َهَادَةِ أَنتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: بارالها! اي‌ پديدآورنده‌ آسمانها و زمين‌، اي‌ داناي‌ نهان‌ و آشكار، تو خود ميان ‌بندگانت‌ بر سر آنچه‌ اختلاف‌ مي‌كردند، داوري‌ مي‌كني» پس‌ نيكوكار را در قبال ‌نيكوكاري‌اش‌ و بدكردار را در قبال‌ بدكاري‌اش‌ جزا مي‌دهي‌ زيرا با اين‌ پاداش‌ و مجازات‌ توست‌ كه‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌: چه‌كسي‌ بر حق‌ و چه‌كسي‌ بر باطل‌ است‌، آشكار مي‌شود و فقط در پيشگاه‌ توست‌ كه‌ بساط اختلاف‌ اختلاف‌كنندگان‌ وجدال‌ جدل‌كنندگان‌ برچيده‌ مي‌شود.
در حديث‌ شريف‌ به‌روايت‌ مسلم‌ و ابوداوود از عائشه‌ رضي‌ الله عنها آمده‌ است ‌كه‌ فرمود: «رسول‌‌خدا‌ص چون‌ از طرف‌ شب‌ براي‌ نماز و نيايش‌ برمي‌خاستند، نماز خويش‌ را با اين‌ دعا افتتاح‌ مي‌كردند: «اللهم‌ رب‌ جبريل‌ وميكائيل‌ وإسرافيل‌، فاطر السموات‌ والأرض‌، عالم‌ الغيب‌ والشهادة‌، أنت‌ تحكم‌ بين‌ عبادك‌ فيما كانوا فيه ‌يختلفون‌، اهدني‌ لما اختلف‌ فيه‌ من‌ الحق‌ بإذنك‌ إنك‌ تهدي‌ من‌ تشاء إلي‌ صراط مستقيم‌: بارالها! اي‌ پروردگار جبرئيل‌ و ميكائيل‌ و اسرافيل‌، اي‌ پديدآورنده‌ آسمانها وزمين‌، اي‌ داناي‌ نهان‌ و آشكار! تو ميان‌ بندگانت‌ در آنچه‌ كه‌ در مورد آن‌ اختلاف‌ مي‌كردند، داوري‌ مي‌كني‌ پس‌ مرا بر آنچه‌ از حق‌ كه‌ در آن‌ اختلاف‌ شده ‌است‌، به‌اذن‌ خويش‌ هدايت‌ كن‌، بي‌گمان‌ تو هر كه‌ را بخواهي‌، به‌سوي‌ راه‌ راست ‌هدايت‌ مي‌كني‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ چون‌ ابوبكر صديق(رض) از رسول‌‌خدا‌ص سؤال‌ كرد كه‌ در صبح‌ و شام‌ چه‌ بخواند؟ رسول‌‌خدا‌ص به‌ وي ‌فرمودند: چون‌ صبح‌ و شام‌ بر تو مي‌آيد و هنگامي‌ كه‌ شبانگاه‌ در خوابگاهت‌ قرار مي‌گيري‌، بگو: «اللهم‌ فاطر السموات‌ والأرض‌ عالم‌ الغيب‌ والشهادة‌، لا إله‌ إلا أنت، ‌رب‌ كل‌ شي‌ء ومليكه‌، أعوذ بك‌ من‌ شر نفسي‌ وشر الشيطان‌ وشركه‌، أن‌ أقترف‌ علي‌ نفسي‌ بسوء، أو أجره‌ إلي‌ مسلم‌: بارالها! اي‌ آفريننده‌ آسمانها و زمين‌، اي‌ داناي ‌نهان‌ و آشكار! معبودي‌ جز تو نيست‌، پروردگار و مالك‌ همه ‌چيز تويي‌، به‌ تو از شر نفس‌ خود و شر شيطان‌ و شرك‌ آن‌ پناه‌ مي‌برم‌ ؛ از اين‌كه‌ بر زيان‌ خودم‌ مرتكب ‌بدي‌اي‌ شوم‌، يا آن‌ بدي‌ را به‌سوي‌ مسلماني‌ بكشانم‌».
آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِن سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبَدَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر آنچه‌ در زمين‌ است‌ يكسره‌ از آن‌ كساني‌ كه‌ ستم‌ كرده‌اند باشد» يعني‌: اگر تمام‌ اموال‌ و ذخاير دنيا از آن‌ ستمگران‌ باشد «و نظيرش‌ نيز با آن‌ باشد» يعني‌: همانند آن‌ از اموال‌ و ذخاير نيز با آن‌ ضميمه‌ باشد «قطعا آن‌ را براي‌ رهايي‌ خودشان ‌از سختي‌ عذاب‌ روز قيامت‌ خواهند داد» از بس‌ كه‌ در اين‌ روز، عذاب‌ اخداوند(ج) بر آنان‌ ـ به‌عنوان‌ جزاي‌ ظلمشان‌ ـ سخت‌ و سهمگين‌ است‌ «و آنچه‌ كه‌ حسابش‌ را نمي‌كردند، از سوي‌ خدا برايشان‌ آشكار مي‌گردد» يعني‌: از مجازاتهاي‌ الهي‌ و خشم‌ و شدت‌ عذاب‌ وي‌، چيزهايي‌ بر آنان‌ آشكار مي‌شود كه‌ در گمان‌ و حسابشان‌ قرار نداشته‌ است‌. مجاهد در تفسير آن‌ مي‌گويد: «اينان‌ در دنيا اعمالي‌ را انجام‌ داده ‌بودند كه‌ گمان‌ مي‌كردند آن‌ اعمال‌، اعمال‌ نيكي‌ است‌ اما بناگاه‌ ديدند كه‌ آن ‌اعمال‌ همه‌ گناه‌ بوده‌ است‌».
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1998.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:1999.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:2000.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:2001.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:2002.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:2003.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:2004.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:2005.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:2006.txt">آيه  56</a></body></html>آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كيفر آنچه‌ كرده‌ بودند» يعني‌: جزاي‌ اعمال‌ بد و نابكارشان‌ ؛ مانند شرك‌ و ظلم‌ بر اولياي‌ خدا(ج) «بر آنان‌ آشكار مي‌شود و آنچه‌ را كه‌ بدان‌ استهزا مي‌كردند، آنها را فرو مي‌گيرد» يعني‌: همان‌ كيفري‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص آنها را بدان‌ بيم ‌مي‌دادند، گريبانگيرشان‌ شده‌ و بر آنها مسلط مي‌شود.
 
	آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ انسان‌ سختي‌اي‌ برسد، مارا فرامي‌خواند» يعني‌: شأن‌ و حال‌ انسان‌ اين‌ است‌ كه‌ چون‌ بر او سختي‌ و بلايي‌ ـ مانند بيماري‌ يا فقر يا غير آن‌ ـ برسد، خداي‌ عزوجل‌ را مي‌خواند و به‌سوي‌ او در رفع‌ و دفع‌ آن‌ بلا و سختي‌، زاري‌ و تضرع‌ مي‌كند «سپس‌ چون‌ نعمتي‌ از جانب‌ خود به‌ او ارزاني‌ داريم» و در خيري‌ را به‌روي‌ او بگشاييم‌ «مي‌گويد: جز اين‌ نيست‌ كه‌ اين‌ نعمت‌ بنا بر دانشي‌ كه‌ در من ‌است‌، به‌ من‌ داده‌ شده» يعني‌: بنا بر علمي‌ كه‌ خودم‌ به‌ مشاغل‌ و حرفه‌ها داشته‌ام‌، يا براساس‌ خوبي‌ و خيري‌ كه‌ در من‌ بوده‌ است‌، يا بر اساس‌ علم‌ اخداوند(ج) به‌فضل‌ و برتري‌ من‌، اين‌ نعمت‌ به‌ من‌ ارزاني‌ شده‌ است‌ «نه‌ چنان‌ است‌ بلكه‌ آن ‌آزموني‌ است» يعني‌: نعمتي‌ را كه‌ به‌ وي‌ داده‌ايم‌، بنا بر علل‌ و عوامل‌ پنداري‌ او نيست‌ بلكه‌ دادن‌ اين‌ نعمت‌ به‌ وي‌، آزمايش‌ و امتحاني‌ است‌ كه‌ آيا شكر و سپاس ‌مي‌گزارد يا اين‌كه‌ كفران‌ و ناسپاسي‌ مي‌كند؟ «ولي‌ بيشترشان‌ نمي‌دانند» كه‌ اين ‌بخشيدن‌ نعمت‌، استدراجي‌ از جانب‌ اخداوند(ج) و امتحاني‌ براي‌ آنان‌ است‌ كه‌ آيا بدانچه‌ نزدشان‌ است‌، شكر و سپاس‌ مي‌گزارند، يا كفران‌ و ناسپاسي‌ مي‌كنند؟ هم‌ بدين‌ جهت‌، آنان‌ غافلانه‌ در نعمتهاي‌ خدا(ج) فرو مي‌روند، بي‌آن‌كه‌ منعم‌ حقيقي ‌را حاضر و ناظر بدانند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3.txt">شناسنامه</a><a class="text" href="w:text:4.txt">مقدمه</a><a class="folder" href="w:html:5.xml">فهرست سوره ها</a><a class="folder" href="w:html:11.xml">جزء 16 تا 30</a></body></html>سوره كهف آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَرَدْنَا أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْراً مِّنْهُ زَكَاةً وَأَقْرَبَ رُحْماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ خواستيم‌ كه‌ پروردگارش