َا يَشَاء» اگر بخواهد از مادر و پدر مي آفريند بدون اينکه مادري در کار باشد، مانند حوا که بدون مادر آفريده شده است، و اگر بخواهد فقط از مادر مي آفريند بي آنکه پدري در ميان باشد مانند عيسي.
و اگر بخواهد بدون پدر و بدون مادر مي آفريند، مانند آدم که نه پدري داشت و نه  مادري . پس نوع آفرينش خداوند متعال به خواست و مشيت نافذ او بستگي دارد، که هيچ چيزي نمي تواند از اراده و خواست او سرپيچي کند، بنابراين فرمود:« وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» و خداوند بر هرچيزي تواناست.
و از جمله گفتارهاي يهوديان و نصارا اين بود که هريک از آنها ادعاي باطلي داشت و از اين طريق خودشان را پاک قرار مي دادند، و مي گفتند:« نَحْنُ أَبْنَاء اللّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ» ما فرزندان خدا و دوستان او هستيم.
«ابن» در زبان يهود به معني دوست و محبوب است. آنان منظورشان اين نبود که حقيقتا فرزند خدا هستند، زيرا مذهب آنان چنين نبود، اما نصارا در مورد عيسي معتقدند که او فرزند خداست. خداوند در رد  ادعاي باطل آنها فرمود:« قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم» بگو:اگر شما دوستان خدا بوديد هرگز عذابتان نمي داد، زيرا خداوند جز کسي که خشنودي او را فراهم نمايد دوست ندارد. « بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ» بلکه شما از جمله انسانهايي هستيد که خداوند آفريده است و احکام سرشار از عدالت و فضل خود را بر آنان جاري مي کند.
« يَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاء» هرکس را که بخواهد مي آمرزد، آناني که اسباب مغفرت را فراهم  کنند. و هرکس را که بخواهد عذاب مي دهد؛ آنهايي که موجبات عذاب را فراهم نمايند. 
« وَلِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ» و براي خداست پادشاهي آسمانها و زمين و آنچه ميان آسمانها و زمين است، و بازگشت همه به سوي اوست.
شما هم ملکِ خدا و از جمله  کساني هستيد که در سراي آخرت به سوي پروردگار باز مي گرديد و خداوند شما را براساس اعمالتان مجازات مي نمايد. پس اي يهود و نصارا! چه چيزي باعث شده است که اين فضيلت دوستي خدا به شما  اختصاص يابد؟!وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ ، و البته کسانی را از خودتان که روز شنبه تجاوز کردند خوب شناختید، پس ما به آنها گفتیم: « بوزینگان خوار باشید».
فَجَعَلْنَاهَا نَكَالاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِين ، پس آن را عبرتی برای حاضران و آیندگان و پندی برای پرهیزگاران  قرار دادیم.
« وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنكُمْ فِي السَّبْتِ» و کسانی از شما را که در روز شنبه تجاوز کردند خوب می شناسید. آنها کسانی هستند که خداوند داستانشان را در سوره اعراف به طور مفصل بیان کرده و می فرماید: « وَسئَلهُم عَنِ القَریِةَ الَّتِی کَانَت حَاضِرَةَ البَحرِ إِذ یَعدُونَ فِی الَّستِ » و بپرس آنها را از شهری که نزدیک دریا بود، هنگامی که آنها در روز شنبه تجاوز می کردند. پس این گناه بزرگ باعث شد تا خداوند بر آنها خشم گیرد و آنها را « قِرَدَةً خَاسِئِينَ» بوزینگانی خوار و ذلیل قرار دهد.
خداوند این عقوبت را مایه عبرت کسانی قرار داد که در آن عصر زندگی می کردند: « نَكَالاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا» یعنی امت هایی که حاضر بودند و کسانی که در زمان آنها بسر می بردند و خبر آنها به ایشان رسید. « وَمَا خَلفَها» و کسانی که بعد از آنان آمدند، پس بر بندگان خداوند حجت اقامه گردید تا از نافرمانی باز آیند، اما جز پرهیزگاران از آیات خدا بهره نمی برند.يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ؛ اي  اهل  کتاب  ، فرستاده  ما در دوراني  که  پيامبراني  نبودند مبعوث  شد  تاحق ، را بر شما آشکار کند و نگوييد که  مژده  دهنده  و بيم  دهنده  اي  بر ما  مبعوث  نشده  است   اينک  آن  مژده  دهنده  و بيم  دهنده  آمده  است  و خدا بر  هرچيز تواناست.
خداوند اهل کتاب را به سبب کتابي که به آنها ارزاني داشته است فرا مي خواند تا به محمد (ص) ايمان بياورند و خداوندي را سپاسگزار باشند که « عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ» بعد از مدت زماني که پيامبري مبعوث نشده بود و آنها به شدّت به وي نيازمند بودند، پيامبر را به سوي آنها فرستاد. و اين انقطاع وحي و نبوت براي مدت زماني، و احساس نياز عاملي بود که مردم را به ايمان آوردن به او فرا مي خواند. نيز عاملي بود براي اينکه پيامبر  همه مطالب الهي و احکام شرعي را براي آنان بيان نمايد. و خداوند از طريق «ارسال رسل» حجّت را به  اتمام رساند تا نگويند:« مَا جَاءنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ» مژده دهنده و بيم دهنده اي نزد ما نيامده  است، به راستي که  مژده دهنده و بيم دهنده اي نزدتان آمده است که شما را به پاداش دنيا و آخرت، و بر انجام اعمالي که موجب پاداش هستند مژده مي دهد. نيز ويژگي کساني که آن اعمال را انجام مي دهند، بيان مي  نمايد و مردمان را از عذاب دنيا و آخرت و اعمالي که موجب آن مي گردند، و از متصف شدن به صفات کساني که آن اعمال را انجام مي دهند برحذر مي دارد.
« وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» و خداوند بر هر چيزي تواناست . همه اشيا در مقابل قدرت او تسليم هستند و هيچ چيزي از فرمان او سرپيچي نمي کند. و از جمله قدرت خداوند اين است که پيامبران را فرستاده و کتابها را نازل کرده است، و هرکس را که از پيامبران اطاعت کند ماجور مي سازد، و هرکس را که از آنان سرپيچي نمايد عذاب مي دهد.وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاء وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّن الْعَالَمِينَ و موسي  به  قوم  خود گفت  : اي  قوم  من  ، نعمتي  را که  خدا بر شما ارزاني  داشته  است  ياد کنيد ، که  از ميان  شما پيامبران  و پادشاهاني  پديد آورد و به شما چيزهايي  عنايت  کرد که  به  هيچ  يک  از مردم  جهان  عنايت  نکرده  است.
يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الأَرْضَ المُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَرْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ ؛ اي  قوم  من  ، به  زمين  مقدسي  که  خدا برايتان  مقرر کرده  است  داخل  شويد و، باز پس  مگرديد که  زيان  ديده  باز مي  گرديد.
قَالُوا يَا مُوسَى إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا حَتَّىَ يَخْرُجُواْ مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُواْ مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ؛ گفتند : اي  موسي  ، در آنجا مردمي  جبارند و ما به  آن  سرزمين  در نياييم   تاآنگاه  که  آن  جباران  بيرون  شوند اگر