ار مأمور شده‌اند «و» اگر «پرهيزگاري‌ مي‌كردند» از گناهان‌، كه‌ شرك‌ به‌ خداوند متعال‌ و انكار دعوت‌ رسول‌اكرم‌ص از بزرگترين‌ آنهاست‌ «قطعا گناهانشان‌ را» كه‌ مرتكب‌ شده‌اند، هرچند هم‌ بسيار و گوناگون‌ است‌ «مي‌زدوديم‌ و آنان‌ را به‌ بوستانهاي» بهشتي ‌«پرنعمت‌ درمي‌آورديم» چراكه‌ ديگر در شمار مسلمانان‌ درآمده‌ بودند.
	سوره مائدة آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأكَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر آنان‌ تورات‌ و انجيل‌ را بر پا مي‌داشتند» يعني‌: اگر احكام‌ مندرج‌ در آنها را كه‌ ايمان‌ به‌ رسالت‌ محمد ص  از جمله‌ آن‌ است‌، بر پا مي‌داشتند «و» اگر آنان‌ «آنچه‌ را كه‌ از سوي‌ پروردگارشان‌ بر آنها نازل‌ شده‌است» از ديگر كتب‌ الهي‌، برپامي‌داشتند «قطعا از بالاي‌ سرشان» از بركات‌ آسماني‌ «و از زير پاهايشان» ازبركات‌ زميني‌ «برخوردار مي‌شدند» با فراهم‌شدن‌ اسباب‌ رزق‌ و روزي‌ و كثرت‌ وتعدد انواع‌ آن‌ بر ايشان‌. آيه‌ كريمه‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌ كه‌ عمل‌ به‌ طاعت‌ خداي ‌عزوجل‌ سبب‌ گشايش‌ رزق‌ است‌ «از ميان‌ آنان‌ گروهي‌ ميانه‌رو هستند» و آنان‌مؤمنانشان‌ ـ چون‌ عبدالله بن‌سلام‌ و پيروانش‌ و طايفه‌اي‌ از نصاري‌ هستند. ابن‌كثيرمي‌گويد: «حق‌ تعالي‌ اقتصاد و ميانه‌روي‌ را بلندترين‌ مقامات‌ يهود و نصاري‌ ذكركرد درحالي‌ كه‌ ميانه‌روي‌ از مقامات‌ متوسط اين‌ امت‌ است‌ و مرتبه‌ (سابقين‌) فوق ‌آن‌ مي‌باشد»، چنان‌كه‌ در سوره‌ «فاطر/32» آمده‌است‌: ﴿‏ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ   ﴾ . كه‌ ترجمه‌ و تفسير آن‌ خواهد آمد. «و بسياري‌ از آنان‌ چه‌ بدكردارند» آنان ‌كساني‌اند كه‌ بر كفرشان‌ اصرار ورزيده‌ و از اجابت‌ دعوت‌ محمدص وايمان‌آوردن‌ به‌ رسالت‌ ايشان‌ سربر مي‌تابند.
 
سوره مائدة آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ پيامبر! آنچه‌ را از جانب‌ پروردگارت‌ به‌سويت‌ نازل‌ شده‌، ابلاغ‌ كن» در اين‌دستور، پيامبر خداص مأمور شدند تا تمام‌ آنچه‌ را كه‌ از سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ايشان‌ نازل‌ شده‌، به‌ مردم‌ برسانند و چيزي‌ از آن‌ را پنهان‌ نكنند و هيچ‌ چيز از احكام‌ و معارف‌ منزله‌ الهي‌ بر خود را، با احدي‌ به‌عنوان‌ راز در ميان‌ نگذارند بلكه‌ آن‌ را به‌ همگان‌ ابلاغ‌ كنند. و رسول‌ خداص اين‌ مأموريت‌ را به‌ شايسته‌ترين‌ شكل‌آن‌ انجام‌ دادند. بخاري‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ مي‌كند كه‌ فرمود: «هر كس ‌به‌ تو بگويد: محمدص چيزي‌ از احكام‌ و امور منزله‌ الهي‌ را پنهان‌ ساخته‌ در حالي ‌كه‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ او چنين‌ مأموريت‌ داده‌ است‌ كه‌: ﴿ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْك﴾؛ بدان‌كه‌ او دروغگوست». همچنان‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «اگر حضرت‌ محمدص پنهان‌كننده‌ چيزي‌ از قرآن‌ مي‌بود، بايد اين‌ آيه‌ را كه‌ درمورد ازدواج‌ ايشان‌ با زينب‌ است‌ پنهان‌ مي‌كرد: ﴿ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ﴾: (و چيزي‌ را كه‌ خدا آشكاركننده‌ آن‌ بود، تو در دل‌ خود پنهان‌ مي‌كردي‌ و از مردم‌ مي‌ترسيدي‌، با آن‌ كه‌ خدا سزاوارتر بود كه‌ از وي ‌بترسي‌...) «احزاب/‌37». «و اگر چنين‌ نكني» يعني‌: اگر برخي‌ از اين‌ آيات‌ منزله‌ را، هرچند تا مدتي‌ پنهان‌ سازي‌ «پيامش‌ را نرسانده‌اي». و به‌خاطر اهميت‌ امر تبليغ ‌بود كه‌ رسول‌ خداص بعد از رساندن‌ پيام‌ الهي‌ به‌ مردم‌، در چندين‌جا آنان‌ را گواه‌ گرفتند و فرمودند: «هل بلغت؟ آيا پيام‌ الهي‌ را به‌ شما رسانده‌ام؟». و مردم‌ به‌ابلاغ‌ رسالت‌ از سوي‌ ايشان‌ گواهي‌ دادند. «و خدا تو را از گزند مردم‌ نگاه ‌مي‌دارد» مراد از مردم‌ در اينجا، كفاراند، به‌دليل‌ مابعد آن‌: «هرآينه‌ خداوند گروه ‌كافران‌ را هدايت‌ نمي‌كند» زيرا آنان‌ خود راه‌ هدايت‌ را انتخاب‌ نكرده‌اند، همين‌گونه‌، آنان‌ را بر رساندن‌ آسيب‌ و گزندي‌ به‌ تو راه‌ نمي‌نمايد زيرا از امروز به ‌بعد خداي‌ منان‌ تو را بي‌هيچ‌ وسيله‌اي‌ از كيد و توطئه‌ كساني‌ كه‌ خواسته‌ باشند به‌ توآسيبي‌ برسانند، نگاه‌ مي‌دارد پس‌ ديگر هيچ‌ مانعي‌ فراروي‌ تو در ابلاغ‌ همه‌ آنچه‌ كه‌ از جانب‌ حق‌ تعالي‌ به‌ سويت‌ وحي‌ مي‌شود، وجود ندارد لذا چيزي‌ از آن‌ راپنهان‌ نكن‌.
خداي‌ سبحان‌ در اين‌ آيه‌ به‌ رسولش‌ ازآن‌ رو وعده‌ حفظ و حمايت‌ مي‌دهد تا اين‌ توهم‌ دشمنان‌ را كه‌ گويا مصلحت‌انديشي‌ رسول‌ خداص در امر نگهداشت ‌خود از آسيب‌ مردم‌، ايشان‌ را به‌ پنهان‌ كردن‌ پيام‌ الهي‌ وا مي‌دارد، دفع‌ نمايد. از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ فرمود: «رسول‌ خداص از سوي‌ اصحابشان‌ مورد حراست‌ قرار مي‌گرفتند و چون‌ آيه‌ ﴿وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاس﴾ نازل ‌شد، سر خويش‌ را از قبه‌ بيرون‌ آورده‌ و خطاب‌ به‌ نگهبانان‌ فرمودند: اي‌ مردم‌! بازگرديد زيرا خداي‌ عزوجل‌ مرا در پناه‌ نگهباني‌ خويش‌ گرفت». و هر كس‌توطئه‌ها و سوءقصدهاي‌ فراوان‌ عليه‌ جان‌ پيامبرص را از جانب‌ قريش‌، يهود وغير آنان‌ را مورد بررسي‌ قراردهد و به‌ رغم‌ اينها، سالم ‌ماندن‌ آن‌ حضرتص را از آسيب‌ اين‌ توطئه‌ها ملاحظه‌ نمايد؛ كمال‌ اين‌ معجزه‌ را درمي‌يابد.
 
سوره مائدة آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ حَتَّىَ تُقِيمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَاناً وَكُفْراً فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
از ابن‌عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: نافع ‌بن ‌حارثه‌، سلام ‌بن ‌مشكم‌، مالك ‌بن ‌صيف‌ و رافع ‌بن ‌حرمله‌ از يهود، نزد رسول ‌اكرم‌ص آمدند و گفتند: اي‌ محمد! آيا تو نمي‌پنداري‌ كه‌ به‌ دين‌ و آيين ‌ابراهيم‌ هستي‌ و به‌ آنچه‌ كه‌ 