عا مرداني‌ از اين‌ گروه‌ آن‌ را در مي‌يابند». پس‌ اين ‌حديث‌ شريف‌ و غير آن‌ از احاديث‌ و آيات‌، دليل‌ بر عام ‌بودن‌ بعثت‌ آن‌ حضرت‌ ص به‌سوي‌ تمام‌ مردم‌ است‌ چنان‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرموده‌ حق‌ تعالي‌ (‏ وَآخَرِينَ مِنْهُمْ ) را به‌ قوم‌ فارس‌ تفسير نمودند و از اين‌ جهت‌ به‌ فارسيان‌، روميان‌ وغير آنان‌ از ملت‌ها نامه‌ نوشته‌ و آنها را به‌سوي‌ دين‌ حق‌ دعوت‌ كردند. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ سهل‌بن‌سعدساعدي‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «بي‌گمان‌ در صلب‌هاي‌ صلب‌هاي‌ صلب‌هاي‌ مردان‌ و زناني‌ از امت‌ من‌كساني‌ هستند كه‌ بي‌حساب‌ به‌ بهشت‌ وارد مي‌شوند». سپس‌ اين‌ آيه‌ را تلاوت ‌نمودند:
(‏ وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ ...)«و اوست‌ عزيز حكيم» يعني: حق‌ تعالي ‌داراي‌ عزت‌ و حكمت‌ بالغه‌ است‌ در اين‌ امر كه‌ مردي‌ امي‌ را به‌ اين‌ كار عظيم ‌برانگيخت‌ و او را از ميان‌ همه‌ افراد بشر به‌ رسالت‌ خويش‌ برگزيد.
 
سوره جمعة آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين» اسلام‌ و وحي‌ و نبوت‌ «فضل‌ الهي‌ است‌ كه‌ آن‌ را به‌ هر كس‌ بخواهد ارزاني‌ مي‌دارد» چنان‌كه‌ به‌ محمدص ارزاني‌ كرد «و خداوند داراي‌ فضل‌ عظيم‌است» چنان‌ فضل‌ و بخشايشي‌ كه‌ هيچ‌ فضل‌ و بخشايشي‌ نه‌ با آن‌ برابر است‌ و نه‌ حتي‌ نزديك‌ و قابل‌ مقايسه‌.
	سوره جمعة آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَاراً بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گاه‌ خداي‌ متعال‌ براي‌ يهودياني‌ كه‌ عمل‌ به‌ تورات‌ را ترك‌ كرده‌اند مثلي ‌زده‌ و مي‌فرمايد: «مثل‌ كساني‌ كه‌ تورات‌ بر آنان‌ بار شد» حملوا: از حماله‌، به‌ معني‌عهده‌داري‌ و كفالت‌ است‌. يعني: مثل‌ كساني‌ كه‌ به‌ برپا داشتن‌ تورات‌ و عمل‌ به‌آنچه‌ كه‌ در آن‌ است‌، مكلف‌ شدند «سپس‌ آن‌ را بر نداشتند» يعني: سپس‌ به ‌موجب‌ آن‌ عمل‌ نكردند و از آنچه‌ كه‌ در تورات‌ به‌ آن‌ مأمور شده‌ بودند اطاعت‌نكردند؛ آري‌! مثل‌ آنان‌ «همانند مثل‌ الاغي‌ است‌ كه‌ اسفاري‌ را بر پشت ‌مي‌كشد» اسفار: جمع‌ سفر عبارت‌ از كتاب‌ بزرگي‌ است‌ كه‌ چون‌ خوانده‌ شود معناي‌ خود را آشكار مي‌كند از اين‌ جهت‌ آن‌ را «سفر» ناميدند. بلي‌! داستانشان ‌مانند داستان‌ خري‌ است‌ كه‌ كتابي‌ چند را بر او بار كنند زيرا خر نمي‌داند كه‌ بر پشت ‌وي‌ كتاب‌ است‌ يا زباله‌ «چه‌ بد است‌ داستان‌ قومي‌ كه‌ آيات‌ الله را دروغ ‌شمردند» يعني: اين‌ مشبه‌ به‌ كه‌ خر است‌ ـ و حقا هم‌ كه‌ يهوديان‌ به‌ آن‌ شباهت ‌دارند ـ زشت‌ترين‌ مثلي‌ است‌ كه‌ براي‌ تكذيب‌كنندگان‌ زده‌ مي‌شود پس‌ اي ‌مسلمانان‌! شما مانند آنان‌ نباشيد.
خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ خداي‌ متعال‌ اين‌ مثل‌ را به‌ منظور هشدار دادن‌ به‌ كساني‌ بيان‌ كرد كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص را ايستاده‌ بر منبر در حال‌ سخنراني‌ باقي‌ گذاشته‌ و خود به‌سوي‌ كاروان‌ تجارتي‌ شتافتند. و هر كسي‌ كه‌ درحال‌ شنيدن‌ خطبه‌ و سخنراني‌ از آن‌ روي‌ برگرداند، اين‌ مثل‌ بر او مصداق‌ دارد چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «من‌ تكلم‌ يوم‌ الجمعة‌ والإمام‌ يخطب‌ فمثله‌ كمثل‌ الحمار يحمل‌ اسفارا، والذي‌ يقول‌ له أنصت‌، ليس‌ له‌ جمعة: هر كس‌ در روز جمعه‌ ـ درحالي‌كه‌ امام‌ خطبه ‌مي‌خواند سخن‌ بگويد، داستان‌ او مانند داستان‌ خري‌ است‌ كه‌ كتابي‌ چند را برمي‌دارد و براي‌ او كسي‌ كه‌ به‌ او مي‌گويد: گوش‌ فراده‌ و ساكت‌ باش‌! نيز جمعه‌اي ‌نيست‌». «و خداوند قوم‌ ستمگر را» به‌طور عام‌ «هدايت‌ نمي‌كند» از آن‌ رو كه‌ ستم‌ را اختيار كرده‌اند. و در قدم‌ اول‌ يهوديان‌ در زمره‌ آنان‌ قرار دارند.
 
	سوره جمعة آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاء لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
يهوديان‌ بر ساير مردم‌ ادعاي‌ فضيلت‌ و برتري‌ داشتند و مي‌پنداشتند كه‌ فقط ايشانند كه‌ از ميان‌ همه‌ مردم‌ دوستان‌ خدا(ج)  و فرزندان‌ و عزيزان‌ وي‌ مي‌باشند پس‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ پيامبرش‌ دستور داد كه‌ چون‌ اين‌ ادعاي‌ باطل‌ را مطرح‌ كردندبه‌ آنان: «بگو: اي‌ كساني‌ كه‌ يهودي‌ شده‌ايد، اگر مي‌پنداريد كه‌ شما دوستان‌ خداييد نه‌ مردم‌ ديگر پس‌ آرزوي‌ مرگ‌ كنيد» تا به‌ زعم‌ خود به‌ جايگاه‌ گرامي‌ و برتر خويش ‌دست‌ يابيد «اگر راستگو هستيد» در اين‌ پندار كه‌ دوستان‌ خدا(ج)  مي‌باشيد زيرا كسي‌ كه‌ به‌ بهشتي‌ بودن‌ خود يقين‌ داشته‌ باشد، قطعا دوست‌ دارد تا از اين‌ سراي‌ پرمحنت‌ رهايي‌ يابد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) آمد است‌ كه‌ فرمود: ابوجهل‌ لعين‌ گفت‌؛ اگر محمد ص را در كعبه‌ ببينم‌، او را زير پايم‌ لگدمال‌ كرده‌ و پايم‌ را بر گردنش‌ مي‌فشارم‌ (و خفه‌اش‌ مي‌كنم). پس‌ خبر به‌ رسول‌ خدا ص رسيد و فرمودند: «اگر چنين‌ كند، فرشتگان‌ آشكارا او را مي‌گيرند و اگر يهوديان ‌آرزوي‌ مرگ‌ كنند، همگي‌ مي‌ميرند و جايگاه‌هاي‌ خود را در دوزخ‌ مي‌بينند و اگر كساني‌ كه‌ با رسول‌ اكرم‌ ص قصد مباهله‌ را دارند (يعني‌ نصاري) از مباهله ‌«ملاعنه»[1] باز گردند، نه‌ براي‌ خود خانواده‌اي‌ مي‌يابند و نه‌ مالي‌».
اين‌ آيه‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌كه‌ ميزان‌ و معيار شناخت‌ دوستي‌ انسان‌ نسبت‌ به‌ خداوند(ج) ، آمادگي‌ وي‌ براي‌ ملاقات‌ با اوست‌.
 
[1] نگاه‌؛ تفسير «آل‌ عمران/‌61».سوره جمعة آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرگز آن‌ را آرزو نمي‌كنند به‌ سبب‌ آنچه‌ كه‌ از پيش‌ به‌ دستهاي‌ خويش ‌كرده‌اند» يعني: يهوديان‌ هرگز به‌ سبب‌ آنچه‌ كه‌ از كفر، معاصي‌ و تحريف‌ و تبديل‌ كتاب‌ خداوند(ج) كرده‌اند، مرگ‌ را آرزو نمي‌كنند چرا كه‌ از فرجام‌ شوم‌ اعمال‌ خود بيمناكند. خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ اين‌ آيه‌ معجزه‌اي‌ از معجزات‌ قرآن‌ است ‌زيرا از امري‌ خبر مي‌دهد كه‌ به‌ موضع‌ يك‌ ملت‌ در امري‌ كه‌ به‌ آينده‌ مربوط است‌، بستگي‌ دارد سپس‌ يكي‌ از افراد آن‌ ملت‌ هم‌ نمي‌آيد تا خلاف‌ اين‌ خبر را ثابت‌ كند «و خداوند ب