ن را به جهنّم مي رساند.
« فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ» پس اينان عذاب خوارکننده اي پيش روي دارند، چون وقتي آن ها از ايمان آوردن به خدا و فرمان برداري از آيات الهي سرباز زده اند خداوند آن ها را با عذاب هميشگي که يک لحظه از آن ها دور نمي شود و نه به آنان فرصت داده مي شود خوار مي گرداند.
« لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا» فرزندان و اموالشان چيزي از عذاب خدا را از آن ها دور نخواهند کرد، و نه بهره اي از پاداش به آنها خواهند داد. « أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» اينان دوزخيانند و همواره در آن خواهند بود و از آن بيرون نمي شوند و در آن جاودانند. و هرکس بر شيوه اي زندگي کند بر همان شيوه مي ميرد. 
سپس منافقان همان طور که در دنيا مومنان را گول مي زنند و برايشان سوگند مي خورند که ما مومن هستيم، روز قيامت که خداوند همه آن ها را زنده مي کند براي خداوند سوگند مي خورند همان طور که براي مومنان سوگند مي خوردند، و گمان مي برند که در اين سوگند خوردنشان بر چيزي هستند، چون کفر و نفاق و  عقايد باطلشان به تدريج در اذهانشان ريشه دوانيده است تا اين که آن ها را فريب مي دهد و گمان مي برند که بر چيزي  هستند و پاداش به آن تعلّق مي گيرد. آن ها دروغ مي گويند و مشّخص است که دروغ گفتن پيش خداوند که داناي پيدا و پنهان است فايده اي ندارد. 
و آن چه برايشان اتّفاق افتاده به خاطر آن است که شيطان بر آن ها چيره شده و کارهايشان را براي آن ها آراسته است و آنان را از ياد خدا غافل کرده و ياد خدا را از خاطرشان برده است. شيطان دشمن آشکار است و جز شر براي آن ها چيزي ديگر نمي خواهد. « إِنَّمَا يدعُوا حِزبَهُ ليکُونُوا مِن أَصحَبِ السَّعيرِ» شيطان فقط بدان خاطر گروهش را دعوت مي کند تا از اهل دوزخ باشند.
« أُوْلَئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ» اينان حزب شيطان هستند. هان! بدانيد که حزب شيطان زيانکارند؛ کساني که دين و دنيا و خانواده  خود را از دست داده اند.إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ فِي الأَذَلِّينَ کساني  که  با خدا و پيامبرش  مخالفت  مي  ورزند در زمره  ذليل  شدگانند.
كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ خدا مقرر داشته  که  : البته  من  و پيامبرانم  پيروز مي  شويم   زيرا خدا  توانا و پيروزمند است.
اين نويد و هشدار است. هشدار است براي کسي که با کفر ورزيدن و ارتکاب گناه به مخالفت با خدا و پيامبرش برخيزد. خداوند به چنين کسي هشدار داده است که خوار و پست خواهد شد و سرانجامي نيکويي نخواهد داشت و هرگز پيروز نخواهد گرديد. و نويد است براي کسي که به خدا و پيامبرش ايمان آورد و از آن چه پيامبران آورده اند پيروي کند. 
پس چنين کسي از حزب رستگار خداوند است و نويد داده مي شود که فتح و پيروزي در دنيا و آخرت از آن او خواهد بود. و اين وعده ايست که خلاف آن صورت نخواهد پذيرفت و تغيير نمي يابد چون اين وعده را خداوند ِ تواناي راستگو داده است که هرچه بخواهد مي تواند انجام دهد.لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ  نمي  يابي  مردمي  را که  به  خدا و روز قيامت  ايمان  آورده  باشند ، ولي  با، کساني  که  با خدا و پيامبرش  مخالفت  مي  ورزند دوستي  کنند ، هر چند آن   مخالفان  ، پدران  يا فرزندان  يا برادران  و يا قبيله  آنها باشند  خدا بر  دلشان رقم  ايمان  زده  و به  روحي  از خود ياريشان  کرده  است  و آنها را به   بهشتهايي  که  در آن  نهرها جاري  است  در آورد  در آنجا جاودانه  باشند  خدا از آنها خشنود است  و آنان  نيز از خدا خشنودند  اينان  حزب  خدايند  ، آگاه  باش  که  حزب  خدا رستگارانند.
خداوند متعال مي فرمايد:« لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ» ايمان به خدا و روز قيامت و دوستي کردن با کافران با هم جمع نمي شوند و هر بنده اي که واقعا به خدا و روز قيامت ايمان داشته باشد به اقتضاي ايمانش با اهل  ايمان دوستي نموده و با کساني که ايمان نياورده اند دشمني مي ورزد، گرچه اين هايي که ايمان ندارند نزديک ترين مردم به او باشند.
ايمان واقعي همين است ، که ثمره و هدف آن تحقّق يافته است. و کساني که چنين هستند خداوند ايمان را در دل هايشان کاشته است و هرگز متزلزل نمي شود و ترديدها و شبهات در ايمان آنها تاثيري نمي گذارد. و آن ها کساني هستند که  خداوند با وحي و معرفت خويش و با مدد و احسان خود آنان را توانايي داده است. 
آن ها کساني هستند که در اين جهان زندگاني پاکي دارند و در جهان آخرت نيز در باغ هاي بهشت خواهند بود که در آن باغ ها هر آن چه دل بخواهد و چشم ها از دين آن لذّت ببرند فراهم است. آن ها از بهترين و بزرگ ترين نعمت هاي که خشنودي هميشگي خداوند است برخوردار مي گردند و به خاطر انواع نعمت هايي که پروردگارشان به آنان عطا نموده است از پروردگارشان خشنود مي گردند، اما هرکس که ادعا نمايد به خدا و روز قيامت ايمان دارد، با وجود اين با دشمنان خدا دوستي کند و کسي را که ايمان را پشت سرانداخته است دوست بدارد، چنين ايماني فقط خيال است، و حقيقتي  ندارد. براي صحّت هر کاري بايد دليلي باشد که آن را تصديق و تائيد نمايد. پس ادّعاي صرفِ فايده اي ندارد و ادّعا کننده را تصديق نمي کند.
پايان تفسير سوره ي مجادله<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:784.txt">آيه 10-1</a><a class="text" href="w:text:785.txt">آيه 14-11</a><a class="text" href="w:text:786.txt">آيه 17-15</a><a class="text" href="w:text:787.txt">آيه 21-18</a><a class="text" href="w:text:788.txt">آيه 24-22</a></body></html>مدني و 24 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 10-1:
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ خداوند را تسبيح  گويند هر چه  در آسمانها، و هر چه  در زمين  است   و  اوست پيروزمند و حکيم.
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْ