 (ص) فرمود: «چه گريه بكني  چه نكني، همچنان فرشتگان او را زير ساية بالهاي خود گرفته بودند تا زماني كه شما او را از اينجا، بلند كرديد».


باب (4) كسي كه به اهل ميت، خبر مرگ او را مي دهد
632 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) نَعَى النَّجَاشِيَّ فِي الْيَوْمِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، خَرَجَ إِلَى الْمُصَلَّى، فَصَفَّ بِهِمْ، وَكَبَّرَ أَرْبَعًا. (بخارى:1245)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص) خبر مرگ نجاشي را در همان روز وفاتش، اعلام كرد. سپس، به مصلي رفت و مردم را به صف كشيد و چهار تكبير گفت. (بر او نماز جنازه خواند).
633 ـ عَنْ أَنَسٍ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثمَّ أَخَذَهَا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثمَّ أَخَذَهَا عَبْدُاللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ ـ وَإِنَّ عَيْنَيْ رَسُولِ اللَّهِ (ص) لَتَذْرِفَانِ ـ ثمَّ أَخَذَهَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ مِنْ غَيْرِ إِمْرَةٍ فَفُتِحَ لَهُ».     (بخارى:1246)
ترجمه: انس بن مالك (رض) مي گويد: رسول الله (ص) در حالي كه اشك مي ريخت، فرمود: «زيد پرچم اسلام را بدست گرفت و شهيد شد. سپس، جعفر آن را گرفت و شهيد شد. بعد، عبد الله بن رواحه آن را بدست گرفت، ايشان نيز به شهادت رسيد.سر انجام، خالد بن وليد بدون اينكه بعنوان امير لشكر تعيين شود،پرچم را بدست گرفت و پيروز شد».

باب (5): كسي كه فرزندش فوت كند و اجرش را از خدا بخواهد
634 ـ وَعَنْهُ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «مَا مِنَ النَّاسِ مِنْ مُسْلِمٍ يُتَوَفَّى لَهُ ثَلاثٌ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْث إِلاَّ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ، بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ إِيَّاهُمْ».
 (بخارى:1248)
ترجمه:  انس (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «هر فرد مسلماني كه سه فرزند نابالغ خود را از دست بدهد (و صبر نمايد)، خداوند متعال با فضل و رحمتي كه نسبت به آن فرزندان دارد، او را وارد بهشت خواهد كرد».

باب (6): مستحب است عدد غسلهاي ميت، فرد باشد.
635 ـ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ الأَنْصَارِيَّةِ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَتْ: دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) حِينَ تُوُفِّيَتِ ابْنَتُهُ فَقَالَ: «اغْسِلْنَهَا ثلاثا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثرَ مِنْ ذَلِكَ، إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَاجْعَلْنَ فِي الآخِرَةِ كَافُورًا، أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ، فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي». فَلَمَّا فَرَغْنَا آذَنَّاهُ، فَأَعْطَانَا حِقْوَهُ، فَقَالَ: «أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ». تَعْنِي إِزَارَهُ. (بخارى:1253)
ترجمه: ام عطيه انصاري رضي الله عنها مي گويد: رسول الله (ص)، روزي كه دخترش  فوت كرده بود، نزد ما آمد و فرمود:« او را سه بار، يا پنج بار، يا بيش از اين، اگر لازم بود با آب و سدر، غسل دهيد. و در شستن آخر، از كافور استفاده كنيد. و وقتي كه از غسل او فارغ شديد، مرا اطلاع دهيد». ما نيز پس از غسل، ايشان را مطلع ساختيم. رسول خدا(ص)  اِزارش (پارچه بلندي كه دور كمر مي بستند)را داد و فرمود: «او را با اين پارچه، بپوشانيد».يعني قبل از كفن نمودن. 

بباب (24): عبادت در ماه مبارك رمضان
35 ـ وَعَنْهُ (ص) أَيْضاً أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ». (بخارى:37)
ترجمه: همچنين از ابوهريره (رض) روايت است كه رسول الله (ص) فرمود: «هر كس، ماه مبارك رمضان را بقصد حصول ثواب، در عبادت بگذراند، تمام گناهان گذشته اش، مورد عفو قرار خواهند گرفت».

اب (7): غسل ميت، از سمت راست شروع شود
636 ـ وَفِيْ رِوَايَةٍ أُخْرَى أَنَّهُ قَالَ: «ابْدَءُوْا بِمَيَامِنِهَا وَمَوَاضِعِ الْوُضُوءِ مِنْهَا». قَالَتْ: وَمَشَطْنَاهَا ثلاثةَ قُرُونٍ.
ترجمه: و در روايتي ديگر آمده است كه رسول الله (ص) فرمود: «غسل را از طرف راست و از اعضاي وضوي او، شروع كنيد». در پايان، ام عطيه گفت: موهاي سرش را با شانه، به سه قسمت تقسيم كرديم.

باب (8): استفاده از پارچة سفيد، براي كفن
637 ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كُفِّنَ فِي ثَلاثَةِ أَثْوَابٍ يَمَانِيَةٍ بِيضٍ سَحُولِيَّةٍ مِنْ كُرْسُفٍ، لَيْسَ فِيهِنَّ قَمِيصٌ وَلا عِمَامَةٌ. (بخارى:1264)
ترجمه: عايشه رضي الله ‏عنها ميفرمايد: رسول الله (ص)در سه قطعه پارچه كتاني يمني سفيد،كه در آنها پيراهن و عمامه وجود نداشت، كفن گرديد.

باب (9): كفن كردن در دو پارچه
638 ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا قَالَ: بَيْنَمَا رَجُلٌ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ، إِذْ وَقَعَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَوَقَصَتْهُ، أَوْ قَالَ: فَأَوْقَصَتْهُ، قَالَ النَّبِيُّ (ص): «اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَكَفِّنُوهُ فِي ثوْبَيْنِ، وَلا تُحَنِّطُوهُ، وَلا تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، فَإِنَّهُ يُبْعَث يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّيًا». (بخارى:1265)
ترجمه: ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: شخصي، هنگام وقوف در عرفات، از سواري خود، برزمين افتاد و گردنش شكست (و وفات كرد). رسول الله (ص) فرمود: «او را با آب و سدر،  غسل دهيد و در دو پارچه، كفن كنيد و مواد خوشبو نزنيد و سرش را نپوشانيد. زيرا او، روز قيامت، لبيك گويان، برانگيخته مي شود».

باب (10): كفن ميت 
639 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا: أَنَّ عَبْدَاللَّهِ ابْنَ أُبَيٍّ لَمَّا تُوُفِّيَ جَاءَ ابْنُهُ إِلَى النَّبِيِّ (ص)، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَعْطِنِي قَمِيصَكَ أُكَفِّنْهُ فِيهِ، وَصَلِّ عَلَيْهِ، وَاسْتَغْفِرْ لَهُ، فَأَعْطَاهُ النَّبِيُّ (ص) قَمِيصَهُ، فَقَالَ: «آذِنِّي أُصَلِّي عَلَيْهِ». فَآذَنَهُ، فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ جَذَبَهُ عُمَرُ (رض)، فَقَالَ: أَلَيْسَ اللَّهُ نَهَاكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ: «أَنَا بَيْنَ خِيَرَتَيْنِ، قَالَ: (اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ)». فَصَلَّى عَلَيْهِ، فَنَزَلَتْ:(وَلا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا). (بخارى:1269)
ترجمه: عبد الله بن عمر رضي الله عنهما مي گويد: روزي كه عبد الله بن اُبَي مُرد، پسرش  نزد رسول الله (ص) آمد و گفت: يا رسول الله! پيراهنت را عنايت كن تا پدرم را با  آن كفن كنم. و بر او، نماز جنازه بخوان و برايش، دعاي مغفرت كن. رسول الله (ص) پيراهنش را به او عطا كرد و فرمود: «هنگامي كه جنازه آماده شد، مرا خبر كن تا بر او، نماز بخوانم». سپس آمد و رسول خدا (ص) را مطلع ساخت. هنگامي كه رسول الله (ص) خواست بر او نماز  بخواند، عمر(رض) پيراهن آنحضرت (ص) را كشيد و گفت: مگر خداوند شما را از نماز خواندن بر منافقين، منع نفرموده است؟ رسول الله (ص) فرمود: «به من اختيار داده شده است. خداوند مي فرمايد: (چه براي منافقان، طلب مغفرت ك