م شده بر فعل، برای افادة حصر، یعنی بندگی و مددخواستن باید فقط از خدا و برای خدا باشد نه از غیرخدا. و دیگر اینکه «نعبد» و «نستعین» متکلم‌ مع‌الغیر است، زیرا نمازگزار نبایدتنها خودش را بنده و محتاج بداند، بلکه تمام بندگان را محتاج بیاری خدا بداند و برای همه مدد و هدایت بخواهد، و لذا در آیة بعد «اهدنا» ذکر شده نه "اهدنی" یعنی دین و عبادت اجتماعی است نه انفرادی.آیه 39 الی 41
متن آیه:
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يعْمَلُونَ بَصِيرٌ(الأنفال/39) وَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ(الأنفال/40) وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يوْمَ الْفُرْقَانِ يوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(الأنفال/41)
ترجمه: و کارزار کنید با ایشان تا فتنه‌ای نباشد و تمام دین برای خدا باشد، پس اگر خودداری کردند پس محقق است که خدا به آنچه می‌کنید بیناست(39) و اگر روگردان شدند (از ایمان وتوبه) پس بدانید که خدا مولای شماست خوب مولا وخوب یاوری است(40) و بدانید که هر چه غنیمت گرفتید پس محققا پنج یک آن برای خداست و برای رسول و برای صاحب قرابت ویتیمان و مسکینان و راه‌گذر اگر مؤمن به خدا هستید و به آنچه ما نازل کردیم بر بندة خودمان روز جداشدن روزی که دو جماعت بهم رسیدند و خدا بر همه چیز تواناست.(41)
نکات: حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ، دلالت دارد که تا فتنة کفر در جهان هست باید جهاد باشد و مسلمین مجهز باشند. جملة: وَاعْلَمُوا... عطف است بر جملة: قَاتِلُوهُمْ... و دلالت دارد که مقصود از غنائم در قتال است، و چون غنائم جنگی قبل از تقسیم مالک ندارد خدا فرموده: وَاعْلَمُوا (بدانید و نفرموده بدهید) و اگر مالک داشت باید بگوید: و آتوا خمسه که این دلیل دیگری است بر اینکه خمس، خمس ارباح مکاسب نیست زیرا ارباح مکاسب مالک دارد وباید به آنان «آتوا» گفته شود. مانند أَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ، که در قرآن مکرر آمده، پس این قرینه‌ای است که این خمس غنائم جنگی است فقط اولا. و ثانیا: عطف وَاعْلَمُوا  بر قَاتِلُوهُمْ. وثالثا: سیاق آیات که تماما در جنگ است. رابعا: ذیل آیه صریح است در قتال و غنائم قتال که فرموده: يوْمَ الْفُرْقَانِ يوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ. وخامسا: آیة بعد که فرموده: إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا ... که خواهد آمد. سادسا: در قرآن هر جا کلمة «غَنِمْتُم» و «مَغَانِمُ» آمده مربوط به غنائم جنگی آمده. عجب است با این همه قرائن و سیاق و صراحت چگونه مدعیان دانش و دین این خمس را تعمیم داده‌اند در تمام ارباح مکاسب. با اینکه رسول خدا(ص) و امیرالمؤمنین از ارباح مکاسب خمس نگرفتند! و اگر تعمیم داشت باید ایشان عمل کنند و از مرم آنرا بگیرند.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:552.txt">آيه 42 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:553.txt">آيه 45-43 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:554.txt">آيه 48-46 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:555.txt">آيه 51-49 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:556.txt">آيه 54-52 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:557.txt">آيه 59-55 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:558.txt">آيه 60 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:559.txt">آيه 63-61 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:560.txt">آيه 66-64 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:561.txt">آيه 69-67 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:562.txt">آيه 71-70 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:563.txt">آيه 72 (الأنفال)</a><a class="text" href="w:text:564.txt">آيه 75-73 (الأنفال)</a></body></html>آیه 42
متن آیه:
إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيقْضِي اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَينَةٍ وَيحْيى مَنْ حَي عَنْ بَينَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ
ترجمه: هنگامی که شما بکنار وادی نزدیکتر بودید و ایشان بکنارة وادی دورتر و قافله پائین‌تر از شما بود، و اگر وعده می‌کردید البته اختلاف می‌کردید در وعده‌گاه، ولیکن خدا خواست انجام دهد آنچه‌شدنی است، برای اینکه هلاک شود هر کس هلاک می‌شود از دلیل روشن و هر کس زنده شود زنده شود از دلیل روشن، و براستی که خدا شنوای داناست.(42)
نکات: در این آیه حق‌تعالی بیان می‌کند غنائم چه روزی را، و بر مسلمین منت می‌گذارد، وفرموده: هنگامیکه شما در وادی نزدیکتری به آب و طرف مدینه بودید ولی کفار آن طرف بدر که از مدینه دورتر است بودند. و مقصود از جملة: وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ... این است که مسلمین برای ضعف و قلت نفراتشان اگر برای جنگ وعده‌گاهی قرار داده بودند خود اختلاف می‌کردند در تعیین روز و در اینکه حاضر شوند و یا خیر.آیه 43 الی 45
متن آیه:
إِذْ يرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ(الأنفال/43) وَإِذْ يرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيتُمْ فِي أَعْينِكُمْ قَلِيلًا وَيقَلِّلُكُمْ فِي أَعْينِهِمْ لِيقْضِي اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ(الأنفال/44) يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ(الأنفال/45)
ترجمه: هنگامیکه درخوابت خدا ایشان را به تو کم نشان داد و اگر به تو ایشان را زیاد نشان داده بود البته سست می‌شدید و در کار جنگ نزاع می‌کردید ولیکن خدا سلامت داشت شما را، زیرا او به آنچه در سینه‌ها باشد داناست(43) و هنگامی که ملاقات کردید ایشان را در چشم شما کم می‌نمود و شما را در چشم ایشان کم می‌نمود تا اینکه خدا بعمل آورد امری را که شدنی بود، و بسوی خدا کارها بازگردانیده می‌شود(44) ای مؤمنین چون گروهی را ملاقات کردید پس ثابت باشید و بسیار یاد خدا کنید تا باشد شما رستگار شوید.(45)
نکات: جملة: يرِيكَهُمُ اللَّهُ... دلالت دارد که خدا جمعیت کفار را در خواب به رسول خدا(ص) نشان داده بود و به نظر رسول خود عدة قلیلی آورده بود و اگر چنین نبود رسول خدا(ص) و سایر مؤمنین در اقدام به جنگ کوتاهی می‌کردند و همچنین در روز بدر طبق جملة: فِي أَعْينِكُمْ قَلِيلًا  ... لشکر مسلمین، کفار را کم و نفرات قلیلی می‌پنداشتند و به نظر ایشان زیاد نمی‌آمد و همچنین جمعیت مسلمین به نظر کفار کم ‌آمد که طرفین به کارزار دلیر شدند. خدا طرفین را به یکدیگر کم نشان داد تا جن