارد.
اما اگر شوهر و خانواده او تحت فشار خانواده عروس يا خود او، مجبور به خريدن اجناس گران‌قيمت بشوند و پول زيادي را هزينه نمايند و باعث فشار و مشكلات آنان بشود، چنين كاري زشت بوده و عاقبت بدي خواهد داشت. زيرا از روي اجبار و اكراه انجام گرفته است. هر چيزي كه از طريق نارضايتي و ناخشنودي طرف مقابل انجام بگيرد، حرام يا شبه حرام بوده و ضرر و زياني روشن را متوجه زندگي آينده خانوادگي مي‌نمايد. از طرفي ديگر نوعي از اسراف و تبذير به شمار مي‌رود و خداوند اهل اسراف و تبذير را دوست نمي‌دارد و حتي در مورد آنها فرموده است:‏ إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُواْ إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً ‏
(اسراء / 27)
«بي‌گمان ريخت و پاش‌گنندكان برادران (و هم‌نشينان) شيطان‌ها هستند و شيطان هم بسيار (نعمت‌هاي) خداوند را ناسپاس مي‌نمايد». 
درآمد كم و بيكاری: كمبود درآمد و بيكاري پديده‌هايي هستند كه در بسياري از كشورها وجود دارند، اما در كشورهاي در حال رشد (عقب‌مانده) به دليل اتكاي بيش از حد به كشاورزي و ضعف پيشرفت‌هاي صنعتي و ركود تجارت داخلي و خارجي و جايگزيني ابزار و ماشين به جاي نيروي انساني و آمدن زنان به صحنه كار و خدمات اداري، يا ضعف تربيت نيروي كار ماهر و سستي برخي از جوانانش آمار بيكاري در آن در حد بالايي قرار دارد.
اگر جواني در چنان شرايط اقتصادي نامطلوبي زندگي كند كه امكان اشتغال و كسب درآمد در سطح بسيار پائيني قرار دارد، چگونه مي‌تواند ازدواج نمايد و چنانچه خانواده و خويشاوندان و اهل خير يا صندوق‌هاي ازدواج ـ كه به تازگي در برخي از كشورها تأسيس شده ـ در حد معمول به آنها كمك كنند و نيازهاي ضروري و اساسي آنان را فراهم نمايند، به هيچ ‌وجه روا نيست كه خانواده همسر يا ديگران او را ناچار كنند كه هزينه‌هاي زيادي را براي مراسم عقد و عروسي متحمل شوند. زيرا چنين كارهايي موانعي را بر سر راه ازدواج ديگران فراهم مي‌نمايد و از تشكيل شدن خانواده‌هاي جديد پيشگيري مي‌كند. و در نتيجه بسياري از دختران و پسران دچار عقده‌هاي رواني گرديده و گاهي از جامعه و همه چيز آن متنفر مي‌شوند. زيرا رسول خداص فرموده است: «فقر و نداري ممكن است انسان را به سوي كفر سوق دهد». 
مصلحت فرد و جامعه ايجاب مي‌نمايد كه مشكلات موجود در راه ازدواج از ميان برداشته شود و با پديده‌هاي زشتي مانند: مهريه‌ها و جهيزيه‌ها و ريخت و پاش‌هايي كه در مراسم عقد و عروسي انجام مي‌گيرد مقابله جدي صورت بگيرد. و به حد متوسط نيازهاي زندگي قناعت بشود و تا دست‌يابي به فرصت و شرايطي بهتر راه صبر و بردباري در پيش گرفته شود.
انسان مؤمن نبايد از وضع نامطلوب خود دچار يأس و سرخوردگي بشود، بلكه با كار و تلاش و برنامه‌ريزي اميدواريش به آينده بيشتر گردد و باور كند كه نفقه و روزي همسر همراه با او به خانه‌اش خواهد آمد. خداوند متعال مي‌فرمايد:‏ أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا	(الزخرف / 32)
«مگر آنان هستند كه روزي و نعمت پروردگارت را تقسيم مي‌كنند؟ (نه اين)‌ما هستيم كه نيازهاي زندگي دنيا را ميان آنها تقسيم مي‌كنيم». 
هم‌چنين مي‌فرمايد:إِن يَكُونُوا فُقَرَاء يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ‏
(النور / 32)
«چنانچه فقير و نيازمند باشند، خداوند از (خزانه) كرم و فضل خود آنان را بي‌نياز مي‌نمايد. خداوند (نعمت‌هايش) گسترده و آگاه است». 
فرار از مسئوليت: متأسفانه بسياري از جوانان به بيماري فرار از مسئوليت تشكيل خانواده مبتلا هستند و علت آن بيشتر عدم اعتماد به نفس و هراس از شكست خوردن در رويارويي با مسئوليت‌هاي زندگي خانوادگي است. گاهي برخي از جوانان هم به دليل بلندپروازي‌ها و خيال‌پردازي‌هاي نامعقول و انتظارات بيش از حدي كه از خانواده دارند، از ازدواج خودداري مي‌نمايند.
عامل اصلي اين ناهنجاري در ميان جوانان به عدم تربيت صحيح فكري و اخلاقي و رفتاري آنان برمي‌گردد و آنها به گونه‌اي بار نيامده‌اند كه اعتماد به نفس داشته باشند و به خود متكي شوند. گاهي هم پيچيدگي‌هاي امور زندگي و بحران بيكاري به ويژه در ميان فارغ‌التحصيلان دانشگاه‌ها و گراني هزينه زندگي دست به دست هم داده و اين بيماري ـ كه بعضي از جوانان دچار آن شده‌ان