اً محال است.رافضی می‌گوید: در غزوه بنی‌نضیر، علی کسی را که دندان پیامبر ص را شکسته بود کشت و پس از او (10) نفر دیگر را هم کشت. بقیه آنها هم شکست خوردند.
اولاً: در پاسخ باید گفت: آنچه درباره این غزوه و امور منقول دیگر ذکر کرد باید به همراه اسناد باشد.در غیر این صورت چنانچه فردی بخواهد به متنی که اسناد آن معلوم نیست، استناد او بدان و استدلال او پذیرفته نخواهد بود، چگونه می‌توان در اصول اعتقادی بدان استناد کرد؟!
ثانیاً: این دروغ آشکاری است. بنا به اجماع مسلمانان، بنی‌نضیر کسانی بودند که خداوند سوره حشر را درباره آنها نازل کرده که یهودی بودند و جریان آنها قبل از غزوه خندق و غزوه اُحد روی داد. در آنجا مبارزه‌طلبی یا نبرد یا شکستی روی نداد. و دندان مبارک پیامبر ص هم در آن نشکست. بلکه دندان ایشان در جنگ اُحد شکست پیامبر ص و مسلمانان در جنگ با بنی نضیر آنها را به شدت محاصره و نخلهایشان را قطع کردند.رافضی می‌گوید: در غزوه سلسله، عرب بیابان‌گردی آمد و به پیامبر ص خبر داد که گروهی از اعراب می‌خواهند به مدینه حمله کنند. پیامبر ص در میان یارانش فرمود: چه کسی پرچم مرا به دست خواهد گرفت. ابوبکر گفت: من این کار را می‌کنم. پیامبر ص پرچم را به او داد و به همراه هفتصد نفر او را فرستاد. زمانی که به آنها رسید دشمنان به او گفتند: به سوی رهبرت برگرد. زیرا عدد ما بسیار است، او هم بازگشت. روز دوم پیامبر ص پرسید: چه کسی پرچم مرا به دوش خواهد گرفت؟ عمر گفت: من این کار را خواهم کرد. پیامبر ص پرچم را به او داد. او هم کاری را انجام داد که ابوبکر کرده بود. روز سوم پیامبر ص پرسید: علی کجاست؟ علی گفت: من اینجا هستم ای رسول خدا! پیامبر ص پرچم را به او داد. او به سوی دشمنان رفت و بعد از نماز صبح با آنها جنگید و (6 يا 7) تن از آنها را کشت. بقیه هم شکست خوردند. خداوند بزرگ در قرآن کریم به این عمل امیرالمؤمنین قسم یاد کرد و فرمود: ﴿وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا﴾. (العاديات: 1).
«سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالي كه نفس‏زنان پيش مي‌رفتند».
در پاسخ باید گفت: ممکن است نادان‌ترین مردم هم از تو بخواهد برای این مطلب سند بیاور تا اطمینان پیدا کنیم که این نقل صحیح است. این غزوه و دروغ‌های آن همانند دروغهای دیگران است که اکاذیب فراوانی را درباره سیره عنتره و بطال روایت می‌کنند. اگرچه عنتره زندگی ساده و مختصری داشت و بطال هم این گونه بود و فقط چیزی بود که برای او در دوران حکومت بنی‌امیه و جنگ با رومیان روی داد. اما دروغگویان حجم آن را افزایش دادند تا اینکه تبدیل به مجلّدات بزرگی شد. حکایات احمد دنف و زنبق مصری هم چنین است که آنها را به هارون الرشید و منصور نسبت می‌دادند. این روایت درباره این غزوه نیز از قبیل چنین داستان‌پردازیهاست که در هیچکدام از کتابهای مشهور مغازی و سیره نزد علما ذکری از این جنگ به میان نیامده است، و علمای این فن مانند موسی بن عقبه، عروه بن زبیر، زهری، ابن اسحاق و اساتیدش، واقدی، یحیی بن سعید اموی، ولید بن مسلم، محمد بن عائذ و ... آن را ذکر نکرده‌اند. همچنین در قرآن و حدیث نیز سخنی از آن به میان نیامده است.
در مجموع جنگها و غزوات پیامبر ص به ویژه جنگهایی که در آنها کشتار صورت گرفته است، نزد اهل علم به صورت متواتر همراه با جزئیات آن ثبت شده است و در کتابهای علمای حدیث، فقه، تفسیر، مغازی، سیر و ... ذکر شده است. این از جمله اموری است که برای نقل آن علل مختلفی وجود دارد. عادتاً از نظر شرعی محال است که پیامبر ص جنگی با این شرایط داشته باشد و هیچکدام از کسانی که بدان علم داشته‌اند آن را نقل نکرده باشند، همچنانکه محال است که او در شبانه روز بیش از (5) نماز یا در طول سال بیش از یک ماه روزه را واجب کرده باشد. یا همانگونه که محال است پیامبر ص با ایرانیها در عراق جنگید، یا به یمن رفته و کسی آنرا نقل نکرده باشد. همچنانکه چنین اموری که علل و انگیزه‌های فراوانی برای نقل آنها وجود دارد. محال است روی داده باشد اما همه علما از نقل آن خودداری کرده باشند.دشمنان قسم خورده‌ی اسلام به خصوص روافض که قسمت اعظمی از جهاد علمی و فرهنگی شیخ الاسلام ابن تیمیه : متوجه آنها بوده برای تخریب چهره‌ی این امام بزرگوار از هیچ کوششی دریغ ننموده‌اند، بزرگان روافض با نشر کتابها و رساله‌ها و حتی با تبلیغات در رسانه‌های گروهی از این امام بزرگوار که عقاید و خرافات آنها را به وجه احسن نقد کرده انتقام می‌گیرند.
به قول سید ابوالحسن علی ندوی: هیچ طائفه‌ای در دنیا به اندازه‌ی روافض به اسلام ضرر نرسانده است.
و ما در اینجا با ذکر چند صفات بارز روافض، علت دشمنی آنها با عموم مسلمین، و به خصوص با شیخ الاسلام ابن تیمیه را بررسی می‌نماييم.
1- کذب و دروغ: 
از بارزترین و معروفترین صفات روافض جعل و نشر احادیث دروغ و مخالف قرآن و سنت از زبان اهل بیت رسول خداست. شیخ الاسلام در این باره می‌فرمايد: فرقه‌ی روافض از دروغگوترین اقوام عالَم هستند که به روایات و احادیثی که از اهل بیت و از رسول الله می‌آورند هرگز نباید اعتناء کرد و جمهور علمای اسلام احادیث و روایات آنها را اصلا نمی‌پذیرند. 
شیخ الاسلام ابن تیمیه یکی از کتب آنها را که مشحون از کذب و دروغ است به طور نمونه یادآوری کرده و می‌نویسد: کتابی را که ابوجعفر طوسی آن را «الحج إلى زيارة المشاهد» نامگذاری کرده و تألیف محمد بن نعمان ملقب به شیخ مفید می‌باشد را دیدم. مؤلف در این کتاب احادیث و آثاری را از پیامبر خدا ص و اهل بیت او در فضائل زیارت اضرحه و قبور آورده که قرآن و احادیث صحیح این فضایل را برای حج بیت الله الحرام ذکر نکرده است!! و جای هیچ‌گونه شک و تردیدی نیست که این فضایل ساخته و پرداخته‌ی انسانهای جاهلی چون طوسی و مفید بوده و پیامبر خدا و اهل بیت از گفتن این اقوال بی‌سر و پا مبرّی و دور هستند، و من کذب و دروغی که در کتابهای شیعیان دیدم در کتابهای یهود و نصاری هرگز ندیدم.
2- موضعگیری روافض در مقابل صحابه‌ی پیامبر خدا:
روافض تنها فرقه‌ی منسوب به اسلام هستند که صحابه‌ی کرام را به بدی یاد نموده، بلکه آنها را به کفر و نفاق متهم می‌کنند. از امام احمد ابن حنبل : سوال شد که رافضی چه کسی است؟ در جواب فرمودند: «کسی که ابوبکر و عمر را دشنام دهد رافضی است».
پیشینیان امت بر این امر اتفاق داشته‌اند که حب ابوبکر و عمر از ایمان، و بغض آنها از نفاق است.
مسأله‌ی افضلیت ابوبکر و عمر بر تمام صحابه در بین سلف این امت و حتی کسانی که با علی بوده و بر ضد معاویه جنگیده‌اند خیلی بدیهی و از واضحترین مسائل بوده است. از شریک بن عبدالله ثابت است که گفت: «ابوبکر و عمر بهترین این امت بعد از رسول الله می‌باشند، کسی به او گفت: چطور این کلام را می‌گویی در حالی که تو شیعه هستی؟
شریک گفت: چطور این سخن را نگویم در حالی که علی در منبر کوفه این سخن را گفت و همه‌ی پیشینیان شیعه این عقیده را داشته‌اند».
و به ای