وجه نیست، ولی خدا چند چیز را برای نشانة عبرت و قدرت خود در این آیات آورده است: 
اول: مردمان قرن‌های گذشته که رفتند و قدرت برگشت ندارند. 
دوم: زمین‌های موات را که بواسطة باران احیاء کرده. 
سوم: حبوباتی را که از آن بیرون می‌آورد که هر کدام هزاران منافع دارد. 
چهارم: باغ و بوستان‌هائی که ایجاد نموده. 
پنجم: چشمه‌هائی که روان کرده است. 
و مقصود از جملة وَمَا عَمِلَتْهُ أَيدِيهِمْ، طعامها و انواع شیره‌ها و کمپوت‌ها و شیرینی‌ها است که بشر آن را می‌سازد. آیه 36 الی 38
متن آیه:
سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يعْلَمُونَ(يس/36) وَآيةٌ لَهُمُ اللَّيلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ(يس/37) وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ(يس/38)
ترجمه: منزه آن خدائی که از نبات و از خود انسان‌ها و از موجوداتی که مردم نمی‌دانند جفت‌ها و اصناف و انواع و اقسامی ایجاد کرده است(36) و نشانة قدرتی برای ایشان شب است که روز را از آن بر طرف می‌کنیم که ناگاه ایشان در تاریکی‌اند(37) و خورشید می‌رود تا قرار گاه خود، این است اندازه‌گیری که خدای توانای دانا مقرر کرده(38). 
نکات: یکی از آیاتی که دلالت بر خلقت نر و ماده در گیاهان دارد جملة خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا در آیة 36 می‌باشد. و جملة: وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا دلالت بر حرکت و سیر خورشید دارد، اما مفسرین برای جملة لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا معانی متعدده ذکر کرده‌اند، آنچه از ظاهر آیه به نظر می‌رسد این است که مستقر خورشید همان قیامت است. و حرکت فعلی خورشید چنانچه منجمین گفته‌اند به طرف ستارة وکا است و در قیامت راکد می‌شود، و طبق گفتة دانشمندان فلکی امروز آفتاب حرکتی ویژة خود دارد و در مدار خود با سرعت -/72000 کیلومتر در ساعت بشکل مارپیچ به طرف ستارة وکا در حرکت است.آیه 39 الی 41
متن آیه:
وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ(يس/39) لَا الشَّمْسُ ينْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يسْبَحُونَ(يس/40) وَآيةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ(يس/41)
ترجمه: و برای ماه منازلی مقدر و اندازه‌گیری کردیم تا برگشت آن مانند چوب کهنة خوشة خرما(39) نه برای خورشید سزاوار است که به ماه برسد و نه شب پیشی گیرندة روز است و هر یک در مدار خود شناورند(40) و ایشان را نشانة قدرتی است که ما حمل نمودیم ذریة ایشان را در کشتی پر از بار(41). 
نکات: منزل‌های سیر قمر عبارتست از برج‌های دوازدگانه یعنی: حمل و ثور و جوزا و سرطان و اسد و سنبله و میزان و عقرب و قوس و جدی و دلو و حوت، که هر یک از اینها مجموعه‌ای از ستارگانست که بشکل آن می‌باشد. مثلا عده‌ای از ستارگان به نظر مردم زمین مانند ترازوئی است دارای شاهین و کفین، آن مجموعه را میزان گویند، و خدا سیر قمر را در نظر اهل زمین چنین نموده که در این برج‌ها سیر می‌کند. و گفته‌اند بیست و هشت منزل است که هر شب داخل منزلی شود تا به منزل آخر رسد. آیه 42 الی 46
متن آیه:
وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا يرْكَبُونَ(يس/42) وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ ينْقَذُونَ(يس/43) إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتَاعًا إِلَى حِينٍ(يس/44) وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَينَ أَيدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(يس/45) وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ(يس/46)
ترجمه: و برای ایشان آفریدیم مانند آن را آنچه را که سوار می‌شوند(42) و اگر بخواهیم ایشان را غرق می‌کنیم پس نه ایشان را فریادرسی است و نه رها شوند(43) مگر رحمتی از جانب ما شامل حالشان شود و تا مدتی ایشان را بر خوردار کند(44) و چون به ایشان گفته شود از آنچه در جلو خودتان و عقب خودتان است پرهیز کنید باشد که شما مشمول رحمت شوید(45) و هیچ آیه‌ای از آیات پروردگارشان برایشان نیامد مگر اینکه از آن اعراض داشتند(46). 
نکات: مقصود از مَا يرْكَبُونَ شتر است که کشتی در بیابان است، و مقصود از إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا برای کسانی است که ایمان می‌آورند. و مقصود از وَمَتَاعًا إِلَى حِينٍ مهلت کسانی است که ایمان نمی‌آورند که تا وقت مرگ خدا مهلتشان می‌دهد. و خبر جملة: وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا .... جملة لا یتقون محذوف است. و مقصود از مَا بَينَ أَيدِيكُمْ  عذاب‌های دنیوی از قبیل غرق و حرق و مغلوب و مجروح شدن و آفات دیگر است. و مقصود از وَمَا خَلْفَكُمْ موت و قیامت و عذاب‌های آن است. آیه 47 الی 50
متن آیه:
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ(يس/47) وَيقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ(يس/48) مَا ينْظُرُونَ إِلَّا صَيحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يخِصِّمُونَ(يس/49) فَلَا يسْتَطِيعُونَ تَوْصِيةً وَلَا إِلَى أَهْلِهِمْ يرْجِعُونَ(يس/50)
ترجمه: و چون به ایشان گفته شود از آنچه خدا روزی شما کرده انفاق کنید آنها که کافرند به آنها که ایمان آوردند گویند: آیا به کسی طعام دهیم که اگر خدا می‌خواست او را طعام می‌داد نیستید شما مگر در گمراهی آشکار(47) و گویند: این وعده چه زمانی است اگر شما راستگوئید(48) انتظار نمی‌دارند مگر صیحه‌ای را که ایشان را می‌گیرد در حالی که ایشان به جدال پرداخته‌اند(49) پس توانائی توصیه‌ای ندارند و نه به اهل خود بر می‌گردند(50). 
نکات: دو چیز در نظر اسلام مهم است: 
یکی ترس از خالق و عظمت به او و دیگر شفقت بر مخلوق. 
اما اول را در آیة 45 بیان کرده. و دوم را در آیة 47 که فرموده: أَنْفِقُوا ... بهر حال کفار در جواب نگفتند أ ننفق؟ بلکه گفتند: أَنُطْعِمُ ....؟ یعنی خواستند در نهایت مخالفت عرض اندام کنند و بگویند انفاق که نمی‌کنیم هیچ بلکه حتی طعام هم نمی‌دهیم. و جملة: فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ دلالت دارد که کفار موحدین را در ضلالت آشکار می‌دانستند زیرا می‌گفتند: شما تضاد می‌گوئید زیرا می‌گوئید خدا خواسته مؤمنین فقیر و گرسنه باشند، پس چیزی را که خدا خواسته ما نمی‌توانیم بر خلاف آن ایشان را اطعام کنیم! و در جملة صَيحَةً وَاحِدَةً .... تا آخر تهدیدات و تهویلاتی است. آیه 51 الی 54
متن آیه:
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ ينْسِلُونَ(يس/51) قَالُوا يا وَيلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ(يس/52) إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ ل