ة آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا قِيلاً سَلَاماً سَلَاماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ليكن‌ سخني‌ را مي‌شنوند كه‌ سلام‌ است‌ و سلام‌» يعني: بهشتيان‌ همديگر را به‌ گفتن‌ سلام‌، شادباش‌ و درود گفته‌ و سلام‌ ... سلام‌! مي‌گويند.
 
	سوره واقعة آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اصحاب‌ يمين‌؛ چه‌ حال‌ دارند اصحاب‌ يمين‌؟» اين‌ آيه‌ معطوف‌ به‌ ‏ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ‏‏ أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ‏  است‌ و استفهام‌ مفيد به‌ شگفت‌ واداشتن‌ از حال‌ سعادت‌مندانه‌ و نيكبختي‌ آنان‌ است‌. اصحاب‌ يمين‌ ـ چنان‌كه‌ در سوره‌ «رحمن‌» گذشت‌ ـ اصحاب‌ باغ‌ دوم‌اند. يعني: در تركيب‌ كلي‌ بهشتيان‌، در درجه‌ دوم‌ بعد از سابقان‌ و مقربان‌ قرار داشته‌ و در برخورداري‌ از نعمتها درجه‌ پايين‌تري‌ دارند؛ زيرا ايشان‌ در دنيا از نظر ايمان‌ ضعيف‌تر بوده‌ و از نظر اخلاص‌ و عمل‌، بهره‌ كمتري‌ داشته‌اند بنابراين‌، ميوه‌ها و نعمت‌هايي‌ كه‌ به‌ ايشان‌ داده‌ مي‌شود، به‌ درجه ‌پيشتازان‌ نمي‌رسد.
 
	سوره واقعة آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! اصحاب‌ يمين‌ «در جوار درختان‌ سدر بي‌خار» قراردارند. درخت‌ سدر يا كنار نوعي‌ درخت‌ معروف‌ است‌. مخضود: آن‌ است‌ كه‌ خار آن‌ قطع‌ شده‌ باشد.
 
	سوره واقعة آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» در جوار «درخت‌ هاي‌ موز كه‌ ميوه‌اش‌ خوشه‌ خوشه‌ روي‌ هم‌ چيده ‌است‌» طلح: درخت‌ موز است‌. منضود : آن‌ است‌ كه‌ خوشه‌هاي‌ آن‌ بر فراز همديگر به‌ نظمي‌ زيبا چيده‌ شده‌ باشد. به‌قولي: طلح‌؛ درخت‌ موز نيست‌ بلكه ‌درخت‌ معروفي‌ است‌ كه‌ بزرگترين‌ درخت‌ در سرزمين‌ اعراب‌ مي‌باشد. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ فضيلت‌ آن‌ بر درختان‌ دنيا همچون‌ فضيلت‌ ساير نعمت‌هاي‌ بهشتي‌ بر نعمت‌هاي‌ دنياست‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ دو آيه‌ روايت‌ شده‌ است: اعراب‌ وادي‌ وج‌ را كه‌ دره‌اي ‌حاصل‌خيز و سرسبزي‌ در طائف‌ بود و سايه‌ها و درختان‌ موز و كنار آن‌ را بسيار دوست‌ داشتند پس‌ خداوند(ج) نازل‌ فرمود:(‏ وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ... ).
 
سوره واقعة آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اصحاب‌ يمين‌ «در سايه‌ گسترده‌» يعني: هميشگي‌ و پايدار قرار دارند كه ‌زوالي‌ ندارد و خورشيد آن‌ را از بين‌ نمي‌برد.
 سوره واقعة آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَاء مَّسْكُوبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» نيز اصحاب‌ يمين‌ «در آبي‌ريزان‌» قرار دارند كه‌ در طول‌ شبانه‌روز به‌ هر كجا كه‌ خواهند جاري‌ مي‌شود و هيچ‌ انقطاعي‌ ندارد. پس‌ اين‌ آب‌ ريزان‌ كه‌ خداي‌عزوجل‌ آن‌ را در مجاري‌اش‌ مي‌ريزد، شراب‌ اصحاب‌ يمين‌ است‌ اما شراب‌ پيشتازان‌ مقرب‌، جامهايي‌ از چشمه‌ شراب‌ جاري‌ است‌.
  
	سوره واقعة آيه  32‏متن آيه : ‏‏ وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ‏
آيه  33‏متن آيه : ‏‏ لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و» نيز اصحاب‌ يمين‌ «در ميوه‌اي‌ بسيار» قرار دارند «كه‌ نه‌ پايان‌ پذير است‌» و در وقتي‌ اوقات‌ قطع‌ مي‌شود چنان‌كه‌ ميوه‌هاي‌ دنيا هر يك‌ فصلي‌ داشته‌ و در بعضي‌ از اوقات‌ قطع‌ مي‌شوند «و نه‌ بازداشته‌ شده‌» يعني: ميوه‌هاي‌ آن‌ ازكسي‌ كه‌ خواهانش‌ باشد، در وقتي‌ از اوقات‌ و به‌ صفتي‌ از اوصاف‌ بازداشته ‌نمي‌شود. مثلا چنين‌ نيست‌ كه‌ در برابر آن‌ از ايشان‌ بهايي‌ خواسته‌ شود، يا امثال ‌اين‌گونه‌ از قيود و شرايط و موانع‌ براي‌ ايشان‌ وضع‌ گردد بلكه‌ آن‌ ميوه‌ها هميشه‌ برايشان‌ آماده‌ است‌. اما ميوه‌ «پيشتازان‌ مقرب‌» ميوه‌اي‌ است‌ كه‌ آنان‌ خود از ميان‌ انواع‌ ميوه‌ها بر مي‌گزينند.
 
سوره واقعة آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» نيز اصحاب‌ يمين‌ از «فرش‌هاي‌ برافراشته‌ شده‌» بر بالاي‌ تختها و آرامكده‌ها برخوردارند. به‌قولي: فرش‌ در اينجا كنايه‌ از زنان‌ اهل‌ بهشت‌ است‌ كه‌ در كمال‌ و جمالشان‌ برافراشته‌ قدر و عالي‌ جاه‌ و بلندبالايند.
 
	سوره واقعة آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانا ما آنان‌ را آفريديم‌ آفريدني‌» يعني: ما آن‌ زنان‌ را به‌ شيوه‌ ابداعي‌ به‌ عنوان‌ آفرينشي‌ نو بدون‌ توالد و تناسل‌ آفريده‌ايم‌. به‌قولي: مراد از آنان‌، زنان ‌بني‌آدم‌اند و آفرينش‌ نو آنها بدين‌ معني‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) آنها را بعد از بزرگسالي‌ و مرگشان‌ به‌ حال‌ جواني‌ و تازه‌گي‌ برمي‌گرداند.
 
	سوره أنبياء آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مَّعْرِضُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ مردم‌» يعني: براي‌ كفار ـ به‌ دليل‌ سياق‌ آيات‌؛ «حسابشان‌ نزديك‌شده‌ است‌» يعني: وقت‌ حسابشان‌ كه‌ روز قيامت‌ است‌ زيرا آنچه‌ از عمر دنيا باقي ‌مانده‌، كمتر از آن‌ چيزي‌ است‌ كه‌ گذشته‌ است‌. از اين‌ جهت‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «بعثت‌ أنا و الساعة ‌كهاتين: من‌ درحالي‌ مبعوث‌ شدم‌ كه‌ قيامت‌ مانند اين‌ دو انگشت‌ من‌ نزديك ‌است‌» و به‌ دو انگشت‌ سبابه‌ و مياني‌ خود اشاره‌ كردند. «و آنان‌» يعني‌ كفار «در غفلت‌» از حساب‌ خويش‌ «رويگردانند» با آن‌كه‌ قيامت‌ و حضور در عرصه‌ حساب‌ هم‌ نزديك‌ است‌ زيرا سرگرم‌ برخورداريهاي‌ زندگي‌ و گرفتاريهاي‌ دنيا مي‌باشند، به‌ همين‌ سبب‌ است‌ كه‌ از امر آخرت‌ غافل‌ بوده‌ و براي‌ آن‌ آمادگي ‌ندارند، درحالي‌كه‌ دلهاي‌ زنده‌ ـ چون‌ دل‌ عامربن‌ربيعه‌(رض) ـ پيامها را در مي‌يابند و از آنها تأثير مي‌پذيرند.
 
	سوره واقعة آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَاراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ ايشان‌ را دوشيزه‌ گردانيديم‌» كه‌ قبل‌ از شوهرانشان‌ هيچ‌ انس‌ و جني‌ با ايشان‌ آميزش‌ نكرده‌ است‌ و هر وقت‌ هم‌ كه‌ شوهرانشان‌ با ايشان‌ مقاربت‌ كنند، ايشان‌ را بكر مي‌يابند و آن‌ دوشيزگان‌ از اين‌ نظر هيچ‌ درد و رنجي‌ نيز احساس ‌نمي‌كنند. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابي‌سعيدخدري‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «إن‌ أهل‌ الجنة إذا جامعوا نسائهم‌ عدن‌ أبكارا: چون‌ اهل ‌بهشت‌ با زنان‌ خود مجامعت‌ كنند، آن‌ زنان‌ مجددا به‌ بكارت‌ بر مي‌گردند».
 
	سوره واقعة آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ عُرُباً أَتْرَاباً ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ زنان‌؛ «همسردوست‌ و همسن‌ و سال‌» اند. عرب: جمع‌ عروب‌ عبارت‌ از زني‌ است‌ كه‌ شوهرش‌ در نزدش‌ سخت‌ محبوب‌ و او نيز 