ن‌ هيچ‌ سخني‌ بهتر و انگيزه‌بخش‌تر بر انديشه‌ و تأمل‌ و عبرت‌گرفتن‌ و ايمان، نيست‌؟.
 
	آيه  186
‏متن آيه : ‏
‏ مَن يُضْلِلِ اللّهُ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هركه‌ را خداوند گمراه‌ كند، براي‌ او هيچ‌ هدايتگري‌ نيست‌ و» خداوند(ج)  «آنان‌ را در طغيانشان» يعني‌: در كفرشان‌ «سرگردان‌ وا مي‌گذارد» يعني‌: سنت‌ وي‌ اين ‌است‌ كه‌ آنان‌ را واگذارد تا در تاريكي‌هاي‌ گمراهي‌شان‌ سرگردان‌ بمانند.
بايد دانست‌ كه‌ نسبت‌ دادن‌ گمراه‌سازي‌ به‌ خداوند متعال‌ در آيه‌ كريمه، از باب‌ نسبت‌ دادن‌ آن‌ به‌سوي‌ نظامي‌ است‌ كه‌ او وضع‌ كرده‌ و به‌سوي‌ سنتي‌ است‌ كه‌ درآفرينش‌ انسان‌ منظور داشته‌ است‌ لذا اگر انسان‌ خود گمراهي‌ را انتخاب‌ كند، غير از خدا(ج)  هيچ‌ كس‌ را راهبر خويش‌ نخواهد يافت‌ چراكه‌ سنت‌ وي، واگذاشتن ‌گمراهان‌ در تاريكي‌هاي‌ گمراهي‌ است‌ بنابراين، از سوي‌ خداوند(ج)  هيچ‌ اجباري ‌بر گمراه ‌ساختن‌شان‌ وجود ندارد.
	آيه  187
‏متن آيه : ‏
‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏«از تو سؤال‌ مي‌كنند» سؤال‌كنندگان‌ كه‌ يهوديانند و به‌ قولي‌: قريش‌اند «درباره‌ ساعت» يعني‌: در باره‌ قيامت‌. قيامت‌ را (ساعت‌) ناميد زيرا به‌ طور ناگهاني‌ روي ‌مي‌دهد. يا اين‌كه‌ قيامت‌ با وجود فاصله‌ زماني‌ خود، در نزد خداي‌ عزوجل‌ همچون‌ ساعتي‌ از ساعات‌ در نزد خلق‌ وي‌ است‌. آري‌! از تو مي‌پرسند: «كه ‌استقرار آن‌ چه‌ وقت‌ است‌؟» يعني‌: خداوند(ج)  چه‌ وقت‌ قيامت‌ را برپا مي‌كند؟ مرساها: لنگرگاه‌ آن‌ چنان‌كه‌ كشتي‌اي‌ كه‌ از آن‌ سوي‌ دريا مي‌آيد، در كنار ساحل ‌لنگر مي‌اندازد «بگو: علم‌ آن، تنها نزد پروردگار من‌ است» و جز او كسي‌ ديگر آن‌را نمي‌داند پس‌ باري‌ تعالي‌ نه‌ وقت‌ آن‌ را به‌ فرشته‌ مقربي‌ خبر داده‌ و نه‌ به‌ پيامبري‌. حكمت‌ در پنهان‌ نگه‌داشتن‌ وقت‌ قيامت‌ اين‌ است‌ كه‌: پنهان‌ نگه‌ داشتن‌ وقت‌ آن، بر طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ برانگيزاننده‌تر و بر بازداشتن‌ از گناه، هشداردهنده‌تر است‌ چنان‌كه‌ حق‌ تعالي‌ وقت‌ مرگ‌ را نيز به‌ همين‌ دليل‌ پنهان‌ نگه ‌داشته‌ است‌ «جز اوهيچ‌ كس‌ آن‌ را به‌ موقع‌ خود آشكار نمي‌گرداند» يعني‌: جز خداي‌ سبحان‌ كسي‌ ديگر آن‌ را پديد نياورده‌ و پرده‌ غيب‌ را از برابر آن‌ كنار نمي‌زند «بر آسمانها و زمين‌ گران‌ است» يعني‌: آسمانها و زمين‌ به‌ دليل‌ بزرگي‌ حادثه‌ قيامت‌ تاب‌ و توان‌ تحمل‌آن‌ را ندارند زيرا در هنگام‌ اين‌ رخداد، آسمان‌ شگافته‌ شده، ستارگان‌ تار و مار مي‌شوند و درياها مي‌خشكند. يا معني‌ اين‌ است‌: فرشتگان‌ و جن‌ و انس، همه‌ در آرزوي‌ آن‌ هستند كه‌ وقت‌ آن‌ را بدانند و پنهان ‌بودن‌ اين‌ امر بر آنان‌ گران‌ وسنگين‌ است‌ «جز ناگهان‌ به‌ شما نمي‌رسد» يعني‌: درحالي‌ به‌شما مي‌رسد كه ‌شمارا غافلگير مي‌كند و شما از بيم‌ وقوع‌ آن‌ ايمن‌ايد.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «بي‌گمان‌ قيامت‌ مردم‌ را هيجان‌ زده‌ و سراسيمه ‌مي‌سازد زيرا درحالي‌ فرا مي‌رسد كه‌ شخصي‌ حوضش‌ را مرمت‌ مي‌كند، ديگري ‌چهارپايانش‌ را آب‌ مي‌دهد، آن‌ ديگر كالايش‌ را در بازار به‌ نمايش‌ مي‌گذارد و ترازويش‌ را بالا و پايين‌ مي‌برد...».
«از تو مي‌پرسند چنان‌كه‌ گويا تو از آن‌ آگاهي» يعني‌: چنان‌كه‌ گويي‌ تو از زمان ‌وقوع‌ آن‌ آگاهي‌. يا چنان‌كه‌ گويي‌ تو از آن‌ كاوش ‌كرده‌ و درباره‌ آن‌ بسيار پرس‌وجو مي‌كني‌؛ «بگو: جز اين‌ نيست‌ كه‌ علم‌ آن‌ تنها نزد خداست‌ ولي‌ بيشتر مردم ‌نمي‌دانند» كه‌ علم‌ قيامت‌ مخصوص‌ خداوند(ج)  است‌.
گفتني‌ است‌؛ كليدهاي‌ غيب‌ كه‌ جز خداي‌ عزوجل‌ كسي‌ آنها را نمي‌داند، پنج‌ چيز است‌ و يكي‌ از آنها وقت‌ برپايي‌ قيامت‌ مي‌باشد.[12]
 
[12] نگاه‌ كنيد به‌ ( انعام/‌59) .
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1344.txt">آيه  188</a><a class="text" href="w:text:1345.txt">آيه  189</a><a class="text" href="w:text:1346.txt">آيه  190</a><a class="text" href="w:text:1347.txt">آيه  191</a><a class="text" href="w:text:1348.txt">آيه  192</a><a class="text" href="w:text:1349.txt">آيه  193</a><a class="text" href="w:text:1350.txt">آيه  194</a><a class="text" href="w:text:1351.txt">آيه  195</a></body></html>آيه  188
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لاَّ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَلاَ ضَرّاً إِلاَّ مَا شَاء اللّهُ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاَسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَاْ إِلاَّ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: جز آنچه‌ خدا خواسته‌ است، براي‌ خودم‌ اختيار سود و زياني‌ ندارم» اين‌ آيه ‌تأكيدي‌ بر آيه‌ قبلي‌ است‌ كه‌ حاكي‌ از عدم‌ علم‌ پيامبر در باره‌ موعد فرارسيدن ‌قيامت‌ و چند و چون‌ آن‌ بود. يعني‌: هرگاه‌ براي‌ خودم‌ اختيار سود و زياني‌ را ندارم، ديگر به‌ طريق‌ اولي، بر دانستن‌ آنچه‌ كه‌ خداوند(ج)  علم‌ آن‌ را ويژه‌ خودگردانيده، نيز توانا نيستم‌ «و اگر غيب» يعني‌: آينده‌ را «مي‌دانستم، قطعا خيربيشتري‌ مي‌اندوختم» پس‌ ـ مثلا ـ خريد مي‌كردم‌؛ هنگامي‌ كه‌ در خريدم‌ منفعتي ‌مي‌بود و مي‌فروختم‌؛ هنگامي‌ كه‌ منفعتم‌ در فروختن‌ مي‌بود و در نتيجه، مالم‌ بسيار مي‌شد. از سوي‌ ديگر، در هيچ‌ معامله‌اي‌ زيان‌ نمي‌كردم‌ زيرا فقط به‌سوي‌ آن ‌معامله‌اي‌ مي‌شتافتم‌ كه‌ سود آور است‌... و همين‌گونه‌ در تمام‌ امور؛ به‌طوري‌كه‌ ـ مثلا ـ در جنگها هميشه‌ پيروز مي‌بودم‌ «و هرگز هيچ‌ ناگواري‌اي‌ به‌ من ‌نمي‌رسيد» زيرا با علمي‌ كه‌ به‌ غيب‌ داشتم، خود را از هر زيان‌ و ناخوشي‌ و آسيبي‌حفظ مي‌كردم‌ «من‌ جز بيم‌دهنده‌ و مژده‌آور براي‌ گروهي‌ كه‌ ايمان‌ مي‌آورند، نيستم» يعني‌: من‌ مبلغي‌ از سوي‌ خداوند(ج)  براي‌ احكامش‌ هستم‌ كه‌ مردم‌ را به‌وسيله‌ آن‌ بيم‌ و بشارت‌ مي‌دهم‌ و قطعا من‌ كسي‌ نيستم‌ كه‌ غيب‌ خداي‌ سبحان‌ را بداند لذا نه‌ خبر دادن‌ از غيب‌ در حوزه‌ مأموريت‌ من‌ است‌ و نه‌ علم‌ و آگاهي‌ به‌آن، از اوصاف‌ و خصوصيات‌ من‌.
 
آيه  189
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلاً خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِهِ 