 دارید یا (خانه‌های) دوستانتان، گناهی بر شما نیست که با هم یا جدا جدا بخورید، پس هنگامی که داخل خانه‌ها می‌شوید سلام کنید بر خودتان، زنده بادی است از نزد خدا که با برکت و پاکیزه است، بدینگونه خدا برای شما بیان می‌کند این آیات را تا باشد که شما تعقل کنید(61). 
نکات: کلمة: حَرَجٌ در جملات این آیه که نفی حرج شده از کور و لنگ و بیمار، مطلق است ولی بعضی نویسندگان نفی حرج را مخصوص به عدم حضور جهاد و یا مخصوص به عدم حضور جمعه و یا مخصوص به غذا خوردن نموده‌اند، و این‌ها برخلاف ظاهر قرآن است، بلکه در تمام مذکورات حرجی نیست. 
و مقصود از بُيوتِكُمْ را بعضی بیوت فرزندان گرفته‌اند، بدلیل؛ أنت و مالک لأبیک، چون بیوت فرزندان بیوت خود انسان است، ولی ظاهر آیه این است که در خانة خودتان اگر غذائی حاضر شدی دیگر احتمالات وسواسی ندهید که شاید این غذا مال کس دیگری بوده جا گذاشته، و یا عیال من از جای دیگری و یا مال دیگری عوض نموده است. و مقصود از مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ، این است که مانند زمان رسول خدا(ص) مجاهدین که به جنگ می‌رفتند کلیدهای خانه و زندگی خود را به یک عده معذور و مانند ایشان می‌دانند که از خانه‌هاشان استفاده و یا رسیدگی کنند. بنابراین چنین اشخاصی می‌توانستند از چنین خانه استفاده کرده و در آن اگر طعامی بود بخورند. و صَدِيقِكُمْ یعنی؛ بیوت صدیقکم. و مقصود از تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا، این است که مسلمان می‌تواند با مهمان و یا مریض و اعمی غذا بخورد، و می‌تواند تنها و منفردا تناول نماید. و مقصود از فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ این است که بر خودتان سلام کنید مانند آنکه بگوئید السلام علینا من ربنا، زیرا سلام، سلامتی و زنده بادی است از طرف خدا، یعنی دعائی است که برای زنده ماندن و سلامتی نافع و با برکت است، و اگر کسی در خانه باشد باید به اهل خانه سلام کرد چنانکه در آیة 27 همین سوره گذشت، و اما اگر اهل کتابی غیر مسلمان بود مناسب است که بگوید: «السلام علی من اتبع الهدی». آیه 62
متن آیه:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يذْهَبُوا حَتَّى يسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يسْتَأْذِنُونَكَ أُولَئِكَ الَّذِينَ يؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
ترجمه: همانا مردم با ایمان کسانیند که ایمان به خدا و رسول او آورده و چون با رسول خدا(ص) بر امر جامع اجتماعی حاضر بودند نروند تا از او اذن بگیرند محققا آنان که از تو اذن می‌گیرند آنانند که ایمان به خدا و رسول او دارند، پس هنگامی که برای بعضی از شؤونات و کارهای خود اذن خواستند به هر کس از ایشان که خواستی اذن بده و برای ایشان طلب آمرزش کن از خدا، زیرا خدا آمرزندة رحیم است(62). 
نکات: مقصود از عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ کاری است که اجتماعی و با اهمیت باشد که محتاج به شور و یا موقوف به همراهی و یا جمعه باشد که برای اهمیت آن باید مسلمین غایب نشوند و همه تا به آخر بمانند مگر کسی که زمامدار مسلمین اجازة رفتن او را بدهد. و مقصود از جملة: وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ این است که استغفار کنی برای ایشان از جهت اینکه ترک أولی کرده و اذن رفتن گرفته‌اند زیرا ماندن ایشان مفیدتر بوده و یا استغفار کن برای اینکه وظیفة استیذان را عمل کردند پس در مقابل انجام وظیفه دعای آمرزش کن برای ایشان. آیه 63 الی 64
متن آیه:
لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَينَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيحْذَرِ الَّذِينَ يخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(النور/63) أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قَدْ يعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيهِ وَيوْمَ يرْجَعُونَ إِلَيهِ فَينَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيءٍ عَلِيمٌ(النور/64)
ترجمه: خواندن این رسول را میان خودتان مانند خواندن بعضی از شما بعض دیگر، قرار ندهید، بتحقیق آنان را که کم‌کم بیرون می‌روند بحال پنهانی و پناهندگی، خدا می‌داند، پس باید حذر کنند و بترسند آنانکه از امر او مخالفت می‌کنند که مبادا به ایشان فتنه‌ای برسد و یا عذاب دردناکی ایشان را بگیرد(63) آگاه باشید که مخصوص و به اختیار خداست آنچه در آسمان‌ها و زمین است، بتحقیق او می‌داند آنچه شما بر آن هستید (از اطاعت و عصیان) و روزی که بسوی او برگشت داده می‌شوند ایشان را خبر می‌دهد به آنچه کرده‌اند و خدا به هر چیزی داناست(64). 
نکات: مقصود از دُعَاءَ الرَّسُولِ.... این است که چون رسول خدا(ص) شما را بخواند و امر کند و صدا زند فوری حاضر شوید و او را اجابت کنید و بی‌اعتنائی روا مدارید چنانکه خودتان برای یکدیگر روا می‌دارید، و قرینه بر این معنا جملة بعد است که فرموده: فَلْيحْذَرِ الَّذِينَ يخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ... و ممکن است که معنی چنین باشد محمد را مخوانید آن طوری که خودتان را می‌خوانید، یعنی: یا محمد نگوئید بلکه یا رسول الله بگوئید. و در خواندن و صدا زدن او صداهای خود را بلند نکنید چنانکه در سورة حجرات آيه 2 فرموده: 
(لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِي وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ)
ولی معنی اول أظهر است. و از جملة فَلْيحْذَرِ الَّذِينَ يخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ... استفاده می‌شود که تمام أوامر إلهی را باید اجابت کرد و أمر او واجب العمل است، و لذا اصولیین این آیه را دلیل می‌آورند برای بودن أمر برای وجوب، و در حقیقت چنین است.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1095.txt">آيه 2-1 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1096.txt">آيه 3 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1097.txt">آيه 9-4 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1098.txt">آيه 14-10 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1099.txt">آيه 16-15 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1100.txt">آيه 19-17 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1101.txt">آيه 24-20 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1102.txt">آيه 29-25 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1103.txt">آيه 31-30 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1104.txt">آيه 34-32 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1105.txt">آيه 37-35 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1106.txt">آیه 40-38 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1107.txt">آيه 44-41 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1108.txt">آيه 48-45 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1109.txt">آيه 52-49 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1110.txt">آيه 54-53 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1111.txt">آيه 58-55 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1112.txt">آیه 60-59 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1113.txt">آيه 62-61 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1114.txt">آيه 67-63 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1115.txt">آیه 71-68 (الفرقان)</a><a class="text" href="w:text:1116.txt">آیه 77-72 (الفرقان)</a></body></html>سورة 