 نبوده، حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) که مو به مو برنامة اسلام را می‌دانسته و زمان خلافتش اجراء کرده، یک روز برای وفات رسول خدا(ص) عزا و تعطیل ننموده و به روضه‌خوانی در تمام سخنرانی خود نپرداخته و برای تولد رسول خدا(ص) جشن نگرفته وخمس وسهم امام نگرفته کسی از مسلمین یک درهم بعنوان سهم امام وخمس به رسول خدا و علی علیهما السلام نداده. هزاران نفر در زمان ما زنجیر بر خود می‌کوبند در حالیکه هیچکدام دو آیه از کتاب آسمانی خود نمی‌دانند، پیشوایان و گویندگان نیز برای حفظ دکانشان آنان را تشویق و ترغیب به باطل می‌کنند. و اگر کسی بخواهد ایشان را بیدار کند داد و فریاد و طعن و تکفیرشان بلند می‌شود وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ مَا كَانُوا يفْتَرُونَ . و جملة وَوُفِّيتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ ، اشاره به این است که هر کس گرو اعمالش می‌باشد و کاملاً به حسنات و سیئاتش رسیدگی و بررسی خواهد شد، و غرورهای دینی به درد نمی‌خورد.آيه 26 الي 27
متن آيه:
قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِيدِكَ الْخَيرُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ(آل عمران/26) تُولِجُ اللَّيلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيلِ وَتُخْرِجُ الْحَي مِنَ الْمَيتِ وَتُخْرِجُ الْمَيتَ مِنَ الْحَي وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيرِ حِسَابٍ(آل عمران/27)
ترجمه: بگو ای خدای مالک ملک، ملک را به هر کس بخواهی می‌دهی و از هر کس بخواهی بازگیری، و هر که را بخواهی عزت می‌دهی، وهر کس را خواهی خوار می‌کنی، خیر بدست توست براستی که تو بر هر چیز توانائی(26) درآوری شب را در روز و درآوری روز را در شب، و بیرون می‌آوری زنده را از مرده، و بیرون می‌آوری مرده را از زنده، و به هر کس بخواهی بدون حساب روزی می‌دهی.(27)
نکات: در این آیات فرموده ملک و یا عزت را به هر کس می‌خواهد می‌دهد، أمام عین نکرده به چه کسانی می‌دهد، در آیات دیگر معین کرده که تحت قوانینی می‌دهد، و آن قوانین کسب و کار و سعی وکوشش است، چنانکه در آیة 18 سورة اسراء فرموده: 
(مَنْ كَانَ يرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ) (اسراء: 18)
و در سورة نجم آیة 39 فرموده: 
(لَيسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى) (نجم: 39)
و در سورة رعد آیة 11 فرموده: 
(إِنَّ اللَّهَ لَا يغَيرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يغَيرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ) (رعد: 11)
و مقصود از وَتُخْرِجُ الْحَي مِنَ الْمَيتِ... این است که از خاک مرده و یا از حصة بیجان، انسان زنده، و نباتات بی‌شمار بیرون می‌آورد. و از درخت زنده، حصة بیجان، و یا از انسان با ایمان، کافر مرده دل خارج می‌شود.آيه 28
متن آيه:
لَا يتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً وَيحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
ترجمه: مؤمنین نباید کافران را دوست بگیرند بجای مؤمنان، و هر کس چنین کند چیزی از محبت خدا در او نیست مگر اینکه از ایشان بپرهیزد(تقیه کند) و خدا شما را از خودش می‌ترساند، وبه سوی خدا است بازگشت.(28)
نکات: دوستی با کافران در قرآن مکرر نهی شده، زیرا دوست خدا دشمن او را دوست نمی‌دارد مگر در ظاهر، آن هم برای تقیه، چنانکه در این آیه آمده، وتقیه برای حفظ دین و جان است، ولی در موردیکه دوستی با کافر بعنوان تقیه موجب ریختن خون مسلمانی گردد جائز نیست. به هر حال تقیه گاهی حرام و گاهی واجب و گاهی جائز است. و جملة: وَيحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ دلالت بر تهدید عظیمی دارد، و ما در احکام القرآن تقیه را مفصلا نوشته‌ایم.آيه 29
متن آيه:
قُلْ إِنْ تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يعْلَمْهُ اللَّهُ وَيعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ
ترجمه: بگو آنچه در سینه‌های شماست، پنهان دارید و یا ظاهر سازید خدا آن را می‌داند، و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است خدا می‌داند، و خدا به هر چیزی تواناست.(29)
نکات: پس از آنکه خدا از دوستی کفار نهی نمود، چون دوستی أمر قلبی است، در این آیه فرموده تمام أمور قلبی شما را خدا می‌داند، چه ایمان و چه کفر و شرک و چه سایر صفات.قرآن در لغت عرب بکتابی گویند که خواندن و فهم آن سهل و آسان باشد، ما نمی‌گوئیم همه کس قرآن را می‌فهمد، البته پرواضح است که هر کسی خصوصاً غیرعرب قرآن را نمی‌فهمند، ولی هر کسی اگر زحمت بکشد و مقداری بزبان عرب و ادبیّت عرب آشنا گردد و تدبّر در قرآن نماید، آنرا می‌فهمد. پس هر کسی ممکن است قرآن را بفهمد و قرآن برای او قابل فهم باشد، البتّه پس از زحمت و تعلیم و تعلّم. زیرا فراگرفتن اسلام و قوانین آن باید از قرآن باشد و یا از حدیث اگر موافق قرآن باشد. رسول خدا(ص) مأمور آموختن قرآن به مردم بوده؛ طبق آیة 2 سورة جمعه، و اگر قرآن قابل فهم نباشد چگونه به مردم بیاموزد، و در اینجا دلیلهای بسیار روشنی داریم بر اینکه تمام قرآن قابل فهم است.
دلیل اول – حسّی‌بودن آن که حساً می‌بینیم اشخاصی را که آن را می فهمند و از آن بهره می برند.
دلیل دوم – اگر قرآن قابل فهم نباشد، به طور یقین احادیث مشکل‌تراز قرآن است و باید احادیث نیز قابل فهم نباشد، زیرا خود أئمّه(ع) فرموده‌اند: أحادیثنا صعب مستصعب. یعنی: احادیث ما سخت و مشکل است. پس بنابراین نه قرآن قابل فهم است و نه احادیث و باید دور دین را قلم کشید، زیرا مدرک آن قابل فهم نیست. أئمّه(ع) احادیث را مشکل خوانده اند، ولی قرآن را روشن و واضح، چنانکه در فصل ده مدارک آن گذشت. و خدایتعالی قرآن را سهل و آسان خوانده، در سورة قمر چهار مرتبه مکرّر فرموده: ولقد یسرنا القرآن. یعنی: به تحقیق ما قرآن را آسان نمودیم. و در سورة مریم آیة 97 و سورة دخان آیة 58 فرموده: 
فَإِنَّمَا يسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يتَذَكَّرُونَ(الدخان/58)
«ما قرآن را آسان نمودیم به زبان تو (یعنی به زبان عربی) تا شاید این مردم متذکّر شوند».
دلیل سوّم – آیاتیکه فرموده: «بیان للناس» و یا «مهدی للناس» و یا «بصائر للناس» مانند آیة 187 و آیة 221 سورة بقره که فرمود: 
يبَينُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ
و در سورة إسراء آیة 106 فرموده: 
وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ
«و قرآنیکه جزء جزء فرستادیم تا برای مردم قرائت کنی».
و در سورة یونس آیة 57 فرموده: 
يا أَيهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
«آهای مردم به تحقیق برای شما، موعظه‌ای از پروردگارتان آمد».
پس چنانکه فرموده، این قرآن موعظه و بینائی مردم است، و اگر نفهمند چگونه بینائی مردم است. و آیات بسیاری آمده که قرآن برای عموم مردم نازل شده، اگر خدا چیزی را برای مردم نازل کند که نف