ند و به‌ اين‌ مصيبت‌ درافتادند. حسنه‌: غنيمت‌ و فتح‌ وپيروزي‌ و مصيبت‌: زخم‌ و جراحت‌ است‌. «و شادمانه‌ روي‌ برتافته‌، برمي‌گردند» در حالي‌ كه‌ از سلامت‌ خود و مصيبت‌ مؤمنان‌ شادمانند.
در اينجاست‌ كه‌ خداوند متعال‌ به‌ پيامبرش‌ص دستور مي‌دهد كه‌ برايشان‌ سه ‌اصل‌ زير را تفهيم‌ كند:
 
	آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لَّن يُصِيبَنَا إِلاَّ مَا كَتَبَ اللّهُ لَنَا هُوَ مَوْلاَنَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: هرگز به‌ ما جز آنچه‌ كه‌ الله براي‌ ما نوشته‌ است» در لوح‌ محفوظ از خير وشر «نمي‌رسد» و چون‌ او ما را به‌ جنگ‌ مأمور نموده‌ پس‌ ما به‌هر حال‌، امر او را اطاعت‌ مي‌كنيم‌ «اوست‌ مولاي‌ ما» يعني‌: اوست‌ نصرت‌دهنده‌ و كارساز ما، اوست‌ كه‌ سرانجام‌، كار را به‌ سود ما رقم‌ زده‌ و قطعا دين‌ خويش‌ را بر تمام‌ اديان ‌پيروز مي‌گرداند و هر رخدادي‌ هم‌ كه‌ براي‌ ما اتفاق‌ بيفتد ـ هرچند در ظاهر امر شر باشد ـ در نهايت‌ به‌ خير دنيا و آخرت‌ ماست‌ «و بايد كه‌ مؤمنان‌ بر خدا توكل ‌كنند» توكل‌ بر خدا(ج) ، سپردن‌ امور به‌ وي‌ است‌ و مؤمنان‌ جز به‌ خداوند(ج) ، بركسي‌ ديگر توكل‌ نمي‌كنند و شايسته‌ آنها نيز همين‌ است‌ كه‌ چنين‌ مطيع‌ و متوكل‌ باشند.
 
	آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اصل‌ دوم‌ كه‌ بايد به‌ منافقان‌ تفهيم‌ شود، اين‌ است‌: «بگو: آيا براي‌ ما جز يكي‌ از اين‌ دو نيكي‌ را انتظار مي‌بريد؟» آيا براي‌ ما جز  پيروزي‌ يا شهادت‌، چيز ديگري‌ را انتظار مي‌بريد؟ مگر نمي‌دانيد كه‌ هر دوي‌ اينها نزد ما بس‌ خوش‌ آيند و گواراست‌؟ «در حالي‌كه‌ ما انتظار مي‌كشيم» در باره‌ شما يكي‌ از دو بدي‌ و بدفرجامي‌ را؛ يا «كه ‌خداوند به‌ شما از نزد خود عذابي‌ برساند» يعني‌: عذاب‌ كوبنده‌اي‌ كه‌ از آسمان‌ فرود مي‌آيد و شما را نابود مي‌كند «يا» بچشاند به‌ شما عذابي‌ «با دست‌ ما» يعني‌: با غالب ‌ساختن‌ ما مؤمنان‌ بر شما و كشتن‌ و اسير گرفتن‌ و غارت‌كردن‌ و به‌ بندكشيدن‌ شما «پس‌ انتظار بكشيد» براي‌ ما آنچه‌ را كه‌ ذكر كرديم‌ از سر انجام‌ ميمون‌ و خجسته‌ «كه‌ ما نيز با شما در انتظاريم» آن‌ فرجام‌ ناميموني‌ را كه‌ كار شما بدان‌ خواهد انجاميد.
 
آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَنفِقُواْ طَوْعاً أَوْ كَرْهاً لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ قَوْماً فَاسِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اصل‌ سوم‌ كه‌ بايد به‌ منافقان‌ تفهيم‌ شود، اين‌ است‌: «بگو: چه‌ با رغبت‌ انفاق ‌كنيد، چه‌ با بي‌ميلي‌، هرگز از شما پذيرفته‌ نمي‌شود» اگر به‌ ميل‌ و رغبت‌ خود، اما بدون‌ دستوري‌ از جانب‌ خدا(ج)  و رسولش‌ انفاق‌ كنيد، يا با بي‌ميلي‌ به‌ امرخدا(ج)  و رسولش‌، انفاق‌ كنيد بدانيد كه‌ انفاق‌ شما هرگز نزد حق‌ تعالي‌ پذيرفته ‌نيست‌ «چراكه‌ شما قومي‌ فاسق‌ بوده‌ايد» در حالي‌ كه‌ خداوند(ج)  فقط از تقواپيشگان‌ مي‌پذيرد. فسق‌: نافرماني‌ و تمرد است‌.
 
	آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلاَ يَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَهُمْ كُسَالَى وَلاَ يُنفِقُونَ إِلاَّ وَهُمْ كَارِهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هيچ‌ چيز مانع‌ پذيرفته‌ شدن‌ انفاقهاي‌ آنان‌ نشد جز اين‌كه‌ به‌ خدا و پيامبرش‌ كفر ورزيدند و جز با حال‌ كسالت‌ به‌ نماز نمي‌آيند» خداوند متعال‌ در اين‌ آيه‌، سه‌ چيز را به‌عنوان‌ عوامل‌ بازدارنده‌ پذيرفته ‌بودن‌ انفاق‌ آنان‌ ذكر مي‌كند: اول‌ كفر. دوم ‌اين‌كه‌ جز در حال‌ كسالت‌ و كاهلي‌ و گرانجاني‌ نماز نمي‌گزارند زيرا آنان‌ نه‌ از نمازگزاردن‌ اميد ثوابي‌ دارند و نه‌ از عذابي‌ مي‌ترسند پس‌ نمازشان‌ چيزي‌ جز ريا نيست‌. سوم‌ اين‌كه‌: «انفاق‌ نمي‌كنند» اموالشان‌ را «جز با كراهت» نه‌ با رغبت‌ و دلخوشي‌، از آن‌ رو كه‌ آنها مي‌پندارند؛ انفاق‌ مال‌ در راه‌ خدا(ج) ، قراردادن‌ آن ‌در معرض‌ اتلاف‌ و نابودي‌ است‌ چرا كه‌ به‌ وعده‌هاي‌ خداوند(ج)  و رسول‌ وي‌ص در پاداش‌ انفاق‌ مال‌، هيچ‌ باور ندارند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1516.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:1517.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:1518.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:1519.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:1520.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:1521.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:1522.txt">آيه  61</a></body></html>آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ اموال‌ و فرزندانشان‌ تو را به‌ شگفت‌ نياورد» و آنچه‌ را كه‌ از اموال‌ و فرزندان‌ دارند، نيك‌ مپندار زيرا «جزاين‌ نيست‌ كه‌ خدا مي‌خواهد به‌وسيله‌ اينها در زندگي‌ دنيا عذاب‌شان‌ كند» به‌ سبب‌ اين‌كه‌ آنها پروردگاري‌ را كه‌ بخشنده‌ اين ‌نعمتهاست‌، شكر گزار نبوده‌ و پرداخت‌ زكات‌ آن‌ اموال‌ و دادن‌ صدقات‌ ديگر را در موارد لزوم‌، فرومي‌گذارند «و جانشان‌ درحالي‌ بيرون‌ آيد كه‌ كافر باشند» يعني‌: خداوند متعال‌ مي‌خواهد تا ارواحشان‌ در حال‌ كفر از بدنهايشان‌ بيرون‌ آيد بدان‌جهت‌ كه‌ پيامهاي‌ منزله‌ بر انبيا(ع)  را نپذيرفته‌ و بر كفر مصمم‌اند و با لجاجت‌ و سماجت‌، در گمراهي‌ فرورفته‌اند.
 
	آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَحْلِفُونَ بِاللّهِ إِنَّهُمْ لَمِنكُمْ وَمَا هُم مِّنكُمْ وَلَكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ خدا سوگند ياد مي‌كنند كه‌ قطعا از شما هستند» يعني‌: مسلمانند و از جمله ‌شما هستند «در حالي‌ كه‌ آنان‌ از شما نيستند» زيرا نهاد و عواطفشان‌ با كفار است ‌«ليكن‌ آنان‌ گروهي‌ هستند كه‌ مي‌ترسند» از رويارويي‌ با دشمنان‌، به‌ علت‌ جبن‌. يا مراد اين‌ است‌: از آن‌ مي‌ترسند كه‌ بر آنان‌ نيز همان‌ كشتار و اسارت‌ و بدبختي‌اي ‌فرود آيد كه‌ بر مشركان‌ فرود آمد و بنابراين‌، نزد شما از روي‌ تقيه‌ به‌ اسلام‌ تظاهر مي‌كنند در حالي‌كه‌ حقيقت‌ و واقع‌ امر غير از اين‌ است‌.
 
آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلاً لَّوَلَّوْاْ إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر پناهگاهي‌ را بيابند» كه‌ خود را در آن‌ از آسيب‌ شما نگه‌ دارند «يا غارها