ه به پروردگارش ایمان آورد از نقصان خیر و زیادی عدوان نمی‌ترسد(13) و اینکه بعضی از ما مسلمان و بعضی از ما منحرفند پس آنکه اسلام آورد آنان راه صواب و کمال را خواسته و طلبیده‌اند(14) و اما منحرفین پس هیزم دوزخ بوده‌اند(15) و اینکه اگر بر راه ایمان پایدار بمانند البته ایشان را آب فراوان خواهیم داد(16) تا ایشان را در آن بیازمائیم و هر کس از یاد پروردگارش اعراض کند پروردگارش او را به عذاب سخت وارد می‌کند.(17)
نکات: تمام آیات از قول جنیان است که به قوم خود می‌گفته‌اند تا آیة 15، و أما جمله و آیة: وَأَلَّوِ اسْتَقَامُوا کلام خداست که در ردیف کلام آنان آورده. و جملة كُنَّا طَرَائِقَ... دلالت دارد که در میان جن فرق و مذاهب بسیاری است از کفر و ایمان. و غَدَقًا باران زیاد است که خدا وعده داده برای کفار و مشرکین اگر ایمان آورند زیرا اهل مکه در خشکسالی بودند برای کفرشان. و از آب زیاد به علم کثیر نیز تعبیر شده، پس هر کس در ایمان به خدا استقامت ورزد خدا او را علم زیاد بهره گرداند.آیه 18 الی 28
متن آیه:
وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا(الجن/18) وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يدْعُوهُ كَادُوا يكُونُونَ عَلَيهِ لِبَدًا(الجن/19) قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا(الجن/20) قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا(الجن/21) قُلْ إِنِّي لَنْ يجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا(الجن/22) إِلَّا بَلَاغًا مِنَ اللَّهِ وَرِسَالَاتِهِ وَمَنْ يعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا(الجن/23) حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يوعَدُونَ فَسَيعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا(الجن/24) قُلْ إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ مَا تُوعَدُونَ أَمْ يجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَدًا(الجن/25) عَالِمُ الْغَيبِ فَلَا يظْهِرُ عَلَى غَيبِهِ أَحَدًا(الجن/26) إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يسْلُكُ مِنْ بَينِ يدَيهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا(الجن/27) لِيعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيهِمْ وَأَحْصَى كُلَّ شَيءٍ عَدَدًا(الجن/28)
ترجمه: و حقا که مساجد مخصوص خداست پس نخوانید با خدا احدی را(18) و اینکه چون بندة خدا ایستاد که بخواند خدا و قرآن را نزدیک بود بر سر او هجوم کنند(19) بگو همانا فقط پروردگارم را می‌خوانم و احدی را شریک او نمی‌کنم(20) بگو که محققا من مالک ضرر و نفعی برای شما نیستم(21) بگو محققا مرا هرگز پناه نمی‌دهد از قهر خدا احدی و هرگز غیر او پناهی نخواهم یافت(22) مگر تبلیغ از خدا و پیغامهای او(که ملجأ و پناه من همان ابلاغ فرمان اوست) و هر کس نافرمانی خدا و رسول او کند پس محققا برای او آتش دوزخ است که در آن همواره ماندنی است(23) تا وقتی که ببینند آنچه وعده داده می‌شوند پس بزودی خواهند دانست که چه کس یاورش ناتوان‌تر و عددش کمتر است(24) بگو نمی‌دانم آیا نزدیک است آنچه وعده داده می‌شوید و یا پروردگارم برای آن مدتی قرار داده است(25) خدائی که دانای غیب است که احدی را بر غیب خود مطلع نمی‌گرداند(26) مگر آن رسولی را که بپسندد که محققاً می‌فرستد و می‌گمارد از جلو و از عقب او کمینی(27) تا بداند که آنان رسالات پروردگارشان را ابلاغ کرده‌اند و او احاطه دارد به آنچه نزد رسولانست و عدد هر چیزی را شماره کرده است.(28)
نکات: آیات 18 تا 22 دلالت دارد که خواندن غیر خدا چه در مساجد و چه غیر مساجد شرکست بدلیل صریح کلمة وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا. و این آیات صریح است که در دعا نباید غیر خدا را خواند و غیر او ملجأ و پناهی نیست نه برای پیغمبران ونه برای مردم دیگر. حال باید فهمید که اکثر ملت ما در زمان ما چگونه بواسطة راهنمایان مذهبی از توحید دور افتاده‌اند و خیال می‌کنند خدا مانند سلاطین دنیا است که باید واسطة او را خواند در دعا، و شأن خدا أجل است از اینکه کسی او را بخواند، ولی ندانستند خدا را تشبیه کردن به سلاطین و امراء شرک است و تشبیه خدا به مخلوق کفر است. رسول خدا(ص) فرمود: الإشراك في الناس أخفی من دبیب النمل علی المسح الأسود في اللیلة المظلمة. و جملة: وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا، دلالت دارد که فقط خدا حاضر و ناظر است و کس دیگر غیر او همه جا حاضر و ناظر و فریادرس نیست زیرا غیر او همه محدود و دارای مکانند. و جملة: عَالِمُ الْغَيبِ فَلَا يظْهِرُ عَلَى غَيبِهِ أَحَدًا(26) إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِنْ رَسُولٍ، دلالت دارد که فقط خدا عالم‌الغیب است و غیب خود را به کسی اظهار نمی‌دارد و از اخبار غیب کسی را مطلع نمی‌سازد مگر پیغمبری را که پسندیده و برگزیده که اخبار غیب را به او اظهار می‌دارد و آن رسول ایمان به آن اخبار دارد، پس آن رسول مؤمن به غیب است زیرا او از متقین است و متقین ایمان به اخبار غیب دارند نه اینکه خود عالم به غیب باشند، چنانکه آن رسول اخبار غیبی من الله را به امت خود ابلاغ می‌کند متقینِ ایشان نیز مؤمن به آن اخبار غیبی می‌باشند چنانکه در جملة: لِيعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا... بیان کرده که خدا مأموری در کمین رسول خدا(ص) می‌گذارد تا بداند که آن اخبار را به امت ابلاغ کرده است یا خیر، و معنی لِيعْلَمَ در سابق در سورة توبه ذکر شد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1745.txt">آيه 8-1 (المزمل)</a><a class="text" href="w:text:1746.txt">آيه 16-9 (المزمل)</a><a class="text" href="w:text:1747.txt">آيه 20-17 (المزمل)</a></body></html>سورة مزمل مکی و دارای 20 آیه می‌باشد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آیه 1 الی 8
متن آیه:
يا أَيهَا الْمُزَّمِّلُ(المزمل/1) قُمِ اللَّيلَ إِلَّا قَلِيلًا(المزمل/2) نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا(المزمل/3) أَوْ زِدْ عَلَيهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا(المزمل/4) إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيكَ قَوْلًا ثَقِيلًا(المزمل/5) إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيلِ هِي أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا(المزمل/6) إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا(المزمل/7) وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيهِ تَبْتِيلًا(المزمل/8)
ترجمه: بنام خدای کامل الذات و الصفات رحمن رحیم. ای گلیم بر خود پیچیده و یا بار رسالت متحمل شده(1) شب را قیام کن مگر اندکی(2) نیمی از آن و یا اندکی کمتر از آن(3) و یا بر آن بیفزا و قرآن را به تأنی و ترتیب قرائت نما بتأنی کامل(4) محقق است که ما بر تو گفتار سنگینی بزودی القاء می‌کنیم(5) محققا برخاستن شب سنگین‌تر و برای گفتار درست‌تر است(6) بدرستی که در روز برای تو رفت‌ و آمد طولانی است(7) و نام پروردگارت را یاد کن و به سوی او منقطع و تضرع کن تضرع کاملی.(8)
نکات: خطاب «يا أَيهَا الْمُزَّمِّلُ» و « يا أَيهَا الْمُدَّثِّرُ » در اوائل بعثت بوده برای اینکه رسول خدا از آمدن وحی هراسی داشت وخود را به جامه‌ای می‌پیچید، و یا ت