‌ همان‌ جهنمي‌ است‌ كه‌ به‌ شما وعده‌ داده‌ مي‌شد» بر زبان‌ پيامبران‌(ع) در دنيا. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «چون‌ روز قيامت‌ در رسد، انس‌ و جن‌ و اولين‌ وآخرين‌ در يك‌ مكان‌ فراخ‌ گرد هم‌ آورده‌ مي‌شوند آن‌گاه‌ گردني‌ از آتش‌ (قسمتي‌از آن) بر خلايق‌ نمايان‌ مي‌شود و به‌ آنان‌ احاطه‌ مي‌كند، سپس‌ منادي‌اي‌ چنين‌ ندا درمي‌دهد: (‏ هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ  ‏ ‏ اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ‏) ...».
 
سوره يس آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«امروز به‌سبب‌ كفري‌ كه‌ مي‌ورزيديد، به‌ آن‌ درآييد» يعني‌: امروز به‌سبب‌ كفرتان‌ به‌ خداوند (ج)در دنيا و پيرويتان‌ از شيطان‌ و پرستش‌ بتان‌، به‌ آن‌ درآييد، گرماي ‌آن‌ را تحمل‌ كرده‌ و انواع‌ عذاب‌ را در آن‌ بچشيد.
 
	سوره يس آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«امروز بر دهانهايشان» يعني‌: بر دهانهاي‌ كفار «مهر مي‌نهيم» به‌ مهرنهادني‌ كه‌ قدرت‌ سخن ‌گفتن‌ را از آنان‌ سلب‌ مي‌كند «و دستهايشان‌ با ما سخن‌ مي‌گويند وپاهايشان‌ به‌ آنچه‌ مي‌كردند، گواهي‌ مي‌دهند» تا بدانند كه‌ آن‌ اعضايي‌ كه‌ در دنيا كمك‌ و ياور آنها در ارتكاب‌ معاصي‌ و نافرمانيهاي‌ خداوند متعال‌ بود، امروز گواهي‌ عليه‌ آنها شده‌ است‌ و هر عضوي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ در دنيا از آن‌ سر زده‌، ناطق‌ و گويا گرديده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌بن‌مالك‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «بنده‌ در روز قيامت‌ مي‌گويد: پروردگارا! عليه‌ خود شاهدي‌ جز نفس‌ خود را اجازه‌ نمي‌دهم‌ (نمي‌پذيرم)! خداوند (ج)به‌ او مي‌گويد: امروز خودت‌ به‌ حسابرسي‌ بر خودت‌ بسنده‌ هستي‌ و كافي‌ است‌ كه‌ كرام‌الكاتبين ‌گواهان‌ تو باشند. آن‌گاه‌ بر دهانش‌ مهر نهاده‌ شده‌ و به اعضا و اندامهايش‌ گفته‌ مي‌شود: به‌نطق‌ درآييد! پس‌ اندامهاي‌ وي‌ به‌ اعمالش‌ ناطق‌ مي‌گردند، سپس‌ مهر از دهانش‌ برداشته‌ مي‌شود. در اين‌ هنگام‌ او خطاب‌ به‌ اعضايش‌ مي‌گويد: دور باشيد و گم‌وگور شويد اي‌ اعضاي‌ من‌! آخر من‌ از جاي‌ شما اين ‌چنين‌ دفاع‌ مي‌كردم‌».
 
	سوره طه آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانا من‌ الله هستم‌، خدايي‌ كه‌ جز من‌ خدايي‌ نيست‌» يعني‌: اي‌ موسي‌! كسي‌كه‌ تو را ندا مي‌كند، همانا خداوند يگانه‌ لاشريك‌ است‌ «پس‌ مرا پرستش ‌كن‌» زيرا مختص‌ بودن‌ الوهيت‌ براي من‌، موجب‌ مخصوص‌ ساختنم‌ به‌ عبادت‌ وپرستش‌ نيز هست‌ «و نماز را برپا دار براي‌ يادكردن‌ من‌» يعني‌: نماز را برپا دار تا مرا ياد كني‌. يا معني‌ اين‌ است‌: هرگاه‌ به‌ياد آوردي‌ كه‌ نمازي‌ بر ذمه‌ات‌ هست‌، آن ‌نماز را برپا دار. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌(رض) از رسول‌ خداص آمده‌است‌ كه‌ فرمودند: «هر كس‌ از نمازي‌ در خواب‌ ماند، يا آن‌ را فراموش‌ كرد پس‌كفاره‌ آن‌ اين‌ است‌ كه‌ وقتي‌ آن‌ را به‌خاطر آورد، آن‌ را به‌جاي‌ آورد و جز اين ‌هيچ‌ كفاره‌ ديگري‌ بر او نيست‌». حق‌ تعالي‌ مخصوصا نماز را ذكر كرد زيرا نماز برترين‌ طاعات‌ و بهترين‌ عبادات‌ است‌.
اين‌ آيه‌ دلالت‌ مي‌كند براين‌كه‌ معرفت‌ خداوند(ج) گام‌ اول‌ در پيمودن‌ راه‌ حق ‌است‌ و نيز دلالت‌ مي‌كند براين‌كه‌ بعد از توحيد، فريضه‌اي‌ بزرگتر از نماز نيست‌ پس‌ بايد مربيان‌ جامعه‌ اسلامي‌ به‌ اين‌ حقايق‌ توجه‌ داشته‌ باشند.
 
	سوره يس آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ نَشَاء لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهيم‌، هرآينه‌ چشمانشان‌ را نابود مي‌كنيم» يعني‌: در دنيا ديدگانشان‌ را از بين‌ برده‌ و چشمانشان‌ را به‌ وضعي‌ قرار مي‌دهيم‌ كه‌ نه‌ شكافي‌ در آنها نمودار باشد و نه‌ پلكي‌ سپس‌ آنان‌ را فرو مي‌گذاريم‌ تا در كوري‌ دست‌وپا زنند و راه‌ هدايت‌ را نبينند «پس‌ در راه‌ بر هم‌ پيشي‌ مي‌جويند» يعني‌: شتابان‌ به‌سوي‌ راه‌ نجات‌ مي‌شتابند تا در آن‌ روان‌ گردند «ولي‌ از كجا مي‌توانند ببينند» زيرا بينايي‌اي ‌ندارند؟ بنابراين‌، قادر به‌ ديدن‌ نمي‌باشند.
	سوره يس آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ نَشَاء لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيّاً وَلَا يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهيم‌، هرآينه‌ آنان‌ را بر جايشان‌ مسخ‌ مي‌كنيم» يعني‌: اگر بخواهيم‌، آفرينش‌ آنها را بر جايشان‌ به‌ آفرينشي‌ ديگر تبديل‌ كرده‌ و تغيير مي‌دهيم‌ و آنها را سنگ‌ و جماد، يا چهارپاياني‌ مانند خوكها و بوزينه‌ها مي‌گردانيم‌ «آن‌گاه‌ نه‌مي‌توانند از آنجا بگذرند» به‌ پيش‌ روي‌ خويش‌ «و نه‌ برگردند» به‌ پشت‌ سر خويش‌.حسن‌ مي‌گويد: «يعني‌ آنان‌ را بر سر جايشان‌ مي‌نشانيم‌ پس‌ نه‌ مي‌توانند كه‌ به‌پيش‌روي‌ خويش‌ بروند و نه‌ مي‌توانند به‌ پشت‌ سر خويش‌ برگردند». به‌قولي‌ ديگر معني ‌اين‌ است‌: اگر بخواهيم‌، آنان‌ را در همان‌ مكاني‌ كه‌ در آن‌ مرتكب‌ معصيت‌ شده‌اند، مسخ‌ مي‌كنيم‌. ولي‌ حق‌ تعالي‌ به‌سبب‌ رحمت‌ گسترده‌اي‌ كه‌ بر خلقش‌ دارد، چنين‌ نكرد.
	سوره يس آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كه‌ را عمر دراز دهيم‌، او را در خلقت‌ نگونسار مي‌كنيم» يعني‌: به‌ هر كس‌ عمر طولاني‌اي‌ بدهيم‌، خلقت‌ و رفتارش‌ را دگرگون‌ كرده‌ و او را به‌ حالي‌ معكوس ‌نسبت‌ به‌ حال‌ اولش‌ ـ كه‌ نيرومندي‌ و طراوت‌ بود ـ قرار مي‌دهيم‌، به‌طوري‌ كه ‌به‌جاي‌ قوت‌، ضعف‌ و به‌جاي‌ جواني‌ و خرمي‌، پيري‌ و فرتوتي‌ بر وي‌ مستولي ‌شود «آيا تعقل‌ نمي‌كنند؟» در اين‌كه‌ هر كس‌ بر اين‌ كار قادر باشد، بي‌گمان‌ او بر از بين ‌بردن‌ ديدگان‌ و مسخ‌ كردن‌ و برانگيختن‌ مجدد نيز تواناست‌؟.
 
	سوره يس آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما به‌ او» يعني‌: به‌ پيامبر خويشص «شعر نياموخته‌ايم» به‌ اين‌ ترتيب‌، خداوند متعال‌ اين‌ امر را نفي‌ مي‌كند كه‌ قرآن‌ شعر باشد و باز با همين‌ جمله‌، اين ‌امر را نفي‌ مي‌كند كه‌ پيامبرش‌ شاعر باشد زيرا قرآن‌ ا