َاكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْينَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَى قَدَرٍ يا مُوسَى(طه/40) وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي(طه/41)
ترجمه: وقتی که خواهرت می‌رفت و می‌گفت: آیا شما را دلالت کنم بر کسی که او را سرپرستی کند، پس تو را به مادرت برگرداندیم تا چشم او روشن گردد و محزون نباشد، و تو شخصی را کشتی، پس تو را از غصه نجات دادیم و تو را آزمودیم و به فتنه افکندیم آزمودنی پس سال‌ها در میان اهل مدین ماندی سپس با توانائی آمدی ای موسی(40) و تو را برای خودم ساختم(41). 
نکات: چون موسی هشت چیز از خدا خواست، او را اجابت کرد و در هشت مورد بر او منت گذاشت: 
1- اینکه به مادرت وحی کردیم. 
2- محبت خود را بر تو انداختیم که دلها تو را دوست بدارند و زن فرعون تو را دوست بدارد. 
3- وَلِتُصْنَعَ عَلَى عَينِي ، تو را زیر نظر خودمان تربیت کردیم. 
4- إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ..... خواهرت را موفق داشتیم که برود و بگوید: هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى مَنْ يكْفُلُهُ. 
5- وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّينَاكَ. 
6- وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا؛ لمزید ثوابک. (و مخفی نماند که این آیه دلالت دارد که خدا را فتان می‌توان نامید ولی چون أسماء إلهی توقیفی است و این نام در قرآن وارد نشده نباید به او فتان گفت. زیرا در عرف صفت ذم است). 
7- فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْينَ که ده سال ماندی تا با قدرت شدی و تا به سن نبوت رسیدی و تا روی اندازة معین و وقت معین که مقدر شده برگشتی. 
8- وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي. آیه 42 الی 46
متن آیه:
اذْهَبْ أَنْتَ وَأَخُوكَ بِآياتِي وَلَا تَنِيا فِي ذِكْرِي(طه/42) اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى(طه/43) فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَينًا لَعَلَّهُ يتَذَكَّرُ أَوْ يخْشَى(طه/44) قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَنْ يفْرُطَ عَلَينَا أَوْ أَنْ يطْغَى(طه/45) قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى(طه/46)
ترجمه: برو تو و برادرت با آیات من و در یاد من سستی مکنید(42) بروید به سوی فرعون زیرا که او طغیان کرده(43) پس به او بگفتار نرم بگوئید تا شاید او پند گیرد و یا بترسد(44) گفتند: پروردگارا حقیقت این است که ما می‌ترسیم او بر ما زیاد روی و یا طغیان کند(45) خدا فرمود: نترسید زیرا من با شمایم می‌شنوم و می‌بینم(46). 
نکات: در این آیات خطاب و جواب با دو نفر موسی و هارون است در حالی که در بیابان طور سینا هارون نبوده. ممکن است بگوئیم پس از آنکه درخواست کرد که: «وَاجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي...» و خدا درخواست او را اجابت کرد، و هارون را به وحی مأمور کرد که برود در بین راه مدین به مصر ملحق به موسی گردد، و این خطابات در آنجا به ایشان وارد شده. و مقصود از ذکر در: وَلَا تَنِيا فِي ذِكْرِي، ممکن است این باشد که ذکر و یاد من موجب اطمینان قلب شماست و در این راه پر خطر توجه به من باعث کوچک شمردن دستگاه فرعون و جرئت بیشتری از شما می‌باشد. «عظم الخالق فی أنفسهما فصغر ما دونه فی أعینهما». و ممکن است مقصود از ذکر تبلیغ رسالت باشد و یا یادآوری فرعون و فرعونیان باشد به احسان و نعمت‌های إلهی و عقاب و ثواب خدا را برای فرعون تذکر دهند. آیه 47 الی 48
متن آیه:
فَأْتِياهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْنَاكَ بِآيةٍ مِنْ رَبِّكَ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى(طه/47) إِنَّا قَدْ أُوحِي إِلَينَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى(طه/48)
ترجمه: پس بروید هر دو به سوی او و بگوئید حقیقت این است که ما دو فرستادة پروردگار توایم که به تو بگوئیم بنی اسرائیل را با ما رها کن و ایشان را شکنجه مکن، بتحقیق ما آیتی از پروردگارت برای تو آورده‌ایم و سلام بر آنکه پیرو هدایت باشد(47) حقیقت آنکه به ما وحی شده که عذاب خدا بر کسی است که تکذیب کند و رو گرداند(48). 
نکات: مقصود از آیه در جملة «قَدْ جِئْنَاكَ » جنس آیه می‌باشد که شامل ید بیضا و عصا و سایر آیات بشود. و جملة: «أَنَّ الْعَذَابَ....» دلالت دارد بر اینکه کفار معذبند و اما مؤمنین گناهکار که پیرو هدایت باشند یعنی معارفشان خوب باشد عذاب مستغرق دائمی ندارند، زیرا الف و لام الْعَذَابَ برای استغراق است. و جملة: «و السلام علی من اتبع الهدی»، دلالت دارد بر جواز سلام بر هر کس تابع هدایت شده است و اگر چه از دنیا رفته باشد. آیه 49 الی 52
متن آیه:
قَالَ فَمَنْ رَبُّكُمَا يا مُوسَى(طه/49) قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى(طه/50) قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَى(طه/51) قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي فِي كِتَابٍ لَا يضِلُّ رَبِّي وَلَا ينْسَى(طه/52)
ترجمه: (فرعون) گفت: پس پروردگار شما دو تن کیست؟(49) موسی گفت: پروردگار ما آنست که هستی هر چیزی را عطا کرده سپس آن را هدایت نموده(50) فرعون گفت: پس حال و تکلیف قرن‌های گذشته (که به کفر و انکار خدا مرده‌اند) چه باشد(51) موسی گفت: دانش آن نزد پروردگارم در کتابی است پروردگارم گم نمی‌کند و فراموش نمی‌نماید(52). 
نکات: چون موسی فرعون را به خدا پرستی دعوت کرد، فرعون شروع کرد به مناظره و دلیل خواستن، و به فحاشی و سفاهت نپرداخت. ولی بعضی از مدعیان علم و اسلام فوری به سفاهت و فحاشی می‌پردازند! بهر حال حضرت موسی(ع) به استدلال پرداخت، معلوم می‌شود تقلید فاسد است. جملة: الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى، دلالت دارد که حق‌تعالی هر چیزی را آفرید پس از آفریدن او را راهنمائی کرد که منافع و مضار خود را درک کند، طفل چون به دنیا آید راهنمائی به پستان مادر می‌شود و خدا به ایشان عقل و هوش داده که منافع و مضار خود را درک کند و حتی درخت انگور را چنگک داده که بجايی چنگ زند و خود را حفظ نماید. و مقصود از کتاب در جملة: فِي كِتَابٍ، لوح محفوظ است که برای ملائکه است و طبق آن عمل می‌کنند و معنی؛ لَا يضِلُّ رَبِّي وَلَا ينْسَى ، این است که «یعلمه بعلم الثابت و لا ینسی». آیه 53 الی 55
متن آیه:
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْ نَبَاتٍ شَتَّى(طه/53) كُلُوا وَارْعَوْا أَنْعَامَكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآياتٍ لِأُولِي النُّهَى(طه/54) مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى(طه/55)
ترجمه: آن خدائی که زمین را برای شما گهواره قرار داد، و برای شما در آن راه‌های رفت و آمد ایجاد کرده و از آسمان آب نازل نموده پس بآن آب انواع و اقسامی از گیاهان را بیرون آوردیم(53) بخورید و چهارپایانتان را بچرانید بدرستی که در این آفرینش آیاتی است برای صاحبان عقل و خردمندان(54) از زمین شما را آفریدیم و در این زمین شما را بر می‌گردانیم و از این شما را مرتبة دیگر بیرون می‌آوریم(55). 
نکات: جملة: «فَأَخْرَج