انند، در حالی که آن چنان امامتی که اصل دین باشد در قرآن ذکر نشده، پس هر امامی تابع دین است نه اصل دین و نه فرع آن. بنابراین هر شخص مؤمن متدینی باید در صدد احراز امامت باشد و از خدا بخواهد، چنانکه خدا در این آیه تذکر داده است، نه اینکه دست از علم و عمل بردارد و همواره مداح کسانی بنام امام باشد. اگر کسی بگوید رسول خدا(ص) فرموده: امام پس از من دوازده نفر است؟ جواب این است که؛ رسول خدا(ص) ابدا چنین چیزی که مخالف قرآن باشد نفرموده و از اختراعات و جعلیات شیعیان است. و اگر کسی بخواهد بفهمد که روایات امامت مجعول است کتبی که در این باب نوشته شده بخواند زیرا امامت را شیعه از اصول قرار داده و اصول دین و یا مذهب تقلیدی نیست بلکه باید هر کسی خود تحقیق کند و بصرف نقل قول نباید قناعت نماید. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1118.txt">آيه 6-1 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1119.txt">آيه 14-7 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1120.txt">آیه 21-15 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1121.txt">آیه 28-22 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1122.txt">آيه 33-29 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1123.txt">آيه 42-34 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1124.txt">آيه 51-43 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1125.txt">آيه 60-52 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1126.txt">آيه 68-61 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1127.txt">آيه 82-69 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1128.txt">آيه 104-83 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1129.txt">آيه 110-105 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1130.txt">آيه 115-111 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1131.txt">آیه 122-116 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1132.txt">آيه 131-123 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1133.txt">آیه 140-132 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1134.txt">آيه 152-141 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1135.txt">آيه 159-153 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1136.txt">آيه 175-160 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1137.txt">آيه 180-176 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1138.txt">آیه 191-181 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1139.txt">آيه 197-192 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1140.txt">آيه 207-198 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1141.txt">آيه 212-208 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1142.txt">آيه 216-213 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1143.txt">آيه 220-217 (الشعراء)</a><a class="text" href="w:text:1144.txt">آيه 227-221 (الشعراء)</a></body></html>سورة شعراء مکی و دارای 227 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 6
متن آیه:
طسم(الشعراء/1) تِلْكَ آياتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ(الشعراء/2) لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يكُونُوا مُؤْمِنِينَ(الشعراء/3) إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ(الشعراء/4) وَمَا يأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ(الشعراء/5) فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يسْتَهْزِئُونَ(الشعراء/6)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. طا. سین. میم(1). این است آیات کتاب روشن(2) شاید تو خود را تلف کنی که چرا آنان مؤمن نمی‌گردند(3) اگر بخواهیم از آسمان آیه‌ای بر ایشان نازل می‌کنیم که گردنهایشان برای آن خاضع شود(4) و تذکر تازه‌ای از خدای رحمن سویشان نیامد مگر آنکه از آن روگردان بودند(5) محققا به تکذیب پرداختند بزودی خبرهای چیزی که به آن استهزاء می‌کرده‌اند به ایشان خواهد رسید(6). 
نکات: چون در این سوره ابتدا شده به تمجید و عظمت قرآن، باز حروف هجا آمده، یعنی قرآن از همین حروف ساخته شده اگر می‌توانید شما مثل آن را بیاورید. و جملة: الْكِتَابِ الْمُبِينِ دلالت دارد بر روشنی و قابل درک بودن آیات آن. و چون رسول خدا(ص) به حال مشرکین تأسف می‌خورد و تا حد فدا شدن سعی در هدایت ایشان می‌کرد خدا او را آگاه می‌کند که اگر ما بخواهیم با صاعقه و یا چیز دیگری ایشان را وادار به هدایت می‌کنیم ولیکن هدایت ما اجباری نیست. پس تو تأسف مخور و خود را تلف مکن. و کلمة مُحْدَثٍ دلالت دارد که قرآن حادث می‌باشد نه قدیم. و مقصود از أَنْبَاءُ، خبرها؛ نتیجة آن است. آیه 7 الی 14
متن آیه:
أَوَلَمْ يرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ(الشعراء/7) إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ(الشعراء/8) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ(الشعراء/9) وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ(الشعراء/10) قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يتَّقُونَ(الشعراء/11) قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يكَذِّبُونِ(الشعراء/12) وَيضِيقُ صَدْرِي وَلَا ينْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ(الشعراء/13) وَلَهُمْ عَلَي ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يقْتُلُونِ(الشعراء/14)
ترجمه: آیا به زمین نظر نکردند که چه گیاهان جفت ارجمندی در آن رویاندیم(7) محققا در این خلقت نشانه‌ای است ولی بیشترشان مؤمن نشدند(8) و محققا پروردگارت فقط او عزیر رحیم است(9) و چون پروردگارت موسی را ندا کرد که برو بسوی گروه ستمگران(10) گروه فرعون که چرا نمی‌ترسد(11) موسی گفت: پروردگارا من می‌ترسم که تکذیبم کنند(12) و سینه‌ام تنگ شود و زبانم روان نگردد، پس هارون را رسالت ده(13) و برای فرعونیان برگردن من گناهی است پس می‌ترسم که مرا بکشند(14). 
نکات: زَوْجٍ كَرِيمٍ  دلالت دارد بر اینکه در نباتات نر و ماده وجود دارد. و این از معجزات قرآن است. و الْعَزِيزُ دلالت دارد بر اینکه خداوند همیشه و بر همه چیز غالب و قاهر بوده وهرگز مقهور قدرت دیگری نمی‌شود چنانکه گفته‌اند: «العزیز الذی یقهر و لا یقهر». و جملة: وَيضِيقُ صَدْرِي دلالت دارد که مبلغ دین باید دارای حوصله و شرح صدر باشد و کم حوصله‌گی باعث فشار بر روح و گرفتن زبان و در نتیجه عجز از تبلیغ حاصل گردد. و مقصود از جملة: وَلَهُمْ عَلَي ذَنْبٌ، همان کشتن نانوای فرعون است که در مصر او را به قتل آورد و فرار کرد. آيه 105 الي 106
متن آيه:
مَا يوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ ينَزَّلَ عَلَيكُمْ مِنْ خَيرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَاللَّهُ يخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ(البقرة/105) مَا نَنْسَخْ مِنْ آيةٍ أَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيرٍ مِنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(البقرة/106)
ترجمه: کفار اهل کتاب و هم مشرکین دوست ندارند که بر شما خیری از پروردگارتان نازل گردد و خدا به رحمت خود اختصاص می‌دهد هر کس را که بخواهد و خدا صاحب فضل بزرگ است(105) آن آیه‌ای را که نسخ کنیم و یا بدست فراموشی سپاریم، آیه‌‌ای بهتر از آن و یا مثل آن را می‌آوریم، آیا نمی‌دانی که خدا بر هر چیزی توانا است.(106)
نکات: آیات سابق در صفات ذمیمة یهود بود، در این آیات فرموده یکی از صفات بد ایشان این است که خیر شما را نمی‌خواهند و از اینکه خدا برای شما قرآنی نازل نموده ناراحت می‌باشند نمی‌دانند که خدا به هر کس بخواهد فضل 