 خود و یا مملوک خود که محققا ایشان مورد ملامت نباشند(6) پس آنان که سوای این را بجویند همانان تجاوزکنندگانند(7) و آنان که امانات خود و پیمان‌های خود را رعایت کنند(8) و آنان که بر نمازشان محافظت کنند(9) همانان ارث برندگانند(10) آنان که فردوس را ارث می‌برند ایشان در آن ماندنی باشند(11). 
نکات: حق‌تعالی علامات و نشانه‌های مؤمنین را ذکر کرده، هر کس دارا باشد مؤمن است و اگر چه زنجیر نزند و کارهائی که در مذهب معمول شده انجام ندهد مثلا عزاداری نکند و زیارت نرود و امام را نشناسد و نخواند، زیرا مؤمن باید دین و امور دین را بشناسد نه پیروان دین را، و امام پیرو دین و راهنمای دین است نه خود دین، پس آنچه در زمان ما معمول شده که به کلی از دین بیگانه‌اند و فقط متدین شناسی رواج دارد و آن را نشانة مؤمن می‌دانند بر خلاف قرآن است. و رستگاری بمعنای رسیدن به مقصود و وصول به سعادتست و خضوع و خشوع در صلاة را بعضی از افعال قلوب دانسته و بعضی از جوارح و حق آنست که در هر دو باشد، یعنی دل او متوجه معبود و خود را مانند بندة ذلیل بداند در پیشگاه مولای جلیل و جوارح او نیز خاضع باشد یعنی چشم او به این طرف و آن طرف نباشد وبا دست خود بازی نکند و مانند شخص غافل نماز نخواند، زیرا مناجات و تسبیح و تقدیس او با پروردگار جلیل است. و لغو عبارتست از محرمات و یا مکروه و مباحی که محل احتیاج نباشد. و جملة «وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ»، دلالت دارد که مقصود از زکات، زکات مال فقط نیست و گرنه می‌فرمود للزکاة مؤتون، بلکه هم زکات مال است و هم تزکیة نفس، که مکلف فاعل است نسبت به پاک کردن نفس خود از رذائل. و فردوس طبقه و درجة اعلای بهشت است که هر بنده‌ای باید از آن بهره برد ولی چون کافر شد به دوزخ می‌رود و مکان او بعنوان ارث به مؤمنین می‌رسد لذا فرموده: «أُولَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ».آیه 12 الی 16
متن آیه:
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ طِينٍ(المؤمنون/12) ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ(المؤمنون/13) ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ(المؤمنون/14) ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيتُونَ(المؤمنون/15) ثُمَّ إِنَّكُمْ يوْمَ الْقِيامَةِ تُبْعَثُونَ(المؤمنون/16)
ترجمه: و بتحقیق انسان را خلق نمودیم از خلاصة صاف شده از گل(12) سپس او را نطفه‌ای در قرار گاه استواری قرار دادیم(13) سپس آن نطفه را علقه گردانیدیم پس علقه را پارچة گوشتی نمودیم پس آن پارة گوشت را استخوان‌ها نمودیم پس آن استخوان‌ها را به گوشت پوشانیدیم سپس او را خلق دیگری ایجاد کردیم، پس با برکت است خدائی که نیکوترین آفریننده است(14) سپس شما بعد از این محققا می‌میرید(15) سپس محققا شما روز قیامت مبعوث می‌شوید(16) 
نکات: چون حق‌تعالی در آیات قبل انواع عبادات را بیان کرد و عبادات فرع بر شناختن معبود است، در این آیات برای شناختن خود استدلال کرده به مراتب نه گانة خلقت انسان: 
اول، خلقت از گل که حضرت آدم را ایجاد کرده و یا تمام افراد انسان از غذاهائی خلق شده که متولد از آب و خاک است. 
دوم، منی که او را در رحم مادر که تعبیر نموده از آن به قرارگاه استوار. 
سوم، منی را تبدیل کرده به خون بسته شده بنام علقه. 
چهارم، به علقه تغییر شکل داده بمانند پارة گوشتی و این تبدیل و تغییرها را خلق نموده زیرا خلق صورت و عوارض و اجزاء زیادتری در آن بوجود آمده است. 
پنجم، آن پارة گوشت را تبدیل به چند استخوان نموده است. 
ششم، استخوان‌ها را به گوشت پوشانیده است. 
هفتم، خلق دیگری که غیر از خلقت‌های قبلی است، آورده یعنی خلق عجیب و فطرت غریبی حکیمانه نموده که جمادی را حیات داده و لالی را نطق داده و کوری را بینا کرده و کری را شنوا نموده و هر جزوی از اجزاء او را به حرکت در آورده یعنی روح به آن دمیده که وصف وصف‌کنندگان و شرح شرح‌کنندگان نمی‌تواند آن را معرفی کند، یعنی استعداد فهمی و عقلی و ترقیات به او داده و تمام برکات و خیرات را در او بودیعه نهاده و حقیقتا خالق با برکتی است که خود در حق خود فرموده: «فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ»، زیرا اگر مخلوقی خلق کند خلق صورت است نه ماده. خلق مجاز است نه حقیقت. خلق از شئ است نه از لا  من شئ. 
هشتم، دورة موت می‌باشد که فرموده: «ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيتُونَ». 
نهم، حشر و نشر قیامت است که فرموده: «ثُمَّ إِنَّكُمْ يوْمَ الْقِيامَةِ تُبْعَثُونَ »، و در اینجا عالم قبر و حیات آن ذکر نشده، پس کیفیت وجود آن مورد گفتگو است. و دیگر آنکه از این آیات استفاده می‌شود که آنچه مجلسی و علمای دیگر شیعه در مورد رجعت ذکر کرده و بدان معتقدند همه باطل و مجعول است، زیرا از آیات فوق و آیات دیگر محقق می‌شود که روز جزاء فقط قیامت خواهد بود. آیه 17 الی 22
متن آیه:
وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ(المؤمنون/17) وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَى ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ(المؤمنون/18) فَأَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ(المؤمنون/19) وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَينَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآكِلِينَ(المؤمنون/20) وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ(المؤمنون/21) وَعَلَيهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ(المؤمنون/22)
ترجمه: و بتحقیق آفریدیم بالای سر شما هفت طبقه و راه و ما از این آفرینش غافل نبودیم(17) و از آسمان آبی نازل کردیم باندازه، پس آن را در زمین ساکن نمودیم و محققا ما بر بردن آن توانائیم(18) پس برای شما بآن بوستان‌ها از خرما و انگورها ایجاد کردیم، برای شما در آن میوه‌های بسیاریست و از آنها می‌خورید(19) و درختی که از طور سینا خارج می‌شود که روغن و خورش می‌رویاند برای خورندگان(20) و بدرستی و تحقیق که برای شما در چهارپایان عبرتی است، شما را می‌آشامانیم از آنچه در شکم آنهاست و برای شما در آنها بهره‌های بسیاریست و از آنها می‌خورید(21) و بر آنها و بر کشتی حمل می‌شوید(22). 
نکات: و از نشانه‌های قدرت خدا که آسمان‌ها را هفت طبقه قرار داده بالای یکدیگر، و میلیون‌ها کهکشان و میلیاردها ستاره خلق کرده و بارانی که از بالا فرود می‌آید باندازه است و اگر دانه‌دانه و باندازه نبود باعث هلاکت و خرابی می‌شود و آن آب را در شکم زمین نگه داشته که بواسطة چاه و چشمه خارج شود و به برکت آن، باغ‌ها و بوستان‌ها خرم 