 مِنْ طَعَامِ بَيْتِهَا، غَيْرَ مُفْسِدَةٍ، كَانَ لَهَا أَجْرُهَا بِمَا أَنْفَقَتْ، وَلِزَوْجِهَا أَجْرُهُ بِمَا كَسَبَ، وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ، لا يَنْقُصُ بَعْضُهُمْ أَجْرَ بَعْضٍ شَيْئًا». (بخارى: 1425)
ترجمه: عايشه رضي الله عنها نقل مي كند كه رسول اكرم(ص) فرمود: «هرگاه، زني بدون اسراف، چيزي از مال شوهرش را صدقه كند، به او ثواب انفاق و به شوهرش، ثواب كسب آن مي رسد. و خادم و خزانه دار نيز در صورت انفاق, چنين وضعي دارند. و هيچكدام از ثواب ديگري نمي كاهد».

باب (12): صدقه آن است كه از روي بي نيازي باشد
715 ـ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «الْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى، وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ، وَخَيْرُ الصَّدَقَةِ عَنْ ظَهْرِ غِنًى، وَمَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ، وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ». (بخارى: 1428)
ترجمه: حكيم بن حزام(رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «دست بالا (صدقه دهنده) از دست پايين (صدقه گيرنده) بهتر است. صدقه را نخست، از افرادي شروع كنيد كه تحت تكفل شما هستند. و بهترين صدقه، آنست كه (صدقه دهنده) از روي بي نيازي، آنرا (صدقه) دهد. (يعني طوري صدقه دهد كه خود, محتاج نشود). هر كس، از خواستن، دوري جويد, خداوند نيز او را از آن، دور نگاه مي دارد. و هر كس كه اظهار بي نيازي كند, خداوند او را بي نياز ميسازد».
716 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَذَكَرَ الصَّدَقَةَ وَالتَّعَفُّفَ وَالْمَسْأَلَةَ: «الْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى فَالْيَدُ الْعُلْيَا هِيَ الْمُنْفِقَةُ وَالسُّفْلَى هِيَ السَّائِلَةُ». (بخارى:1429)
ترجمه: عبد الله بن عمر رضي الله عنهما ميگويد: رسول خدا (ص) بر منبر رفت و درباب صدقه دادن، چيز خواستن از ديگران و دوري جستن از آن، سخن گفت و فرمود: «دست بالا بر دست پايين, فضيلت دارد. دست بالا, همان دست دهنده است و دست پايين, همان دست گيرنده (سؤال كننده) است».

باب (13): تشويق كردن براي دادن صدقه وسفارش كردن براي آن
717 ـ عَنْ أَبِي مُوسَى (رض) قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) إِذَا جَاءَهُ السَّائِلُ، أَوْ طُلِبَتْ إِلَيْهِ حَاجَةٌ، قَالَ: «اشْفَعُوا تُؤْجَرُوا، وَيَقْضِي اللَّهُ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ(ص) مَا شَاءَ». (بخارى:1432)
ترجمه: ابوموسي (رض) روايت مي كند كه: هرگاه، سائلي نزد رسول الله (ص) مي آمد و يا كسي، از آنحضرت (ص) درخواست حاجتي مي كرد, رسول اكرم (ص) خطاب به صحابه رضي الله عنهم مي فرمود:«شما نيز (در حق اين) سفارش كنيد تا در اجر، شريك شويد. خداوند بر زبان پيامبرش آنچه را كه بخواهد، جاري مي كند».
718 ـ عَنْ أَسْمَاءَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ لِيَ النَّبِيُّ (ص): «لا تُوكِي فَيُوكَى عَلَيْكِ». وفي رواية: قَالَ: «لا تُحْصِي فَيُحْصِيَ اللَّهُ عَلَيْكِ». (بخارى:1433)
ترجمه: اسماء دختر ابوبكر رضي الله عنهما مي گويد: رسول الله (ص) به من فرمود: «دستت را محكم نگير تا خداوند بر تو سخت نگيرد». ودر روايتي ديگر آمده است كه رسول خدا(ص) فرمود: «آنچه را كه صدقه مي دهي، حساب نكن تا خداوند نيز براي تو حساب نكند».
باب(14): صدقه دادن باندازة استطاعت
719-وفي رواية: «لا تُوعِي فَيُوعِيَ اللَّهُ عَلَيْكِ، ارْضَخِي مَا اسْتَطَعْتِ». (بخارى:1433)
ترجمه: و در يك روايت، آمده است كه آنحضرت(ص) فرمود: «مال را نزد خود( براي اينكه انفاق نكني) نگه ندار, زيرا در آنصورت، خدا نيز با تو چنين خواهد كرد. و به اندازة توان خود، انفاق كن».

باب (15): حكم صدقه اي كه قبل از اسلام بوده است
720 ـ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ (رض) قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ أَشْيَاءَ كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ، مِنْ صَدَقَةٍ، أَوْ عَتَاقَةٍ، وَصِلَةِ رَحِمٍ، فَهَلْ فِيهَا مِنْ أَجْرٍ؟ فَقَالَ النَّبِيُّ (ص): «أَسْلَمْتَ عَلَى مَا سَلَفَ مِنْ خَيْرٍ». (بخارى: 1436)
ترجمه: ازحكيم بن حزام(رض) روايت است كه عرض كرد: اي رسول خدا! من درزمان جاهليت، كارهاي نيكي از قبيل  صدقه دادن, آزاد كردن غلام و صلة رحم را بخاطر تقرب به خدا، انجام مي دادم. آيا براي آنها اجري به من مي رسد؟ آنحضرت (ص) فرمود: بركت همان كارهاي خير بود كه مشرف به اسلام شدي».

باب (16): پاداش خدمتگزاري كه با اجازه صاحبش، صدقه بدهد وخيانت نكند
721 ـ عَنْ أَبِي مُوسَى (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «الْخَازِنُ الْمُسْلِمُ الأَمِينُ الَّذِي يُنْفِذُ - وَرُبَّمَا قَالَ: يُعْطِي- مَا أُمِرَ بِهِ، كَامِلاً مُوَفَّرًا، طَيِّبًا بِهِ نَفْسُهُ فَيَدْفَعُهُ إِلَى الَّذِي أُمِرَ لَهُ بِهِ، أَحَدُ الْمُتَصَدِّقَيْنِ». (بخارى:1438)
ترجمه: ابوموسي اشعري (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «خادم و انبار دار مسلمان و اميني كه ماموريت خود را بطور كامل و با طيب خاطر، انجام دهد و صدقه را به كسي كه دستور داده شده است, برساند، او نيز يكي از صدقه دهندگان بشمار مي رود».

باب (17): خداوند مي فرمايد: (فأما من أعطي واتقي) 
يعني كسيكه صدقه داد و پرهيزگاري نمود
«اللهم اعط منفق مال خلفاً»
خدايا! انفاق كنندة مال را، عوض عطا فرما
722 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) أَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ: «مَا مِنْ يَوْمٍ يُصْبِحُ الْعِبَادُ فِيهِ، إِلاَّ مَلَكَانِ يَنْزِلانِ، فَيَقُولُ أَحَدُهُمَا: اللَّهُمَّ أَعْطِ مُنْفِقًا خَلَفًا، وَيَقُولُ الآخَرُ: اللَّهُمَّ أَعْطِ مُمْسِكًا تَلَفًا». (بخارى: 1442)
ترجمه: ابوهريره (رض) روايت مي كند كه نبي اكرم (ص) فرمود: «هر روزي كه بندگان، صبح مي كنند، دو فرشته از آسمان نازل مي شود. يكي مي گويد: خدايا! به كسي كه در راه تو انفاق مي كند، عوض بده. و ديگري مي گويد: خدايا! به كسي كه از انفاق، خود داري ميكند، ضرر و زيان برسان».

باب (18): مثال بخيل وصدقه دهنده
723 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «مَثَلُ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ، عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، مِنْ ثُدِيِّهِمَا إِلَى تَرَاقِيهِمَا، فَأَمَّا الْمُنْفِقُ: فَلا يُنْفِقُ إِلاَّ سَبَغَتْ، أَوْ وَفَرَتْ عَلَى جِلْدِهِ، حَتَّى تُخْفِيَ بَنَانَهُ، وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ. وَأَمَّا الْبَخِيلُ: فَلا يُرِيدُ أَنْ يُنْفِقَ شَيْئًا، إِلاَّ لَزِقَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ مَكَانَهَا، فَهُوَ يُوَسِّعُهَا وَلا تَتَّسِعُ». (بخارى:1444)
ترجمه: ابوهريره (رض) روايت مي كند كه نبي اكرم (ص) فرمود: «مثال صدقه دهنده و بخيل، مانند دو مردي است كه زره آهني بر تن كرده باشند. و آن زره، از سينه تا گلوي آنان را در بر گرفته باشد. شخص صدقه دهنده، هنگامي كه صدقه مي دهد، آن زره، گشاده مي شود وتمام بدنش را در برمي گيرد تا جائي كه نه تنها انگشتانش را مي پوشاند بلكه رد پايش را نيز از بين ميبر