 است‌ كه‌ مؤمن‌ با ديدن‌ آن‌، قدر اين‌ نعمت‌ خداوند(ج) را بر خود كه‌ از آن‌ به‌سلامت‌ مانده‌ است‌ مي‌داند و اما كافر؛ پس‌ ديدن‌ آن‌، غمي‌ بر غم‌ و حسرتي‌ بر حسرتش‌ مي‌افزايد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:374.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:375.txt">آيه  74</a><a class="text" href="w:text:376.txt"> آيه  75</a><a class="text" href="w:text:377.txt"> آيه  76</a><a class="text" href="w:text:378.txt">آيه  77</a><a class="text" href="w:text:379.txt">آيه  78</a><a class="text" href="w:text:380.txt">آيه  79</a><a class="text" href="w:text:381.txt">آيه  80</a><a class="text" href="w:text:382.txt">آيه  81</a></body></html>سوره نازعات آيه  37

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَمَّا مَن طَغَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و اما كسي‌ كه‌ از حد گذشته‌ باشد» در كفر و گناهان‌.
	سوره نازعات آيه  38

‏متن آيه : ‏

‏ وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و زندگاني‌ اين‌جهاني‌ را برگزيده‌ باشد» بر آخرت‌؛ با پيروي‌ از شهوات‌ پس‌ نه ‌براي‌ آن‌ آمادگي‌ گرفته ‌باشد و نه‌ به‌ عمل‌ اهل‌ بهشت‌ عمل‌ كرده‌ باشد. ابن‌ كثير مي‌گويد: «يعني‌ دنيا را بر دين‌ و آخرت‌ خويش‌ مقدم‌ ساخته‌ باشد»؛
 
	سوره نازعات آيه  39

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بي‌شك‌ دوزخ‌ همان‌ جايگاه‌ اوست» به‌زودي‌ در آن‌ جاي‌ خواهد گرفت‌ و جز دوزخ‌ جايگاه‌ ديگري‌ براي‌ او نيست‌.
 
	سوره نازعات آيه  40

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و اما كسي‌ كه‌ از ايستادن‌ در پيشگاه‌ پروردگارش‌ ترسيده‌باشد» در موقف‌ حساب‌ و حشر در روز قيامت‌ «و نفس‌ خود را از هوي‌ و هوس‌ بازداشته‌ باشد» يعني: بر نفس‌ خود نهيب‌ زده‌ و آن‌ را از گرايش‌ به‌ گناهان‌ و محرماتي‌ كه‌ به‌ آنها اشتها مي‌ورزد، مهار كرده ‌باشد؛
 
سوره نازعات آيه  41

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ بي‌گمان‌ بهشت‌ جايگاه‌ اوست» كه‌ در آن‌ فرود مي‌آيد و جاي‌ مي‌گيرد، نه‌ در غير آن‌. سهل‌ مي‌گويد: «ترك‌ هوي‌ كليد بهشت‌ است‌، به‌ دليل‌ اين‌ دو آيه ‌كريمه‌».
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: اين‌ دو آيه‌ در شأن‌ مصعب‌بن‌عمير و برادرش‌ عامربن‌عمير رضي‌الله عنهما نازل‌ گرديد اما مفاد آن‌ عام‌ است‌ درباره‌ هر مؤمني‌ كه‌ از خداوند(ج) ترسيده‌ و از هواي‌ نفس‌ خويش‌ پيروي‌ نكند.
 
	سوره نازعات آيه  42

‏متن آيه : ‏

‏ يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از تو درباره‌ قيامت‌ مي‌پرسند كه‌ فرارسيدنش‌ چه‌ وقت‌ است‌؟» مرساها: يعني ‌استقرار آن‌، چون‌ استقرار و لنگر انداختن‌ كشتي‌ در يكجا.
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «مشركان‌ مكه‌ از سر استهزا و ريشخند مي‌پرسيدند: قيامت‌ چه‌ وقت‌ برپا مي‌شود؟ پس‌ اين‌ آيه‌ تا آخر سوره‌ نازل‌ شد».
	سوره نازعات آيه  43

‏متن آيه : ‏

‏ فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«تو از علم‌ آن‌ در چه‌ مقامي‌ هستي‌؟» يعني: تو در مقامي‌ نيستي‌ كه‌ بدان‌ علم ‌داشته ‌باشي‌ بلكه‌ علم‌ آن‌ فقط نزد خداي‌ سبحان‌ است‌ پس‌ تو را چه‌ به‌ گفت‌وگو درباره‌ آن‌.
 
	سوره نازعات آيه  44

‏متن آيه : ‏

‏ إِلَى رَبِّكَ مُنتَهَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«منتهاي‌ علم‌ آن‌ با پروردگار توست» و علم‌ آن‌ در نزد غير حق‌ تعالي‌ نيست‌ پس ‌چرا از تو درباره‌ آن‌ سؤال‌ مي‌كنند و بيان‌ وقت‌ برپايي‌ آن‌ را از تو مي‌طلبند؟.
 
	سوره نازعات آيه  45

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ تو بيم‌دهنده‌ كسي‌ هستي‌ كه‌ از آن‌ مي‌ترسد» يعني: تو براي‌ آن ‌مبعوث‌ نشده‌اي‌ تا آنها را از وقت‌ برپايي‌ قيامت‌ آگاه‌ كني‌ بلكه‌ براي‌ آن‌ مبعوث ‌شده‌اي‌ تا كسي‌ را كه‌ از برپايي‌ قيامت‌ مي‌ترسد، از هول‌ و هراسها و سختي‌هاي‌ آن ‌بيم‌ و هشدار دهي‌.
 
	‏‏سوره نازعات آيه  46

‏متن آيه : ‏

‏ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ آن‌ را مي‌بينند» و هول‌ و هراسهاي‌ آن‌ را مشاهده‌ مي‌كنند، مدت ‌درنگشان‌ در دنيا در تصورشان‌ چنان‌ اندك‌ مي‌نمايد كه‌ «گويي‌ جز شبانگاهي‌ يا بامداد آن‌ به‌سر نبرده‌اند» يعني: گويي‌ جز مقدار آخر يا اول‌ روز يا در حد يك‌ چاشتگاه‌ كه‌ نزديك‌ به‌ اين‌ شبانگاه‌ است‌، در دنيا درنگ‌ نكرده‌اند. يا معني‌ اين ‌است: گويي‌ در قبرهاي‌ خود جز شبانگاهي‌ يا وقت‌ بامدادي‌ را كه‌ پيش‌ از آن ‌است‌، به‌سر نبرده‌اند زيرا بعد از مشاهده‌ سختي‌هاي‌ روز قيامت‌، مدت‌ درنگ ‌خود در قبرهاي‌ خويش‌ را كم‌ مي‌شمارند.
سوره أنبياء آيه  73
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ را پيشواياني‌ قرار داديم‌ كه‌ به‌ فرمان‌ ما هدايت‌ مي‌كردند» يعني: آنان‌ را رؤسايي‌ گردانيديم‌ كه‌ در كارهاي‌ نيك‌ و طاعات‌ و عبادات‌ ـ به‌وسيله‌ وحيي‌ كه ‌بر آنان‌ نازل‌ مي‌كرديم‌ ـ مورد اقتدا و پيروي‌ قرار مي‌گرفتند «و به‌سويشان ‌انجام ‌دادن‌ كارهاي‌ نيك‌» يعني: تمام‌ اعمال‌ صالح‌ «و برپاداشتن‌ نماز و دادن‌ زكات‌ را وحي‌ كرديم‌ و آنان‌ عبادت‌كننده‌ ما بودند» يعني: ايشان‌ انجام‌ دهنده‌ هر چيزي‌ بودند كه‌ ما ايشان‌ را بدان‌ دستور مي‌داديم‌ و ترك‌كننده‌ هر چيزي‌ بودند كه‌ ايشان‌ را از آن‌ نهي‌ مي‌كرديم‌ زيرا ايشان‌ يكتاپرستاني‌ بودند وارسته‌ و با اخلاص‌. آري‌! اين‌ها همه‌ جزو بخششهاي‌ الهي‌ براي‌ ابراهيم‌(ع) بعد از نجات ‌دادن‌ وي‌ از آتش‌ بود.
 
﴿ سوره‌ نازعات ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (46) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ افتتاح‌ با سوگند الهي‌ به‌ «نازعات‌» كه‌ عبارت ‌از فرشتگان‌ قبض‌ كننده‌ ارواح‌ بني‌آدم‌اند، «نازعات‌» ناميده‌ شد. نام‌ ديگر اين‌ سوره‌ «ساهره‌» يعني‌ «زمين‌ محشر» است‌ كه‌ بيان‌ آن‌ در آيه‌ (14) آمده ‌است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3742.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3743.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3744.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3745.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3746.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3747.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3748.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3749.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3750.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3751.txt">آيه  10 </a><a class="text" href="w:text:3752.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3753.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3754.txt">آيه  13</a><a class=