 صَدَقَةً ذَلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَأَطْهَرُ فَإِن لَّمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! هرگاه‌ با پيامبر راز مي‌گوييد پس‌ نخست‌ پيش‌ از نجوايتان‌ صدقه‌اي ‌تقديم‌ داريد» يعني: چون‌ خواستيد با پيامبر ص در امري‌ از امورتان‌ به‌ طور محرمانه‌ سخن‌ بگوييد، بايد قبل‌ از رازگويي‌تان‌ با وي‌، صدقه‌اي‌ بدهيد. بيضاوي‌ مي‌گويد: «در اين‌ امر تعظيم‌ و بزرگداشت‌ رسول‌ اكرم‌ ص، بهره‌ و منفعتي‌ براي ‌فقرا، نهي‌ از افراط در سؤال‌ نمودن‌ از رسول‌ خدا ص، ايجاد تمايز ميان‌ مخلص‌ و منافق‌ و دوست‌دار آخرت‌ از دوست‌دار دنياست‌». «اين» تقديم‌ صدقه‌ پيش‌ از رازگويي‌ با پيامبر ص «براي‌ شما بهتر و پاكيزه‌تر است» يعني: پاك‌كننده‌تر است ‌براي‌ نفسهاي‌ شما زيرا طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ در آن‌ مي‌باشد «پس‌ اگر نيافتيد، بي‌گمان‌ خداوند آمرزگار مهربان‌ است» يعني: هر كس‌ از شما چنين‌ صدقه‌اي‌ را نيافت‌ پس‌ در راز گفتنش‌ با پيامبر ص بدون‌ تقديم‌ صدقه‌، گناهي‌ بر وي‌ مترتب ‌نيست‌. خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ اين‌ معني‌ بر واجب‌ بودن‌ تقديم‌ صدقه‌ قبل‌ از رازگويي‌ دلالت‌ مي‌كند زيرا بخشايش‌ و آمرزش‌ مطرح‌ نمي‌شود مگر به‌ سبب ‌ترك‌ واجب‌.
	سوره مجادلة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ أَأَشْفَقْتُمْ أَن تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتَابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
نقل‌ است‌ كه‌ چون‌ خداوند(ج) آيه‌ قبل‌ را نازل‌ كرد، اهل‌ باطل‌ از نجواي‌ خود با پيامبر ص دست‌ برداشتند زيرا آنان‌ پيش‌ از نجواي‌ خود صدقه‌اي‌ تقديم‌ نمي‌كردند و در عين‌ حال‌ اين‌ كار بر اهل‌ ايمان‌ نيز دشوار آمد زيرا بسياري‌ از ايشان‌ به‌ خاطر ضعف‌ مالي‌اي‌ كه‌ داشتند، از رازگويي‌ با رسول‌ خدا ص دست‌ كشيدند، همان‌ بود كه‌ خداوند متعال‌ با نزول‌ اين‌ آيه‌ حكم‌ قبلي‌ را از مؤمنان‌ برداشت‌ و برايشان‌ تخفيف‌ داد: «آيا ترسيديد كه‌ پيش‌ از نجوايتان‌ صدقاتي‌ را تقديم‌ داريد؟» يعني: آيا در صورت‌ تقديم‌ صدقه‌ از فقر و فاقه‌ ترسيديد، يا از انفاق‌ مال‌ ترسيديد، چراكه‌ از بخشيدن‌ مال‌ كراهت‌ داريد؟ مقاتل‌ مي‌گويد: «حكم‌ تقديم‌ نمودن‌ صدقه‌ قبل‌ از نجوي‌ با پيامبر ص فقط به‌ مدت‌ ده‌ شب‌ جاري‌ بود، سپس‌ منسوخ‌ شد». «حال‌ كه‌ نكرديد» يعني: حال‌ كه‌ امر به‌ تقديم‌ صدقه‌ پيش‌ از نجوي‌ با پيامبر ص را اجرا نكرديد، به‌ سبب‌ آن‌كه‌ اين‌ كار بر شما سنگين‌ بود؛ «و خداوند هم ‌از شما در گذشت» زيرا به‌ شما در ترك‌ اين‌كار رخصت‌ داد؛ «پس‌ نماز را بر پا داريد و زكات‌ را بپردازيد و خدا و رسولش‌ را اطاعت‌ كنيد» يعني: اكنون‌ كه‌ از سوي ‌شما در تقديم‌ صدقه‌ پيش‌ از نجوي‌ با پيامبر ص سنگيني‌ و كندي‌ روي‌ داد پس‌ بر اقامه‌ نماز و دادن‌ زكات‌ و طاعت‌ خدا و رسولش‌ پايداري‌ ورزيد «و خداوند به ‌آنچه‌ مي‌كنيد آگاه‌ است» پس‌ بايد مراقب‌ احوالتان‌ باشيد. اين‌ هم‌ وعده‌ و هم‌ تهديد است‌.
ابن‌جرير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ دو آيه‌ (12 ـ 13) از ابن‌عباس‌ك روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ فرمود: مسلمانان‌ در سؤال‌كردن‌ از رسول‌ اكرم‌ ص زياده‌روي‌ كردند تا بدانجا كه‌ بر آن‌ حضرت‌ ص فشار آمد پس‌ خداي ‌عزوجل‌ خواست‌ تا اين‌ بار را از رسول‌ خويش‌ قدري‌ سبك‌ گرداند لذا آيه‌ پيش‌ فرستادن‌ صدقه‌ را نازل‌ كرد و چون ‌اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، بسياري‌ از مردم‌ از سؤال‌ كردن‌ دست‌ كشيدند، آن‌ گاه‌ آيه: (‏ أَأَشْفَقْتُمْ...)  نازل‌ شد. مقاتل‌بن‌ حيان‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ درباره‌ توانگران‌ نازل‌ شد زيرا آنان‌ در رازگويي‌ با رسول‌ خدا ص زياده‌روي‌ مي‌كردند و بر فقرا در مجالس ‌غلبه‌ نموده‌ و عرصه‌ را برايشان‌ تنگ‌ ساخته‌ بودند تا بدانجا كه‌ اين‌ نجواهاي ‌طولاني‌ ايشان‌ بر رسول‌ خدا ص ناخوش‌ آمد پس‌ خداوند(ج) اين‌ آيه‌ را نازل ‌فرمود و به‌ دادن‌ صدقه‌ در هنگام‌ رازگويي‌ امر كرد پس‌ چون‌ تنگدستان‌ چيزي‌ را نيافتند و اهل‌ گشايش‌ و تمكن‌ نيز بخل‌ ورزيدند و اين‌ حكم‌ بر اصحاب‌ دشوارآمد، همان‌ بود كه‌ آيه‌ رخصت‌ نازل‌ شد. علي‌بن‌ابي‌طالب‌(رض) مي‌گويد: «دركتاب‌ خداوند متعال‌ آيه‌اي‌ است‌ كه‌ قبل‌ از من‌ كسي‌ بدان‌ عمل‌ نكرده‌ و بعد از من‌ هم‌ كسي‌ به‌ آن‌ عمل‌ نمي‌كند؛ و آن‌ آيه‌: (‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ ....)  است‌ زيرا من‌ فقط يك‌ دينار داشتم‌ پس‌ آن‌ را فروختم‌ و هرگاه‌ كه‌ با رسول‌ اكرم‌ ص راز مي‌گفتم‌، درهمي‌ از آن‌ را صدقه‌ مي‌دادم‌ تا آن‌ دينار تمام‌ شد، سپس‌ اين‌ آيه‌ با آيه‌ بعدي‌ (‏ أَأَشْفَقْتُمْ..) منسوخ‌ گرديد».
 
سوره مجادلة آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِم مَّا هُم مِّنكُمْ وَلَا مِنْهُمْ وَيَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديدي» و نگاه‌ نكردي‌؟ يا معني‌ اين‌ است: به‌ من‌ خبر بده‌! و اين‌ اسلوبي ‌بياني‌ است‌ كه‌ مراد از آن‌ به‌ تعجب ‌افگندن‌ مخاطب‌ مي‌باشد. آري‌! آيا نديدي‌ «به‌سوي‌ كساني‌ كه‌ با قومي‌ دوستي‌ ورزيدند» آنان‌ منافقان‌ بودند و با قومي‌ دوستي ‌ورزيدند «كه‌ خداوند برآنان‌ خشم‌ آورده‌ است» كه‌ اين‌ غضب ‌شدگان‌، قوم‌ يهودند «نه‌ از شما هستند و نه‌ از آنان» يعني: اين‌ منافقان‌ نه‌ از شما هستند و نه‌ از يهوديان‌ چنان‌كه‌ در آيه‌ ديگري‌ فرموده‌ است: (‏ مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لاَ إِلَى هَؤُلاء وَلاَ إِلَى هَؤُلاء) :  «در ميان‌ اين‌ و آن‌ مترددند، نه‌ با اينانند و نه‌ با آنان‌» «نساء / 143». اين‌ احتمال ‌نيز وجود دارد كه‌ مراد از آنان‌ يهود باشند؛ يعني‌ اي‌ مؤمنان‌! نه‌ يهوديان‌ از شما هستند و نه‌ از منافقان‌ پس‌ چرا منافقان‌ با آنان‌ دوستي‌ مي‌ورزند «و بر دروغ‌ سوگند مي‌خورند» يعني: منافقان‌ به‌ دروغ‌ سوگند مي‌خورند كه‌ مسلمانند، يا به‌ دروغ ‌سوگند مي‌خورند كه‌ اخبار و رازهاي‌ مسلمانان‌ را به‌ يهوديان‌ انتقال‌ نداده‌اند «وآنان‌ مي‌دانند» يعني: حال‌ آن‌كه‌ آنان‌ خود بطلان‌ امري‌ را كه‌ بر آن‌ سوگند خورده‌اند مي‌دانند و مي‌دانند كه‌ اين‌ سوگند دروغ‌ است‌ و حقيقت‌ ندارد.
ابن‌ابي‌حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌ است: اين‌ آيه‌ درباره‌ عبدالله بن ‌نبتل ‌منافق‌ نازل‌ شد كه‌ با رسول‌ خدا ص همنشيني‌ مي‌كرد، آن‌ گاه‌ سخ