‌ناگوار نگاه‌دار «و هر كه‌ را در چنين‌ روزي» يعني‌: در روز قيامت‌ «از بديها در امان ‌بداري‌، به‌راستي‌ كه‌ بر وي‌ رحم‌ كرده‌اي» و او را از عذاب‌ خويش‌ نجات‌ داده‌ و به‌ بهشت‌ خويش‌ درآورده‌اي‌ «و اين‌ همان‌ رستگاري‌ بزرگ‌ است» كه‌ رستگاري‌اي ‌بزرگتر از آن‌ نيست‌. سليم‌بن‌عيسي‌ مي‌گويد: «بندگان‌ مؤمن‌ چه‌قدر نزد خداوند(ج) گرامي‌اند! آنها بر بالين‌ خويش‌ خوابيده‌اند اما فرشتگان‌ براي‌ آنها آمرزش‌ مي‌خواهند». مطرف‌بن‌عبدالله مي‌گويد: «خيرخواه‌ترين‌ بندگان‌ خدا(ج) براي ‌مؤمنان‌، فرشتگان‌ هستند»، سپس‌ اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كرد و افزود: «اما بدخواه‌ترين‌ و خائن‌ترين‌ بندگان‌ براي‌ مؤمنان‌، شياطين‌اند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:205.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:206.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:207.txt"> آيه  54</a><a class="text" href="w:text:208.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:209.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:210.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:211.txt"> آيه  58</a><a class="text" href="w:text:212.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:213.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:214.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:215.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:216.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:217.txt"> آيه  64</a></body></html>آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِن مَّقْتِكُمْ أَنفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمَانِ فَتَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ كافر بوده‌اند» در روز قيامت‌ ـ هنگامي‌ كه‌ به‌ دوزخ‌ وارد شوند «مورد ندا قرار مي‌گيرند كه‌: قطعا دشمني‌ الله از دشمني‌ شما نسبت‌ به‌ همديگر سخت‌تر است» يعني‌: هر انساني‌ از اهل‌ دوزخ‌ ـ در هنگام‌ مشاهده‌ عذاب‌ آن‌ ـ خطاب‌ به‌خودش‌ مي‌گويد: «نفرين‌ و نفرت‌ بر تو اي‌ نفس‌!». در اين‌ هنگام‌، فرشتگان‌ به‌آنها مي‌گويند: قطعا نفرت‌ و دشمني‌ خداوند(ج) از شما در دنيا: «آن‌گاه‌ كه‌ به‌سوي ‌ايمان‌ دعوت‌ مي‌شديد و انكار مي‌ورزيديد» بزرگتر از اين‌ نفرت‌ و دشمني‌ و بغض ‌شما بر خود شما در اين‌ حالي‌ است‌ كه‌ عذاب‌ را مشاهده‌ مي‌كنيد.
 
	آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌گويند: پروردگارا! ما را دوبار ميراندي‌ و دوبار زنده‌ كردي» مراد از دوبار ميراندن‌ اين‌ است‌ كه‌: آنان‌ بار اول‌ نطفه‌هايي‌ بي‌جان‌ در پشت‌ پدرانشان‌ بودند، سپس‌ بعد از آن‌كه‌ در دنيا زنده‌ شدند، خداوند(ج) براي‌ بار دوم‌ آنها را ميراند ومراد از دوبار زنده‌ كردن‌: حيات‌ اولي‌ آنها در دنيا، سپس‌ زندگي‌ مجددشان‌ درآخرت‌ به‌ هنگام‌ رستاخيز است‌. «به‌ گناهانمان» كه‌ پيشتر در دنيا انجام‌ داده‌ بوديم‌؛ مانند تكذيب‌ پيامبران‌‡، شرك‌آوردن‌ به‌ تو و ترك‌ توحيد و يكتاپرستي‌ «اعتراف‌ كرديم» ولي‌ آنها اين‌ اعتراف‌ را در جايي‌ مي‌كنند كه‌ اعتراف‌ در آن‌ هيچ‌ سودي‌ به‌ حالشان‌ ندارد و در جايي‌ پشيمان‌ و نادم‌ مي‌شوند كه‌ پشيماني‌ هيچ‌ به‌ كارشان‌ نمي‌آيد. آن‌گاه‌ مي‌پرسند: «پس‌ آيا راه‌ بيرون‌ شدني ‌هست‌؟» يعني‌: آيا براي‌ ما راهي‌ ـ از هرگونه‌ كه‌ باشد، چه‌ كند و چه‌ سريع‌ ـ ميسر هست‌ تا به‌ ما امكان‌ دهد كه‌ از دوزخ‌ بيرون‌ آمده‌ و به‌ دنيا بازگرديم‌؟.
خداوند(ج) در پاسخشان‌ مي‌فرمايد:
 
	آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكُم بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَإِن يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ از آن‌ روي‌ براي‌ شماست» يعني‌: اين‌ عذابي‌ كه‌ در آن‌ قرار داريد، به‌سبب ‌آن‌ است‌ «كه‌ چون» در دنيا «خدا به‌ تنهايي‌ خوانده‌ مي‌شد، كفر مي‌ورزيديد» به‌ او و توحيد و يگانه‌پرستي‌ را فرو مي‌گذاشتيد «و چون‌ به‌ او شرك‌ آورده‌ مي‌شد» از ديگران‌؛ اعم‌ از بتان‌ يا غير آنها «آن‌ را باور مي‌كرديد» و دعوت‌ به‌سوي‌ شرك‌ را اجابت‌ مي‌گفتيد «پس‌ فرمان‌ از آن‌ خداست» به‌تنهايي‌ و يگانگي‌، نه‌ از غير وي‌ و هموست‌ كه‌ بر شما به‌ جاودانگي‌ در دوزخ‌ و عدم‌ بيرون ‌آمدن‌ از آن‌ حكم‌ كرده ‌است‌ «او بلندقدر» و برتر از آن‌ است‌ كه‌ برايش‌ در ذات‌ و صفاتش‌ همانندي ‌باشد «بزرگ‌ است» يعني‌: بزرگتر از آن‌ است‌ كه‌ برايش‌ همتا، يا همسر، يا فرزند، يا شريكي‌ باشد.
 
آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ السَّمَاءِ رِزْقاً وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَن يُنِيبُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ كسي‌كه‌ آياتش‌ را» يعني‌: دلايل‌ توحيد و نشانه‌هاي‌ قدرت‌ خود را «به‌ شما مي‌نماياند» در كائنات‌ آفاقي‌ و انفسي‌ خود «و براي‌ شما از آسمان‌ روزي‌اي‌ فرومي‌فرستد» يعني‌: باران‌ را فرو مي‌فرستد زيرا باران‌ سبب‌ همه‌ ارزاق‌ است‌. خداي ‌سبحان‌ در اين‌ آيه‌، نماياندن‌ آيات‌ و فرودآوردن‌ ارزاق‌ را با هم‌ جمع‌ كرد زيرا قوام‌ اديان‌ با آشكار كردن‌ آيات‌ و قوام‌ ابدان‌ با فروفرستادن‌ ارزاق‌ است‌ «و جز آن‌كس‌ كه‌ انابت‌كننده‌ است‌، كسي‌ ديگر پند نمي‌گيرد» يعني‌: با اين‌ آيات‌ روشن‌، فقط كسي‌ پندپذير مي‌شود و به‌ خود مي‌آيد كه‌ با بهره‌گيري‌ از انديشيدن‌ در آيات ‌خداوند(ج) به‌ طاعت‌ وي‌ باز گردد.
	آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ الله را درحالي‌ بخوانيد كه‌ دين‌ را براي‌ او خالص‌ ساخته‌ايد» يعني‌: او را درحالي‌ بخوانيد كه‌ عبادت‌ براي‌ وي‌ را كه‌ شما را بدان‌ فرمان‌ داده‌ است‌، از شرك ‌پاك‌ و پيراسته‌ ساخته‌ باشيد «هرچند» اين‌ اخلاص‌ و پاكيزه‌منشي‌تان‌ در عبادت ‌«كافران‌ را ناخوش‌ افتد» پس‌ به‌ ناخوشي‌ آنها التفاتي‌ نكنيد و آنها را وا گذاريد تا در غيظ و خشمشان‌ بميرند و با درد و دريغشان‌ به‌هلاكت‌ رسند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عبدالله بن‌زبيرك آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص به‌ دنبال‌ نمازهاي‌ فرض‌ اين‌ ذكر را مي‌خواندند: «لا إله‌ إلا الله‌ وحده‌ لا شريك‌ له‌، له ‌الملك‌ وله‌ الحمد وهو علي‌ كل‌ شي‌ء قدير، لا حول‌ ولا قوة إلا بالله‌، لا إله‌ إلا الله‌ ولا نعبد إلا إياه‌، له‌ النعمة‌ وله‌ الفضل‌ وله‌ الثناء الحسن‌، لا إله‌ إلا الله‌ مخلصين‌ له‌ الدين‌، ولو كره‌ الكافرون‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «به‌ بارگاه‌ خداي‌ تبارك ‌و تعالي‌ در حالي‌ دعا كنيد كه‌ به ‌اجابت‌ 