ناني‌ هستند ريشه‌كن‌شده‌ پس‌ آيا اثري‌ از آنان‌ بازمانده‌مي‌بيني‌؟). «بي‌گمان‌ در اين‌» نابود ساختنشان‌ «نشانه‌اي‌ است‌» بر راستگويي ‌پيامبران‌‡ و درس‌ عبرتي‌ است‌ براي‌ تكذيب‌ پيشگان‌ «و بيشترشان‌ مؤمن ‌نبودند» با وجود بسياري‌ معجزات‌ و روشن‌ بودن‌ بينات‌.
سوره مريم آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ را از روز حسرت‌ بيم‌ ده‌» يعني‌: از روزي‌ كه‌ همگان‌ در آن‌ افسوس‌ و حسرت‌ مي‌خورند؛ بدكاران‌ بر بدكاري‌ و گناهان‌ خويش‌ و نيكوكاران‌ بر انجام ‌ندادن‌ اعمال‌ خير بيشتر «آن‌گاه‌ كه‌ كار به‌ انجام‌ رسانيده‌ شود» يعني‌: آن‌ گاه‌ كه‌خداوند(ج)از حساب‌ و داوري‌ فارغ‌ گشته‌ كارنامه‌هاي‌ اعمال‌ درهم‌ پيچيده‌ شود و اهل‌ بهشت‌ به‌ بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ به‌ دوزخ‌ درآيند «و حال‌ آن‌كه‌ آنها در غفلتند» يعني‌: آنها هم‌اكنون‌ در دنيا به‌ علايق‌ و اسباب‌ دنيوي‌ فريفته‌ بوده‌ و از عذابي‌ كه‌ در آخرت‌ برايشان‌ آماده‌ ساخته‌ شده‌، غافلند در حالي‌كه‌ اگر مي‌دانستند و انديشه‌ مي‌كردند، بي‌گمان‌ در دنيا حال‌ و وضع‌ و كوشش‌ و تلاش‌شان‌ به‌گونه‌اي ‌ديگر و در راستاي‌ ديگري‌ بود «و آنان‌ ايمان‌ نمي‌آورند» و اين‌ در علم‌ ازلي ‌خداوند(ج)رفته‌ است‌ و هيچ‌ برگشتي‌ ندارد. در حديث شريف‌ به‌ روايت‌ ابي‌سعيدخدري‌ (رض) از رسول‌اكرم‌ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به‌ بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ به‌ دوزخ‌ درآيند، مرگ‌ ـ كه‌ گويي‌ قوچي‌ ابلق‌ است‌ ـ آورده ‌مي‌شود و در ميان‌ بهشت‌ و دوزخ‌ متوقف‌ ساخته‌ مي‌شود آن‌گاه‌ ندا درداده ‌مي‌شود: اي‌ اهل‌ بهشت‌! آيا اين‌ را مي‌شناسيد؟ ايشان‌ گردنهايشان‌ را بلند كرده ‌مي‌نگرند و مي‌گويند: آري‌! اين‌ مرگ‌ است‌. سپس‌ ندا درداده‌ مي‌شود: اي‌ اهل ‌دوزخ‌! آيا اين‌ را مي‌شناسيد؟ آنان‌ گردنهايشان‌ را بلند كرده‌ مي‌نگرند و مي‌گويند: آري‌! اين‌ مرگ‌ است‌. آن‌گاه‌ دستور داده‌ مي‌شود كه‌ آن‌ را ذبح‌ كنند و بعد از ذبح‌ آن‌ چنين‌ ندا در داده‌ مي‌شود: اي‌ اهل‌ بهشت‌! جاوادنگي‌ است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌. و اي‌ اهل‌ دوزخ‌! جاوادنگي‌ است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌. سپس‌رسول‌ خداص اين‌ آيه‌ را خواندند و بعدا با دست‌ خويش‌ اشاره‌ كرده‌ فرمودند: اما اهل‌ دنيا در غفلت‌ دنيا به‌سر مي‌برند». در روايتي‌ از ابن‌مسعود(رض) اضافه‌ شده‌است‌: «پس‌ اهل‌ بهشت‌ چنان‌ شاد مي‌شوند كه‌ اگر كسي‌ از فرط شادي‌ مردني ‌باشد، آنها بايد بميرند و اهل‌ دوزخ‌ چنان‌ به‌ گريه‌ و ولوله‌ در مي‌آيند كه‌ اگر كسي ‌از گريه‌ و نوحه‌ بميرد، بايد همانان‌ باشند».
 
	سوره شعراء آيه  140
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ پروردگارت‌ عزيز رحيم‌ است‌» تفسير نظير آن، در آيه‌ «140» گذشت‌.سوره شعراء آيه  141‏متن آيه : ‏‏ كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ‏
 آيه  142‏متن آيه : ‏‏ إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ‏
آيه  143‏متن آيه : ‏‏ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ‏
 آيه  144‏متن آيه : ‏‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
آيه  145‏متن آيه : ‏‏ وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
‏ترجمه : ‏
«ثمود نيز رسالت‌يافتگان‌ را تكذيب‌ كردند. آن‌گاه‌ كه‌ برادرشان‌ صالح‌ به‌ آنان‌ گفت: آيا پروا نمي‌داريد؟ بي‌گمان‌ من‌ برايتان‌ رسولي‌ امين‌ هستم‌. پس‌ از خداوند پروا داريد و از من‌ اطاعت‌ كنيد. بر تبليغ‌ اين‌ رسالت‌ از شما پاداشي‌ نمي‌طلبم‌. پاداش‌ من‌ جز بر عهده ‌پروردگار عالميان‌ نيست‌» تفسير آيات‌ همانند با اين‌ آيات، قبل‌ از اين، در داستان ‌«هود» گذشت‌.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ قوم‌ ثمود از اعراب‌ بودند و در وادي‌ اي‌ ميان‌ مدينه‌ و شام ‌به‌نام‌ «حجر» سكونت‌ داشتند و پيامبرشان‌ حضرت‌ صالح‌(ع) بود.
 
سوره شعراء آيه  146
‏متن آيه : ‏
‏ أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا در آنچه‌ اينجاست، ايمن‌ رها مي‌شويد؟» يعني: آيا در اين‌ نعمت‌هايي‌ كه ‌خداوندأ در اينجا به‌ شما بخشيده‌ است، ايمن‌ از مرگ‌ و عذاب‌ رها مي‌شويد وهمچنان‌ در دنيا ماندگار مي‌مانيد؟
 
	سوره شعراء آيه  147‏متن آيه : ‏ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‏
آيه  148‏متن آيه : ‏‏ وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«در باغها و در كنار چشمه‌ساران‌؟ و كشتزارها و خرمابناني‌ كه‌ باروبر آنها لطيف ‌است‌؟» هضيم: پخته‌ و رسيده‌ و نرم‌ و لطيف‌. همچنين‌ محتمل‌ است‌ كه‌ معناي‌ هضيم‌ اين‌ باشد: خوشه‌هاي‌ خرما از بس‌ كه‌ پر و پخته‌ شده‌ اند، فرو افتاده‌اند.طلع: غلاف‌ شكوفه‌ها از خوشه‌هاي‌ خرما كه‌ به‌باروبر مي‌نشيند.
سوره شعراء آيه  149
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتاً فَارِهِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ماهرانه‌ براي‌ خود از كوهها خانه‌هايي‌ مي‌تراشيد» قوم‌ ثمود با مهارت‌ و هنرمندي‌ خانه‌هاي‌ خود را در درون‌ صخره‌هاي‌ كوهها مي‌تراشيدند تا به‌ مدتهاي‌ دراز باقي‌ بماند، ازآن‌ روي‌ كه‌ عمرهايشان‌ طولاني‌ بود و خانه‌هاي‌ بناشده‌ از گل ويران‌ مي‌شد و كفاف‌ عمرشان‌ را نمي‌داد. به‌ قولي‌ معني‌ (فارهين‌) اين‌ است: آنان‌ خانه‌ها را با تسلط و چيره‌دستي‌ مي‌تراشيدند. به‌قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است: آنها مرفهانه‌ و در كمال‌ ايمني‌ و آسايش، خانه‌هايي‌ را مي‌تراشيدند. به‌قولي‌ ديگر مراداين‌ است: آنان‌ اين‌ خانه‌ها را گردنكشانه‌ و متكبرانه‌ فقط از روي‌ رفاه‌زدگي‌ وفخرنمايي‌ مي‌ساختند و اموالي‌ هنگفت‌ را صرف‌ بناي‌ آنها مي‌كردند، بي‌ آن‌كه‌ به‌سكونت‌ در آنها نيازي‌ داشته ‌باشند و در ساختن‌ اين‌ بناها انواع‌ مهارتها و هنرنمايي‌ها را به‌خرج‌ داده‌ و انواع‌ نقش‌ ونگارها را در آنها اجرا مي‌كردند چنان‌كه‌ از آثار برجاي‌مانده‌ از آنان، اين‌ هنرها و مهارتها تا به‌ امروز مشاهده‌ مي‌شود. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ منازل‌ قوم‌ ثمود هم‌اكنون‌ نيز در فاصله‌ چهارصد كيلومتري ‌مدينه‌ منوره‌ معروف‌ و شناخته‌ شده‌ است، به‌گونه‌اي‌ كه‌ هر بيننده‌اي‌ را متحير ومدهوش‌ مي‌سازد.
 
	سوره شعراء آيه  150
‏متن آيه : ‏
‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس، از خدا پروا داريد و از من‌ اطاعت‌ كنيد» يعني: از خداأ پروا داريد؛ با اداي‌ حق‌ وي، چون‌ ايمان‌ به‌ يگانگي‌ وي‌ و رسالت‌ من‌ و اطاعت‌ از من‌ 