 بر هر چيزي‌ تواناست‌» از جمله‌ بر عذاب ‌كردن‌ شما درمقابل‌ ترك‌ اوامرش‌.
پس‌ اين‌ آيات‌، مقاصد قرآن‌ را در دو چيز خلاصه‌ كرده‌اند: عبادت‌ و استغفار، و بشارت‌ و انذار زيرا هيچ‌ كس‌ نمي‌تواند عبادت‌ حق‌ تعالي‌ را چنان‌كه‌ بايد انجام ‌دهد لذا همراه‌ با عبادت‌، استغفار نيز لازم‌ است‌.
 
آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُواْ مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ اين‌ بود كه‌: چون‌ رسول‌ خداص از برابر كفار مي‌گذشتند، برخي‌ از آنان‌ سينه‌هاي‌ خود را پيچانيده‌ و پشت‌هاي‌ خود را بر مي‌گردانيدند و جامه‌هاي‌ خود را بر سر خويش‌ مي‌كشيدند تا رسول‌ خداص آنها را نبينند. به‌ قولي‌: اين‌ آيه‌ درباره‌ گروهي‌ از مشركان‌ نازل‌ شد كه‌ گفتند؛ چون‌ پرده‌هاي‌ خانه‌هايمان‌ را فروانداخته‌ و پتوهايمان‌ را بر سرهايمان‌ بيندازيم‌، آن‌گاه ‌سينه‌هايمان‌ را بر دشمني‌ محمدص بپيچانيم‌، چه‌ كسي‌ از اين‌ حال‌ ما آگاه‌ مي‌شود؟
«آگاه‌ باش‌ كه‌ آنان‌ سينه‌هاي‌ خود را مي‌پيچند» يعني‌: كافران‌ سينه‌هاي‌ خود را از پيامبرص بر مي‌پيچند و از ايشان‌ به‌ سبب‌ اصرار بر كفر روي‌ بر مي‌گردانند. يا آنها دشمني‌ با اسلام‌ و پيامبر را در سينه‌هاي‌ خود پنهان‌ مي‌دارند؛ «تا از او پنهان ‌شوند» يعني‌: تا از خدا(ج)  يا پيامبرش‌ با اعمال‌ بد خود پنهان‌ شوند و بنابراين‌، خداوند(ج)  پيامبر خود و مؤمنان‌ را از اعمال‌ بدشان‌ آگاه‌ نگرداند؛ «آگاه‌ باش‌، آن‌گاه‌ كه‌ آنها جامه‌هايشان‌ را بر سر مي‌كشند» يعني‌: آن‌گاه‌ كه‌ بر بسترهاي‌ خواب ‌خود جاي‌ گرفته‌ و پتوهاي‌ خود را بر سرهاي‌ خود مي‌پوشانند، يا آن‌گاه‌ كه‌ جامه ‌بر سرمي‌كشند تا رسول‌ خداص آنها را نبيند؛ «مي‌داند» خداي‌ سبحان‌ «آنچه‌ را پنهان‌ مي‌دارند و آنچه‌ را آشكار مي‌كنند» پس‌ از اين‌ پنهان‌سازي‌ خود هيچ‌ سودي نمي‌برند زيرا پنهان‌ و آشكارشان‌ نزد خداوند(ج)  يكسان‌ است‌ «چرا كه‌ او داناي‌ راز سينه‌هاست‌» مراد از صدر: ضمير انسان‌ است‌ كه‌ سينه‌ در برگيرنده‌ آن‌ مي‌باشد.
 
	﴿سوره‌ هود﴾
مکي‌ است‌ و داراي‌ (123) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه‌: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ آن‌كه‌ مشتمل‌ بر داستان‌ هود(ع)  است‌، «هود» ناميده‌ شد.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ترمذي‌ و حاكم‌ آمده‌ است‌ كه‌ ابوبكر صديق(رض)  گفت‌: يا رسول‌ الله! شما هم‌ كه‌ پير شده‌ايد! آن‌ حضرت‌ص فرمودند: «مرا سوره‌هاي ‌هود، واقعه‌، مرسلات‌، عم‌ يتسائلون‌ و إذا الشمس‌ كورت‌ پير ساخت‌». همچنين‌ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ از رسول‌ خداص سؤال‌ شد: چه‌ چيز از سوره‌ هود شما را پير ساخت‌؟ فرمودند: اين‌ دستور خداي‌ متعال‌: فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ (چنان‌كه‌ مأمور شده‌اي‌، استقامت‌ كن‌).
فضيلت‌ آن‌: در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «سوره‌ هود را در روز جمعه‌ بخوانيد».
اين‌ سوره‌، در معني‌، موضوع‌، افتتاح‌ و اختتام‌ خود با سوره‌ «يونس‌» هماهنگ ‌است‌ و آنچه‌ را كه‌ در آن‌ سوره‌ از امور اعتقادي‌اي‌ مانند وصف‌ اسلام‌، قرآن‌، پيامبرص، دعوت‌ به‌سوي‌ ايمان‌، اثبات‌ وحي‌، توحيد، معاد، ثواب‌ و عقاب‌، اعجاز قرآن‌، محاجه‌ با مشركان‌ و ذكر داستانهاي‌ بعضي‌ از انبيا‡ به‌ اجمال‌ بيان ‌شده‌ است‌، با اندك‌ تفصيل‌ بيشتري‌ بيان‌ مي‌دارد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:1734.xml">صفحة (222)</a><a class="folder" href="w:html:1742.xml">صفحة (223)</a><a class="folder" href="w:html:1750.xml">صفحة (224) </a><a class="folder" href="w:html:1760.xml">صفحة (225)</a><a class="folder" href="w:html:1770.xml">صفحة (226)</a><a class="folder" href="w:html:1779.xml">صفحة (227)</a><a class="folder" href="w:html:1788.xml">صفحة (228)</a><a class="folder" href="w:html:1798.xml">صفحة (229) </a><a class="folder" href="w:html:1808.xml">صفحة (230)</a><a class="folder" href="w:html:1819.xml">صفحة (231)</a><a class="folder" href="w:html:1827.xml">صفحة (232) </a><a class="folder" href="w:html:1837.xml">صفحة (233)</a><a class="folder" href="w:html:1849.xml">صفحة (234)</a><a class="folder" href="w:html:1859.xml">صفحة (235)</a><a class="folder" href="w:html:1871.xml">صفحة (236)</a><a class="folder" href="w:html:1882.xml">صفحة (237)</a><a class="folder" href="w:html:1892.xml">صفحة (238) </a><a class="folder" href="w:html:1901.xml">صفحة (239)</a><a class="folder" href="w:html:1909.xml">صفحة (240)</a><a class="folder" href="w:html:1916.xml">صفحة (241)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1735.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:1736.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:1737.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:1738.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:1739.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:1740.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:1741.txt">آيه  12</a></body></html>آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هيچ‌ جنبنده‌اي‌ در زمين‌ نيست‌ مگر اين‌كه‌ روزيش‌ بر عهده‌ خداست‌» حق‌ تعالي ‌انواع‌ خوراكي‌هايي‌ را كه‌ سزاوار حال‌ هرگونه‌ جانداري‌ با اختلاف‌ انواع‌ وگونه‌هاي‌ آنهاست‌، تأمين‌ مي‌كند. البته‌ تأمين‌ روزي‌ آنان‌، فضل‌ و بخشش‌ و احساني‌ از جانب‌ اوست‌، نه‌ اين‌كه‌ بر وي‌ واجب‌ باشد. پس‌ هرگاه‌ خداوند متعال ‌از حال‌ هيچ‌ جانداري‌ ـ به‌ اعتبار آنچه‌ كه‌ به‌ وي‌ از رزق‌ و روزي‌ مقدر كرده‌است‌ ـ غافل‌ نمي‌ماند، ديگر چگونه‌ از احوال‌، اعمال‌ و اوضاع‌ آنان‌ غافل ‌مي‌ماند؟ «و محل‌ استقرار آن‌ را مي‌داند» يعني‌: حق‌ تعالي‌ جايي‌ از زمين‌ را كه‌ آن‌ جاندار در آن‌ استقرار مي‌يابد و آرام‌ مي‌گيرد، مي‌داند «و بازگشتگاه‌ آن‌ را» يعني‌: جايي‌ را كه‌ آن‌ جنبنده‌ در آن‌ مي‌ميرد، نيز مي‌داند «همه‌ در كتابي‌ مبين‌ ثبت ‌است‌» يعني‌: همه‌ آنچه‌ كه‌ در باره‌ جانداران‌ ذكر شد؛ از محل‌ استقرار آنها گرفته ‌تا محل‌ مردن‌ و رزق‌ و روزي‌ آنها، در كتابي‌ روشن‌ كه‌ همانا لوح‌ محفوظ مي‌باشد، ثبت‌ است‌.
شاه‌ ولي‌ الله دهلوي‌؛ در معني‌: ﴿َيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا﴾ مي‌گويد: «مستودع‌ جايي‌ است‌ كه‌ آن‌ جاندار را به‌ غير اختيارش‌ در آنجا نگاه‌ داشته‌ بودند؛ مانند صلب‌ مرد و رحم‌ زن‌ اما مستقر جايي‌ است‌ كه‌ او به‌ اختيار خود در آن‌ مي‌ماند؛ مانند خانه‌».
 
	آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي خَلَق السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاء لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِح