ب ‌شيرين‌ با آب‌ نمكين‌.
شايد مراد اين‌ باشد كه‌ خداي‌ متعال‌ اين‌ دو نوع‌ آب‌ را در دهانه‌ و محل‌ ريختن‌ رودخانه‌ها ـ مثلا ـ به‌هم‌ مي‌آميزد اما با اين‌ وجود، نه‌ آب‌ شور بر آب‌ شيرين‌ چيره‌ مي‌شود ـ به‌گونه‌اي‌ كه‌ از نظر خاصيت‌ خود بر آن‌ غلبه‌ كند ـ و نه‌ آب‌ شيرين‌ بر آب‌ شور چيره‌ مي‌شود بلكه‌ به‌ قدرت‌ خداي‌ تبارك‌وتعالي‌ هر دو نوع ‌آب‌ به‌ حال‌ خود باقي‌ مي‌مانند، به‌سبب‌ اين‌كه‌ بشر و بسياري‌ ديگر از جانداران‌، به‌هر دو گونه‌ آب‌ نياز دارند.
	سوره فرقان آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاء بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَصِهْراً وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اوست‌ ذاتي‌ كه‌ از آب‌ بشري‌ آفريد» يعني: از آب‌ نطفه‌، انساني‌ تمام‌ اندام ‌آفريد «آن‌گاه‌ براي‌ او پيوند نسبي‌ و سببي‌ قرار داد» مراد از نسب: ولادت‌ است‌ وآنچه‌ كه‌ از آن‌ پديد مي‌آيد؛ از رابطه‌ پدري‌، مادري‌، پدر يا مادربزرگي‌، فرزندي‌، برادري‌، خواهري‌، عمويي‌، دايي‌ بودن‌ و فرزندانشان‌. مراد از صهر: رابطه‌ پديدآمده‌ از ازدواج‌ در ميان‌ شوهر و خانواده‌ همسرش‌، همسر و خانواده‌ شوهرش‌ و ميان‌ هر دو خانواده‌ با يك‌ديگر است‌ پس‌ نزديكان‌ همسر براي‌ شوهر، خواهران‌ اويند و نزديكان‌ شوهر براي‌ همسر، پدر شوهر است‌ و رابطه ‌خويشاوندي‌، هر دوي‌ آنها را در بر مي‌گيرد و همه‌ اين‌ رابطه‌ها از آن‌ آب‌ ناچيز پديد مي‌ آيد.
صاحب‌ تفسير «في‌ ظلال‌ القرآن‌» مي‌گويد: «از مرد نسب‌ پديد مي‌آيد و از زن‌ خويشاوندي‌ و تفسير (نسبا و صهرا) اين‌ است‌». «و پروردگارت‌ همواره ‌تواناست‌» كه‌ آفرينش‌ انسان‌ و تقسيم‌ وي‌ به‌ دو جنس‌ ذكر شده‌، از جمله‌ توانايي‌هاي‌ بزرگ‌ و بي‌نظير وي‌ است‌.
	سوره فرقان آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» كفار «به‌جاي‌ خدا چيزي‌ را مي‌پرستند كه‌ نه‌ به‌ آنان‌ سود مي‌بخشد» اگر آن‌ را پرستش‌ كنند «و نه‌ به‌ آنان‌ زيان‌ مي‌رساند» اگر آن‌ را فرو گذارند. و اين‌ امر گوياي‌ جهل‌ مشركان‌ است‌ «و كافر همواره‌ بر نافرماني‌ پروردگارش‌ پشتيبان‌» شيطان‌ «است‌» از شيطان‌ پيروي‌ كرده‌ و او را بر نافرماني‌ پروردگار ياري‌ و پشتيباني‌ مي‌كند.
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ درباره‌ ابوجهل‌ نازل‌ شد ولي‌ عام‌ بودن‌ لفظ معتبر است‌، نه‌ خاص‌ بودن‌ سبب‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:764.txt"> آيه  56</a><a class="text" href="w:text:765.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:766.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:767.txt"> آيه  59</a><a class="text" href="w:text:768.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:769.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:770.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:771.txt"> آيه  63</a><a class="text" href="w:text:772.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:773.txt"> آيه  65</a><a class="text" href="w:text:774.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:775.txt">آيه  67</a></body></html>سوره فرقان آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَنَذِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و تو را جز مژده‌رسان‌ و هشداردهنده‌ نفرستاده‌ايم‌» پس‌ به‌ كفر و عنادشان‌ بها نده‌ و بر عدم‌ ايمانشان‌ اندوهگين‌ نشو ـ زيرا تو بشارتگر و بيم‌ دهنده‌اي‌ بيش ‌نيستي‌. از اين‌روي‌ به‌ اين‌ سه‌ فرمان‌ زير توجه‌ كن:
	سوره فرقان آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاء أَن يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: بر آن‌» يعني: بر تبليغ‌ قرآن‌ يا تبليغ‌ رسالت‌ «هيچ‌ مزدي‌ از شما نمي‌طلبم‌، جز اين‌كه‌ هر كس‌ بخواهد راهي‌ به‌سوي‌ پروردگارش‌ در پيش‌ گيرد» يعني: ولي‌ كسي‌كه‌ مي‌خواهد به‌سوي‌ پروردگارش‌ با عمل‌ شايسته‌ و با انفاق‌ مال‌ در جهاد و صدقات‌ و غيره‌، راهي‌ بجويد كه‌ به‌ رحمت‌ و ثواب‌ مي‌انجامد پس‌ بايد هيچ‌ ترديدي‌ به‌ خود راه‌ نداده‌ و چنين‌ كند. مراد اين‌ است‌ كه: با دادن‌ اجر و مزد تبليغ و رسالت‌، به‌ من‌ احسان‌ نكنيد بلكه‌ با انجام‌ كار خير و عبادت‌ و شكر خداوند متعال‌ به‌ خود احسان‌ كنيد و اين‌ همان‌ مزد من‌ است‌ زيرا خداي‌ عزوجل‌ مرا بر آن ‌پاداش‌ مي‌دهد.
 
سوره فرقان آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بر آن‌ زنده‌اي‌ كه‌ نمي‌ميرد توكل‌ كن‌» زنده‌ هميشه‌ پاينده‌اي‌ كه‌ در تمام‌ منافع‌ ومصالح‌ به‌ او تكيه‌ مي‌شود پس‌ بر او توكل‌ كن‌، نه‌ بر زنده‌اي‌ كه‌ مي‌ميرد «و شاكرانه ‌او را تسبيح‌ گوي‌» يعني: او را از صفات‌ نقصان‌ به‌ چنان‌ پاكي‌ و تنزيهي‌ ياد كن‌ كه‌ با حمد و سپاس‌ وي‌ پيوسته‌ باشد لذا چنين‌ بگو: پاكي‌ و ستايش‌ از آن‌ خداي‌ سبحان ‌است‌. بدين‌ جهت‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در تسبيح‌ خويش‌مي‌گفتند: «سبحانك‌ اللهم‌ ربنا و بحمدك: بارخدايا! اي‌ پروردگار ما! پاكي‌ و ستايش‌ تو راست‌». «و او به‌ گناهان‌ بندگانش‌ آگاه‌ بس‌» همين‌ بس‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ به‌ همه‌ امور و از جمله‌ گناهان‌ بندگانش‌ آگاه‌ است‌ و چيزي‌ از آنها بر وي‌ پنهان‌ نمي‌ماند.
 
	سوره فرقان آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌كسي‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ را كه‌ ميان‌ آن‌ دو است‌، در شش‌ روز آفريد آن‌گاه‌ بر عرش‌ استوا يافت‌» يعني: بر عرش‌ به‌ كيفيتي‌ كه‌ خود به‌ آن‌ داناتر است‌، استوا يافت‌. «ثم: آن‌گاه‌» براي‌ ترتيب‌ اخباري‌ است‌، نه‌ ترتيب‌ زماني ‌«رحمان‌» يعني: او رحمتگر عام‌ است‌ «پس‌ درباره‌اش‌ از خبره‌اي‌ بپرس‌» كه‌ مي‌داند و روشن‌ است‌ كه‌ كسي‌ به‌ خداوند(ج) از بنده‌ و پيامبرش‌ حضرت‌ محمد ص داناتر و آگاه‌تر نيست‌.
	سوره فرقان آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: مشركان‌ مكه‌ گفتند؛ ما رحمان‌ ديگري‌ را بجز رحمان‌ «يمامه‌» نمي‌شناسيم‌. مراد آنها مسيلمه‌ كذاب‌ بود كه‌ خود را رحمان ‌ناميده‌ بود پس‌ نازل‌ شد: «و چون‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شود: براي‌ رحمان‌ سجده‌ كنيد، مي‌گويند: رحمان‌ چيست‌؟» يعني: چون‌ اين‌ صفت‌ از صفات‌ 