ل‌اندوزي‌ بود. به‌قولي: دانش‌ وي، شناخت‌ گنجهاو دفينه‌ها بود. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: خداوند(ج) اين‌ مال‌ را به‌ من‌ داد زيرا مي‌دانست‌ كه‌ من‌ اهل‌ فضل‌ هستم‌ و شايسته‌ اين‌ نعمتها مي‌باشم‌ پس‌ خداوندأ فضيلت‌ من‌ را ارج‌ گذاشته‌ و اين‌همه‌ مال‌ را به‌ من‌ بر اساس‌ شايستگي‌ام‌ ارزاني ‌كرد. ابن‌كثير اين‌ قول‌ را كه‌ قارون‌ كيمياگر بود و مس‌ و روي‌ را طلا و نقره ‌مي‌گردانيد، ضعيف‌ مي‌پندارد. «آيا ندانست‌ كه‌ خداوند پيش‌ از او از قرنها» يعني: از امتهاي‌ گذشته‌ «كساني‌ را كه‌ از او نيرومندتر و مال‌اندوزتر بودند، نابود كرده ‌است‌؟» پس‌ اگر مال‌ يا نيرومندي، بر فضيلت‌ كسي‌ دلالت‌ مي‌كرد، هرگز خداوندأ هلاكشان‌ نمي‌كرد «و مجرمان‌ از گناهانشان‌ پرسيده‌ نمي‌شوند» يعني: فرشتگان‌ در فرداي‌ قيامت‌ مجرمان‌ را جويا نمي‌شوند و از آنها پرس‌وجو نمي‌كنند، بدان‌جهت‌ كه‌ مجرمان‌ از سيمايشان‌ شناخته‌ مي‌شوند چرا كه‌ با روي ‌سياه‌ محشور مي‌گردند.
 
سوره قصص آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بر قومش‌ در زينت‌ خويش‌ بيرون‌ شد» يعني: قارون‌ با تجمل‌ و آرايشي ‌خيره‌كننده‌ و نمايش‌ و كوكبه‌اي‌ آراسته‌ و در موكبي‌ پر زرق‌وبرق‌ از خدم‌ و حشم ‌به‌ ميان‌ قومش‌ بيرون‌ شد كه‌ هر كس‌ آن‌ صحنه‌ را مي‌ديديد، شگفت‌زده‌ مي‌شد، به‌طوري‌كه‌ «گفتند كساني‌ كه‌ خواهان‌ زندگاني‌ دنيا» و زينت‌ آن‌ «بودند، اي‌ كاش‌ ما نيز مانند آنچه‌ به‌ قارون‌ داده‌ شده، داشتيم، به‌راستي‌ او داراي‌ بهره‌اي‌ بزرگي‌» از دنيا «است‌» درباره‌ گويندگان‌ اين‌ سخن‌ اختلاف‌نظر وجود دارد؛ به‌قولي: آنان‌ از مؤمنان‌ آن‌ زمان‌ و به‌قولي‌ديگر: از كفار آن‌ زمان‌ بودند.
 
سوره قصص آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِّمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً وَلَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الصَّابِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ دانش‌ واقعي‌ داده‌ شده‌ بودند گفتند» ايشان‌ دانشمندان‌ پرهيزكار بني‌اسرائيل‌ بودند كه‌ به‌ آرزومندان‌ دنيا گفتند: «واي‌ بر شما! ثواب‌ الهي‌ بهتر است‌» يعني: پاداش‌ الهي‌ در آخرت‌ بهتر از آن‌ چيزي‌ است‌ كه‌ شما هم‌اكنون ‌آرزوي‌ آن‌ را مي‌كنيد «براي‌ كسي‌ كه‌ ايمان‌ آورد و عمل‌ صالح‌ انجام‌ دهد» در ضمن ‌آنچه‌ كه‌ خداوند متعال‌ به‌ وي‌ از مال‌ ـ چه‌ اندك‌ و چه‌ بسيار ـ بخشيده‌ است‌ «وجز صابران‌ آن‌ را فرانگيرند» يعني: اين‌ سخني‌ كه‌ دانشمندان‌ بني‌اسرائيل‌ گفتند، فقط در قلب‌ كسي‌ مي‌نشيند و كسي‌ را گرويده‌ و به‌ خود عامل‌ مي‌گرداند كه‌ بر طاعت‌ خداأ شكيبا بوده‌ و خود را از ارتكاب‌ شهوات‌ نگه‌ مي‌دارد.
لذا اي‌ مؤمنان‌! به‌ قصد و انگيزه‌ بسياراندوزي، برتري‌ طلبي‌ و فسادافروزي‌ در زمين، بهره‌ زوال‌پذير دنياي‌ بي‌دوام‌ را تمنا نكنيد. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌ است: «خداوند(ج) مي‌فرمايد: براي‌ بندگان‌ شايسته‌ خود آنچه‌ را كه‌ هيچ‌ چشمي‌ نديده‌ و هيچ‌ گوشي‌ نشنيده‌ و بر قلب‌ هيچ‌ بشري‌ خطور نكرده ‌است، آماده‌كرده‌ام‌. آن‌گاه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: اگر مي‌خواهيد اين‌ آيه‌ را بخوانيد: (پس‌نمي‌داند هيچ‌كسي‌ كه‌ چه ‌بسيار مايه‌ روشني‌ چشمها برايشان‌ نهفته‌ است‌ كه‌ جزاي ‌كار و كردار پيشينشان‌ است‌) «سجده‌ / 17»».
 
سوره قصص آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ المُنتَصِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ او را» يعني: قارون‌ را «با خانه‌اش‌ به‌ زمين‌ فرو برديم‌» به‌ عنوان‌ جزايي ‌بر گردنكشي‌ وي‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «در اثنايي‌ كه‌ مردي‌ از امتهاي‌ پيش‌ از شما دو جامه‌ سبز گران‌ قيمت‌ پوشيده‌ خرامان‌ بيرون‌ آمد و در ميان ‌آن‌ دو جامه‌ فخر و تبختر مي‌كرد، خداي‌ سبحان‌ زمين‌ را فرمان‌ داد كه‌ او را در خود فرو برد پس‌ او تا روز قيامت‌ در حال‌ فرورفتن‌ در زمين‌ مي‌جنبد». «پس‌ هيچ ‌گروهي‌ نداشت‌ كه‌ او را در برابر خداوند ياري‌ رسانند» يعني: قارون‌ هيچ‌ گروهي ‌نداشت‌ كه‌ از آنان‌ ياري‌ بجويد تا عذاب‌ الهي‌ را از وي‌ دفع‌ كنند «و خود» نيز «از نصرت‌ يافتگان‌ نبود» يعني: خود هم‌ قدرت‌ نداشت‌ تا به‌رغم‌ داشتن‌ آن‌همه ‌سرمايه، خويشتن‌ را از عذاب‌ الهي‌ نجات‌ داده‌ و از فرورفتن‌ در زمين‌ بازدارد.
سوره قصص آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكَانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَوْلَا أَن مَّنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا وَيْكَأَنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و همان‌ كساني‌ كه‌ ديروز منزلت‌ او را آرزو مي‌كردند» يعني: به‌ آرزوي‌ رسيدن‌ به‌مقام‌ و جايگاه‌ قارون‌ بودند «صبح‌ مي‌گفتند: واي، مثل‌ اين‌ كه‌ خداوند روزي‌ را براي‌ هر كس‌ از بندگانش‌ كه‌ بخواهد گشاده‌ و تنگ‌ مي‌گرداند» يعني: آنان‌ پشيمان‌ از آنچه‌ قبلا آرزو مي‌كردند گفتند: اينك‌ براي‌ ما حقيقتي‌ آشكار شد كه‌ تا هم‌اكنون‌ از ديده‌ ما پنهان‌ بود، آن‌ حقيقت‌ اين‌ است‌ كه: كار به‌دست‌ خداأ است، بر هركس‌ بخواهد، دايره‌ مال‌وثروت‌ را گشاده‌ مي‌گرداند و بر هر كس‌ بخواهد آن‌ را تنگ‌ مي‌گرداند و اين‌ همه‌ براي‌ آزمايش‌ و ابتلاي‌ بندگان‌ است‌. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «إن‌ الله‌ قسم‌ بينكم‌ أخلاقكم‌ كما قسم‌ أرزاقكم، وأن‌ الله‌يعطي‌ المال‌ من‌ يحب‌ ومن‌ لا يحب‌ ولا يعطي‌ الإيمان‌ إلا لمن‌ يحب: خداي‌ عزوجل ‌اخلاق‌ شما را در ميان‌ شما تقسيم‌ كرده ‌است‌ چنان‌كه‌ ارزاق‌ شما را تقسيم‌ كرده ‌است‌ و بي‌گمان‌ خداوند مال‌ را به‌ كساني‌ كه‌ دوستشان‌ مي‌دارد و دوستشان‌ نمي‌دارد مي‌دهد اما ايمان‌ را جز به‌ كساني‌ كه‌ دوستشان‌ مي‌دارد نمي‌دهد».
آن‌گاه‌ كساني‌ كه‌ در آرزوي‌ مال‌ قارون‌ به‌ خطاي‌ خويش‌ پي‌ برده‌ بودند در ادامه‌ گفتند: «و اگر خداوند بر ما منت‌ ننهاده‌ بود» با رحمت‌ خويش‌ و ما را پناه ‌نداده‌ بود از سركشي، سرمستي‌ و ستمگري‌اي‌ كه‌ قارون‌ بر آن‌ بود و اگر چنان‌ بود كه‌ به‌ سبب‌ آن‌ آرزوي‌ خام‌ و بي‌مورد، ما را فرو مي‌گرفت‌ «ما را نيز فرومي‌ب